Foto bij 60.

‘Dat is dus de reden waarom je mij nooit als je prins zal aanspreken?’ hoorde Terwyn de bekende stem van Legolas zeggen waardoor ze vrolijk omkeek naar de elf die nu uit de boom klom en naar haar toestapte. ‘Oh komaan! Jij bent mijn elfenprinsje maar ik kan maar één echte prins hebben, heer Legolas, ik hoop niet dat ik je de gehele geschiedenis van Erebor opnieuw moet gaan uitleggen?’ zei Terwyn toen waarna ze een arm om Legolas middel sloeg en zo met gemak tegen hem leunde terwijl hij een hand op haar schouders legde. ‘Nee bedankt, die heb ik al vaker gehoord! Niet dat ze niet interessant is hoor!’ zei ze elfenprins meteen waarna hij zich tot Thorin wende ‘Legolas Greenleaf, Prins van Demsterwold aangenaam!’ zei hij beleefd terwijl hij zijn hand uitstak die Thorin zoals Terwyn al vreesde niet aanvaarde. ‘Thorin Oakenshield, ik zou me voorstellen als koning onder de berg maar sinds uw vader ons en de berg ten onder zag gaan en niets deed ben ik niet meer dan een zwerver’ zei Thorin waarna Terwyn hem even vol medelijden aankeek. ‘Of u nu een koninkrijk hebt op dit moment of niet u blijft de waardige troonopvolger van Erebor en dus hoort u nog steeds aangesproken te worden als prins niet waar?’ probeerde Legolas dan maar Thorin had absoluut geen zin in gezelligheidspraatjes. ‘Voor u blijft het inderdaad prins! Doe u vader de groeten van me!’ zei Thorin voor Legolas de rug toe te keren ‘Terwyn? Volgt u mij?’ zei deze waarna Terwyn Legolas bezorgd aankeek. ‘Thorin? Mijn prins wacht nou alsjeblieft? Legolas heeft niets te maken met wat er gebeurde in Erebor! Legolas is de reden waarom ik leef en ik weet dat elfen en dwergen nooit elkaars beste vrienden zullen zijn maar geef hem een kans? Voor mij?’ probeerde Terwyn. ‘Waar jij gaat en staat en wie gij tot uw vertrouwenspersonen beschouwd zijn niet mijn zaken, niet meer na wat ik gedaan heb maar weet dat wij altijd je familie zullen blijven, jouw familie Terwyn, niet de elf’ zei Thorin maar Terwyn rende al achter hem aan met Legolas’ hand in haar rechterhand geklemd waarna haar linkerhand Thorin’s hand omsloot.
‘Waar ga je nu naartoe? Waar is Dis? Waar hebben jullie overal gezeten de afgelopen jaren?’ vroeg de vrouw hem waarna hij weer ging stil staan en naar hun verstrengelde vingers keek alvorens te zien hoe Terwyn’s andere hand die van Legolas vasthield. ‘Je houdt van hem?’ Prevelde Thorin waarna Terwyn zuchtte ‘Dat is geen antwoord op mijn vragen maar goed ik zal eerlijk zijn, ja! Mag ik nu ook mijn antwoorden?’ zei de dwergenvrouw koppig als ze was. ‘Aangezien je van hem houdt denk ik niet dat mijn antwoorden nog van veel nut zullen zijn aangezien jij je keuze al gemaakt hebt en ik dus te laat ben’ zei Thorin voor hij wou doorlopen maar Terwyn hield stevig vast en keek hem doordringend aan. ‘Te laat voor wat Thorin? Het is nooit te laat tot de dag waarop we heen gaan! Kom op we hebben elkaar net terug, probeer me voor één keer te snappen, zoals je altijd deed!’ probeerde ze.
‘Dis is in de Blauwe Bergen, ik wou opnieuw op zoek naar jou of een spoor dat naar jou of misschien zelfs naar mijn vader zou leiden en Fili en Kili konden dus niet braafjes thuis zitten wachten en moesten mee. We hebben zo’n 5 jaar nadat jij vluchtte intrek genomen in de Blauwe Bergen en zijn daar altijd gebleven tot nu, nu ben ik opnieuw een zwerver’ legde Thorin uit waarna Terwyn Legolas’ hand even loste en Thorin opnieuw omhelsde voor ze ook eindelijk even naar de ondertussen volwassen Fili en Kili toestapte ‘Je hebt geen idee hoe hard ik jullie grapjes en vrolijke gelach heb gemist’ vertelde ze hen voordat Fili haar nu ook in zijn armen trok. ‘Farryn’ prevelde ze toen waarna ze weer naar Thorin keek ‘Hoe gaat het met hem?’ vroeg ze waarna Thorin glimlachte ‘Hij is bij Fain gebleven, het is een grote sterke prins geworden. Nadat ik jou verbannen had heb ik een tijd voor hem gezorgd tot de dwergen opnieuw op pad wilden, toen nam Fain die zorg over en hij besloot dat zij ook best voor hem zou kunnen zorgen’ sprak Thorin en Terwyn kon niet anders dan gelukkig worden van zijn antwoord, haar zoon was veilig en wel.
Ze keek nog eens naar Fili, nu was hij niet meer haar kleine neefje dat het haatte als ze hem wou knuffel waarna hij liever ging vechten, hij was volwassen en had zijn wijsheid eindelijk gekregen, een echte prins was hij nu. Ook Kili was ongelooflijk veranderd, nog steeds speels en ondeugend maar ook volgroeid, en zo gelijkend op Thorin en zijn moeder Dis qua uiterlijk. Terwyn besefte dat ze vele belangrijke jaren had gemist maar ze was van plan die snel terug goed te maken voor zover dat lukte ‘Blijf dan bij mij Thorin, voor even. Dit bos is zo groot dat niemand ons hier ooit kan storen, behalve Legolas dan die nog van mijn bestaan afweet’ zei Terwyn toen. Hoewel Thorin zelf maar al te goed wist dat dit alles enkel harder maakte, ze zou ooit moeten kiezen, ze kon niet hier bij Legolas blijven wonen in dit bos en Thorin en hun neefjes bij zich houden, maar ze kon Legolas ook niet meenemen naar de Blauwe Bergen. Allen wisten dat dit uitstel zaken alleen moeilijker maakte maar geen had de moed er nu iets aan te doen, Terwyn was te gelukkig Thorin terug te zien en tegelijk zou ze nooit vergeten hoe Legolas haar reddende engel was, degene die alles van haar wist dat ze zelf nog te weten moest komen en degene die de pijn en het verlies van Frerin, Dis, Thorin, Fili en Kili en hun thuis verzachte.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen