Foto bij 61.

Die avond zaten alle vier de dwergen en de elf bij een klein kampvuurtje voor Terwyn’s hut hun gebraden konijntjes dat ze die avond vingen te verorberen. Nadat al het eten op was stond Thorin op en zei even een kort ommetje te maken waarna Legolas ook al snel opstond aangezien hij weer huiswaarts moest voor men hem zou gaan zoeken. Terwijl Legolas en Terwyn voor elkaar stonden keken ze elkaar diep in de ogen, in stilte een conversatie houdend over het feit dat er toch gekozen zou moeten worden tussen Legolas of Thorin. Legolas had de dwergenvrouw al vergeven wat ze ook koos, Terwyn daarentegen kon Legolas nog lang niet laten gaan, toen de elfenprins zijn armen dan ook om haar heensloeg en zich wat bukte om een kus op haar voorhoofd te drukken en haar te zoenen hoorde ze plots Fili en Kili joelen en het geluid van wolvengehuil nadoen waardoor Terwyn snel een steen opraapte en die naar hun gooide al ontweken ze die met gemak. ‘Dag prinses’ fluisterde Legolas nog voor hij haar los liet ‘Dag prins’ zei ik Terwyn nu wat een brede glimlach op Legolas zijn gezicht liet verschijnen voor hij weg liep waarna Terwyn hem nog even nakeek voor ze zich naar de dwergenjongens toedraaide.
‘Nooit gaan jullie veranderen’ lachte ze nog voor ze Thorin ging zoeken en deze wat verder vond gewoon voor zich uitkijkend in het bos. ‘De elf dus’ zei Thorin toen hij doorhad dat ze naar hem toekwam ‘Legolas, hij heeft een naam mijn prins’ zei ze ‘Legolas, prins Legolas Greenleaf…Prins Thorin Oakenshield, wie is nu echt je prins Terwyn?’ vroeg Thorin toen de vraag waar iedereen al sinds de ontmoeting mee zat. ‘Jij bent mijn prins Thorin, mijn held, mijn koning daar bestaat geen twijfel over. Maar Legolas is mijn geliefde, mijn geliefde prins net zoals Frerin dat ooit, lang geleden was’ legde Terwyn uit waarna Thorin zuchtte en knikte.
‘Maar wie ben je bereid te volgen mijn lady Terwyn?’ vroeg hij toen waarna ze hoorbaar slikte ‘Ik zou u altijd en overal volgen mijn prins Thorin Oakenshield’ zei de vrouw toen waarbij Thorin’s adem even stokte terwijl zijn ogen verbaasde in de hare keken tot Terwyn haar blik afwendde. ‘Terry? Ik wil je niet ongelukkig maken’ zei Thorin toen zorgzaam en schuldbewust maar Terwyn schudde haar hoofd. ‘Nee, u kunt mij niet ongelukkig maken! U was er altijd voor me, zelfs nu nadat u wist wie ik echt ben blijft u om me geven en wil u het beste voor me. Legolas weet dan wel veel van mij af en is lange tijd mijn steun en toeverlaat geweest, maar ik kan toch niet eeuwig in dit bos rondzwerven omdat ik van hem hou? Ik zou nooit bij hem kunnen gaan wonen wetende wat zijn vader u, ons allen aandeed toen Smaug kwam. Ik zal Legolas blijven bezoeken en van hem blijven houden maar tegelijk moet ik mijn hart volgen en dat ligt bij u en bij ons thuis, mijn prins’ zei Terwyn toen waarna ze kort boog voor Thorin maar deze trok haar al snel weer rechtop en omarmde haar. Thorin die lange tijd zijn emoties had uitgeschakeld voelde zichzelf emotioneel worden. Het kwetste hem om te zien hoe zij verder was gegaan, het kwetste dat ze niet met hem verder was gegaan allemaal door zijn eigen domme fout.
‘Ik ben Elrond eeuwig dankbaar dat hij jou naar mij toebracht in Erebor en ook Legolas ben ik dankbaar om wat hij voor je gedaan heeft! Ik zal hen nooit wat aandoen, maar ik hoop dat je nu juiste keuzes maakt Terwyn! Jij moet je eigen geluk nu maken.’ zei Thorin voor ze terug naar het kampvuur liepen waar ook Fili en Kili grijnzend naar hun keken, duidelijk al wetende waarover het gesprek ging. ‘Wij blijven hier nog een week. Daarna keren we terug naar de Blauwe Bergen’ sprak Thorin voor zijn neefjes iets zouden zeggen waarna ze allen besloten te gaan slapen. Eindelijk voelde Terwyn zich weer compleet en gelukkig.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen