Foto bij Hoofdstuk 97

Dit is al de zoveelste keer dat ik de jongen volg. Altijd doet hij het zelfde. Pest eerste jaartjes, gaat voor even naar de bibliotheek en dan gaat hij naar de Kamer van Hoge Noot. Hij gaat altijd saggerijnig naar binnen maar komt er nog veel saggerijniger uit. Ik vraag me af wat hij daar binnen doet? Ik durf hem alleen niet naar binnen te volgen bang dat hij me opmerkt. Volgens mij doet hij dat ook, maar probeert hij me te negeren.
‘Je luistert niet eens naar wat ik zeg!’ hoor ik Ginny saggerijnig uit roepen. Ik kijk op en ze bekijkt me vragend.
‘Het spijt me Ginny.’ Zeg ik zachtjes en sta op. ‘Ik zie jullie op het kasteel wel weer.’ Zeg ik tegen Loena en Ginny en loop dan bij de tafel vandaan. Ik loop het langzaam het café uit. het kraken van de sneeuw hoor ik vanachter me komen.
‘Denk je nu echt dat ik niet heb gemerkt dat je me volgt?’ hoor ik Draco vragen. Ik stop met lopen en draai me zuchtend naar de jongen toe. Hij ziet er vreselijk uit. hij lijkt bleker dan normaal en er zijn dikke wallen onder zijn ogen te zien. Hij ziet er net zo vermoeit uit als ik me voel en er waarschijnlijk ook uit zie.
‘Nee natuurlijk denk ik dat niet. Ik ken je al langer dan vandaag. Je bent zo sluw als een vos en zo oplettend als een valk.’ Zeg ik waardoor de jongen een sluwe grijns op zijn gezicht krijgt en knikt.
‘Ze beweren dat je niet meer kunt lachen.’ Zegt de jongen waarop ik mijn schouders op haal en hem een zwakke glimlach laat zien. Tuurlijk kan ik wel lachen, maar of ik het meen is een ander verhaal.
‘Denk je nu echt dat er niemand achter zal komen?’ Vraag ik de jongen en draai mezelf van hem weg. Ik loop veder en hoor het zachte gekraak van de sneeuw weer onder mijn voeten vandaan komen. Achter me hoor ik ook het gekraak van de sneeuw weer.
‘Waarachter?’ vraagt de jongen me schijnheilig.
‘Je weet best wat ik bedoel Draco. Ik ben echt niet zo dom als ik lijk. Ik weet wat je opdracht is.’ sis ik naar hem. Het blijft stil en ik zie vanuit mijn oog hoek dat de jongen langs me komt lopen.
‘Hoe ben je het te weten gekomen?’ vraagt hij me waardoor ik op mijn lip begin te bijten en mijn schouders op haal.
‘Dat gaat je niks aan.’ sis ik naar hem. ‘Het gaat er om dat ik het weet. Denk je nu echt dat een vervloekte ketting gaat werken? Je kunt hem echt niet vermoorden met een vervloekte ketting. Die man is veel slimmer dan je denkt Draco.’ Zeg ik en kijk de jongen aan. Strak staart de jongen me aan en een lichte verbaasdheid zie ik in zijn ogen. Ik hoor in de verte een meisje gillen en ik zie de jongen voor me verbleken.
‘Fout nummer een. Nooit nieuwsgierige tienermeisje vertrouwen.’ Zeg ik ‘Veel succes met een nieuw plan bedenken.’ Zeg ik en loop langzaam veder. Ik kijk naar boven en zie een goed gele vogel op me afkomen vliegen. De vogel land sierlijk op mijn schouder en drukt zijn kop tegen mijn wang.
‘Hallo Felix.’ Begroet ik het beestje vriendelijk.
‘Goedendag lieve Roxy. Ik heb een boodschap voor je van de heer Hildebrand Slakhoorn. Hij vroeg of je vanavond naar een etentje van hem wilt komen. Er zullen meerdere leerlingen aanwezig zijn bij deze ontmoeting.’ Verteld de vogel me waarop ik vlug knikt.
‘Ik zal er zijn.’ Zeg ik waarop de vogel knikt en weer weg vliegt. Langzaam loop ik veder en kijk naar de sneeuw op de grond. Altijd leuk een etentje. Ik ben benieuwt welke leerlingen er zullen zijn. De man is altijd geïnteresseerd geweest in slimme studenten. Waarschijnlijk zal Hermelien er zijn en misschien is Harry er ook. Ik zal het vanavond wel zien.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen