Voor het goed en wel bij mij doordringt wie ik aan de lijn heb. Wordt er gescholden en gevloekt. "Als je nu niet direct terug komt weet je wat er gaat gebeuren. Ik maak je kapot. Niet alleen ik, iedereen maakt je kapot. Je bent nergens veilig. Onthoud dat. NERGENS! Ik weet je te vinden. Je kan van alles proberen, maar ik vind je altijd." Dave ratelt aan een stuk door. Als verdoofd loop ik naar de bank toe en plof er neer. Langzaam aan haal ik de telefoon van mijn oor af en druk op het rode hoorntje wat op mijn scherm staat. Prima, ik heb het toch al verkloot, Dit kan er ook nog wel bij.

Ik stop de telefoon in mijn broekzak en kijk dan voor het eerst op. Georg staat met een verbanddoos naast mij. Hij heeft detol en een gaasje in zijn handen. "Laat me je handen eens zien?" Op dat moment valt het mij op dat de rest van de jongens niet meer in de woonkamer zitten. Jup... ook hen boei ik niet. Geweldig.

Georg doet wat detol op het gaasje en pakt mijn linker hand vast. Zonder dat het mij was opgevallen liep het bloed al weer over mijn handen. "Ben je de hulk of zo?" grapt hij. Na wat uren lijkt heb ik mijn stem weer gevonden. "Euhm... nee, iets te stevige grip." antwoord ik rustig. Hij veegt het bloed van mijn hand af. Wat ontzettend prikt. Damn... AUW! Ik kijk snel weg en bijt op mijn lip, die ik voor de verandering ook open haal. Kut.

Ik voel de ogen van Georg op mijn rug branden. "We hebben nog even voor het licht wordt. Vertel je me nog waarom je die tic hebt?" vraagt hij. Ik begin te gniffelen. "Denk je echt dat ik genoeg tijd heb om het voor die tijd allemaal te vertellen?" Georg trekt een wenkbrauw op. Blijkbaar dacht hij dat wel. "Vooruit met de geit." Zegt hij, voor hij in het EHBO kistje zit te wroeten voor gaas en verband.

Ik haal even diep adem voor ik mijn verhaal begin. Ik vertel hem dat ik ben geadopteerd door mijn tante. Mijn vader kon niet meer voor mij zorgen door een drankverslaving. Dat mijn tante verwoed heeft geprobeerd om haar verslaving te doorbreken, maar dat dit keer op keer mislukte. Dat mijn oom, opgepakt is en eens in de zo veel tijd een dag op verlof kan. Dat ik voornamelijk mijn tijd doorbreng op straat, werk of in de sportschool. Dat ik op hoog niveau heb gekickboxt.

Wat ik hem niet vertel is dat ik geen barvrouw ben. Maar door de club was aangenomen om drugs te verkopen in house. Omdat de eigenaar wist dat ik met goede stuff kom. Daarnaast vertel ik hem ook niet dat ik nu al bedreigt wordt doordat ik verplicht moet emigreren. Dat ik van af nu af aan iedere keer over mijn schouder moet kijken. Iets wat hij niet hoeft te weten.

"Maar waarom moet je dan met ons mee?" Ik zucht even "Auw..." Georg gooit net een beetje detol op mijn rechter hand om deze schoon te maken. "Sorry, ze zijn best diep. Ik denk dat het verstandig is dat er morgen naar gekeken wordt. Maar ik ben wel benieuwd. we hebben nog heel even voor de zon op komt." zegt hij terwijl hij deze ook verbindt. Ik vertel hem dat Dom veel voor mij heeft opgegeven, dat ik absoluut niet makkelijk ben en echt mijn eigen ding doe ongeacht wat een ander daarvan vindt. Dat Dom en ik veel ruzie hebben gemaakt en dat ik zo nu en dan, wel eens wat gebruikte. Wat de druppel voor Dom is geweest en dat ik daarom nu naar mijn vader zou gaan.

Georg kijkt mij verbaast aan. "Damn... heftig! Kom maar bij mij in bed liggen. De rest ligt al te pitten en we moeten nog wel even rijden. Kan je in ieder geval iets slapen. Je ziet er uit alsof je dagen niet geslapen hebt." Kort lach ik voor ik achter Georg aan loop naar zijn slaap cabine.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen