Foto bij Hoofdstuk 117

Ik open mijn ogen en laat een kreetje van schrik als ik de oudere verzie van mezelf zie en Sirius. Ik loop langzaam op ze af en bekijk ze nog eens.
‘Mama?’ vraag ik de vrouw zachtjes waarop ze glimlacht en knikt. ‘Ben ik nu echt dood?’ vraag ze beide waarop ze ook beide knikken. ‘Dus mijn vader kan nu sterven?’ vraag ik ze waarop ze opnieuw knikken. ‘Is het nu echt over?’ vraag ik ze waarop Sirius zijn schouders ophaalt.
‘Het is pas over als jij dat wilt.’ Zegt hij ‘Jou opoffering heeft Harry gered. Nu heb jij je leven gegeven voor Draco. Je hebt opnieuw een laatste wens gekregen.’ Zegt de man waarop ik glimlach en knik. ‘Je wilt Draco gelukkig hebben, maar de enigste die dat kan ben jij.’ Zegt de man waarop breed begin te glimlachen. Ik richt me tot mijn moeder en glimlach.
‘Ik ben zo trots op je mijn meisje. Je bent zo sterk en je hebt zo goed gevochten.’ Zegt de vrouw waardoor ik nog breder begin te glimlachen. ‘Je zal weer terug moeten om je taken daar te volbrengen. Je zal moeten vechten opnieuw maar nu op een goed manier. Nu zonder een stok.’ Zegt ze waarop ik zwak knik. ‘En zodra je daar mee klaar bent zullen Sirius en ik je weer hier opwachten.’
‘Ik hou van jullie.’ Zeg ik waarop ze knikken.
‘Wij ook van jou.’ Zeggen ze tegelijk en beginnen langzaam te vervagen.
‘Het word tijd dat je wakker word. Het word tijd om je leven te leven.’ Hoor ik mijn moeder nog zeggen voor ze helemaal verdwijnt. Een fel wit licht zorgt ervoor dat ik mijn ogen moet sluiten en dan laat ik ze ook dicht. IK luister naar het geroes om me heen.
‘Ik had echt nooit van jou verwacht om je met Griffoendors te zien vechten.’ Hoor ik de bekend stem van Hermelien zeggen.
‘Ik had ook nooit verwacht jou bij je voornaam te noemen.’ Hoor ik Draco terug zeggen.
‘Ze betekend erg veel voor je hè?’ hoor ik haar vragen, maar ik krijg geen antwoord terug.
‘Ik hou van haar.’ Zegt hij zachtjes na een tijdje. Langzaam open ik mijn ogen en glimlach naar de twee.
‘En ik van jou.’ Fluister ik terug. Beide kijken ze met een brede glimlach aan en een voor een omhelzen ze me. Draco houd me nog even steviger vast en glimlacht breed als hij me los laat. ‘Is het voorbij?’ vraag ik ze waarop ze knikken.
‘Draco heeft Bellatrix van kant gemaakt.’ Zegt Hermelien blij en verbaast kijk ik naar de jongen die zwak glimlacht.
‘Het was voor jou.’ Zegt hij waardoor ik breed glimlach en mijn armen om hem heen wikkel. Ik hoor Hermelien zacht lachen terwijl ze bij ons weg loopt.
‘Je hebt er een nieuwe vriendin bij.’ zeg ik waarop de jongen grinnikt en knikt.
‘Al had ik geen vrienden gehad. Jij bent voor mij genoeg.’ Zegt hij waarop ik breed begin te glimlachen en mijn lippen op die van hem druk.
‘Voor altijd?’ vraag ik hem zachtjes waarop hij breed glimlacht en knikt.
‘Voor altijd.’ Bevestigt hij me.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen