. . .

Juice’ blik gleed weg van Shanes ogen en bleef even op zijn hand rusten. Zijn eigen hand lag eronder. Shanes vingers waren zacht en slank en voor een moment vroeg hij zich af hoe het zou voelen als die langs zijn borst gleden, langs zijn buik, verder omlaag… Gewoon, om even iets anders te voelen dan de leegte, het brandende schuldgevoel.
      Juice voelde dat hij een kleur kreeg toen hij daarna opkeek en zijn ogen die van Shane ontmoetten. Wist hij wat er net door zijn hoofd was gegaan? Hij had het gevoel dat Shane altijd recht in zijn ziel kon kijken. Vlak voordat ze vanuit Arizona terugkeerden naar Charming, had hij zich voorgenomen om elke ongepaste gedachte aan Shane zo ver mogelijk weg te duwen, maar dat was duidelijk onbegonnen werk. Hij walgde van zijn gevoelens. Ten eerste omdat hij het vooruitzicht om seks met een man te hebben weerzinwekkend vond ‒ al had hij al ondervonden dat de gedachte dat de jongen hem zou zoenen of hem zelfs zou pijpen hem wél opwond ‒ maar ook omdat Shane zijn beste vriend was. Vandaag was dat eens temeer gebleken. Nog steeds kon hij niet helemaal bevatten wat de prospect voor hem had gedaan. Juice had de club verraden, en Shane had hem geholpen de boel in de doofpot te stoppen.
      Shane, die altijd onverschrokken was. Die niet eens wat zei als hij was neergestoken, die niet eens knipperde als hij Russische roulette deed. Was hij zelf maar zo. Hij wist zeker dat het Roosevelt dan nooit gelukt was om hem te chanteren.
      De jongen trok zijn hand weer weg en gaf hem een schopje tegen zijn voet. ‘Rol jij eens een joint voor ons? Heb je medicatie van Tara gekregen of kan ik ook voor jou een glas whisky pakken?’
      ‘Ik heb niets zwaars gehad.’
      Hij trok een mondhoek op. ‘Mooi.’ Hij stond op en liep naar de keuken toe. Juice betrapte zich erop dat zijn ogen naar Shanes achterwerk werden getrokken, al was de broek die hij droeg te wijd om ook maar een beetje de vormen te laten zien die hij tijdens Halloween had gezien. Met een diepe zucht wenste hij voor de zoveelste keer dat hij werkelijk een vrouw was geweest. Dan zou hij het wel weten.
      Met een kreun kwam hij overeind, een beetje houterig vanwege de pijn. Een joint was geen slecht idee, misschien legde dat al die gedachten even plat. Of het nou Roosevelt was waar hij aan dacht, of Miles, of de dingen die hij met Shane wilde doen… hij wilde aan niets daarvan denken.

. . .


Het zat Alex allemaal nog niet lekker. Juice was nog steeds stil, in zichzelf gekeerd. Zijn spieren leken bijna te knappen door de stress en Alex had geen idee wat ze verder nog kon doen. Hem een massage geven, waarschijnlijk. Maar dat is een beetje raar, hè? Zie je dat Happy of Opie al bij hem doen?
      Ze grijnsde om de gedachte terwijl ze twee glazen inschonk met een fles die ze in de kast aantrof. De buitendeur stond al open. Ze ging naast Juice op het bankje zitten, op dezelfde plek waar ze haar eerste joint had gerookt.
      ‘Hoe was Arizona?’ vroeg ze terwijl ze een glas in zijn hand duwde.
      Hij slaakte een zucht terwijl hij een trek van de joint nam en hem daarna aan haar gaf. Naar achteren leunend, sloot hij zijn ogen even. ‘Gedoe. Tegenwoordig is alles gedoe, geloof ik.’ Hij zuchtte. ‘SAMTAZ, die charter in Arizona, dealt blijkbaar drugs om wat bij te verdienen. We kwamen erachter dat de stemming daarvoor niet echt op een eerlijke manier is gegaan, met chantage en moord. Gaf een hoop extra gedoe.’
      ‘Jemig.’ Shane inhaleerde de rook over haar longen. Al na een minuut waren de herinneringen aan vannacht een beetje weggleden. ‘Drugszaken geven altijd gezeik.’
      Juice zuchtte, met zijn hoofd tegen de rand van de bank leunend. ‘Tja. Voorlopig komen we daar niet vanaf.’
      Een tijdje zaten ze zwijgend naast elkaar, verzonken in gedachten. De stilte was prettig. Het was gewoon fijn dat hij zo dicht bij haar zat. Vanuit haar ooghoeken keek ze naar hem. Zijn ogen had hij gesloten, zijn gezicht zag er wat meer ontspannen uit. Het bracht een glimlach op haar gezicht – de eerste sinds gisteren. De joint was inmiddels op en ook de glazen waren leeg.
      ‘Ik ben blij dat je hier bent, Shane,’ mompelde hij na een tijdje, zonder zijn ogen open te doen. ‘Ik voelde me echt kut. Maar nu – stukken beter.’
      ‘Daar ben ik blij om.’
      ‘Sorry dat ik je zo in de problemen heb gebracht.’
      ‘Die zijn alweer opgelost,’ antwoordde ze schouderophalend, voordat hij weer weggleed in een kuil vol schuldgevoelens. ‘Het is oké, Juice. Ik ben gewoon ongelofelijk blij dat ik in de buurt was.’
      ‘Ja… Ik ook.’
      Zijn stem klonk weer somber.
      ‘Hé, niet weer gaan sikkeneuren nu. Haal nog eens zo’n ding? Dat deed je goed.’
      Juice knikte langzaam. Hij zette zich af van de bank, maar leek vergeten te zijn dat er een kogelwond in zijn been zat waardoor hij zijn evenwicht verloor en weer op de bank neer kwam. Met zijn heup kwam hij op haar hand terecht, die ze met een grom wegtrok.
      ‘Klotebeen,’ gromde hij.
      ‘Zal ik het halen?’
      Hij draaide zijn gezicht naar haar toe, dat opeens heel dichtbij was. Zijn ademhaling streek langs haar kin. Hun blikken kruisten elkaar en in haar buik borrelde iets heets en heftigs op. Ze verroerde zich niet toen zijn vingertoppen langs haar wang streken. Het volgende moment waren zijn lippen op die van haar en gleed zijn tong haar mond binnen.
      Alex wist dat ze hem weg moest duwen, maar na alles wat er was gebeurd, na het walgelijke ding dat ze vannacht in haar mond had gehad, wilde ze niets liever dan dat Juice’ tong al die herinneringen wegveegde. Ze deed haar ogen dicht en zoende hem terug, vurig, een beetje wanhopig de kraag van zijn motorjas naar zich toetrekkend.
      Zijn vingers gleden langs haar nek naar beneden en ze herinnerde zich weer dat ze haar chestbinder niet aan had. Ze gunde zichzelf nog twee tellen, daarna legde ze een hand tegen zijn borst en duwde hem weg. Spijtig draaide ze haar hoofd weg.
      ‘Oh fuck,’ stamelde hij. ‘Kut. Sorry.’ Direct schoof hij bij haar vandaan.
      Alex voelde haar eigen wangen gloeien, maar toen ze opzij keek zag ze dat dat waarschijnlijk in het niet veel bij Juice’ knalrode hoofd. Het zicht ervan liet haar toch zachtjes grinniken. Wat een schatje was het toch.
      ‘Het geeft niet,’ mompelde ze. Een beetje peilend keek ze hem aan. ‘Redders in nood hoor je te zoenen. Je bent gewoon een beetje traag.’ Met een grapje probeerde ze de lucht maar een beetje te klaren.

. . .


Juice begreep niet hoe Shane toch overal zo luchtig over kon doen. Dit was al de tweede keer dat Juice hem op zijn bek pakte. Hij leunde met zijn ellebogen op zijn bovenbenen en begroef zijn gezicht in zijn handen.
      ‘Ik weet niet meer wat er met me aan de hand is, ik ken mezelf niet meer terug. Ik heb mensen vermoord, ik heb een bróéder vermoord, ik heb drugs gestolen, de club bijna verraden en ik val nu zelfs op mannen.’ Hij voelde zijn ogen jeuken, maar hij wilde niet wéér janken. Hij wist het gewoon allemaal niet meer. Het was alsof zijn hersens in de knoop zaten sinds hij naar de gevangenis was gestuurd.
      ‘Het is oké, Juice.’
      Met een ruk draaide hij zijn hoofd opzij. ‘Zeg niet steeds dat alles oké is. Dat is het niet. Je bent mijn fucking beste vriend, je bent in een relatie en ik… ik…’ Hij kon niet eens uit zijn woorden komen.
      ‘Juice…’
      ‘Ik wil dit allemaal niet, ik haat het dat je… dat ik… Terwijl jij en Mila… Ik heb het al eens bijna tussen jullie verneukt. Ik fuck niet alleen mijn eigen leven op, maar ook dat van jou en…”
      ‘Juice!’
      Zijn stem klonk zo dwingend dat hij zijn kiezen op elkaar beet. Opzij kijken durfde hij niet.
      ‘Dit was niet bepaald eenrichtingsverkeer, hè?’
      Er gingen een paar opgelaten tellen voorbij. Toen draaide Juice verward zijn gezicht opzij. ‘W-wat?’
      Shane hield zijn blik even vast, zuchtte en wendde toen zijn hoofd af. ‘Misschien ben je wel niet de enige die met zijn gevoelens worstelt.’
      ‘Maar… Mila…’
      ‘Ja.’ Shane zuchtte en masseerde zijn slapen. ‘Ik weet het ook niet, Juice.’ De jongen staarde naar de grond. ‘Ik heb ook nog nooit gevoelens voor een man gehad. Het kost tijd om uit te zoeken hoe dit zit, waar ik het ermee wil, en Mila, ja…’ Hij zuchtte opnieuw. ‘Maar ga jezelf niet de schuld geven.’
      Opgelaten wreef Juice in zijn nek. Geen moment had hij gedacht dat zijn vriend hetzelfde doormaakte. Hij had zichzelf geen enkele kans toegeschreven, maar nu… Voor het eerst sinds hij de drugs had weggenomen, voelde hij een sprankje warmte.
      ‘Misschien eh, misschien kan je beter naar huis gaan,’ mompelde hij. ‘Naar Mila.’
      Shane trok een mondhoek op en schudde zijn hoofd. ‘Ik had mezelf eigenlijk al op je bank uitgenodigd.’
      ‘Ik heb geen babysitter nodig.’
      ‘Stel je niet aan.’ Shane stak een sigaret op en gooide het pakje daarna in zijn schoot. ‘Mila en ik… het gaat niet zo fantastisch tussen ons. Ze heeft moeite met wat de club van me vraagt en ik heb niet echt zin om haar onder ogen te komen en te zeggen dat Miles dood is. Dan ligt ze weer een halve nacht te janken en te smeken of ik uit de club wil stappen voordat ik zelf in een cel of in een grafkist lig.’ Hij blies een wolk rook uit. ‘Dus jouw bank komt me beter uit. Je zal geen last van me hebben, promised.’
      Juice wist niet wat hij moest zeggen. Shane ging moeiteloos op een ander onderwerp over, alsof ze net niet met elkaar hadden zitten tongen. Net zoals alles, leek hij het makkelijk van zich af te kunnen laten glijden.
      ‘Wat kut voor je.’ Al merkte Juice dat hij zich niet heel erg kon invoelen. Een groot deel van hem hoopte al de hele week dat het uit ging tussen die twee, en na wat Shane net tegen hem gezegd had, hoopte hij dat al helemaal.
      ‘Ja. Ze is niet echt de ideale old lady. Maar we zijn al zo lang samen…’ Shane keek hem weer aan. ‘Heb jij ooit een vriendin gehad sinds je een Son bent?’
      ‘Een tijdje, een paar jaar terug.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Dat liep niet echt goed af.’
      ‘Nee,’ zei hij peinzend. ‘Dat is een beetje een trend hier, lijkt wel. Met alle illegale shit die we doen, dat kunnen de vrouwtjes niet handelen en als er geen openheid in een relatie is, dan leidt het helemaal nergens toe.’
      Juice stelde zich even voor hoe het zou zijn als Shane zijn vriend was. Ze konden in elk geval overal open over praten en hij begreep het clubleven.
      Een vriend. Overweeg je nu serieus of je een vríénd zou willen?
      Hij zag zichzelf al aankomen bij zijn broeders. Hand in hand met Shane. Het was belachelijk. Welke outlaw biker was er nou biseksueel en ging dan voor een man? Waarschijnlijk zou de reputatie van de hele club eronder lijden als clubleden elkaar gingen pijpen. Het laatste was hij wilde, was daarmee nóg meer verpesten.


Reacties (3)

  • LarryNiam

    Hou van dit verhaal<3

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ik ben benieuwd wanneer Alex zegt dat ze een vrouw is tegen Juice en nog belangrijker hoe hij daar op reageert..

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Dit wat het moment om het te zeggen!! Maarja dan zou 't verhaal eerder klaar zijn.. Dus ja goed dat ze niks zei hahaha ❤️❤️❤️❤️

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen