Foto bij Hoofdstuk 101

een extra stukje voor vandaag!!

Opnieuw heeft de gehele familie Wemel me ontvangen als hun bloedeigen dochter en zus. Deze familie heeft zo veel liefde in zich en die liefde heb ik echt even nodig. Ik hoef het zelf niet eens de hebben ik moet het gewoon zien. Een gloeiend hete hand voel ik uit het niet op mijn schouder. Ik laat een kreetje draai me om en staar in de duistere ogen van Benno. Ik laat een snik uit mijn mond ontsnappen en zak trillend op de grond. Ik zie hoe er iemand voor me komt zitten en zijn minder warme handen op mijn beide schouders legt.
‘Hey Roxy, het is Benno niet. Het is je verbeelding maar. Het was Fred, niet Benno.’ Word er tegen me gefluisterd en angstig kijk ik op. Meteen staar ik in de vertrouwde blauwe ogen van Charlie. Ik kijk naar iets achter Charlie en zie een verbaasde Fred naar zijn hand staren en dan naar mij. George staat langs zijn broer en kijkt alleen naar mij.
‘Roxanne wat is er met Benno Zabini?’ vraagt George dan.
‘Hij… hij heeft mij… Charlie verteld het jullie wel.’ Stamel ik en sta vlug. Ik kijk de drie jongens aan en zie dat Charlie rustig knikt.
‘Het is goed Roxy. Ga jij maar even een frisse neus halen met Tops dan licht ik mijn broertjes wel even in.’ zegt Charlie waarop ik knik en de woonkamer uit loop. Waarom moest mij dit overkomen? Ik loop door de keuken heen en ga vlug naar buiten. Ik kijk naar de helde nacht boven mijn hoofd en glimlach. Je moet jezelf er over heen zetten! Spreek ik mezelf toe. Benno zal je niks aan doen! Je bent te sterk voor hem! Je vrienden zullen je beschermen! Laat het los en ga weer leven! Ik zucht en kijk naar het hoge groen gras voor me. Ik zet een stap in de richting van het gras en blijf dan doodstil staan. Was het de hele tijd al zo stil? Stilte betekend niets goeds. Zodra het doodstil is betekend dat gevaar. Ik zie hoe er iemand langs me komt staan en kijk op. De man tuurt onderzoekend naar het gras. Hij merkt het ook! ik laat mijn hand naar mijn broekzak glijden en kijk om me heen. Uit het niets zie ik hoe er een vuurbal op ons afkomt. Hij slaat in en een voor cirkel vormt zich om het huis heen. Ik steek mijn stok uit en bekijk de omgeving goed. Tussen het hoge gras zie ik de persoon die ik op mijn vader na het meeste haat van heel de wereld. Ik Ren door het vuur heen en volg haar tussen het gras door. ze zal boeten voor wat ze Sirius heeft aangedaan! Ik roep verschillende spreuken uit en ze raken Bellatrix steeds net niet.
‘Ik heb Sirius Zwarts vermoord!’ schreeuwt de vrouw en een akelige geschater volgt. Ik kijk om me heen en zie dat er een spreuk op me word afgekeurd. Ik weer hem af en schiet er een terug. Volgens mij ben ik omsingeld want de spreuken komen van alle kanten. Ik hoor Geritsel en met een ruk draai ik me om en zie ik Remus en Arthur. Opnieuw is het doodstil en hoor ik van achter me een ontploffing. Ik draai me om en zie hoe het huis in vlammen op gaat. Het Nest! De twee mannen rennen me voorbij en gaan op het Nest af en meteen volg ik ze. De Wemels! Hoe dichter ik bij het huis kom hoe beter ik het geschreeuw en het gehuil hoor. Ik kom tussen het gras uit en zie heel de familie samen met Harry, Tops en Rumus naar het huis staren. Charlie draait zich naar me om en komt op me aflopen. Hij trekt me in een omhelzing en ik verberg mijn gezicht in zijn hals.
‘Het spijt me Chalrie.’ Fluister ik zachtjes tegen de jongen zijn hals.
‘Het is niet jou fout Roxy.’ Antwoord de jongen me en drukt een kus op mijn haar en me nog steviger tegen zich aantrekt. Waarom voelt het dan wel zo?

Reacties (1)

  • LarryNiam

    Charlie is zo lief<3
    Arme roxy

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen