Als er ook maar iets was waar ik een hekel aan had waren het wel grote groepen. Zeker als het dan ook nog eens een grote groep was waar ik me aan voor moest stellen. Ik werd enthousiast door Aaron naar voren geduwd en ik keek hem smekend aan. Waarom moest dit? Ze hadden vast wel ergens een formulier liggen waar op stond hoe ik heette en hoe oud ik was en hoogstwaarschijnlijk wat ik hier kwam doen, al zou dat niet echt een grote verassing zijn.
Met mijn blik strak op het podium gericht liep ik dan toch maar naar voren. Het was zo over en dan kon ik op mijn gemak kijken hoe ik uit kon breken. Ik had normaal gesproken een grote mond dus dit hoorde een eitje te zijn. Het was alleen het idee dat iedereen naar me keek wat me dicht liet slaan.
De man hielp me het podium op en daar stond ik dan. Er waren misschien niet al te veel mensen maar het waren er genoeg voor mij om me nerveus te maken.
"Noah, stel je maar voor." fluisterde de man achter me en ik gaf een kort knikje waarna ik al mijn moed bij elkaar raapte.
"Uh, hi, ik ben Noah. Ik ben zeventien jaar en kom uit Redding, California." ik keek wat ongemakkelijk achterom naar de man in de hoop dat die introductie goed gekeurd was en dat ik veilig kon gaan zitten.
"Heel goed, laten we Noah een warm welkom geven." sprak de man en mijn blik schoot weer naar de zaal na het horen van "Welkom Noah." in koor gezegd door iedereen die aanwezig was in de zaal. Wat een warm welkom zeg, ik zou me bijna thuis gaan voelen...
"Noah jij mag ga-" ik snapte de hint al en liet hem niet eens zijn zin afmaken. Dat was wel weer genoeg aandacht op mij gevestigd voor een dag. Ik wilde plaats nemen naast een belachelijk lange jongen maar toen ik net wilde gaan zitten werd ik geroepen. Ik keek de jongen vragend aan en hij wees naar een lege stoel naast een meisje. Oh, serieus? Was het nu ook al niet meer toegestaan naast een jongen te zitten? Ik keek hem fronsend aan en ging gewoon zitten. Echt niet dat ik mee ging in dat kinderachtige gezeik. Wat dachten ze dat ik ging doen? Mijn hand in iemand zijn broek steken?
De jongen naast me leek de reactie van de andere jongen op mijn actie erg vermakelijk te vinden. Echter vond ik het een stuk minder leuk aangezien die vuile verrader Aaron erbij haalde. Ik draaide me om en zag inderdaad dat Aaron mijn kant op kwam. Ik rolde met mijn ogen en stuurde de jongen voor me een vuile blik. "Noah j-,pardon mag ik er even langs?" ik keek toe hoe Aaron zich een weg probeerde te banen door het publiek en ik kon het niet laten even zacht te grinniken. Aaron was nou niet bepaald de meest elegante persoon. "Noah, sorry ik heb het je niet uitgelegd maar je mag daar niet zitten." ik wilde net mijn mond open trekken toen Aaron zijn snorrenmaatje zich ermee begon te bemoeien. "Aaron, wat is er aan de hand?" vroeg hij en dit was mijn om op te staan. Ik had geen zin in nog meer gezeik. "Uhm, nee, niks John, ik denk dat het al opgelost is." zei Aaron nerveus, of hij bang was voor... John, blijkbaar. Ik knikte naar Aaron en ging maar naast het meisje iets verderop zitten. Dit sloeg echt nergens op. Ik sloeg mijn armen over elkaar en sloot mijn ogen. Misschien was het me gegund in slaap te vallen zodat ik deze bullshit niet nog langer aan hoefde te horen. Het was nog vroeg wat dus hoogstwaarschijnlijk betekende dat ik op tijd was om vandaag het hele programma mee te maken, een gedachte die me een beetje misselijk maakte. "Ik vind je haar erg leuk," hoorde ik het meisje naast me zeggen. Ik opende mijn ogen weer en keek haar aan. Ik schudde mijn hoofd. "Ik niet," zei ik simpelweg. Was dat duidelijk genoeg om aan te tonen dat ik géén zin had in een gesprek? Aangezien de focus nogal op mij lag zou het alleen een kwestie van tijd zijn voor meneer John zich er weer in zou gaan mengen en dat wilde ik voorkomen. "Is het met een heggenschaar gedaan of zo." hoorde ik weer een andere stem achter me. Ik draaide me om en zag een meisje precies hetzelfde als mij zitten: ongeïnteresseerd. Ze was één van de weinigen die nog een beetje van haar eigen staal overgehouden leek te hebben aangezien ze vrolijk gekleurde vinger loze handschoenen droeg en er kralen in haar haar ingevlochten haar hingen. Ze was ook één van de weinige die van andere afkomst waren. Waar ik bij de meeste hier het liefst een kilometer uit de buurt bleef aangezien ze allemaal heilig overtuigd leken dat dit echt zou gaan werken, wekte zij enige interesse bij me op. "Ja, dat is toch de nieuwe trend? Heggenschaar-chique." grijnsde ik. Ze rolde grijnzend met haar ogen. "Als je dan een trend moet volgen beter deze dan zo'n vies snorretje laten staan." zei ze en trok een vies gezicht. Ik was dus niet de enige die het opgevallen was. Ik lachte. "Gelukkig heb je daar eerst baardgroei voor nodig." antwoordde ik. Iets wat me niet gegund was. "Hmm, laat me raden, dat heb je niet?" vroeg ze en ik knikte. "Ssssht!" siste iemand die voor me zat en natuurlijk kwam John er weer tussen. "Alexandra, Noah, kan het alsjeblieft wat zachter." zei hij alvorens hij weer verder ging met zijn verhaal. "Alex. Het ALEX." siste Alex. Ik wilde weer wat zeggen maar Alex hield met een speelse grijns een vinger voor haar mond. "Ssssht. Geloof me, je wilt niet naar het kantoortje van John." grijnsde ze alvorens ze weer deed of ze geïnteresseerd mee luisterde.
Gelukkig leek er hier tenminste nog iemand normaal te zijn.

Eenmaal John zijn mega interessante preek over was maakte ik aanstalten om op te staan en me bij Alex te voegen voor de lunch. Het was misschien zielig dat ik haar als een pup achterna liep maar als ik alleen zat zou dat waarschijnlijk betekenen dat ik gezelschap zou krijgen van Aaron of een andere begeleider. Dat zou mijn eetlust eigenlijk meteen weer verpesten. Echter leek dit plan direct afgeblazen te zijn aangezien ik meteen aangehouden werd door John. "Noah, zou je even met mij mee willen komen?" was: "Nee, absoluut niet engerd" een verstandig antwoord. Waarschijnlijk niet dus bleef het maar bij een simpel knikje. Waarschijnlijk had ik het nu al zo ver gekregen dat ik een bezoekje mocht brengen aan het felbegeerde kantoortje. Mijn blik gleed af naar Alex die een aantal gebaren maakte. Ik schudde zacht lachend mijn hoofd en volgde John.
Eenmaal aangekomen bij zijn kantoor nam hij plaats achter zijn bureau en seinde hij naar de stoel aan de andere kant. "Neem plaats.".

Reacties (1)

  • Altschmerz

    I don't like that John asshole.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen