Foto bij Lifesaver six

Ik was net wakker geworden en me aan het klaarmaken. Ik betrap mezelf erop dat ik wel extra mijn best doe om te zorgen dat mijn haar goed zit en mijn make up. Ik zucht eventjes. Ik had gisteren met Naomi besloten om eventjes niet te reageren op Harry's berichtjes. Ik heb de hele avond in bed gelegen met mijn vingers op het toetsenbord, enorm geneigd om hem wel een bericht te sturen.
Ik kijk in de spiegel en besluit om mijn haren nog even los te laten en trek mijn uniform aan. Mijn doktersjas hangt in mijn locker op het werk.
Ik loop naar mijn auto en rij richting het ziekenhuis. Eenmaal daar ga ik mijn dagelijkse routine af. Ik haal een kop koffie bij de koffie kar. ''Ehm, doe maar een latte macchiato.'' geef ik aan.
''Stap je af van de je normale routine?'' vraagt de jongen achter de kar. Ik lach en knik. ''Soms moet je eens even gek doen.'' lach ik. Hij knikt. ''Werk ze vandaag.'' hij geeft me mijn koffie aan. Ik loop richting de kleedkamer en trek mijn witte doktersjas aan. Ik stop mijn spullen in mijn zakken, doe mijn pieper om gevolgd door mijn stethoscoop.
Vandaag zijn de co-assistenten vrij, ze hebben nachtdienst gehad voor het eerst. Ik loop naar de intensive care en laat mijn oog vallen op de dichte kamerdeur van Harry. Ik bijt zachtjes op mijn lip en loop naar de balie waar de co-assistenten doodvermoeid op de stoelen zitten. ''Leuk he, nachtdienst?'' grijns ik. Ik krijg antwoord met een zucht. ''Wie draagt me over?'' een van de co-assistenten steekt zijn hand op en loopt naar me toe.
Ze begint een voor een over de patiënten te vertellen. ''En dhr. Brooks.'' zegt ze. ''Hij heeft heel slecht geslapen vannacht, hij heeft koorts ontwikkeld 38.9.'' geeft ze aan. ''Ik zag dat de insteek opening iets aan het lekken was van de thoraxdrain.'' zegt ze. ''Dat zag er ook wel vuil uit. Ik kon verder geen aanwijzingen vinden op andere ontstekingen dus ik ga ervanuit dat het daarvan komt.'' zegt ze. ''Hij is begonnen met antibiotica via het infuus.'' ik knik. ''Dankjewel, goed werk! Slaap lekker.'' zeg ik. Ik zie de co-assistent verbaasd kijken, normaal was ik nooit zo aardig tegen ze. Ik was vandaag gewoon erg vrolijk.
''Zou ze zo vrolijk zijn vanwege de patiënt in kamer 1100?'' hoor ik twee co-assistenten fluisteren. ''Ik hoorde dat hij haar wel leuk vind.'' Ik kijk op en loop op ze af. ''Wilden jullie iets over me weten?'' vraag ik streng. Ik zie ze beide schrikken, de rest van de co-assistenten vallen stil. ''N-ne..nee dr. Dickens.'' stottert een van de twee. ''Laat me het niet nog eens horen dat jullie zo over me praten. Jullie zijn professionals, gedraag je ook zo.''
Ze knikken beide. ''Zo Dickens, je bent goed op dreef vanmorgen!'' ik voel een klop op mijn schouder en zie dr. Jensen staan. Ik glimlach. ''Iemand moet die co-assistenten in toom houden als jullie wat langer in bed blijven liggen.'' Grap ik. ''Ik neem de taak van je over.'' hij richt zich tot de co-assistenten.
''Als ik jullie nog een keer op die manier hoor praten over een van de chirurgen zorg ik er persoonlijk voor dat jullie voor de komende twee maanden de rot klusjes mogen verrichten.'' zegt hij en kijkt ze doordringend aan. Ze knikken.
''Ik ga rondes lopen.'' zeg ik. Ik kijk op mijn telefoon en zie een nieuw berichtje.
- Hoorde ik nu je stem? Dat is fijn wakker worden x Harry -
Ik bijt op mijn lip en vergrendel het scherm weer. Ik stop de telefoon in mijn zak en zucht even. Ik begin aan de andere kant van de afdeling en ga zo elke patiënt af. Nadat ik acht patiënten af ben geweest kom ik bij de deur van Harry tot stilstand. Ik besluit om toch nog eerst naar een andere patiënt te lopen voordat ik bij hem naar binnen ga.
''Goedemorgen dhr. Jones.'' zeg ik. ''Goedemorgen dokter.'' zegt hij. ''Ik heb gister gelopen!'' vertelt hij trots. ''Wat goed! Hoe ging het?'' vraag ik enthousiast. Hij knikt. ''Goed! ik kan alles goed bewegen, ik mag zelfs zelfstandig lopen!'' zegt hij en staat voorzichtig op uit zijn bed. ''Kijk maar!'' hij zet een paar passen, die redelijk soepel gaan. ''Wat goed!'' zeg ik en klap enthousiast in mijn handen. ''Blij om te horen dat het zo goed gaat. Ik denk dat je overgeplaatst kan worden naar de normale verpleegafdeling.'' geef ik aan en kijk naar hem. ''Echt waar? Bent u dan nog wel mijn arts?'' ik knik. ''Ik blijf supervisie houden over je, maar je zult me niet meer dagelijks zien. Tenzij er iets aan de hand is, maar daar gaan we natuurlijk niet voor.'' zeg ik. ''Dankjewel dokter.'' zegt hij. Ik schud hem de hand. ''Geen probleem. Ik laat de verpleegkundigen vervoer regelen.'' zeg ik. ''Ik ga mijn vrouw bellen.'' zegt hij. Ik glimlach en verlaat de kamer, op zoek naar een van de verpleegkundigen. Ik merk op dat Harry zijn kamer deur openstaat maar loop er even voorbij. Ik spreek een van de verpleegkundige aan bij de balie. ''Hey goedemorgen Julia.'' glimlach ik. ''Jess!'' zegt ze vrolijk. ''Dhr. Brooks zit met smart op je te wachten. Hij heeft het al de hele ochtend over je.'' zegt ze. Ik merk dat ik licht bloos. ''Dankje.'' zeg ik. Ze glimlacht. ''Ah..'' zegt ze. ''Wat?'' vraag ik. Ze legt een vinger op haar lippen. ''Ik zie het wel tussen jullie.'' fluistert ze zacht. Ik besluit er niet op in te gaan. ''Dhr. Jones mag naar de gewone verpleegafdeling. Kun jij transport regelen terwijl ik met mijn rondes verderga?'' vraag ik. Ze knikt. ''Tuurlijk.'' zegt ze. ''Fijn, ik kom straks wel even koffie drinken bij jullie.'' zeg ik. Ze knikt. Ik vond het altijd wel gezellig om even koffie te drinken bij de verpleegkundigen, dus als ik er tijd voor had deed ik dit dan ook graag. Ik loop even naar het toilet en kijk nog even naar mijn haar.
Ik moet alleen nog langs Harry. Ik zucht en loop het toilet aan. Hier gaan we dan. Ik kijk op als ik een schreeuw hoor. ''DR. DICKENS! WE HEBBEN U NODIG!'' ik kijk waar het geroep vandaan komt en zie een van de verpleegkundigen staan. Ik ren naar haar toe en kijk om me heen. ''Ik was hem aan het helpen met eten en hij verslikte zich.'' geeft ze aan. Ik knik. ''Oké Cynthia. Ik ga de heimlich uitvoeren. Pas op.'' zeg ik. ''Haal voor de zekerheid een uitzuig apparaat.'' zeg ik. Ze knikt en stuurt een van haar collega's ervoor op pad. Ik oefen de heimlich greep uit maar er gebeurt niks, nog eens.
Uit mijn ooghoek zie ik een stukje brood door de kamer vliegen gevolgd door een diepe ademteug van de patiënt. Ik leg hem voorzichtig weer in bed. ''Zo... dat is er gelukkig uit.'' zeg ik en kijk naar de patiënt. Hij kijkt angstig uit zijn ogen. ''Danku dokter.'' zegt hij. Ik knik. ''Wacht even een halfuurtje met het geven van eten en controleer eventjes elk kwartier zijn ademhaling voor me. Ik ben op de afdeling, dus waarschuw me maar als er iets is.'' zeg ik. ''Bedankt.'' zegt ze. Ik zie haar trillen en sla mijn arm om haar heen. ''Was dit de eerste keer dat je dit meemaakte?'' vraag ik, waarop ze geschrokken knikt. ''Je hebt goed gehandeld.'' zeg ik. ''Neem even wat water en kom even bij.'' zeg ik. Oké, daar gaan we dan.. op naar Harry.
Ik loop de kamer in en doe wat handen alcohol over mijn handen heen. Ik wrijf het in en kijk naar hem. Zijn gezicht begint te stralen en een brede grijns verschijnt op zijn gezicht.
''Jess!!'' zegt hij enthousiast. Ik glimlach naar hem en bijt op mijn lip. ''Goedemorgen dhr. Brooks.'' antwoord ik.

Hoofdstuk zes alweer!! Woehoe !
Veel leesplezier!! (:

Reacties (2)

  • harrystyles_

    wat een leuk verhaal !! kan niet wachten op een nieuw stukje:)

    1 maand geleden
    • HARRYSTYLES__

      Aahw dankjewel! <3 thanks voor je reactie!

      1 maand geleden
  • IrishNialler

    Dahw echt te lief. Wel leuk met af en toe die plaatjes

    1 maand geleden
    • HARRYSTYLES__

      Hehe in de komende hoofdstukken meer Harry gifs!! Woehoee

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen