Foto bij 1| Aelin Fey Heyton

Vermoeid laat ze haar hoofd op het bureau rusten. Waarom blijft ze dit toch doen? Waarom doet ze nog steeds al die moeite terwijl ze weet dat het resultaat nooit zal veranderen? Ze zucht even diep en balt haar handen tot vuisten. Waarom? Die vraag spookt elke avond door haar hoofd en elke avond klinkt het antwoord zwakker en zwakker.
Ze bijt op haar lip en tilt dan moeizaam haar hoofd opnieuw op van het bureaublad. Een zacht zoemend geluid trekt haar aandacht. Opnieuw zucht ze terwijl haar vingers tasten naar de zwarte Huawei die wat verder op ligt.
Zonder naar de naam op het scherm te kijken veegt ze naar rechts. ‘Hallo?’ mompelt ze vlak. ‘Tjees Fey, ik mis je ook.’ Moppert een ietswat geïrriteerde stem aan de andere kant van de telefoon. Aelin glimlacht zwak. Skylar Jen Beadle.
‘Sky.’ De stem van haar beste vriendin zorgt ervoor dat het gewicht dat op haar schouders lijkt te rusten iets lichter wordt. ‘Goeieavond zonneschijn.’ Het sarcasme lijkt er bijna van af te druipen. Aelin werpt even een blik naar de klok die aanheeft dat het 10 pm is. ‘Hoe laat is het daar?’ mompelt ze zachtjes. ‘2 pm. De zon schijnt zalig door de ramen.’
Aelin rolt met haar ogen. De zondag van haar vriendin is nog lang niet voorbij terwijl zijzelf minuten verwijderd is om in haar bed te kruipen. ‘Dus…. Wat is er aan de hand?’ gaat Skylar vrolijk verder. Aelin en Skylar zijn al van jongsaf aan vriendinnen. Ze gingen naar hetzelfde kinderdagverblijf en hun moeders werden goede vriendinnen waardoor de meisjes bijna heel hun leven samen opgegroeid zijn. Als het aan Aelin lag zou daar nooit verandering in gekomen zijn maar Skylar haar dromen brachten haar naar een ander continent, duizenden kilometers verwijderd van haar.
‘Niets.’ Mompelt ze zachtjes. Al snel klinkt er een bekend deuntje. Videochat via facebook aangevraagd.
Zuchtend klinkt Aelin op accepteren en houdt haar gsm wat hoger zodat ze haar vriendin via het scherm van haar gsm kan aankijken. ‘Nice try Fey.’ Ze rolt even met haar ogen en zucht dan. Ze voelt dat Skylar haar gezicht aan het observeren is. De wallen en rode ogen zullen haar zelfs via die afstand en een simpele gsm camera niet ontgaan. ‘Wat is er daar toch aan de hand?’ mompelt ze zachtjes. Het eerdere sarcasme heeft plaatsgemaakt voor bezorgdheid.
‘Is het een jongen?’ Aelin fronst terwijl Skylar een wenkbrauw optrekt. ‘Je weet dat ik en jongens niet goed samengaan.’ Mompelt Aelin zachtjes. Het is stil. ‘Je bent ook zo onzeker. Moest je nu een beetje meer zelfverzekerd zijn, en wat meer nadenken over je kleren en make-up…. Meid we zouden ze van je af moeten slaan.’ Aelin tracht niet met haar ogen te rollen, ze heeft helemaal geen zin in de peptalk van haar beste vriendin. Het is immers niet de eerste keer dat Skylar zulke dingen zegt, niet dat Aelin het geloofd. ‘Misschien moet je gewoon oefenen.’ Mompelt ze verder, meer in haarzelf dan tegen Aelin. ‘Ha ha.’ Reageert Aelin droog. ‘Maar genoeg over mij, hoe is het bij jou?’ Dat is genoeg om Skylar erover te laten ophouden. In geuren en kleuren verteld ze over de jongens in het team en hoe leuk de trainingen zijn.
‘Natuurlijk is dansen met jou zo’n duizend keer leuker.’ Grinnikt ze en Aelin glimlacht lichtjes. ‘Haha tuurlijk.’
Een sarcastische oogrol volgt. ‘Wat?’ moppert Skylar. Aelin denkt terug aan hun dansmomentjes.
Het rare maar energieke gedans van de twee meisjes die op ieders gezicht een glimlach toverden. Skylar was natuurlijk altijd al de getalenteerde van de twee geweest die alles durfde en zich elke dansstijl eigen maakte. Ze had het aan Aelin ook willen leren maar dit was iets dat Aelin niet durfde. Ze houdt van haar veilig gevoel wanneer ze onschuldige bewegingen maakte en modern danste. ‘Fey?’ Ze wordt uit haar gedachten gehaald, terug naar het hier en nu.
‘Het klinkt geweldig Sky.’ Glimlacht ze haar vriendin bemoedigend toe. Ze mist haar vriendin, ze is immers naar haar gevoel alles wat ze heeft van steun, maar ze gunt haar het geluk dat haar toelacht aan die kant van de wereld.
‘Dusss….’ Begint ze grijnzend. ‘Is er geen bepaalde jongen…?’ Skylar haar wangen kleuren lichtroze.
‘Oeeh.’ Grijnst Aelin. ‘Vertel me alles!’ Skylar schudt haar hoofd. ‘Misschien later.’ Aelin fronst lichtjes. Waarom wil ze het haar niet vertellen? Ze schudt het lichte gekwetste gevoel van zich af. Het is misschien gewoon geen goede timing voor haar. Skylar begint dan te vertellen over wat ze allemaal al geleerd en gedaan heeft en Aelin tracht zo goed mogelijk te luisteren. Zo gaat de avond snel voorbij

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen