Foto bij Epiloog

Hee schatjes, ja dit is heel lang geleden, te lang eigenlijk.
Het is raar, want eerst gooide ik hier echt al mijn ideeen neer voor verhalen of iets wat ik ook maar deed. Nu schrijf ik meer voor mezelf en laat ik m'n verhalen lezen door vrienden en daar stopt het een beetje. Ik haat te zeggen dat ik Q ontgroeid ben, want nooit voelt deze site niet als thuiskomen.
Het is mijn thuis al zo lang, van de tijd dat ik Twilight fics schreef tot nu. Nu schrijf ik in mijn eigen wereld en trek ik me niets meer aan van bestaande werelden. Nu ben ik recent weer actief op wattpad en wil ik een verhaal dat ik al jaren af heb vertalen en dat gaat een wolfpack verhaal worden, een van mijn laatste fanfictions ooit vrees ik. Nu zit ik er ook over te denken om deze te gaan vertalen en aan te passen, maar dat ga ik nog zien.
Het was zo moeilijk om hier een epiloog voor te schrijven, aangezien dit verhaal echt mijn leven was. Het is moeilijk om een eind te maken aan een wereld waar je zo vrolijk van werd en waar ik al mijn frustraties in heb kunnen gooien.
Bij deze.. Tot de volgende!
(ps, als dit verhaal vertaald wordt laat ik dit weten! Mochten jullie interesse hebben in mn wolfpack verhaal of me gewoon willen volgen op wattpad: KLIK)

15 jaar later


Er was veel gebeurd sinds het laatste jaar op Hogwarts voor de vriendengroep en al helemaal voor de Waldnertwins. De meiden hadden met pijn in hun hart afscheid moeten nemen van hun geboorteland, aangezien ze samen waren gaan wonen met hun geliefdes. Britta en James woonden in Godric's Hollow, terwijl Hanna en Scorpius in the Malfoy Manor woonden. De zusjes zagen elkaar niet meer elke dag, maar dat betekende niet dat hun band niet meer zo sterk was als dat deze ooit was.
Britta was de geschiedenisboeken ingegaan als de beste Quidditchspeler aller tijden en had al haar clubs dan ook ieder seizoen een overwinning bezorgd, terwijl Hanna haar droom was achtervolgd om leraar Charms te worden. Britta was inmiddels al met pensioen, aangezien er geen Quidditchspelers meer waren boven de 30. Ze was nu coach van de Holyhead Harpies en ze had niet gelukkiger kunnen zijn. Hanna was ook gestopt met fulltime lesgeven, aangezien dit niet te combineren was met het moederzijn.
Ze wilde er namelijk altijd zijn voor haar jongens en hen niet het gevoel geven dat ze op de tweede plaats stonden. Ook voor Britta had het moeder zijn haar veranderd. Ze had niet kunnen bedenken dat haar drie kleintjes, Donna, Dorie, en Dylan Potter-Waldner, haar zoveel liefde en plezier konden geven. Haar kinderen waren nog een paar jaar jonger dan de kinderen van haar zus, maar ondanks dat waren de vijf super close en zagen elkaar eerder als broers en zussen als nichten en neven. Het was super aandoenlijk en de zussen konden dan ook niet blijer zijn als ze hun kroost samen zagen.
James was net zoals zijn vader Auror geworden wat hem elke dag weer met een glimlach op zijn gezicht thuis liet komen, en Britta zuchtte elke dag weer opgelucht als ze haar man thuis zag komen zonder kleerscheuren. Ze was veel te trots om dit toe te geven, maar ze maakte ze zich elke dag zorgen om James als hij aan het werk was. Ooit zou het fout gaan was een van de velen gedachten die door haar hoofd spookte.
Scorpius vond net als Hanna verschillende vakken die werden gegeven erg interessant en kon nooit kiezen wat zijn favoriete vak was, en dit heeft hij dan ook zo lang mogelijk uitgesteld. Hij had namelijk al zijn lievelingsvakken nodig om tot de opleiding tot Healer toegelaten te worden. Hij heeft zich gespecialiseerd in het genezen van kinderen en is geliefd bij al zijn patiëntjes.

Vandaag, 1 september, was de eerste dag in 15 jaar dat er weer Waldners naar Hogwarts zouden gaan. Dit keer waren het geen meiden die de school op z'n kop zouden zetten, nee dit keer waren het jongens. Jayden en Noah Malfoy gingen hun "Malfoy" naam besmeuren en hun "Waldner" naam eren. De Waldnertweeling, Britta en Hanna Waldner, zou worden omschreven als lieverds in vergelijking met de volgende generatie.. God zij dank, dat McGonagall al met pensioen was..
'Waar denk je dat wij in zullen worden gedeeld?' vroeg Jayden zijn moeder, terwijl ze het perron opliepen. Ze waren twee straten van Kings Cross Station vandaan verschijnseld en waren naar het station toegelopen.
'Owh, dat durf ik je echt niet te zeggen schat,' vertelde Hanna haar elfjarige zoon. 'Malfoys zitten al decennia lang in Slytherin, maar de Waldners wisselen tussen Gryffindor en Ravenclaw,'
'Ik denk dat er ook heel gekke dingen moeten gebeuren als deze twee duiveltjes in Hufflepuff terecht willen komen,' lachte Scorpius en gaf zijn vrouw een kus op haar wang.
De twee jongens maakte kotsgeluiden. Ze waren nu nog in fase dat ze kusjes en alles wat maar een beetje klef was vies vonden, maar binnen 5 jaar stonden de twee grappenmakers niet enkel bekend om hun grappen, maar ook om hun looks en hoe ze elk meisje om hun vinger konden winden. Noah zal net zoals hun tante verschillende vlammen hebben en alles proberen, voordat er een serieuze relatie kwam. Jayden zou zonder het zelf door te hebben alle meisjes harten stelen, aangezien hij veel te gefocust zou zijn op zijn close vriendschap met Ava, de dochter van Rose en Justin. Al tijden hing er een spanning tussen Rose en Justin en tijdens het laatste half jaar van Hogwarts waren de twee een setje geworden. Jayden en Rose zouden constant van alle kanten horen of ze een setje waren wat nooit het geval was tot het zesde jaar waar ze op een feestje spin-the-bottle gingen spelen en na deze geforceerde zoen nooit meer van elkaar af konden blijven.
Al deze voorspellingen zouden waarheid worden binnen de 7 jaar die jongens tegemoet gingen, wat volgens hen omschreven ging worden als de mooiste tijd van hun leven.

THE END

OH MERLIN! Bedankt voor deze mooie jaren!
Ik ga de twins zo hard missen en ik voel me echt een soort moeder die haar kroost uitzwaait voor hun schooljaar op Hogwarts. Ik heb met pijn in mijn hart deze epiloog moeten schrijven en ik wil stiekem one shots schrijven over elk nieuw Waldner kind.. Ik ga niets beloven, maar ben niet verbaasd als je opeens een melding ontvangt dat ik een nieuw hoofdstuk heb geschreven ;-). Als je ideeën hebt voor deze one shots.. Laat een reactie achter en verdien een plekje in deze one shot!
IK HOU VAN JULLIE ALLEMAAL!


Reacties (3)

  • DeroGoi

    Het was een leuke verrassing om te zien dat er een epiloog verschenen was in de tijd dat ik zelf niet meer actief ben geweest op Q.
    Net zoals jij, ben ik meer bezig in het dagelijks leven dan op mijn tweede thuisbasis Q. Ik hoop ooit zelf ook om mijn verhalen nog af te werken en elk begonnen verhaal ooit af te kunnen lezen.
    Dank je wel voor dit prachtig verhaal!

    x Stefanie

    11 maanden geleden
  • LarryNiam

    Ik wachte op een epiloog om dit verhaal af te sluiten. Dankjewel:) het is echt een geweldig verhaal en ik ga het zeker vaker lezen. Succes nog met alles<3

    1 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Wauw, hij kwam heel spontaan maar is toch echt heel mooi(H)jammer dat het al zo snel eindigt, maar je hebt het echt een Waldner waardig eind gegeven

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen