Foto bij Hoofdstuk 115

Het einde is inzicht mensen.
Ik hoop dat jullie nog volop gaan genieten van de laatste paar hoofdstukjes.

Draco trekt me nog iets dichter tegen zich aan en drukt een kus op mijn slaap. Zwak glimlach ik en luister weer naar zijn hartslag die ik kan horen.
‘Ik kan je niet vermoorden.’ Mompelt de jongen zachtjes. ‘Ik kan je echt niet opnieuw kwijt raken.’
‘Maar mijn vader mag ook niet blijven leven.’ Zeg ik zachtjes waarop ik de jongen voel knikken.
‘We verzinnen er wel wat op.’ mompelt hij zachtjes terwijl hij opstaat en mij tegelijk mee omhoog trekt. Hij trekt me mee naar de deur en ik verander mezelf weer terug in het Zwadderich meisje. Zachtjes knijpt de jongen me in mijn hand terwijl we door de gangen lopen richting de grote zaal. Zodra we aan komen gaan we netjes achter de rest van de Zwadderaars staan. Severus begint een gehele preek over dat Harry is gezien in Zweinsveld en nu in het kasteel zou kunnen rondlopen. Dat we gestraft worden als we hem helpen en nog wat dingen. Uit het niets zie ik iemand bewegen en dat hij in het midden van de zaal gaat staan. Het is Harry!
‘U heeft een klein beveiligingsprobleempje professor.’ Roept hij door de zaal heen en op dat zelfde moment knallen de zaal deuren open en komt heel de orde binnen wandelen. Ik verander mezelf terug naar mezelf en laat Draco zijn hand los. Het word tijd dat de strijd gaat beginnen. Ik ga voor Harry staan en steek mijn stok op naar Severus. Heel even zie ik de man zijn gezicht vertrekken, maar vlug trekt hij hem ook weer in de plooi. Verschillende spreuken vuur ik op de man af en het enigste wat hij doet is ze afweren. Hij neemt niet eens de moeite om terug te vechten. Hij weer nog een spreuk van me af en verdwijnt dan.
‘Lafaard!’ schreeuw ik nog naar de verdwenen man en glimlach als ik Harry achter me zie. Proffesor Anderling neemt weer de zaak over en begint van alles al weer te regelen. Uit het niets word het doodstil door heel de zaal. Iedereen luisterd naar de vreselijke stem van mijn vader die rond spookt. Ik grom en ren met heel de orde en wat leerkrachten naar buiten.
‘We moeten de school beschermen.’ Zegt professor Anederling waarop ik glimlach en knik. ‘Verspreid jullie door heel het gebied.’ Zegt ze waarop iedereen knikt en een andere kant op rent. Samen met Charlie pak ik de binnen plaats en steken we onze stokken in de lucht.
‘Protego Maxima, Fianto Duri, Repello Inimicum.’ Begin ik te mompelen en meteen doet Charlie me na. Verschillen de lichtflitsen van af veel plaatsen in en rondom het gebouw schieten de lucht in en vormen samen een beschermende koepel. Zodra het schilt helemaal gevormd is draai ik me naar Charlie toe en glimlach naar hem.
‘We redden het wel.’ Zegt hij en drukt een kus op me wang. Ik knik vlug en ren bij de jongen vandaan. Tijd voor een strijd tegen de duisternis! Tijdens mijn weg naar de kamer van Hoge noot kom ik Fred en George nog tegen. Ik wens ze vlug succes en druk bij beide een kus op hun wang en vervolg mijn weg dan. Zodra ik de deur van de kamer zie ren ik naar binnen en ren tussen stapels verschillende spullen. Ik hoor verschillende mensen schreeuwen en zie dat er van verschillende kanten gigantische vuurgolven aan komen. Ik kijk om me heen en zie een stapeltje oude bezems. Ik grijp er een vast en spring er op. meteen vlieg ik weg en kijk zoekend om me heen. Ik zie Harry, Ron en Hermelien veder op in de lucht hangen en ik zie dat Ron de diadeem heeft. Ik vlieg op ze af en zie ondertussen in de verte Draco en Benno op een stapel tafels staan. Zoekend naar hulp om daar weg te komen.
‘We zijn geen moordenaars! We kunnen ze daar niet achterlaten!’ Roept naar Harry waarop ik er grommend er op instemt. Samen draaien we ons naar de twee angstige jongen toe en vliegen we er op af. Harry grijpt Benno vast en ik vlieg nog een rondje. Ik zie het woede gezicht van Draco en net zo boos kijk ik terug. Ik grijp de jongen dan toch vast en trek hem bij mij op de bezem en vlieg achter de rest aan naar buiten. zodra ik samen met Draco buiten deuren kom hoor ik een knal en verlies mijn evenwicht. Samen met Draco beland ik hard op de grond maar ik spring al snel weer op om hem boos aan te kijken.
‘Welke kant kies je nu!’ Schreeuw ik naar de jongen en loop haastig bij de jongen weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen