Simone P.O.V:

Hoopvol kijk ik Dunya haar kant uit. Ze is niet zo spraakzaam is mij opgevallen. Ik ben nog steeds in een discussie met Jörgen verwikkelt over waar Dunya vanavond gaat slapen. 5 Minuten geleden hebben we haar al gevraagd waar zij zou willen slapen. Het lijkt niet echt bij haar binnen te komen.

Uit het niets komt zegt Dunya iets wat lijkt op ik moet naar de wc. snel maak ik de deur open. Zonder dat ik vertel waar de WC is rent Dunya de wc in. Jörgen zegt dat hij Dunya morgen wel ophaalt en vertrekt.

De pannen staan al op het vuur. Bill vertelt in geuren en kleuren over de tour tot zo ver. "Mam! Ik denk dat we even met Dunya naar het ziekenhuis moeten" Hoor ik Tom zeggen die bezorgd kijkend de keuken binnen loopt. "Hoe bedoel je lieverd?" Op Dat moment pakt Tom uit de keuken la het pakje met ibuprofen. Die pakt anders nooit Ibuprofen. "Hoe kan jij nu last van je hoofd hebben!" Roept Bill. "Dunya is met de hoofd tegen de kastjes aan gevallen."

Op dat moment valt het kwartje. Ah nee... ze zal toch niet een hersenschudding hebben. "Tom!? Heb je last van zwarte vlekken voor je ogen? Ben je misselijk, heb je last van het licht?" Op alle vragen knikt Tom. Die heeft in ieder geval een hersenschudding. Ik zet het eten af en pak mijn autosleutels. "Dunya! Kom je mee? We gaan even langs de huisartsen post. Ik ben bang dat Tom een hersenschudding heeft"

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen