Ik schrijf normaal liever in 1 keer het hele hoofdstuk, maar ik ga proberen elke dag een klein stukje te schrijven. Even kijken of me dat bevalt. Illustratie komt nog trouwens.

In eerste instantie was hij enthousiast geweest toen hij de sportauto zag staan, maar nu het tot zijn realisatie komt dat het de auto is waarin hij Asher Asselman zal gaan ontmoeten is dat enthousiasme vervangen door een misselijk gevoel in zijn onderbuik. Een frons vormt zich op zijn voorhoofd.

Kom op, zet je erover heen, vertelt hij zichzelf en met een zucht begint hij richting de auto te lopen. Hij zwaait de deur open en ploft neer in de lederen stoel. Zelfs de binnenkant van de auto is perfect, denkt hij met tegenzin. Pas nadat hij de deur met een klap heeft dicht geslagen kijkt hij op.

“Jun Akagawa? Ik zou je bijna niet herkent hebben,” zegt de Amerikaan terwijl zijn ogen onbeschaamt over hem heen glijden. “Ik dacht dat je foto’s voornamelijk filters waren, maar je ziet er in het echt nog knapper uit.” Er vormt zich een ondeugende glimlach op zijn gezicht.

Wat een slijmbal. Jun schenkt hem een brutale blik, die er waarschijnlijk zelfverzekerder uitziet dan hij zich voelt. “Dat hoef je me echt niet te vertellen,” snauwt hij. “Jij ziet er anders nog precies hetzelfde uit.”

Asher trekt een wenkbrauw op. “Ja, nog steeds even knap?” vraagt hij met een arrogante toon.

“Je ziet er nog steeds uit als een verwent nest,” gromt Jun terug terwijl hij zijn gordel met meer kracht dan nodig om zich heen slaat en in het slot duwt. Zijn blik dwarrelt richting de weg die deels verlicht is onder de lichtblauwe gloed van de koplampen, een bijna verblindend licht in contrast met de donkere buitenlucht. Enkele plassen water liggen op de weg, sporen van de regen die eerder vandaag is gevallen. Het kan ook bijna niet anders. Het is Engeland. Hier gaat bijna geen dag voorbij zonder stort regen.

Asher schiet in de lach. “Oké, ik zal je geen ongelijk geven. Ik was best een rot kind toen,” zegt hij. “Maak je geen zorgen, ik weet inmiddels dat Jun Akagawa een belangrijk persoon is. Verwacht vanaf nu niks anders dan welverdiend respect van mij.”

Yeah, right, denkt Jun en rolt met zijn ogen. Niet dat het ook maar iets uit maakt. Zijn vader heeft twaalf jaar terug al besloten dat Asher een belangrijke rol zou gaan spelen in hun organisatie, en dat is niet een term die hij losjes gebruikt, of uberhaupt. Asher zal het eerste lid van hun familie zijn die niet Japans is, en komend van zijn conservatieve vader is dat een duidelijk teken dat de man niet van gedachte gaat veranderen. Jun heeft geen andere keuze dan met Asher overweg te kunnen. "Het zal wel," mompelt Jun. "We waren nog klein. Het is niet alsof we wisten wat we deden."

"Ik hoop dat je me kunt vergeven," antwoordt Asher met een lichte gniffel. Voordat Jun in staat is antwoord te geven buldert de man alweer over hem heen. "Ze verwachten ons om een uur of tien, toch? Ik zeg dat we er om twaalf uur aankomen. Kan geen kwaad om ze even na te laten denken."

Twee uur te laat komen? Jun is er vrij zeker van dat dat niet een goede onderhandelings techniek is, maar hij heeft nou ook niet bepaald zin om tegen Asher in te gaan.

"Dat geeft ons genoeg tijd om ook eens bij te praten, niet waar? Waar wil je naartoe, schat? Er is dit park verderop waar-"

"Ho even, niet zo snel," onderbreekt Jun hem. "Wie zegt dat ik iets met jou te maken wil hebben?" Hij werpt hem een geïrriteerde blik, maar voelt zichzelf al snel blozend weg kijken onder Asher's geamuseerde ogen.

De man gniffelt opnieuw. "Ik dacht al dat je dat zou zeggen, maar had niet gedacht dat je me zo snel leuk zou vinden," zegt hij spottend. "Kom op, wat is het ergste wat er kan gebeuren? Dat we lol hebben? Ik neem je gewoon mee naar waar je ook maar naartoe wilt en als je je dan bedenkt breng ik je gewoon weer terug. Je hebt mijn woord."

Hij klinkt serieus. Jun kijkt hem half aan. Eigenlijk weet hij heel goed dat de man hem waarschijnlijk probeert te manipuleren, maar iets in hem voelt zich daarom juist uitgedaagt. Denkt Asher nou echt dat hij hem kan verslaan in zijn eigen expertise? Waarom uberhaupt? Hij zou Jun elk moment kunnen overmachtigen en die gedachte begint hem elke keer als hij hem aankijkt steeds meer door te dringen. Toch wint zijn nieuwsgierigheid van de spanning.

"Prima, maar alleen als we wat gaan eten," mompelt Jun uiteindelijk en gaat achterover zitten in zijn stoel. De motor van de auto wordt aangeslingerd en een licht gegrom onder de motorkap pleziert Jun's oren. "En dan bedoel ik niet zo'n goedkope tent. Als je een auto als dit kan betalen kun je me ook wel meenemen naar een luxe restaurant."

Asher grinnikt terwijl hij begint te rijden. "Natuurlijk. Wat jij wilt."

Reacties (2)

  • Luckey

    Als dat maar goed komt

    1 jaar geleden
  • KawaIsBestBoi

    uwu Ik schip Asher-sama en Jun-kun samen echt heel erg😍Asher is echt een hete daddy 😭🍆💦 beat that twink meat ~ 🍆💦💦💦 😏😏😍 OTP4LYFE 😂😭✨ Ik leef voor deze yaoi 😏😏 ik wil een nieuwe chapter asap plzzz 👀 or‼️ I will kwill uwu in uwu sweep desssuuu~~✨🍆💦

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen