Zoals gewoonlijk was er niemand toen hij thuiskwam. Juan had het vermoeden dat zijn moeder sinds een paar weken weer een scharrel had, wat er doorgaans in resulteerde dat ze soms dagenlang haar gezicht niet liet zien.
      De stilte in huis beklemde hem – nu nog meer dan anders. Wat als dit zijn toekomst was voor de komende jaren? Helemaal alleen, iedere dag? Zijn moeder bij haar nieuwe lief, zijn broer in de bak, zijn zus op kamers? Hoe moest hij dat ooit volhouden? Een beetje bibberig haalde hij adem. Hij probeerde aan positieve dingen te denken, aan Junes hand die net nog in de zijne had gelegen, maar het hielp niet. Hij wist niet eens of dat ooit nog een keer zou gebeuren, of hij haar ooit nog in zijn armen kon houden, haar kon kussen.
      Hij zakte op de bank neer en bleef een tijdje lusteloos voor zich uit staren. De leegte en de angst die hij nu voelde waren zo’n contrast met het geluk waar hij gisteren van geproefd had dat het hem misselijk maakte. Het voelde alsof zijn momentje geluk voor het afgelopen jaar voorbij was en het vanaf nu alleen nog bergafwaarts zou gaan.
      Zijn telefoon ging af. In een dwaas moment dacht hij dat het June zou zijn, die toch zo gek op hem was dat ze hem nu al kon vergeven. Het was Emilio. Hij drukte het gesprek weg. Het laatste wat hij wilde horen, was een uitgebreide beschrijving van zijn nacht. Ergens midden in de nacht had hij een sms’je van zijn vriend gekregen dat hij van Mateo hield en dat Melany een heet wijf was, en eigenlijk vond Juan dat wel genoeg detail.
      Juan kwam niet van de bank af voordat de deur openging en zijn broer naar binnen stapte. Er ging een steek door zijn buik toen hij Mateo’s gezicht zag, dat door zijn gebruikelijke grijns getekend werd. Hij zette een tas boodschappen op het aanrecht neer.
      ‘Verbaast me je hier te zien. Ik dacht dat je je wel aan je liefje zou opdringen.’
      ‘Ze vond het niet zo leuk dat je haar date hebt neergestoken. Hij ligt op de IC.’
      Mateo’s ogen vernauwden zich. Met grote stappen beende hij naar Juan toe. ‘Heb je het haar verteld?’
      ‘Natuurlijk niet. Maar ze is niet dom man. Ze heeft het zelf uitgevogeld.’
      Mateo gleed met een hand over zijn gezicht en zakte naast hem neer. ‘Shit man. Je hebt het toch wel ontkend?’
      ‘Ik heb gezegd dat jij het deed toen ik het niet wilde doen.’
      Mateo snoof. ‘Je wilde het wel man. Ik zag het aan je kop. Je was gewoon te schijterig.’
      Juan klemde zijn kiezen op elkaar. Dat was niet waar en dat wist zijn broer dondersgoed. ‘Wat is er met Katie gebeurd?’
      ‘Hè?’ Mateo’s wenkbrauwen rezen bijna naar het plafond.
      Hij frunnikte aan zijn duimnagel, waar een scheur in zat. ‘Heb je haar verkracht?’
      Mateo greep zijn kin en trok ruw zijn gezicht opzij. ‘Wat lul je voor shit.’
      Juan bewoog zijn hoofd naar achteren. ‘Doe niet alsof ik achterlijk ben. Is het waar?’ Hij had standvastig willen klinken, maar zijn stem trilde. ‘Ben je een verkrachter?’
      Met een zuur gezicht staarde zijn broer hem aan.
      Juan wendde zijn blik af toen de tranen in zijn ogen sprongen. God, het was echt waar. Zijn schouders begonnen te schokken en hoe gedreven hij ook langs zijn ogen veegde, de tranen stopten niet.
      ‘Hé, rustig aan vriend. Hé.’ Mateo sloeg een arm om hem heen en trok hem tegen zich aan. ‘Natuurlijk ben ik geen verkrachter. Hé, doe niet zo gek, Juan. Kom op, je kent me. Je hebt nooit naar die onzin geluisterd, waarom nu dan wel?’
      Hij haalde snotterend adem. Met zijn hoofd leunde hij tegen zijn broers schouder. Hij wilde hem zo graag geloven, maar het nare onderbuikgevoel ging niet weg. ‘Katies zusje… is Junes vriendin. En ze – ze wil me niet meer zien voordat ik de waarheid weet. Over jou en Katie. Ze vindt het… hypocriet dat je Rodey wilde neersteken terwijl je zelf…’
      Hij kromp in elkaar toen Mateo een lange zucht langs zijn oor uitblies en slaagde er niet in zijn zin af te maken.
      ‘Ik weet nog wat je tegen me zei, een paar weken terug. Dat ik June gewoon moest neuken als ik dat wilde. Betekent dat dat je… dat je ook als ze niet willen…’
      ‘Hé, hou op, Juan.’ Mateo’s stem klonk geërgerd. ‘Kijk me aan.’
      Met een loodzwaar gevoel in zijn hoofd, hief hij het op en deed wat zijn broer vroeg.
      ‘Soms geef ik een meisje wat spul om haar wat relaxter te maken, maar alleen als het duidelijk is dat ze me wil. Ik heb nooit wat geforceerd.’
      ‘Nou, misschien kun je niet zo goed inschatten of iemand je wil,’ mompelde hij.
      ‘Dan zijn ze nog steeds genoeg bij zinnen om dat aan te geven. Heus. Ik ben geen monster, Juan.’
      ‘Wat is er dan met Katie gebeurd?’
      Mateo leunde naar achteren. Even was het alsof er pijn in zijn ogen flitste. ‘Katie was zo naïef…’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Iedereen wist dat ze een actrice wilde worden en ik zei dat ze dan voor de camera moest oefenen. En nou ja, goeie seks-skills op beeld zijn nou eenmaal een pre, en een makkelijke manier om dat wereldje binnen te komen. Ik wilde haar wel helpen, dus we maakten filmpjes. Zo begon het. Gewoon een simpele manier om haar in bed te krijgen, meer was het niet. Maar toen werd het serieuzer. Het was meer dan alleen voor de seks, in elk geval voor haar. Soms ook voor mij, denk ik, maar ik ging die gedachte liever uit de weg. Na een tijdje werd ik haar zat en dumpte ik haar. Vond ze niet leuk. Ze bleef naar me toe komen, bleef me proberen om te praten. Paar weken later beweerde ze dat ze zwanger was. Ik geloofde er geen zak van, zei dat ze het maar moest weghalen en dat ik het niet hoefde. Dat wilde ze niet.’ Hij tuurde even langs Juan heen, een stille blik in zijn ogen. ‘Ze werd woest omdat ik het kind niet wilde en dreigde iedereen te vertellen dat ik haar verkracht had. Ik haalde mijn schouders op. Moest ze vooral doen. En toen kwamen de wilde verhalen. Dat ik haar gedrogeerd had, mishandeld, verkracht, bedreigd… al dat soort shit. Ze was in paniek, was in verwachting op haar vijftiende en ik liet haar in de steek. Natuurlijk snap ik nu wel dat dat iets in haar hoofd liet knappen. Maar ik was pissed vanwege alle leugens die ze verkondigde en ik vertoonde wat van onze seksfilmpjes in de school, die maar al te duidelijk lieten zien hoe goed ze het naar haar zin had.’ Mateo zweeg even en keek hem kort aan. ‘Toen voelde ze zich zo vernederd dat ze haar polsen doorsneed. Alles – alles was een schreeuw om aandacht, maar ik hoorde het niet. Ik dacht dat ze het gewoon niet kon hebben dat ik haar niet meer moest.’
      Juan staarde zijn broer sprakeloos aan. ‘Heb je – heb je een kind verloren?’ De gedachte dat hij oom had kunnen zijn, liet zijn kaak naar beneden zakken.
      Mateo haalde zijn schouders op. ‘Het was beter zo. Wat moet ik in vredesnaam met een kind?’ Hij trok een mondhoek op en wreef met zijn knokkels over Juans hoofd. ‘Ik heb genoeg aan jou.’
      ‘Waarom… waarom heb je het nooit verteld?’
      ‘Waarom wel? Ik ben er niets trots op en je trok je nooit wat aan van alle roddels.’ Hij glimlachte een beetje triest. ‘Totdat je je meisje dreigt kwijt te raken.’ Hij sloeg weer een arm om Juan heen en drukte zijn lippen tegen zijn kruin. ‘Ik ben geen verkrachter, Juan. Laat ze je nooit meer zoiets wijsmaken.’
      Juan leunde tegen hem aan en veegde een traan van zijn wang. Hij voelde zich immens opgelucht, hij twijfelde er niet aan dat zijn broer de waarheid had gesproken. Maar of hij June daar ook van kon overtuigen… dat was nog maar de vraag.
Hoe zit het nu met jou en June?’ vroeg Mateo na een tijdje. ‘Ze is hartstikke verliefd op je, en jij op haar. Dit zal toch niet tussen jullie in gaan staan?’
      Juan ging wat rechterop zitten en haalde zijn schouders op, al vond hij het fijn dat zijn broer erover begon en het niet afdeed als een onbelangrijk probleem. ‘Het is eerst afwachten hoe het met Rodey afloopt. Als die jongen door ons doodgaat…’ Hij haalde scherp adem, plotseling kwam de paniek weer naar de oppervlakte. ‘Dan wil ze niks meer met me te maken hebben. Haar vriendschap met Jordy is te belangrijk. Ze heeft beloofd me op de hoogte te houden.’ Automatisch haalde hij zijn telefoon een stukje uit zijn zak om te kijken of ze hem al een berichtje had gestuurd, maar dat was niet het geval.
      ‘Hij overleeft het heus wel,’ antwoordde Mateo rustig. ‘Dus daar hoef je je niet druk om te maken.’
      ‘Ik denk – ik denk dat ze me wel kan vergeven dat ik erbij was.’ Omdat ik jou probeerde te stoppen. Hij sprak het niet hardop uit, hij had geen zin om van Mateo te horen dat hij het niet heel erg hard geprobeerd had. ‘Maar ze wil dat het eerst wat overwaait.’ Hij sloeg zijn ogen neer. ‘Dus ik denk niet dat we dit schooljaar nog een keer met elkaar zullen afspreken.’ Hij kauwde even op de binnenkant van zijn wang. ‘En Beth…’ Hij zuchtte. ‘Ik ga June vertellen wat je mij hebt verteld. Maar ik weet niet… ik weet niet of ze het zal geloven. Beth is nogal… heftig.’
      Mateo leunde naar achteren. ‘Ik ben niet de enige die weet wat er is gebeurd. Ik kan best wat regelen met een van Katies vriendinnen. Om een kop koffie met June te drinken. Dan kan ze daar haar vragen aan stellen. Vindt ze waarschijnlijk betrouwbaarder dan iets wat uit mijn mond komt.’
      Hoopvol keek Juan hem aan. ‘Zou je dat echt doen?’
      Mateo trok een mondhoek op en sloeg weer een arm om zijn schouder. ‘Kom op, jongen. Je weet dat ik alles voor je zou doen.’


Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Als je eerst iemand drogeert voordat je seks met ze hebt, ben je toch gewoon een verkrachter. De afwezigheid van een “nee” heeft geen betekenis wanneer ze niet in staat is “ja” te zeggen. Laat je niet gek maken, Juan!

    2 maanden geleden
    • Croweater

      Iemand hoeft niet niet meer in staat te zijn om 'ja' te zeggen na een beetje drugs. ;p Ik ga niet zeggen dat het goed is wat hij doet haha, maar het is meer een beetje een party drug to set the mood en niet zozeer dat iemand niet meer wat wat hem/haar overkomt. Het is een beetje als met een aangeschoten iemand naar bed gaan ipv stomdronken. ;p

      2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen