Ik heb begrepen dat het vorige hoofdstuk inmiddels vier keer opnieuw is geactiveerd, maar dat is een probleempje van Q en was in elk geval niet mijn bedoeling. Ik heb daardoor wel ontdekt dat sommigen met smart op een nieuwe hoofdstukje wachtten, dus hier is hij!

Dana duwde haar handen tegen de wond, waar het bloed uit gutste. Wat moest ze doen? Wat moest ze in vredesnaam doen? De tranen vertroebelden haar zicht op Kips bleke gezicht. Hij zag zo wit… was hij aan het sterven? Ze probeerde de angst de baas te blijven, probeerde rust te vinden zodat ze haar vriend kon helpen, maar steeds opnieuw bevroren haar gedachten en staarde ze verstard naar het bloed dat tussen haar vingers door gleed.
      Kip kreunde. ‘Sorry,’ fluisterden zijn lippen. ‘Ik…’
      Dana schudde haar hoofd, ze wilde zijn woorden niet horen. Hij mocht geen afscheid nemen, hij kon het niet opgeven. Zonder hem hield ze het hier nooit vol.
      ‘Ik ga hulp halen.’
      Ze zwalkte toen ze opstond, viel om en hield zich net tegen de muur overeind.
      Hulp. Echt waar? Waar wil je dat dan vandaan gaan halen?
      Maddox – Maddox moest haar helpen. Ze moest hem overtuigen. Ze begon te rennen, langs haar wangen vegend. Ze voelde Kips bloed aan haar haren plakken. Ze schoot een hoek om, zag hem nog net de trap op gaan.
      ‘Wacht!’ riep ze.
      Hij draaide zich om en ze viel op haar knieën op de grond neer, greep naar zijn schoenen. ‘Het spijt me… alsjeblieft Maddox, spaar zijn leven. Ik doe alles wat je wilt. Alsjeblieft. Alsjeblieft.’
      Ze betwijfelde of hij wel iets kon verstaan, ieder woord was gedrenkt in verstikkende tranen.
      Hij snoof laatdunkend. ‘Waarom denk je dat ik hem kán redden?’
      ‘Er moet hier iemand met medische kennis zijn,’ snikte ze. ‘We wonen zo afgelegen… Maddox alsjeblieft. Ik kan niet – ik kan niet nog meer verliezen.’
      ‘Je hebt hem niet nodig.’ Hij stapte naar achteren, trok zijn schoenen onder haar schokkende vingers vandaan. ‘Je hebt mij. Dat zou genoeg moeten zijn.’
      Dana boog haar hoofd, meer tranen gleden langs haar wangen. Wat kon ze verder nog zeggen? Wat kon ze verder nog smeken? ‘Alsjeblieft,’ fluisterde ze snikkend. ‘Alsjeblieft Maddox. Je zei – je zei dat je veranderd was. Word niet weer die harde, ontoegankelijke man. Alsjeblieft, spaar hem.’
      Met een zucht zakte hij op de trap neer. Zijn hand omgaf haar wang en hij tilde haar gezicht op. ‘Al die tranen… ze zouden nooit gevallen zijn als je bij me was gebleven. Als je nooit bij me was weggegaan. Jij hebt dit over jezelf afgeroepen, Dana. Zijn dood is jouw schuld.’
      Woede kolkte door haar heen, probeerde de wanhoop te doven. Ze wilde zich op hem werpen, wilde hem slaan, hem krabben, zijn hoofd tegen de trap rammen totdat de barsten door zijn schedel schoten. Maar het zou niet helpen, het zou Kip niet redden.
      Ze wist echter niet wat wel.
      Ze legde haar vingers over die van hem, probeerde al haar overtuiging in haar woorden te leggen. ‘Alsjeblieft. Ik weet dat ik het niet verdien, dat hij het niet verdient om te leven. Maar strijk alsjeblieft over je hart. Laat – laat me alsjeblieft weer een glimp zien van de man op wie ik eens verliefd werd, van wie ik ooit hield. Niet dat harde, onverbiddelijke schild.’
      Hij staarde haar aan. Dana durfde amper adem te halen. Zou hij weer uit zijn slof schieten? Zou hij haar gewoon negeren? Of had ze het minuscule restje van zijn hart bereikt?
      Zijn uitdrukking werd zachter, heel even dacht ze zelfs spijt in zijn ogen te zien flitsen. Toen streek hij langs haar wang. ‘Oké. Ik haal de arts.’
      Met een snik vloog Dana hem om de hals. ‘Dank je,’ fluisterde ze. ‘Dank je.’
      Aarzelend voelde ze zijn hand tussen zijn schouderbladen. Ze kneep haar ogen dicht. Waarom kon hij niet altijd zo zijn? Waarom overheerste die harde, gestoorde kant van hem altijd? Ze trok zich iets terug, legde een hand tegen zijn wang en gaf hem een kus – de eerste oprechte, de eerste dankbare kus.
      Hij sperde zijn ogen iets open en ze zag dat hij de oprechtheid ook voelde. Lichtjes fronsend alsof hij verward was, stond hij weer op en stapte langs haar heen, de trap af, in de richting van de buitendeur. Met wiebelende benen stond ook Dana weer op. Ze rende terug naar Kip, bij iedere meter die ze aflegde werd ze banger dat het te laat was, dat hij al dood was. Zodra ze de deur door stapte, viel ze op haar knieën voor hem neer en greep zijn hand vast.
      ‘Kip! Kip!’ riep ze, en ze legde een hand tegen zijn hals.
      Langzaam gingen zijn ogen open. Hij kreunde toen hij een hand optilde en haar wang streelde, daarna zakten ze weer dicht. Haar blik gleed naar zijn zij, naar de enorme plas bloed. Ze trok haar shirt uit, maakte het tot een prop en duwde het weer tegen de wond.
      ‘Er komt hulp. Er komt hulp.’ Strijkend door zijn vochtige haar herhaalde ze het zinnetje keer op keer, totdat ze inderdaad gehaaste voetstappen naast zich hoorde. Maddox kwam de kamer binnen, samen met een gewapende man die normaal gesproken bij de dok de wacht hield. Opgelucht zoog Dana haar adem naar binnen. Ze had gelijk gehad, Maddox had een arts in de buurt gehouden. Niet gek natuurlijk, aangezien hij wist dat hij met twee mensen in huis leefde die hem dood wilden hebben. Toen Maddox naast haar kwam staan, gleed haar hand in die van hem. Niet eens omdat ze hem een plezier wilde doen, puur omdat ze bang was dat Kip alsnog voor haar ogen zou sterven en ze steun zocht.
      Na een tijdje trok hij zijn hand los uit de hare, sloeg een arm om haar middel en trok haar tegen zich aan. Hij drukte zijn lippen tegen haar kaak, vlak naast haar rechteroor.
      ‘Komt hij erbovenop?’ vroeg Maddox de man.
      Dankbaar voor de vraag, leunde Dana tegen hem aan.
      ‘Als het een beetje een vechter is wel.’
      Dana sloot haar ogen. Een traan glipte tussen haar oogleden door.
      Een vechter was hij. Een vechter waren ze allemaal.



Reacties (3)

  • Sunnyrainbow

    Arme arme Dana

    9 maanden geleden
  • VampireMouse

    Omg bizar... God zij dank dat er een arts in de buurt is!!
    Dankjedankjedankjedankjedankje dat je een nieuw hoofdstuk hebt geactiveerd. Ga duimen dat Kip het gaat redden!!!!

    Xx

    9 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh my God. Ik weet dat het goed is dat Maddox hen toch geholpen heeft, maar zijn stemmingswisselingen maken hem alleen maar enger.

    9 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen