Foto bij Lifesaver twelve

Gek werd ik ervan. Ik had de hele nacht er niet van geslapen. Harry had zich laten overplaatsen naar een ander ziekenhus. Hij heeft me hier niks over verteld, helemaal niets. Hij appte mij normaal altijd welterusten, maar nu helemaal niks. Hij heeft mijn appje van gister gelezen maar hij heeft nooit meer gereageerd. Zou dit dan echt over zijn nu? Al dat geflirt en dat is nu opeens voorbij?
Ik had vannacht over hem gedroomd. Ik had gedroomd dat hij hier aan de deur stond met een grote bos rozen in zijn handen, terwijl hij voor me zong en me vervolgens kuste. Ik zucht eventjes en sluit mijn ogen hopend dat ik nog wat kan slapen. Maar helaas stap ik na een uur piekeren gewoon mijn bed uit. Ik sleep mezelf op de automatische piloot onder de douche en doe mijn haar en make up erna. Ik trek mijn badjas aan en loop naar mijn kamer om te kijken of Harry mij nog wat heeft gestuurd. Ik heb niks ontvangen. Zou het niet goed met hem gaan? Wie weet was hij wel weer erg ziek geweest. Ik kan er niet tegen dat ik niks weet. Ik loop naar beneden naar de keuken en trek de koelkast open, maar er staat niks in waar ik echt trek in heb. Ik zucht even diep en besluit Naomi even te bellen. “Hey girll!” Is het eerste wat ik hoor als ze opneemt. “Hey.” Zeg ik kortaf. Ik zak op de bank. “Oh oh je klinkt niet vrolijk.” Zegt ze. “Naomi ik snap er niks van.” Ik ga liggen op de bank en zucht. “Wat is er aan de hand? Is Harry boos op je?” Vraagt ze. “Ik heb geen idee...”
“Gisteren hebben we besproken dat het beter is als ik hem overdraag naar een andere chirurg in verband met mijn baan die ik op het spel zet door met hem te flirten en leek hij het te begrijpen..” leg ik uit. “En nu reageert hij niet meer?” Vraagt ze. “Nee, en nog erger. Hij is weg!” Zeg ik. Ik hoor hoe Naomi haar slok drinken terug uitspuugt. “Wat?!” Zegt ze. “Waarheen, waarom?!” Vraagt ze. “Ik weet niet waarom. Ik ging hem gisteravond laat overdragen aan mijn collega en we lopen de kamer in en de hele kamer is helemaal leeg.” Zeg ik verontwaardigd. “Hij heeft niks gezegd, niets achtergelaten, alles was gewoon leeg. Ik moest via een van de verpleegkundigen erachter komen dat hij zich op eigen verzoek over heeft laten plaatsen.” Zeg ik. “Weet je welke kamer hij ligt?” Ik zucht. “Ik ben gisteren naar het ziekenhuis geweest waar hij zou moeten zijn, maar ze wilde me niet vertellen waar hij ligt en ik mocht sowieso niet naar boven.” Zeg ik. “Wat moet ik nou doen?!” Vraag ik. “Jess, je gaat nu naar het ziekenhuis en hem daar zoeken. Al haal je de hele rotzooi overhoop daar, je vind hem. Anders wacht je op zijn moeder ofzo, en als je hem vandaag niet vindt, dan kom je morgen terug.” Zegt ze. “Oké...” zeg ik. “En stuur hem een bericht dat je je zorgen maakt om hem.” Voegt ze er nog aan toe. “Thanks... ik laat je weten hoe het gegaan is..” zeg ik. “Zet hem op girl.” Zegt ze en hangt op. Ik sta op, trek mijn schoenen aan en loop naar de auto. Als ik ben ingestapt stuur ik Harry een appje.
- Harry, laat alsjeblieft iets van je horen. Ik maak me zorgen dat er iets met je is gebeurd.. Ik heb de hele nacht niet geslapen. -
Ik rij mijn auto van de oprit af en rij richting het ziekenhuis. Ik parkeer de auto en loop naar de receptie. “Hi, kunt u mij vertellen waar dhr Brooks is?” Vraag ik aan de receptioniste. “Ik ga voor u kijken...” minuten lijken uren te duren, maar dan vind ze iets. “Hij is gisteravond geopereerd en ligt nu op kamer 205.” Zegt ze. “Dankuwel.” Ik maak me zo gauw als ik kan een weg naar kamer 205 en open de deur. “Harry?” Roep ik. Een oude man kijkt op van zijn bed. “Sorry lieverd ik denk dat je de verkeerde kamer hebt.” Zegt hij.
“Het spijt me meneer, ik wens u alle goeds.” Ik verlaat de kamer. Wat ga ik nu doen? Ik zoek de afdeling af maar zie Harry niet. Ik besluit naar dr IC te gaan maar eenmaal daar blijkt dat je een bezoekerspas nodig hebt om binnen te mogen komen.
Ik loop naar beneden en laat me zakken op een van de stoelen bij de receptie. Afwachtend op reactie kijk ik naar mijn iPhone.
- Harry, toe... - app ik nogmaals. Hoe kon hij dit nou doen?! Als het aan mij ligt blijf ik hier de hele nacht slapen totdat ik hem hier ergens zie of zijn familie tegenkom, echter weet ik dat dat gekkenwerk is. Niet alleen word ik dan op een gegeven moment weggestuurd maar ook is de kans heel klein dat ik Harry daadwerkelijk zou zien. Ik zucht diep. “Wordt er iemand van je familie geopereerd lieverd?” Vraagt een oudere dame. Ik schud mijn hoofd van nee. “Ik zoek iemand... Hij lag bij mij in het ziekenhuis, maar opeens was hij weg en hoor ik helemaal niks meer van hem..” zeg ik, voor me uit starend. “Ach, dat lijkt je flink dwars te zitten.”
“Ik weet niet of ik nu boos verdrietig of teleurgesteld ben, of alledrie tegelijk.” Zeg ik. Ik vertel haar het hele verhaal, echter maak ik van mezelf patiënt in plaats van chirurg. “Ik denk dat als je lang genoeg wachtg, dat hij vanzelf op jouw pad komt.” Zegt ze. “Ik hoop het.” “Waarvoor ben u hier?” Vraag ik haar. Ze begint te vertellen over haar man die op dit moment een open hart operatie ondergaat, en hoe bang ze is. Ik praat met haar en probeer haar een beetje te kalmeren.
Ik kijk op als ons gesprek gestoord wordt vanwege een whatsapp melding op mijn telefoon. Zou het Harry dan eindelijk zijn?!

Goedemorgen!!
Nieuw hoofdstuk tijd!!
Heeft Q bij jullie ook zulke rare letters? Leest nogal vervelend voor jullie.. sorry

Liefs,
Robin

Reacties (1)

  • VampireMouse

    Haha Q doet ook mee aan 1 april. Maar het is wel een uitdaging om zo te lezen hHaha

    X

    4 maanden geleden
    • HARRYSTYLES__

      Hahaha echt he!! Mag van mij gauw morgen zijn, dan kan er weer normaal gelezen worden!! Haha

      4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen