‘Fords, ben jij dat?’
Het kostte me even even een paar seconde tot ik realiseerde in wiens gezicht ik keek.
‘Aaron?’ stamelde ik verbaasd. Met opgetrokken wenkbrauwen scande ik zijn boeket tulpen, terwijl hij me met zijn lichtelijk rode ogen aankeek.
‘Ik hoorde dat je eindelijk uit de gevangenis bent,’ zei Aaron. ‘Betekent dat dat ik...’ Aaron keek even om zich heen of mijn medewerkers in de buurt waren, en vervolgende iets zachter: ‘Dat ik weer bij je kan bestellen?’
‘Nee,’ zei ik meteen, en ik schonk hem een blik die zei dat ik het meende.
‘Ik zit niet meer in dat wereldje, en ik ben niet van plan de bak weer in te gaan.’
Aaron was een oude klant van mij, in de tijd dat ik nog drugs dealde. Hij was maar twee jaar ouder dan mij, en aangezien hij een vaste kant was, maakten we soms nog wel een praatje. Hij was altijd wel een aardige gast geweest, maar ik had hem eigenlijk nog nooit nuchter gezien.
Zelfs nu zag hij er high uit, met zijn ogen die een beetje hingen, en een iets te kalme glimlach op zijn gezicht. Buiten dat zag hij er wel iets verzorgder uit dan vroeger. Zijn lange, blonde haar was niet meer vet en klitterig, en het zag er uit alsof hij eindelijk eens naar een klerenwinkel was gegaan.
‘Jammer, man,’ zei hij.
‘Ik mocht je altijd. Je deed nooit moeilijk.’
Ik knikte en grijnsde even naar hem.
‘Je ziet er uit alsof het beter met je gaat,’ complimenteerde ik hem.
‘Ja man, ik heb promotie gemaakt bij die ouwe hond. Zin om vanavond mee naar een feestje te gaan om wat bij te praten? Ik wil wel weten hoe het in de bak is geweest.’
Ik had dat voorstel niet verwacht, maar vond het zeker niet als een slecht idee klinken.
‘Wees om er om elf uur,’ zei Aaron, en hij overhandigde me een verfrommeld papiertje met een adres er op geklad.
‘Wie was dat?’
Ik sprong op toen Rosie opeens naast me stond.
‘Jezus, Rosie’ pufte ik, en ik drukte mijn hand tegen mijn hart omdat ze me echt had laten schrikken.
‘Ja, hij leek inderdaad wel een beetje op Jezus,’ merkte ze droog op.

Tot mijn uiterste verbazing, leek Aaron nuchter toen ik hem die avond op het adres ontmoette. We gaven elkaar de typische bro hug waarin je elkaars hand schudde, en elkaar dan even dichterbij trok zodat je de ander op de rug kon kloppen.
‘Je ziet er nuchter uit,’ zei ik, de flapuit die ik was.
‘Niet voor lang,’ antwoordde de man, die inderdaad wel een klein beetje op Jesus leek.
Hij nam me mee naar een soort afgelegen bar, ergens in een verlaten steegje. Een steegje waarin er regelmatig mensen neergestoken zouden kunnen worden, zo’n eentje.
Maar toen ik op een barkruk in de, verdacht lege, bar wilde gaan zitten, greep Aaron me bij mijn leren jack, en trok me mee een trap af, naar wat leek een wijnkelder te zijn.
‘What the fu–‘ protesteerde ik, en ik streek mijn jack glad.
Aaron klopte op een deur, waar alleen een luikje open ging, en een paar ogen achter tevoorschijn kwamen.
‘Dit is Devin, en een maat van mij,’ zei Aaron kalm, en hij liet de donkere ogen achter het luikje een soort uitnodiging zien.
‘Binnen,’ gromde de eigenaar van de ogen, en de deur zwaaide open.
‘Devin?’ siste ik verward.
‘Niemd geeft tegenwoordig hun echte naam nog. ‘T kan je in de problemen werken als je niet uitkijkt. Vanavond ben jij Gabriel.’
Te zien aan wat voor club we binnenliepen, kon ik begrijpen dat we niet in een onschuldig kinderfeestje terecht waren gekomen.
De geur van rook, wiet, cocktails en bier was net iets té sterk aanwezig in de lucht, en het zag er blauw van de rook.
Geamuseerd liep ik mee met Aaron naar de bar, waar hij me een drankje in de handen duwde en me voorstelde aan de aantrekkelijke, erotisch gekleedde barvrouw.
‘Dit is Gabriel,’ zei hij, wijzend op mij.
‘Jou heb ik hier nog nooit eerder gezien,’ zei ze. Ik kon aan haar aanstellingen stem en de manier waarop ze op haar lip beet zien dat ze waarschijnlijk betaald werd om zo te doen.
‘Hij is een oude maat van mij,’ zei Aaron, en hij sloeg me broederlijk op de rug.
‘Heeft me wat goede plantjes verkocht, is het niet?’
De barvrouw trok haar getekende wenkbrauwen op.
‘Oh, je dealt?’ vroeg ze.
‘Ja,’ loog ik.
‘Het beste spul wat je kunt bedenken,’ voegde ik er aan toe.
Aaron lachte en klopte me harder op de rug.
‘Daar moet je niet zo zeker van zijn, hoor. Je moet het spul hier eens hebben gezien. Over drugs gesproken, laten we wat plezier gaan hebben!’
Ik kon nog maar net eventjes naar de barvrouw zwaaien voordat ik weer mee getrokken werd naar een groepje van wat Aarons vrienden bleken te zijn.
‘John!’
Ik was verrast met nog een bekend gezicht.
‘Hè Tom, houd je bek eens even,’ siste Aaron.
‘Het is nu even Gabriel. Je weet wel, voor zijn eigen veiligheid.’
Ik vond het maar flauwekul. De gast die Aaron Tom had genoemd, maar eigenlijk Wesley heette, was een oude collega van mij.
‘Hoe gaat het met je business?’ vroeg Wesley.
‘Hij zat in de bak, shithead,’ antwoordde Aaron voor me, en hij gaf Wesley een (min of meer vriendelijke) klap tegen zijn achterhoofd.
‘Oh, da’s waar ook! Echt shit, man. Waarvoor ook alweer?’
Wesley en ik waren net een beetje aan hij bijpraten, toen Aaron me nog een drankje in de handen drukte.
‘Geen drugs, maar dit is echt goed spul,’ zei hij.
‘Ik zal later vanavond wel voor wat coke zorgen.’
Ik knikte goedkeurend, en nam een slok van het mierzoete drankje.

Na een beetje gedronken en gerookt te hebben, namen Aaron, ik, en zijn vrienden plaats aan een tafel. Blijkbaar bleek er ook iets van een strip- of burlesqueshow ergens achterin de club plaats te vinden, want één van Aaron’s vrienden had een meisje in costuum, die overduidelijk daar werkte, op zijn schoot zitten.
Toen er even later nog wat bier en cocaïne (niet te veel) langs was gekomen, en ik een heel pakje sigaretten op had gerookt, kwamen er nog wat jongedames langs in costuum.
Eentje met een donkerblauw glitterjurkje en een grote veer in dezelfde kleur in haar lange, bruine haar liep naar me toe en maakte aanstalten om op mijn schoot te komen zitten.
‘Ik heb geen geld,’ zei ik snel, maar ze glimlachte en sloeg haar armen om mijn nek.
‘Hoeft ook niet,’ zei ze met een oost-Europees accent.
Met een domme grijns op mijn gezicht, alsof ik een klein jongetje was die voor het eerst een knuffel van een meisje had gekregen, stak ik maar nog een sigaret op.
De bloedmooie dame keek eerst even toe, maar pakte toen de sigaret uit mijn mond om er zelf ook een trekje van te nemen. Ik moest toch even grinniken toen ze gedurfd de sigaret op de houten tafel uitdrukte.
Naast me zag ik dat Aaron en zijn vrienden al aan de wiet zitten, en ik kon het aanbod niet afslaan om ook één jointje te nemen.
Ik wist niet meer goed hoe, maar uiteindelijk was ik met het meisje op de dansvloer terechtgekomen. Onder de invloed van de cocaïne en de alcohol had ik het gevoel alsof ik de hele wereld aankon, en wist ik het meisje zo in te palmen.
De rest kon ik me nog amper herinneren. Misschien was er op een gegeven moment een injectienaald met heroïne mijn arm in gegaan, en na een lap dance van het oost-Europese meisje te hebben gekregen, had ik er misschien vervolgens zelf eentje aan een lamgezopen Aaron gegeven. Ergens kon ik me nog vaag herinneren mijn shirt uitgetrokken te hebben, en met een gekleurd rietje cocaïne van de gore bar gesnoven te hebben. Wellicht had één van Aaron’s vrienden een rauwe, dooie kip tevoorschijn getoverd, maar Joost mag weten wat er mee gebeurd is.
Ik had werkelijk te tijd van mijn leven, dat ik het jammer vond toen ik op mijn horloge zag dat het al 6 uur ‘s ochtends was.
Misschien was dit wereldje toch niet zo slecht als ik me herinnerde...

Reacties (1)

  • aarsvogel

    Ah oh, niet weer zo stout gaan doen!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen