Chanelle Mia Guerrero.
'Fight through bad days to earn the best days of your life.'




Een vermoeide zucht rolde over de lippen van de jongedame heen terwijl haar groenbruine kijkers gericht waren op het witte kopje in haar handen. De geur van sterk ruikende koffie drong haar neusgaten in terwijl ze een kleine sipje nam van het hete drankje. Op dagen zoals deze werd Chanelle maar al te graag wakker gemaakt met een kopje koffie, ze was nou eenmaal geen ochtendpersoon en dit was de perfecte manier voor haar om wat wakkerder te worden.
Daarnaast zou het een lange dag voor haar worden, dan had ze het niet specifiek over een lange schooldag. Nee, integendeel zelfs. Haar gedachten schoten naar het feit dat Tristan en Neels een kleine, maar beangstigende drugshandel op hadden gezet. Een grote brok dat zich in haar keel bevond begon ze weg te slikken. Het was iets waar ze niet achter stond, iets wat ze nooit zou steunen ongeacht wat dan ook. Althans, dat was iets wat ze gedacht had, totdat Tristan haar overgehaald had om mee te doen. Had het niet aan hem gelegen en was het iemand anders geweest die haar naar dit toe vroeg, dan had ze die persoon tot gek verklaard.
      Het waren dit soort dingen waar ze nooit in aanraking mee wou komen. Nou kwam dit niet alleen door het feit dat haar lieftallige vader een politieagent was. Nee, ze was er naast dat ook bewust van dat zulke dingen mensen levens kapot maakten, letterlijk. Het was dan ook overduidelijk voor haar vriendje geweest dat ze hier niet achter stond, en de enige echte reden dat ze hier aan mee deed voor hem was.
      Haar donkerrood gekleurde acrylnagels tikten om de beurt tegen het kopje aan, een vervelende tikje dat naar boven leek te komen wanneer de zenuwen door haar lijf heen begonnen te gieren. Gefrustreerd legde ze het kopje weg nadat ze opgestaan was waarna ze haar telefoon te voorschijn haalde. Geen bericht, niks, nada.
Ze hoopte dan ook maar dat dit een goed teken was en dat Liz tot nu toe niet tegen problemen was aangelopen. Echter was dit iets waar Chanelle zich niet langer druk over kon maken leek het. Als ze namelijk nu niet zou vertrekken van huis dan zou ze ongetwijfeld laat komen voor haar eerste les, zin in een preek was overigens ook niet waar ze op zat te wachten namelijk.
      Gelukkig voor de jongedame was de school erg dichtbij haar huis en hoefde ze maar enkele minuten te lopen voordat ze daar was aangekomen. Haar ogen gleden direct over het schoolterrein heen in de hoop dat ze één van de bekende gezichten zag. maar helaas voor haar. Een zachte zucht verliet haar mond terwijl ze besloten had dat het geen nut zou hebben om hier buiten op ze te wachten. Met een heleboel aan zenuwen die zich door haar lichaam heen gierden maakte ze haar stappen het grote schoolgebouw binnen. Daar beende ze gelijk door naar haar kluisje toe die ze met een simpele beweging open had getrokken.
      Toen de jongedame kort opzij had gekeken voelde ze al snel een paar bekende lippen op die van haar. Zonder enige vorm van tegenstribbelen drukte ze deze snel terug voordat de jongeman zich terug getrokken had. "Klaar voor vandaag?" had hij haar gevraagd terwijl haar lichaam tegen de zijne aanstond en hij een plukje achter haar oor veegde. Langzaam begon ze met haar hoofd heen en weer te schudden.
''Dat je me dat nog durft te vragen.'' mompelde ze uit terwijl ze zich weer uit zijn armen los trok. Het was overduidelijk waar ze op zat te doelen, namelijk op Liz die in de vroege ochtend met het eerste handeltje bezig was. Enkele boeken had ze uit haar kluisje getrokken en verwisseld voor andere die ze de rest van de dag nodig zou hebben. Haar kluisje deed ze dicht waarna ze volledig naar Tristan toe draaide.
''Heb je al iets gehoord van Liz?'' fluisterde ze zenuwachtig terwijl ze haar hand op zijn borst geplaatst had. De jongeman leek hier zelf geen raad mee te hebben want zodra Neels zich bij de twee toevoegde, had Tristan dezelfde exacte vraag gesteld aan hem. Chanelle sloeg haar armen zenuwachtig over elkaar heen terwijl ze hoofdschuddend naar de twee keek.
''Ik wist dat dit geen goed idee was vanaf het begin.'' kwam haar geïrriteerde stem over.
      Net wanneer ze weg wou benen van de twee kwamen haar ogen die van een blondine tegemoet. “Jullie hadden me best kunnen inlichten dat we zakendoen met m’n jongere broertje” Chanelle trok haar wenkbrauw op bij het horen van haar woorden. ''Wat bedoel je daar nou weer mee?'' zei ze al rollend met haar ogen terwijl ze haar blik kort naar Tristan liet gaan en weer terug naar haar.
Ze hield haar lippen stijf op elkaar toen Liz haar gevulde tas met enkele zakken pillen liet zien aan het drietal. Tristan leek hier het minst geamuseerd van uit hun alle drie. "Relax? Doe het weg." een korte lach rolde over haar lippen heen. ''Op zo een manier worden we al snel genoeg gepakt.'' sprak ze uit terwijl ze kort naar Liz keek, waar ze niet tevreden mee leek. Ze kon maar niet begrijpen dat iemand zich hier vrijwillig op zou geven voor dit.
''Wat is de volgende stap?'' vroeg ze hen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen