Foto bij Chapter ninety-one

De laatste wedstrijd voor ons team staat op het punt te beginnen en iedereen staat rondom de coach, wachtend op de instructies die hij ons zal geven. Via mijn ooghoeken kijk ik naar het team van Orpheus. Kageyama lijkt ze totaal geen instructies te geven en Fidio neemt het heft in eigen handen wat instructies betreft. ‘Milou-,’  Ik kijk verbaasd om als ik mijn naam hoor vallen, maar de coach gaat gewoon door met praten. ‘De verdediging bestaat uit Kabeyama, Kazemaru, Shiro en Tsunami, onze goalkeeper zal Endou zijn. Dat is alles,’ spreekt coach Kudou uit. Nog steeds een beetje verbaasd kijk ik de groep rond. Doordat ik niet op zat te letten, heb ik niet gehoord wat mijn positie is. Gelukkig valt deze snel op zijn plek als ik alleen Kidou en Sakuma richting het middenveld zie lopen. Gouenji, Atsuya en Hiroto stelling zich op de frontline op. Een zucht verlaat mijn lippen als ik mij naar mijn positie begeef. Het stadium zit tot aan de nok vol en het luide gejuich is bijna oorverdovend. Ik laat mijn blik over de opstelling van Orpheus glijden en keer mij dan naar de jongens die naast mij staat. Kidou’s blik is naar de zijlijn gevestigd en als ik het volg, kom ik bij Kageyama uit. Wanneer de man mij recht aankijkt, verschijnt er een grijns op zijn gezicht en ik kan hem kort zien knikken. Zodra ik merk dat Kidou erop reageert en naar mij omkijkt, heb ik mijn blik al snel weggedraaid en kijk ik afwachtend naar de scheidsrechter totdat het startsignaal gegeven wordt.

--

Vanaf de start van de wedstrijd zijn wij in het voordeel. Orpheus teamplay is totaal uiteen gevallen en de enige reden dat zij tot nu toe de bal van ons hebben kunnen onderscheppen, is omdat ze ons uit onze concentratie kregen doordat Fidio uit het niets constant “Catenaccio Counter” bleef roepen. Wat het precies inhoudt, weet ik het niet. Het zal wellicht een tactiek zijn die ze van Kageyama uit moeten voeren, maar tot nu toe lijkt alleen Fidio degene te zijn die dat echt uit lijkt te willen voeren, de rest van het team lijkt niet hetzelfde vertrouwen te hebben. Niet eens in hun eigen captain. Tot nu toe snijd het hen alleen maar in de vingers, niemand van Orpheus lijkt de bal ook maar naar Fidio over te willen spelen en het heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd dat wij een goal hebben kunnen maken. Als het op dit tempo doorgaat, zullen wij met 100% zekerheid naar de halve finale gaan, gewoonweg omdat het sterkste team van het tournament, uiteen gevallen is.

Met de bal aan mijn voet tuur ik over het veld terwijl ik mij een weg naar het goal baan. Een grijns krult op als ik Fidio opnieuw Catenaccio Counter hoor roepen, maar ik ben niet net zo snel afgeleid als de rest die hierdoor al de bal verloren is. De jongen ren ik voorbij. Met alleen het goal nog in zicht, klem ik de bal tussen mijn voeten en werp ik het met een achterwaartse salto de lucht in. Daar waar de bal de nodige wind opvangt, zet ik mijzelf af en schiet ik uiteindelijk de bal op het goal af. ‘Frost Sphere!’  Op het moment dat de goalkeepers Colosseo Guard breekt en het erop lijkt dat wij opnieuw een punt gaan bemachtigen, duikt Fidio ertussen. De bal vangt hij soepel tussen zijn voeten en werpt de bal het veld uit. Vol verbazing kijk ik naar de jongen die met een stralende glimlach zijn goalkeeper toespreekt, maar de goalkeeper lijkt alles dan tevreden. Zonder nog aandacht te besteden aan het tegen team, loop ik een stukje terug. Mijn ogen kruisen kort met Kageyama.

Wanneer ik weer voor mij kijk, schrik ik op als Kidou plots voor mij staat en deins naar achteren. Voordat ik mijn evenwicht verlies en naar achter val, heeft Kidou mij bij mijn pols vastgepakt en mij opgevangen. ‘Sorry, ik wilde je niet laten schrikken,’ verontschuldigd hij zich meteen. Ik wuif het vlug af en glimlach hem toe. ‘Geeft niet,’ beantwoord ik hem. Echter, wanneer ik verder wil lopen, houdt Kidou nog altijd mijn pols vast, zijn ogen boort hij in de mijne. ‘Wat verberg je, Milou?’ Zijn vraag is zo direct, dat je direct van mijn gezicht af kan lezen dat hij me betrapt heeft. ‘N-Niets,’ stamel ik. Mijn pols trek ik los uit zijn greep en stap hem voorbij. ‘Focus op de game, we hebben nog niet gewonnen,’ mompel ik. Ik kan Kidou’s blik op mij voelen branden als ik in positie ga staan en bal mijn handen tot vuisten. Ik schud het nare gevoel van mij af en focus mij op het spel. Kidou mag niet weten dat ik contact heb gehad met Kageyama, laat staan dat ik na deze wedstrijd bij hem zal gaan trainen. Als Kidou daar achter komt, denk ik niet dat hij mij dat ooit zal vergeven. Datzelfde geldt voor de rest van het team. Het is absoluut van belang dat niemand erachter komt.

Omdat de bal het veld uitgeschoten is door Fidio, heeft Sakuma de taak op zich genomen om de bal terug het veld in te werpen. Hij werpt de bal direct naar Kidou toe, die op zijn beurt meteen de bal naar mij toe speelt. Het is een onverwacht krachtige pass en ik weet nog net de bal in mijn bezit te houden. Mijn blik kruist met die van Kidou en vernauw even kort mijn ogen, voordat ik met de bal naar voren ren. Ik speel de bal uiteindelijk terug naar Kidou en laat mijn blik over het veld glijden. Nu Orpheus team uiteen gevallen is, merk ik al snel dat Inazuma Japan ook slordiger begint te spelen. Gewoonweg omdat ze waarschijnlijk al het vertrouwen erin hebben dat deze wedstrijd al gewonnen is. -  ‘Nu!’ ik draai mij verbaasd om en kijk met grote ogen naar Fidio die op een razendsnelle manier op Kidou afraast en een onvoorspelbare draai maakt, waardoor hij de bal van Kidou afneemt. ‘Catenaccio Counter!’ De bal wordt razendsnel naar voren gespeeld, maar opnieuw door ons onderschept. ‘Stop onmiddellijk met zo te spelen!’ wordt er vanaf de zijlijn geschreeuwd. Vol verbazing kijk ik om naar de blondharige man die zich voordoet als de coach van Orpheus. ‘Dat is de speelstijl van de man die alles voor mij verpest heeft. Stop het!’ schreeuwt hij opnieuw. ‘Absoluut niet!’ schreeuwt Fidio terug. Mijn blik schiet terug naar waar de “white meteor” zoals hij bekend staat, over het veld raast en opnieuw op dezelfde manier, Kidou insluit en de bal razendsnel van hem afneemt. ‘Catenaccio Counter!’ De bal wordt ver naar voren geschoten en wordt in ontvangst genomen door éen van Orpheus spitsen. ‘Freeze Shot.’ De bal glijdt zo snel over het uitgestrekte ijspad heen, dat ik niet eens begrijp waarom Endou naar voren raast om de bal te stoppen. Hij had tijd kunnen besparen door te blijven staan en meteen een hissatsu uit te voeren. De bal klapt hard in zijn handen wanneer hij deze op probeert te vangen, maar glijdt net zo makkelijk weer uit zijn handen en raast langs hem heen, het goal in. Terwijl nog altijd iedereen verbluft is over hoe snel Orpheus hun ritme opgepakt heeft, een complete counterattack ingezet heeft en zelf hebben kunnen scoren, staan de spelers van Orpheus tegenover hun coach. Mijn blik rust op de blondharige man die het team aanwijzingen lijkt te geven. Zijn complete houding is anders. Er staat een oprechte glimlach op zijn gezicht en hij lijkt.. gepassioneerd? Kidou ziet het ook. Hij staat nog altijd ver van de man af, maar wanneer zij oogcontact gelegd hebben en Kidou zich omgekeerd heeft, lijkt hij ook een compleet ander persoon te zijn. Ik knipper een paar keer verward met mijn ogen, totdat mijn blik vastgegrepen wordt door Kidou. Zijn ogen zie ik kort vernauwen, een kleine glimlach krult op, op zijn gezicht en hij knikt mij kort toe. Stomverbaasd door alles wat er aan de hand is, sta ik op het veld. Ik staar een beetje wazig uit mijn ogen als ik om mij heen kijk. Ligt het aan mij, of ik ben ik de enige die geen idee heeft wat er aan de hand is?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy
    Snel verder

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen