Foto bij Hoofdstuk 102

bedankt voor de leuke reacties door heel het hoofdstuk heen, maar ik moet nu ook meteen melden dat ik er een eind aan ga maken. Ik schrijf het verhaal wel gewoon af zoals het gepland was, maar ik heb de laatste tijd ook gemerkt dat mensen beginnen af te haken. Misschien is het daarom ook maar beter als we het langzaam af laten lopen.
Ik denk dat er nog ongeveer 20 hoofdstukje aan zullen komen. Misschien meer misschien minder, maar dat zullen we nog zien.

Ik voel me vreselijk. Ik voel me schuldig tegenover de Wemels. Ik voel me schuldig tegenover mijn vrienden. Het voelt alsof ik ze verraad door aan deze opdracht mee te helpen en wat er deze vakantie is gebeurd maakt het er niet echt beter op. Ik gluur om de hoek en zie Draco voorbij lopen. Oké daar gaan we. Ik ga de gang in en richt mijn blik op de fles in zijn handen. Zodra ik achter hem loop ruk ik de fles uit zijn handen en lee het etiket. Eikenrijpe mede?
‘Voor wie is die fles?’ vraag ik de jongen zachtjes. Woedend staart Draco me aan en sleurt me mee een verlaten klaslokaal in.
‘Waar bemoei jij je mee?’ gromt de jongen boos naar me. Zwak lach ik en schut mijn hoofd.
‘Voor wie is die fles?’ vraag ik hem nog een keer. De jongen zucht en grist naar de fles maar weer de jongen vlug af.
‘Voor een professor.’ Zegt de jongen waarop ik zucht. Waarom moet hij zo vaag doen? Ik schroef de fles open en ruik aan de geur. Hij is vergiftigd. Ik doe net of ik het niet ruik en zet doe net af ik er van wil drinken.
‘Rox nee!’ sist de jongen en meteen houd ik de fles recht. ‘Hij is voor professor Slakhoorn.’ Gromt de jongen geërgerd als ik de fles weer dichtdraai.
‘Wil je professor slakhoorn vergiftigen of hoop je dat hij hem aan Perkamentus geeft?’ vraag ik hem zachtjes.
‘Dat laatste.’ Fluistert de jongen betrapt.
‘Mijn lieve naïeve Draco. Dat gaat niet werken. Denk je nu echt dat Slakhoorn een man met drankkennis en les geeft in toverdranken niet door heeft dat het vergiftigt is?’ Vraag ik de jongen waarop ik hem iets witter zie worden. ‘Hoop je dat hij er door heen ruikt en de fles gewoon aan Perkamentus geeft. Ik weet zeker dat hij hem zelf toch gaat opdrinken.’ Zeg ik waarop de jongen zijn gezicht weer in de plooi trekt en zijn hoofd schut.
‘Wat weet jij er nu van? Je kletst maar wat uit je nek!’ sist de jongen en ik laat hem deze keer de fles wel uit mijn handen trekken.
‘Dat doe ik niet Draco!’ roep ik naar hem als hij weg wilt lopen. ‘Ik heb het al gezien. Denk je nu echt dat ik niks in de gaten hou. Ik heb Ice zelfs rond lopen om van alles te controleren.’ Vertel ik de jongen. ‘Ik wil niet dat er onschuldige gewond raken.’ Zeg ik waarop de jongen zwak knikt.
‘Wat heb je gezien.’ vraagt hij me zachtjes.
‘Dat het fout gaat.’ is mijn simpele antwoord. De jongen knikt en loopt dan zonder nog iets te zeggen en klas lokaal uit. Kan hij ook niet een klein beetje mee werken?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen