Sorry voor het lange wachten lieve lezers, hopelijk vinden jullie dit een leuk stukje.

HOOFDSTUK O33 - DELILAH JENSEN

Terwijl Bill in de logeerkamer ligt, kan ik niets anders dan naar het plafond staren. 1 uur lang, 2 uur lang... elke keer als ik mijn ogen even sluit schieten de beelden door mijn hoofd, ik kan niet eens meer normaal slapen. Met een zachte grom uit mijn keel sla ik de dekens verwoed van mij af. Ik wil gewoon normaal kunnen slapen maar ik weet niet wat ik er aan kan doen. Ik trek mijn kimono over mijn satijnen pyjama aan, en loop naar beneden. Ik probeer daar vanalles om ervoor te zorgen dat ik vermoeider word; tv kijken, warme melk drinken, zelfs schaapjes tellen. Maar nog steeds helpt niets om mijn aandacht op andere dingen te focussen. Net als ik naar boven wil gaan komt Bill naar beneden. Hij kijkt me strak aan. Ik meen een lichte bezorgdheid in zijn ogen te zien, maar ik zal het me vast verbeelden. “Wat doe je hier beneden?” Vraagt hij aan me. Ik haal onverschillig mijn schouders op, alsof er niets is, maar Bill kijkt me doordringend aan. “Ik kan niet slapen,” fluister ik dan toch maar. Hij knikt begrijpelijk en wendt zijn blik af. Hij pakt een glas water en drinkt hem in 1 teug leeg. Met een lichte klap zet hij het glas op het marmeren aanrecht neer. “Kom,” beveelt hij. Hij reikt zijn hand naar me uit en twijfelend kijk ik hem aan. Diezelfde doordringende blik als net boort in mijn ogen, en ik besluit mijn hand in die van hem te leggen, om vervolgens op te staan en mee te gaan naar boven. Hij begeleid me naar mijn slaapkamer, en doet de deur achter zich dicht. Alleen hij staat nog in mijn kamer. Vragend kijk ik hem aan, maar hij negeert mijn blik. Hij trekt zijn shirt aan die hij waarschijnlijk aan had gedaan om naar beneden te gaan net, en gaat in mijn bed liggen. Mijn mond valt een stukje open, maar ik besef me dat dit misschien wel de beste oplossing is. Toen hij de vorige keer bij mij sliep kon ik ook veel beter slapen. Ik werp een blik op de klok en zie dat het al 3.00 uur in de nacht is, misschien is het echt maar beter als ik naast hem ga liggen. Met lichte tegenzin trek ik langzaam mijn kimono uit en stap ik naast hem in bed. Ik ga aan mijn kant liggen en zodra ik me goed geïnstalleerd heb slaat Bill de dekens over onze lichamen heen. Al die tijd hebben we bijna geen woord tegen elkaar gezegd, maar toch begreep ik elke beweging die hij maakte. Hij legt zijn linkerhand onder zijn arm waardoor je zijn biceps even aan ziet spannen. Mijn lichaam glijd verder af naar zijn lichaam, zijn tattoo’s. Die zijn eigenlijk heel mooi, goed gezet ook. Na een tijdje betrap ik mijzelf er op dat ik hem aan heb lopen staren, en tot mijn grote ongenoegen zie ik dat Bill het ook door heeft gehad. Wat moet hij nu wel niet van mij denken? Het schaamrood verschijnt op mijn kaken, en ik wil mijn hoofd wegdraaien. Ik schrik van de aanraking; hij plaats zijn vingers onder mijn kin, en dwingt me om hem aan te kijken. Met moeite kijk ik hem aan, en ik zie iets in zijn ogen wat ik nog nooit eerder heb gezien. Iets zachts, iets warms. Hij kijkt me diep in mijn ogen aan, en ik zie een fractie van een seconde zijn ogen naar mijn lippen schieten en weer terug. Allerlei vragen spoken door mijn hoofd, maar ik laat ze voor wat het is. Even dacht ik zijn hoofd dichterbij te zien komen, maar dan laat hij me los en ik zie dat hij er moeite mee heeft. Hij schraapt zijn keel en wendt zijn blik even af, om zichzelf te herpakken. “Probeer te slapen, Delilah. Als je wilt mag je op mijn borst liggen als dat je rustiger maakt. Je weet wel, voor ademhaling en zo. Mensen hun hard horen kloppen en hun ademhaling horen schijnt andere mensen rustiger te kunnen maken. En omdat je natuurlijk niet kunt slapen dacht ik dat het wel een oplossing was,” ratelt hij aan 1 stuk door. Hij is duidelijk in de war. Ik kan niks anders dan knikken en doe wat hij zegt. Zijn blote huid voelt warm en zacht aan, en stiekem geniet ik ervan. Ik merk dat hij het licht uitdoet en ik sluit mijn ogen. Wat is er zojuist bijna gebeurd?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh i like iT!!
    Love This part!!
    Ben benieuwd hoe dit verder gaat!
    Kudo!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen