Foto bij Lifesaver ten

Ik voel even in mijn zak of ik hetgeen nog bij me heb wat ik Harry wilde geven. Het zou ook raar zijn als het uit mijn zak gestolen zou worden. De afgelopen dagen had ik veel tijd doorgebracht met Harry, misschien iets teveel. Zodra ik naar huis toe ging begonnen we al met appen. Niemand is er nog achter gekomen, tenminste voor zover ik weet. Ik had niemand er meer over horen praten. Ik sta op de gang te praten met een van de verpleegkundige als ik in mijn ooghoek iemand uit Harry's kamer zie lopen. Het is Harry zelf, met krukken en de fysiotherapeut.
Ik kijk naar hoe hij, nog stuntelend met de krukken een aantal stappen zet. Trots kijkt hij op. ''Dag dr. Dickens.'' zegt hij. ''Goedemorgen dhr. Brooks, het lopen ziet er goed uit.'' zeg ik. Harry en ik hadden afgesproken om in het bijzijn van anderen ons heel professioneel op te stellen. Zodra we met zijn tweeën waren noemde hij mij Jess en ik hem Harry.
Vandaag was een rustige dag, vanwege personeelstekort was de SEH een dag gesloten.. Dat betekent dat ik veel tijd had voor koffie en taart, geen verkeerde dag zo.
Ik bijt op mijn lip en kijk op mijn telefoon naar een berichtje van Naomi.
- Hoe gaat het met je patiënt;)? - Ik moet lachen.
- Goed Naoom, het gaat uitstekend - verstuur ik terug en vergrendel mijn telefoon.
Ik besluit om even langs mijn patiënten te gaan om ze te onderzoeken en te kijken hoe het gaat, nu ik de tijd heb maak ik ook de tijd voor mijn patiënten en ga ik even bij ze zitten om met ze te kletsen. Ik loop het kantoor van de verpleegkundigen in en kijk naar het televisie scherm wat er hangt.
Er staat een concert aan. ''Van wie is dit?'' zeg ik en schenk een kop koffie voor mezelf in. ''Van onze patiënt, dhr. Brooks.'' lacht een van de verpleegkundigen. Ik moet lachen en ga bij ze zitten op een stoel. ''Hij is best goed.'' merk ik op na een nummer.
''Ik ben vroeger heel erg fan geweest van de boyband One Direction.'' geeft een van de verpleegkundigen eerlijk toe. Ik moet lachen. ''Ik heb weleens nummers van ze gehoord, maar ben nooit echt fan geweest.. Dit zijn wel goede nummers.'' merk ik op.
''Nou, het is dat Harry een patiënt hier is, anders had ik het wel geweten.'' merkt een van de verpleegkundigen op, die een chocolaatje in haar mond stopt. De rest begint te lachen, toch voel ik ergens een kleine jaloezie. Jess hou op.
''Harry kun je vergeten, die is helemaal head over heels voor Jess.'' merkt een van de verpleegkundigen op. Ik kijk verschrikt op en merk dat ik knalrood aanloop. Het valt stil. ''Ik weet niet waar jullie het over hebben.'' probeer ik mezelf te herstellen, maar tevergeefs. ''Het spat ervan af.'' wordt er gezegd. ''Wat vind jij van hem?'' vraagt een ander. ''Zeg... jullie doen net alsof ik op een blind date ben geweest.'' zeg ik lachend en neem een slok koffie. Stop met vragen, stop met vragen.
''Nou?'' ik bijt op mijn lip. ''Ik kan niet ontkennen dat ik het geen aantrekkelijke man vind.. maar ik ben nog steeds zijn chirurg en hij is mijn patiënt.'' zeg ik.
''Ach ik durf te wedden dat je graag een beschuitje met hem zou eten.'' ik moet lachen en knik. ''Daar zou ik geen nee tegen zeggen.'' grap ik en lach.
''Goed om te weten.'' hoor ik achter me. Ik schrik en draai me abrupt om, waar ik Harry in de deuropening zie staan.
''Ehh....'' zeg ik. Hij begint hard te lachen. ''Ach, het geeft niet. Ik zou wederzijds ook wel een beschuitje met jou willen eten.'' hij knipoogt. ''Goed, jongens... Ik ga maar weer eens rondes lopen.'' zeg ik terwijl ik met een rood hoofd wegloop. ''Ah, ik kwam jullie net wat lekkers brengen!'' zegt hij. ''Ze moet even bijkomen..'' grapt een van de verpleegkundigen. Ik loop langs Harry en ga met een knalrood hoofd verder met mijn rondes. Voordat ik uiteindelijk Harry's kamer in moet neem ik even plaats op het toilet. Ik denk dat ik toch Harry moet overdragen aan een andere chirurg.. Zelfs de verpleegkundigen valt het op dat Harry flirt, en nu ik met een hoofd als een tomaat daar heb gezeten, viel het ook op dat ik verlegen van hem wordt... Ik zucht en haal mijn handen door mijn haren heen. Ik dwing mezelf van de wc af en loop naar de kamer van Harry. Ik loop naar binnen en wrijf mijn handen in met handen alcohol. ''Hey.'' zeg ik. Breed glimlachend kijkt hij op. ''Jess! Morgen heb ik beschuit, ik beloof het.'' lacht hij. Ik haal een bakje kwark uit mijn zak. ''Goedmakertje van vorige week.'' glimlach ik. ''Ah, dat had je niet hoeven doen.'' zeg ik. ''Harry.... ik ehm.'' stamel ik. Zijn gezicht betrekt. ''Iets zegt me dat dit geen leuk bericht is.'' zegt hij. Ik neem plaats op een stoel naast hem. ''Ik ehm, heb besloten dat ik je ga overdragen aan een andere chirurg.'' Hij valt stil. ''Maar je hebt zo je best gedaan om mij te redden, waarom?'' zegt hij. ''Ik... ik probeer zo erg om professioneel te blijven, niet in te gaan op je flirten.. Zodra ik hier de deur uitloop wil ik alweer terug de kamer in om met je te praten.'' geef ik toe en merk dat ik rood aanloop.
''Ik kan mijn baan niet op het spel zetten.'' zeg ik. ''Ik begrijp wat je bedoelt.'' zegt hij. Ik kijk op. ''Ik snap het...'' zegt hij. ''Ik vind het jammer, dat ik je niet elke dag meer zal zien, maar... ik denk dat het misschien verstandig is.'' zegt hij. Ik knik. ''Dit betekent niet dat we geen contact meer kunnen houden.'' zeg ik. Hij glimlacht. ''Gelukkig niet.'' zegt hij. ''Sorry.'' zeg ik. ''Het is oké dr. Dickens.'' knipoogt hij. Ik grinnik. ''Ik kom morgen nog even bij je om je aan de andere chirurg over te dragen, goed?'' zeg ik. Hij knikt en spreid zijn armen. ''Knuffel?'' vraagt hij. Ik lach en knuffel hem. ''Zou de nieuwe chirurg ook met mij knuffelen?'' ik begin te lachen. ''Ik hoop van niet.'' grijns ik en verlaat zijn kamer om naar huis toe te gaan.

Reacties (1)

  • IrishNialler

    Nahhhh wel knap dat ze het toch doet en haar baan veilig stelt

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen