Juice wenste dat Alex mee de vergaderkamer in kon gaan, hij wist zeker dat hij zich dan meer gerustgesteld zou voelen dan hij nu deed. Nu was ze echter aan het werk in de garage. Voordat Juice naar binnen was gegaan, had Chibs hem verteld dat Bobby zichzelf als nieuwe president wilde opwerpen omdat hij het niet met Clays beslissingen eens was. Het was hem nogal rauw op zijn dak gevallen; hij had amper ruimte in zijn hoofd om over zo’n kwestie na te denken. Hun samenwerking met het kartel zat hem nog steeds niet lekker, maar daar konden ze zich toch niet meer van terugtrekken.
      Ach, misschien kreeg hij niet eens een stem. Misschien moest hij straks zijn cut wel inleveren en hoefden ze hem nooit meer terug te zien.
      Juice probeerde zijn gedachten een andere kant op te sturen. Hij moest positief blijven. Terwijl hij wachtte totdat iedereen zat, keek hij naar de ingekerfde Reaper en dacht weer aan Alex’ woorden; dat ze het hier op deze tafel met hem wilde doen. Zijn mondhoeken kropen omhoog in een grijns terwijl zijn broek zich straktrok. Hij stelde zichzelf bovenop voor, zijn vingers verstrengeld met die van haar boven haar hoofd; of zij bovenop, bijtend op haar lip terwijl ze op hem neerkeek, haar vingers die over zijn buik streken, de tatoeages op haar armen glanzend in het kunstmatige licht. Hij beeldde zich in hoe haar kleine borsten schommelden, hoe haar gekreun zou klinken…
      En toen viel zijn naam.
      Verdwaasd keek Juice op, er trok een hete gloed naar zijn wangen. Iedereen staarde naar hem en voor een heel kort, dwaas moment was hij bang dat hij zichzelf had zitten aftrekken zonder dat hij het doorhad. Na een tel zag hij in dat dat godzijdank niet zo was en een beetje ongemakkelijk keek hij rond.
      ‘Uhm, sorry, ik was even in gedachten.’
      Normaal gesproken zou daar om gegrinnikt zijn, maar vandaag was iedereen gespannen.
      Clay keek hem doordringend aan. ‘Ik zei dat we met jouw zaak beginnen en dan met die van Bobby.’
      Juice knikte nerveus en toen Clay verder niets zei, besefte hij dat hij zelf moest vertellen wat er aan de hand was. Hij krabde in zijn nek, probeerde de moed naar zich toe te trekken. Niet dat hij nog een keuze had.
      ‘Ehm… nou, mijn vader is zwart.’ Hij had geen speech voorbereid, wetend dat hij daar toch te zenuwachtig voor was en smeet het nu maar gewoon op tafel. Frunnikend aan zijn nagels vervolgde hij: ‘Roosevelt pikte me gisteren op voor een zogenaamde pistest. In werkelijkheid wilde hij me chanteren, wilde hij jullie de informatie geven over mijn vader zodat jullie me eruit zouden kicken. Hij wilde dat ik een sample van de drugs nam – net als Miles.’ Hij haalde diep adem. ‘Dus voordat jullie het van Roosevelt horen, biecht ik het zelf maar op: mijn pa is zwart. Ikzelf dan wel niet, maar toch…’
      ‘Zit nog steeds zwart bloed in je,’ bromde Piney.
      Juice boog zijn hoofd. Als er van iemand weerstand kwam, dan was het van Piney; hij wist allang dat die het niet op zwarten had. ‘Jullie weten dat mijn pa ons in de steek liet. Het enige wat ik van hem heb gekregen is deze shit.’ Hij streek over zijn hoofd en hij was zich bewust van elke slag van zijn hart. ‘Ik wil de club niet kwijtraken vanwege hem,’ zei hij zacht.
      ‘Ik heb niks tegen je, jongen,’ zei Piney. Zijn woorden rolden gemompeld over de tafel. ‘Maar als we ons niet aan onze regels houden – wat dan? Wat wordt de volgende stap? Vrouwen toelaten?’ Hij snoof spottend.
      De mannen schoten in de lach. Een beetje opgelaten krulden Juice’ lippen om. Jullie moesten eens weten…
      ‘We hoeven niet de hele regel af te schaffen,’ vond Jax. ‘We gooien het gewoon op een zwarte huidskleur. Daar hoeft nooit discussie over te bestaan.’
      Met een grom zette Piney zijn kiezen op elkaar. ‘Als we er maar geen gewoonte van maken.’
      Juice wilde opgelucht adem halen. Juist op dat moment klonk er een ratelend geluid. Kogels kwamen door het glas naar binnen en in een reflex dook iedereen naar de grond. Buiten klonken meer geweerklappen.
      Alex.
      Alex.
      Gebukt rende hij naar de deur toe, zijn pistool trekkend. Gehaaste voetstappen en gevloek achtervolgden hem, al had hij daar nauwelijks aandacht voor. Wat hij hoorde, waren de schoten. De glasscherven overal om hem heen.
      Vlak voor hij bij de buitendeur was, sloot een hand zich om zijn bovenarm en hield hem staande. ‘Doe niets stoms, Juicy.’ Chibs keek hem indringend aan.
      Zoals blind naar buiten stormen, dacht hij er achteraan. Precies hetgeen wat hij had willen doen . Hij knikte nerveus en stapte naar buiten. Een rode truck scheurde over het terrein met ten minste twee schutters in de laadbak. Alex en Phil stonden half achter een auto verscholen terwijl ze schoten, vlak bij de poort. Een van de mannen werd geraakt en viel van de wagen. Juice rende naar buiten toe, naar de twee prospects toe, die zich precies in de baan van de schutters bevonden die het terrein nu weer wilde verlaten. Iemand gooide iets naar hen toe. Zijn hart ramde in zijn borst. Wat zat erin? Een explosief? Zijn ribben voelden haast beurs doordat zijn hart zo hard in zijn borst klapte. Met scheurende banden verliet de truck het terrein. Een paar van zijn broeders renden naar de neergeschoten man toe, maar Juice holde naar de prospects.
      Zijn maag verwrong zich toen hij zag dat Alex’ arm bloedde. Vlak voor haar kwam hij tot stilstand, hijgend.
      ‘Ik ben oké,’ zei ze zacht, een hand tegen haar arm duwend. ‘Het is maar een schampschot, pleister erop en klaar. Hoop alleen dat het mijn tattoo niet verpest.’
      Juice kon zichzelf niet tegenhouden, hij wilde haar in zijn armen trekken, zichzelf ervan verzekeren dat ze in orde was. Voordat zijn armen haar echter raakte, draaide ze zich bij hem vandaan en keek hem met een vernietigende blik aan. Juice voelde zijn wangen branden. Shane, ze is nu Shane, hielp hij zichzelf herinneren.
      Ze zei niets, pakte de zwarte sporttas die naar hen toe gegooid was en ritste hem open. Er trok een schok door haar heen en ze struikelde achteruit.
      ‘Holy fuck,’ stamelde ze.
      Juice’ arm schoot naar haar onderrug om haar overeind te houden. Toen hij zag dat er drie afgehakte hoofden in de tas zaten, voelde hij de misselijkheid omhoogkruipen. Hij kneep in haar zij, al wist hij niet of hij haar wilde geruststellen of zichzelf.
      ‘Dat… dat is Armando,’ stamelde hij – de man had hij vorige week nog in levenden lijve gezien.
      Alex keek opzij. ‘Je kent hem?’
      ‘De president van SAMTAZ,’ mompelde hij.
      Chibs stapte langs hen heen, pakte de tas op en wierp er een blik in. ‘En twee Mayans.’
      Met de tas beende hij weg, naar de anderen toe, die zich om de man hadden verzameld die Alex of Phil had neergeschoten.
      Toen Juice zag dat ook de andere prospect naar de anderen liep, keek hij Alex aan. ‘Ben je oké?’
      ‘Het gaat prima, Juice.’ Een uitdrukking van ergernis flitste over haar gezicht en ze stapte opzij, zodat zijn arm van haar weggleed. ‘Behandel me niet als een of ander kwetsbaar meisje nu,’ zei ze op indringende toon.
      ‘Je hebt net drie afgehakte hoofden gezien,’ stamelde hij. De schrik legde zijn eigen ingewanden al bijna plat, laat staan hoe zij zich als nieuweling moest voelen.
      ‘Het is niet het eerste afgehakte hoofd dat ik heb gezien.’ Ze draaide zich van hem weg en liep naar de anderen toe.
      Juice onderdrukte een zucht. Ze was hard – harder dan hij. Maar toen hij niet had geweten dat ze een meisje was geweest, had hij dat veel aannemelijker gevonden dan nu. Zodra hij weer naast haar stond voelde hij de drang om sorry te zeggen, maar met al de anderen om hem heen deed hij het maar niet.
      Het zwarte busje stopte naast hen en Happy en Chibs tilden het lichaam in de achterbak.
      ‘Zoek uit wat hij weet,’ droeg Clay hen op, daarna liep hij weg. De mannen stapten in het busje, maar Chibs richtte zich tot hen toen de anderen weg waren.
      ‘Het was Lobos Sonora. Ga naar de studio en zorg dat dat daar niets gebeurt,’ zei hij. Even keek hij van de een naar de ander, toen trok hij zijn lippen op in een grijns. ‘Hoorde dat ze vandaag gay-porn schieten.’ Hij knipoogde. 'Misschien krijgen jullie er nog inspiratie door.'
      Juice voelde zijn wangen opvlammen.
      ‘Denk zelfs dat een ouwe bok als jij daar nieuwe trucjes van kan leren,’ antwoordde Alex met een grijns.
      Chibs grinnikte. ‘Zou je denken? Misschien moet ik de show dan ook maar bijwonen, als het feestje met die droplul daar over is.’ Hij knikte naar de kermende man achter in het busje.
      ‘Doe dat.’ Alex keek weer naar haar arm. ‘Denk je dat dit gehecht moet worden?’
      De man greep haar bovenarm beet en wierp er een blik op. ‘Beter van wel. Kom mee naar binnen, dan lap ik je op.’
      Alex knikte en liep naar het clubhuis toe. Opgelaten bleef Juice staan. Chibs opmerking spookte door zijn hoofd en nestelde zich op een onaangename manier in zijn buik.
      ‘Vertel de andere twee prospects dat ze de bende hier moeten opruimen,’ droeg Chibs hem op. ‘En zorg dat ze niks doms tegen de smeris zeggen,’ vervolgde hij toen de eerste politiewagen het terrein op reed.
      Juice knikte bedeesd, een beetje het gevoel hebbend dat Chibs bewust alleen met Alex wilde zijn en het liet zijn nervositeit opvlammen. Had hij zijn vermoedens, nu Juice net bijna zijn armen om haar heen had geslagen?



Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    ‘Ik ben oké,’ zei ze zacht, een hand tegen haar arm duwend. ‘Het is maar een schampschot, pleister erop en klaar. Hoop alleen dat het mijn tattoo niet verpest.’

    In die tussentijd rol ik al huilend over de grond wanneer ik mijn teen stoot.

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    O juice sukkel doe nou geen domme dingen

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen