Alex kon zich niet herinneren ooit zo zenuwachtig te zijn geweest. Het was onmogelijk om in te schatten hoe hij zou reageren. Misschien voelde hij zich wel zo verraden dat hij het haar nooit zou vergeven, dat hij haar nooit meer wilde zien. Ze probeerde die angst van zich af te praten; het zou een schok voor hem zijn, maar uiteindelijk zou er niet echt wat veranderen. Niet écht.
      Thuis sloeg ze eerst twee glazen drank achterover voordat ze zich omkleedde en naar Juice’ huis liep, wetend dat daar ook nog wel de nodige alcohol zou vloeien. De manier waarop ze wilde bekendmaken dat ze een vrouw was, voerde de zenuwen ook op. Vanaf het moment dat ze hem die lapdance had gegeven was er echter al een fantasie geweest om het op deze manier te doen en ze had besloten om dan maar in elk geval haar eigen fantasie te laten uitkomen. Rauw op zijn bord gooide wilde ze het toch niet. Als ze het een beetje op een speelse manier deed, tilde hij er misschien ook niet zo zwaar aan.
      Ja hoor, Alex. Hij zal erachter komen dat zijn zogenaamde beste vriend niet bestaat. Daar gaat ie hartstikke zwaar aan tillen, tenzij je hem volgiet met drank en hem de nacht van zijn leven bezorgt. Maar dan zit je morgenochtend met hetzelfde probleem.
      Ze haalde diep adem toen ze op de bel drukte. Haar cut droeg ze nog steeds, die had ze dichtgedaan om haar borsten te verbergen, maar als hij er een beetje aandacht op vestigde, zou hij het waarschijnlijk wel merken.
      De deur zwaaide open en Juice liet haar binnen. Er was nog steeds een doffe blik in zijn ogen, wat haar weer wat moed gaf. Het doel van de avond was zijn schuldgevoel wegnemen en er was geen haar op haar hoofd die eraan twijfelde dat dat zou gaan gebeuren.
      ‘Hoe voel je je?’ vroeg ze toen ze naar de woonkamer liepen. Er lag al een joint op de tafel en ze zag dat er een fles naast stond die een stuk leger was dan gisteravond. Blijkbaar was ze niet de enige die dat nodig had.
      Juice haalde zijn schouders op. ‘Moe.’
      Niet alleen lichamelijk, wist ze. Vooral in zijn hoofd.
      Op de veranda deelden ze samen de joint, zonder veel te zeggen.
      ‘Dus… wat is het dat je me wil vertellen?’ vroeg hij na een tijdje, in de verte turend. ‘Heb je ook eens een vriend vermoord?’
      Zijn stem klonk koel.
      Dat had ze. Maar dat kon ze niet uitleggen voordat ze álles uitlegde en ze wilde geen nieuwe leugens aan haar lange lijst onwaarheden toevoegen.
      ‘Ik heb nog één borrel nodig,’ mompelde ze.
      Van opzij keek hij haar aan, zijn wenkbrauwen opgetrokken.
      Die borrel namen ze niet veel later, binnen op de bank. Het werden er al gauw twee. Daar besloot Alex het bij te houden, voordat de drank haar overhaalde om de waarheid voor zich te houden. Juice zat onderuitgezakt naast haar, zijn ogen gesloten. Zijn gezicht was nog steeds gespannen, er liepen diepe lijnen rond zijn ogen. Ze draaide zich wat meer naar hem toe en liet haar duim erlangs glijden. Zodra hun huid contact maakte, schoten zijn ogen open. Moeizaam slikte Alex. Ze zette zich af van de bank en ging op zijn schoot zitten, haar gezicht naar hem toe.
      De schrik weerspiegelde in zijn ogen. Zoekend, aarzelend schoten ze naar haar lippen. Ze legde een hand tegen zijn wang en kuste hem. Het duurde niet lang voor hij haar terug zoende, maar het was minder passioneel dan de vorige keer en deze keer was hij degene die zijn gezicht terugtrok.
      ‘Dit – moeten we niet doen,’ mompelde hij. ‘Gisteren had je nog tijd nodig, met Mila…’
      ‘Ik voel niks voor Mila. Niks wat lijkt op wat ik voor jou voel in ieder geval.’ Ze hield zijn blik vast. De verwarring schoot erdoorheen.
      Zijn adamsappel ging op en neer toen hij slikte. ‘Dat zeg je gewoon omdat je me beter wilt laten voelen na wat ik vandaag wilde doen.’
      ‘Ik wilde al met je zoenen vanaf het allereerste ogenblik dat ik je zag, Juice.’
      Zijn ogen verwijdden zich. ‘Wat?’
      Ze boog zich naar hem toe en fluisterde: ‘Ja.’
      Direct daarna kuste ze hem onder zijn oor, in zijn nek. Ze hoorde hoe hij zwaarder begon te ademen, hoe hij onder haar in de stemming kwam voor meer. Toen ze weer opkeek, lag er een onstuimige blik in zijn ogen. Zijn hand gleed naar haar nek en hij drukte ruw zijn lippen op die van haar. Er lag een wild verlangen in, een passie die ze al allebei te lang onderdrukten. Zijn tong drong haar mond binnen en viel vurig die van haar aan. Hebberig kuste ze hem terug. Ze ging iets rechterop haar knieën zitten zodat hij naar haar moest opkijken. Zijn handen gleden naar haar achterwerk en klemden zich daaromheen. Ze beet in zijn onderlip, waarna ze zich een klein beetje terugtrok en in zijn onstuimige ogen keek.
      Weer vlamden de zenuwen op. Ze trok de drukknopen van haar cut los en liet het kledingstuk van zich afglijden. Toen ze het bovenste knoopje van haar overhemd begon los te maken, zag ze zijn gezicht bleek worden.
      ‘Ik weet niet of… of ik al…’ stamelde hij met grote ogen.
      Of je al seks met een man wil, kon ze zo voor hem invullen. Ze deed het niet.
      ‘Ik wil je gewoon iets laten zien.’
      Juice’ ogen werden groot. ‘Is het je steekwond? Is dat wat je moet vertellen – is het ontstoken, ga je eraan dood?’
      Ze grinnikte, zich afvragend waar die gedachte nou weer vandaan kwam. ‘Nee man.’
      Haar vingers trilden toen ze de volgende knopen openmaakten. Juice zei niets. Hij staarde naar de strook huid die ontbloot werd. Pas toen ze het hele overhemd uittrok, ademde hij scherp in. Even hing zijn blik op haar borsten, daarna schoten ze omhoog naar haar ogen. Onbegrip knalde er uit – maar zijn gezicht vervormde zich nog niet tot een boze grimas. Het leek gewoon niet te landen.
      Ze pakte zijn handen die tegen haar heupen lagen en legde ze tegen haar borsten. Ze moest ze gewoon voelen, voordat die kans voorbijging. Het was zeven jaar geleden dat iemand zijn handen tegen haar borsten had gelegd en haar hele lichaam reageerde er gelijk op.
      ‘Ik… ik snap het niet,’ stamelde hij. Weer gleed zijn blik naar beneden. Een beetje afwezig duwden zijn duimen tegen haar tepels, terwijl zijn handen zich om haar borsten vouwden. ‘Heb je – heb je een genetische afwijking?’
      Alex schoot in de lach – een nerveuze lach. Alleen hij kon dit bedenken.
      ‘Zo kun je het beschouwen, misschien.’ Ze ving zijn blik, nog steeds blokkeerde hij de waarheid. ‘Ik ben een vrouw, Juice.’


Reacties (3)

  • AmeranthaGaia

    Oh my God... Ik ben benieuwd hoe hij daarop gaat reageren.
    Ik stel me echt helemaal voor dat Alex zometeen gewoon gaat zeggen: ‘Ik heet eigenlijk Alex. Ik ben Kips zus. Oh ja, Miles heeft me verkracht. Bedankt voor het neerschieten, dus. Nog een borrel?’

    1 jaar geleden
    • Croweater

      I can see that happen :')

      1 jaar geleden
    • NicoleStyles

      Haha deze reactie is goud!

      1 jaar geleden
  • iceprinces14

    YES

    1 jaar geleden
  • SPECS

    Damn, ik zat dus echt de hele dag op dit stukje te wachten, maar nu ben ik lichtelijk teleurgesteld dat Juice zijn reactie er nóg niet is......en dat dit stukje de helft korter is dan dat van gisteren :'D

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Hahahaha ik kon het niet laten. Het was zo'n mooi einde om de spanning nog ietsje op te voeren :')

      1 jaar geleden
    • Sunnyrainbow

      Dit! Echt exact dit! Ik snap de cliffhanger maar vind hem wel heel stom.. ;-)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen