VERLEDEN


Zenuwachtig vlocht June haar handen in elkaar. Al twee dagen had ze hier tegen opgezien. Wat zou het een opluchting zijn als dit straks achter de rug was!
      Juan sloeg een beetje onhandig een arm om haar middel. Het was ongetwijfeld als een geruststellend gebaar bedoeld, maar ze voelde daardoor dat hij ook zenuwachtig was.
      ‘Het komt vast goed,’ zei hij zacht. ‘Ik wacht in de auto op je. Misschien is dit hele misverstand straks uit de wereld verholpen en ziet Beth in dat haar haat voor mijn familie niet gegrond is. Dan kan ze het je niet meer kwalijk nemen als je – als je met mij… wilt zijn,’ hakkelde hij.
      June wilde hem geruststellen toen ze de blos op zijn wangen zag, wilde hem zeggen dat ze niets liever wilde dan samen met hem zijn – écht samen zijn – maar ze kreeg door de zenuwen geen woord over haar lippen.
      ‘Misschien kun je maar beter gaan,’ mompelde ze uiteindelijk. Beth was nog steeds boos op haar en had de afgelopen twee dagen zelfs niet aan dezelfde tafel geluncht als zij. Om het niet nog erger te maken had ze haar contact met Juan tot een minimum beperkt, na het te-laat-kom incident had ze hem tot een paar minuten geleden niet eens face-to-face gesproken en hadden ze alleen wat berichtjes per sms verstuurd – die allemaal over deze ontmoeting waren gegaan. Toch was ze blij dat hij even hierheen was gekomen en dat hij op haar wachtte, mocht het helemaal mislopen met Beth. June kon met geen mogelijkheid voorspellen hoe haar vriendin zou reageren. Ze had haar niet voorbereid, ze had vanmiddag gevraagd of ze na schooltijd wat wilde drinken in het koffietentje waar ze nu zat te wachten. Beth dacht vast dat ze haar excuses wilde aanbieden, want ze had met een morrend gezicht toegestemd. Dat er na tien minuten een vriendin van Katie zou komen opdagen, had June voor zich gehouden.
      ‘Uh ja,’ mompelde Juan. ‘Misschien komt ze vroeg.’ Hij haalde diep adem.
      Eigenlijk wilde June niet dat hij wegging, ze vond het fijn dat hij bij haar was en een arm om haar heen had gelegd. Om hem te laten zien dat ze het echt waardeerde wat hij voor haar deed, wilde ze hem een kus op zijn wang geven. Juist op het moment dat haar lippen zijn huid zouden raken, draaide hij zijn hoofd opzij, zodat haar mond op die van hem belandde. Sinds afgelopen vrijdag had ze die niet meer aangeraakt, waardoor haar lippen direct begonnen te tintelen.
      Geschrokken trok ze haar hoofd terug. Onmiddellijk werden haar wangen warm, en aan zijn blik zag ze dat hij er ook niet op gerekend had. Hij glimlachte een beetje verlegen en ze voelde hoe een verlammend gevoel door haar benen trok.
      ‘Sorry,’ murmelde ze, ‘dat ging per ongeluk.’
      Zijn hand klom wat hoger langs haar zij, voordat hij die weer naar beneden liet glijden tot op haar heup. De streling deed haar haar tenen krullen, zo intens voelde aanraking.
      ‘Je mag me altijd kussen. Per ongeluk of expres,’ zei hij zacht, met een grijnsje rond zijn lippen. ‘Waar en wanneer je maar wilt.’ Hij gaf haar een knipoog die haar liet gloeien vanbinnen, waardoor ze de hele situatie met Beth wilde vergeten en samen met hem weg wilde gaan, naar een plek waar ze weer konden knuffelen en zoenen zoals vrijdag.
      Ze beet op haar lip bij de gedachte dat hij dat waarschijnlijk ook wilde – het was nog steeds onvoorstelbaar, ondanks wat hij net tegen haar had gezegd.
      Na een betekenisvolle blik trok hij haar even stevig tegen zijn zij, waarna zijn arm bij haar weggleed. ‘Nou, dan ga ik maar. Ik ben vlakbij, hè?’
      Ze knikte. Hij wekte een beetje de indruk dat het heel erg uit de hand kon gaan lopen en dat maakte haar zenuwachtig. Het was maar een gesprek – het was niet zo dat ze zich onveilig voelde. Juan deed echter alsof Beth ieder moment in een woeste gorilla kon veranderen. Maar wie weet, het zou niet de eerste keer zijn dat Beth begon te schreeuwen en het was fijn dat er iemand was om haar op te vangen als ze erg van haar vriendin schrok.
      ‘Nogmaals heel erg bedankt, Juan.’ Ze waagde een blik in die mooie donkere ogen van hem. Ze wilde meer tegen hem zeggen, zonder te weten wat – andere woorden leken in haar keel te blijven steken en uiteindelijk voegde ze er niets aan toe voordat hij zijn duimen opstak, bemoedigend glimlachte, zich omdraaide en de tent uitliep.
      June keerde zich van het etalageraam weg en ging aan een tafeltje zitten, waar ze op haar vriendin wachtte.

June zwaaide een beetje onhandig naar Beth toen ze het koffietentje binnenstapte en om zich heen keek. Met een strak gezicht liep haar vriendin naar haar toe en ging tegenover haar zitten.
      ‘Eh, wil je wat drinken?’ vroeg ze zacht.
      Beth trok een wenkbrauw op. ‘Wat doen we hier?’
      June voelde hoe haar handen klam werden. ‘Ik eh, ik wil gewoon over wat dingen met je praten. Het is duidelijk dat je boos op me bent en dat kan ik niet zomaar negeren.’
      ‘Ik heb niet veel te zeggen. Je moet hem dumpen, als je dat nog niet gedaan hebt.’
      June zuchtte. ‘Ik ben nog nooit eerder verliefd geweest, Beth, en het is wederzijds ook. Ik kan hem toch niet zomaar aan de kant schuiven om iets wat zijn broer jouw zus heeft aangedaan?’
      Beth schudde haar hoofd. ‘Ongelofelijk. Echt ongelofelijk dit. Ga je nu echt weer met dat excuus komen? Die gast heeft Jordy’s nééf neergestoken! Hij is gestoord!’
      ‘Dat was Juan niet,’ antwoordde ze op zachte, indringende toon, voordat iedereen naar hen zou omkijken. ‘Hij probeerde Mateo tegen te houden.’
      ‘Yeah, right.’ Beth snoof. ‘Geloof je dat nou echt?’
      ‘Ja.’
      Hoofdschuddend stond Beth op. Gauw greep June haar hand vast. ‘Ga nou niet weg…’ zei ze zacht.
      ‘Waarom niet? Ik wil geen vriendinnen zijn met iemand die Mateo’s broertje neukt, die in hetzelfde huis komt als dat waar de verkrachter van mijn zus woont en doet alsof dat de normaalste zaak van de wereld is.’
      June kromp in elkaar door haar harde woorden. Toch liet ze haar hand niet los. ‘Blijf – blijf nog heel even,’ zei ze kleintjes. ‘Misschien… misschien is niet alles gegaan zoals jij denkt. Met Katie en Mateo.’
      Beth kneep haar ogen tot spleetjes. ‘Wat de hel lul je?’
      Nerveus ademde June uit. Op dat moment ging de deur open en stapte er een vrouw van een jaar of twintig naar binnen, die zoekend rondkeek. Een beetje opgelaten stak June een hand op om haar aandacht te trekken, al was er verder niemand van hun leeftijd.
      Met een ruk keek Beth over haar schouder. Haar vingers verstijfden onder June’s hand. ‘Wat de fuck is dit, June? Wat doet zij hier?’
      ‘Ik – ik wil gewoon praten,’ zei June zacht. ‘Ze was een goede vriendin van je zus. Ze kan ons vertellen wat er tussen Mateo en Katie is gebeurd.’
      ‘Ik wéét wat er is gebeurd!’ Ze rukte haar hand onder Junes vingers vandaan.
      ‘Heb je dan helemaal geen vragen? Kom op, Beth…’ June keek haar smekend aan. ‘Blijf dan voor mij. Het is belangrijk voor me, ik moet precies weten wat er is gebeurd voor ik kan beoordelen of ik Juan opgeef. Je was pas twaalf. Misschien is het goed voor je om het verhaal nog eens te horen, zodat je het beter een plaats kan geven.’
      Beths blik was zo intens dat June even dacht dat ze de hele tafel omver zou werpen, maar toen zakte ze met een zucht weer op de stoel neer. ‘Ik zeg niet dat ik blijf,’ bromde ze.
      Voor June was dit al heel wat en ze knikte begripvol. Ze schonk het meisje een vluchtige glimlach toen ze haar hand uitstak.
      ‘Hoi, ik ben Iris.’
      ‘June. Bedankt dat je wilde komen.’
      Iris keerde zich naar Beth toe. ‘Hoi Beth, dat is lang geleden.’
      Beth keek Iris nauwelijks aan terwijl ze haar hand schudde. Haar harde gezichtsuitdrukking verdween en er kwam iets breekbaars voor terug. Het zien ervan overtuigde June ervan hoe slecht ze het hele gebeuren verwerkt had. Het schokte haar duidelijk om de vriendin van haar zus te zien.
      Een serveerster kwam naar hen toe om hun bestelling op te nemen en June koos voor een kop warme chocolademelk. Onderwijl keek ze nieuwsgierig naar Iris. Het was een mooi meisje, met een gaaf gezicht, een open blik en engelachtig witblond haar.
      ‘Ik hoorde dat jullie wat vragen hadden,’ zei ze op een kalme toon en ze keek hen om beurten aan. Beth gebaarde naar de overkant van de tafel, naar June. ‘Zij heeft me hier mee naartoe gesleept.’
      June voelde de zenuwen weer door haar buik dwarrelen. Het meisje oogde heel open, eerlijk. Betrouwbaar. Wat als ze Beths verhaal zou herhalen – als Mateo inderdaad was wie Beth beweerde te zijn? Misschien was dit alles wel één hilarische grap in zijn ogen.
      In een poging haarzelf af te leiden, schraapte ze haar keel. ‘Ik eh, ben een soort van aan het daten met Juan Carlos. Ortiz,’ zei ze met een blos op haar wangen. ‘Maar gezien de geschiedenis tussen Katie en Mateo is dat een beetje lastig. Omdat ik – omdat ik niet precies weet wat hij gedaan heeft.’ Ze beet op haar lip, ze vond het moeilijk om zich zo kwetsbaar op te stellen. ‘Dus… ik hoopte dat je misschien meer zou kunnen vertellen over – toen. Aangezien jij Katies vriendin was.’
      Iris knikte met een trieste glimlach en pakte een kop koffie aan, waarna ze vriendelijk naar de serveerster knikte. Ook Beth en June namen hun bestelling aan.
      ‘Ik wist al een tijdje dat Katie een crush had op Mateo. Hij flirtte met haar – nou ja, hij flirtte zo ongeveer met alles wat borsten had, maar Katie was daar erg gevoelig voor. Op een dag vertelde ze me dat hij haar wilde helpen met het maken van wat video’s. Ze wilde actrice worden en hij zei dat ze dan beter wat ervaring kon op doen voor de camera. Ik vroeg haar wat voor video’s, maar daar reageerde ze een beetje lacherig en ontwijkend op.’
      June keek even naar de overzijde. Beth had haar hoofd gebogen, haar handen hielden de kop koffie krampachtig vast.
      ‘Ik had er geen goed gevoel over en ik drong aan dat ze echt voorzichtig met hem moest zijn. Het was een kwetsbaar meisje,’ vervolgde ze tegen June, ‘en ze had strenge normen en waarde van huis meegekregen, zeker met betrekking tot jongens. Ze was nog maagd toen ze met Mateo om begon te gaan. Hoewel ik mijn vermoedens had om wat voor zulk filmpjes het ging, werd dat vermoeden pas veel later bevestigd.’
      June frunnikte aan de hanger om haar nek. De seksfilmpjes die later vertoond waren, begreep ze.
      ‘Katie werd verliefd op hem. Echt verliefd.’ Ze zuchtte. ‘Hij niet op haar. Hij wilde gewoon seks, daar had ik haar al voor gewaarschuwd. Op een gegeven moment ontdekte ze dat ze zwanger was en toen ze het hem vertelde, dumpte hij haar en zei dat ze het moest weghalen. Dat wilde ze niet.’ Iris haalde een hand door haar haren en keek even naar Beth, die nog steeds in haar kopje tuurde.
      June slikte. Had ze dit allemaal geweten? Hoe hield het in hemelsnaam verband met haar beschuldigingen over verkrachting, over drogeren?
      ‘Ze kwam in paniek naar me toe, zei dat ze niet wist wat ze moest doen. Dat ze het niet in haar eentje kon. Ik zei dat we haar zouden helpen, als vriendinnen, dat we er met elkaar wel doorheen zouden komen. Maar haar hart was gebroken en ze wilde de vader van haar kind. Ze bleef hem pushen, maar hij wilde haar niet terug. Vijftien jaar en zwanger was ze.’ Ze schudde haar hoofd, op haar lip bijtend. ‘Hij had haar valse beloftes gedaan, zei ze, hij had haar bespeeld. Iets waar ik haar al vanaf het begin voor gewaarschuwd had, maar ze wilde niet luisteren. Haar omgang met Mateo was niet echt openbaar, dus er waren er maar weinigen die ervan wisten. Toen haar buik steeds dikker werd en men ontdekte dat ze zwanger was, haar nakeek, over haar fluisterde, raakte ze in paniek. Ze vertelde dat ze verkracht was, dat ze misbruikt was en dat hij gedreigd had haar iets aan te doen als ze het ooit aan iemand zou vertellen. Een dag later fluisterde de hele school over de dingen die Mateo zogenaamd met haar had gedaan. Hij was geen lieverdje, maar toch… voor een vijftienjarige jongen was dat ook een hele klap. Een van zijn vrienden – of misschien was hij het zelf wel – hackte de website van de school en zette er filmpjes op. Zodat iedereen wist dat ze had gelogen over de verkrachtingen.’ Met een zucht schudde ze haar hoofd. ‘De schaamte was enorm, jullie weten wat er daarna is gebeurd.’
Er viel een gespannen stilte. June blies in de warme chocolademelk. De slagroom was al gesmolten. Haar vingers trilden een beetje terwijl ze alles overdacht wat er net gezegd was.
      Mateo was geen verkrachter.
      Hij had haar wellicht gemanipuleerd, had misbruik gemaakt van haar gevoelens voor hem, maar hij had haar nooit gedrogeerd, nooit bedreigd, nooit verkracht.
      Nippend van de drank keek ze naar de overzijde van de tafel. Beth tuurde nog steeds naar haar mok. Haar schouders waren gespannen.
      ‘Hebben jullie nog vragen?’ vroeg Iris, haar stem een beetje aarzelend.
      ‘Eentje.’ Beth keek op. Haar ogen priemden in die van Iris. ‘Heb je met hem geslapen?’
      ‘W-wat?’ Er trok een blos over Iris’ wangen.
      ‘Zo’n ingewikkelde vraag is het toch niet? Heb je hem geneukt? Ergens de afgelopen maanden toevallig?’
      Haar blos vertelde al genoeg. ‘Ik – ik zie niet in wat dat hiermee te maken heeft.’
      Beth snoof. ‘Alles. Mateo heeft gewoon zijn fucking hoer op ons afgestuurd. Waarom zou ik ook maar een woord hiervan geloven? Krijg je straks een goeie beurt van hem als beloning?’
      Iris’ gezicht betrok. ‘Ik heb je niets dan de waarheid verteld, Beth. Je kan blijven volhouden dat hij een verkrachter is, maar daar wordt het niet opeens de waarheid van. Het was niet netjes hoe hij met Katie omging, noem hem gerust een eikel, maar ze was door meerdere mensen gewaarschuwd. Misschien dat hij het touw om haar nek was, maar haar eigen leugens waren de kruk waarop ze stond.’
      Beths knokkels begonnen wit te kleuren. ‘Ik heb genoeg gehoord,’ zei ze op een donkere toon. ‘Ga weg.’
      Weifelend keek Iris June aan, die ook niet goed wist wat ze moest doen. In tegenstelling tot Beth, geloofde zij wel dat het meisje de waarheid had gesproken, of ze nou het bed met Mateo deelde of niet.
      June gaf haar een knikje, waarna Iris met een zucht opstond.
      ‘Bedankt,’ zei June oprecht. Ze durfde niet te zeggen dat het verhelderend voor haar was geweest, maar probeerde die boodschap toch in haar blik te leggen.
      Toen ze haar portemonnee wilde pakken, wuifde June het gauw weg. Zij zou wel betalen. Een beetje onwennig keken ze elkaar aan, toen draaide Iris zich om en liep weg.
      Zodra de deur dichtviel, begon Beth opeens te huilen.
      Overdonderd staarde June haar aan – ze had haar vriendin nog nooit horen huilen. Gauw stond ze op, trok haar stoel naast die van Beth en sloeg haar armen om haar heen. Haar schouders schokten.
      ‘Hoe kon je me dit aandoen, June,’ snifte Beth. ‘Weet je hoe zwaar het voor me is? Om elke dag langs die lege kamer te lopen, om iedere keer naast een lege stoel te zitten tijdens het eten?’ Ze veegde langs haar ogen en haalde een paar keer diep adem terwijl ze zich uit Junes armen vandaan trok.
      June boog haar hoofd. Ze dacht aan de plek die altijd leeg was rondom hun tafel, aan de slaapkamer van haar ouders waar nooit meer iemand kwam. ‘Ja, ik weet het,’ mompelde ze zacht.
      Met een ruk keek Beth op. ‘Je weet helemaal niks! Weet je hoe pijn het doet om al deze leugens over mijn zus te horen? Hoe het voelt om tóch te twijfelen aan de waarheid? Besef je door wat voor ellende je me sleept, alleen maar omdat jij zo nodig Juan moet neuken? Fuck hé, ik had nooit gedacht dat jij zo’n egoïstische trut kon zijn.’ June kromp in elkaar. Met tranen in haar ogen staarde Beth haar aan. ‘Zie je dan niet wat hij nu al met je doet? Hoe hij nu al met je speelt? Hoe hij je bij je vriendinnen wegdrijft, net zoals zijn broer bij mijn zus deed? Als je Iris dan zo graag wilt geloven – zie je dan niet in dat jíj Katie nu bent? Dat jij ook waarschuwingen in de wind slaat, dat jij net zo blind bent als zij was?!’
      June voelde tranen in haar ogen prikken. Had ze gelijk? Was ze een egoïstische trut, omdat ze deze beerput opentrok zodat ze het voor zichzelf kon rechtvaardigen met Juan samen te zijn? Ze zag hoe gebroken haar vriendin was, hoe verscheurd ze was onder dat harde uiterlijk.
      ‘Sorry,’ zei ze zacht. ‘Ik – ik had niet gedacht dat het je zo hard zou raken.’
      ‘Wat had je dán verwacht? Dat ik ja en amen zou zeggen en Juan mij zegen zou geven?’
      June sloeg haar ogen neer. Dat had ze op zijn minst gehoopt.
      ‘Ik walg van je, June. Dat je mij laat stikken voor een jongen. Echt, ik dacht dat onze vriendschap meer betekende voor je.’
      June’s onderlip begon te trillen. ‘Ik – ik laat je niet stikken, Beth. Ik probeer gewoon –’
      ‘Woorden, het zijn altijd maar woorden bij jou. Laat je me niet stikken? Laat me dan voelen dat je er voor me bent, dat je om me geeft. In elke vriendschap is de ongeschreven regel dat er nóóit een jongen tussen zou mogen komen.’
      Gefrustreerd kamde June door haar handen. ‘Maar je doet net alsof het Mateo is op wie ik verliefd ben! Juan is zijn broer niet, hij heeft niets te maken met wat er met je zus is gebeurd.’
      ‘Daar gaat het niet om,’ antwoordde Beth met opeengeklemde kaken. ‘Je verkiest een jongen boven mij. Je bent de definitie van een beroerde vriendin, June. Ik zit hier in tranen, heb een trauma herbeleefd en het enige waar jij over zit te mieren is een stomme knul. Alles draait alleen maar om jou. Om hoe jij je voelt, hoe jij je daden kan verantwoorden.’
      Tranen gleden nu ook over haar wangen. ‘Dat is niet waar. Ik dacht – ik dacht dat dit jou ook kon helpen…’
      Beth boorde haar ogen in die van haar. ‘Nee, je dacht dat ik van gedachten zou veranderen. Dat ik na dit door Mateo ingefluisterde verhaaltje wel vrede zou hebben met het feit dat jij zijn verknipte broertje neukt. Dát is waar deze hele ontmoeting om draait – alleen om je eigen genot. Welke versie ook waar is, wat de leugens ook zijn, feit blijft dat mijn zus nog in leven was geweest als Mateo haar met rust had gelaten!’
      June kneep haar ogen dicht toen haar stem door de drinkgelegenheid schalde. Snikkend boog ze haar hoofd. Ze wist niet meer wat ze moest denken, wat ze moest doen. Had Beth gelijk? Was ze alleen maar met zichzelf bezig? Was ze een slechte vriendin? Een slecht mens?
      Een stoel schraapte naar achteren. Door haar tranen heen zag ze dat Beth naar achteren schoof en opstond.
      ‘Je moet voor jezelf maar beslissen wat je belangrijker vindt, June. Een vriendin die al twee jaar voor je klaarstaat of je nieuwe speeltje. Ik hoor wel wat je belangrijker vindt; je zielige verliefdheid of een vriendin die door een klotetijd gaat en je nodig heeft.’
      Beth draaide zich om.
      Verslagen bleef June zitten, een zeurende pijn verspreidde zich door haar borstkas. Ondanks het feit dat Jordy had gezegd dat ze Juan niet moest laten gaan, ondanks haar moeders woorden dat ze soms voor zichzelf moest kiezen, kon ze dat niet. Ze zou niet met zichzelf kunnen leven, haar eigen geluk omarmen, wetend dat haar vriendin er zo doorheen zat en haar harder nodig had dan ze ooit had laten merken.
      ‘Sorry,’ fluisterde ze. ‘Je hebt gelijk, mijn gevoelens voor Juan nemen mijn hele denken over. Ik wil – ik wil een betere vriendin voor je zijn.’
      Beth draaide zich weer om, haar jas in de hand.
      ‘Eerst zien, dan geloven,’ snoof ze. ‘Maar weet wel dat als je eenmaal één vriendin kwijtraakt, de rest misschien ook wel zal volgen, als ze inzien hoe makkelijk je hen laat zitten wanneer ze het moeilijk hebben.’
      Na die woorden liep ze weg. De pijn in haar borst verplaatste zich naar haar buik en ze haalde scherp adem.
      Ze had Beth zo diep gekwetst – en nu moest ze Juan ook nog gaan kwetsen. Wat was ze toch in vredesnaam allemaal aan het doen? Ze maakte er een puinhoop van.

Reacties (2)

  • NicoleStyles

    Okee dan doei hè Beth(doeg)De wereld draait niet alleen om jou haha
    ik mag Beth nu al helemaal niet meer, maar ja dat deed ik toch al nietxD

    1 maand geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik snap dat Beth het moeilijk heeft, maar eigenlijk vind ik juist dat zij degene is die egoïstisch doet.

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen