Foto bij Lifesaver fourteen

Langzaam opent hij zijn ogen en kijkt hij me even verward aan. “Jess....” zegt hij, ik zie een sprankeling in zijn ogen en glimlach. Ik voel de tranen over mijn wangen lopen. “Ik was zo doodongerust Harry...” zeg ik zacht en zucht. Ik pak zijn hand. “Niet huilen... Ik ben er nog.” Zegt hij. “Au.” Mompelt hij als ik zie dat hij omhoog wilt komen. “Oh niet doen lieverd, dat is niet goed voor je wond.” Zeg ik.
“Wat is er allemaal aan de hand en gebeurd?” Zegt hij. “Zal dr. Dickens het maar even uitleggen?” Glimlach ik. Hij grijnst. “Dat is mijn favoriete dokter...” zegt hij. Ik bloos en leg hem uit wat er gebeurd is. Hij legt zijn hand op mijn bovenbeen en knijpt er zacht in. “Ik ben blij dat ik er nog ben.. en jij bij mij op bed zit...” zegt hij. “Waarom heb je niks laten horen?!” Vraag ik en kijk naar hem. “En waarom ben je hierheen overgeplaatst?” Vraag ik hem.
Hij kijkt me aan en zucht. “Ik wil je niet aan het werk zetten maar mag ik een slok water? Ik mag mn armen niet te hoog tillen en te ver reiken.” Zegt hij. Ik lach en pak de beker met een rietje. Ik breng het rietje naar zijn mond waarna hij gulzig een aantal slokken neemt.
“Dat is beter.” Zegt hij. Ik glimlach. Hij legt zijn hand op mijn bovenbeen.
“Jess, toen je vertelde dat je me ging overdragen.. Ik was bang dat je, niet meer zou komen en ons contact zou verwateren.” Stamelt hij. “Ik kon niet stoppen met flirten en toen dacht ik, als ik me laat overplaatsen dan is het voor jou niet zo’n probleem meer...” zegt hij. “Dan kunnen we gewoon onze gang gaan maar... god, ik heb je alleen maar ongerust gemaakt, en dan zie je me ook nog eens zo... met al die toeters en bellen.” Zucht hij. Ik zie tranen over zijn wangen lopen. “Hey hey hey...” zeg ik. Ik leg mijn hand op zijn borst. “Harry.... niet huilen!” Zeg ik en veeg zijn tranen weg.
“Het is een briljant idee.” Zeg ik. Hij kijkt verbaasd op. “Nee echt waar! Ik meen het.” Zeg ik. “Nu als ik buk en je staart naar mijn kont of je raakt hem aan, hoef ik niet weg te duiken.” Zeg ik. Harry lacht. “Au...”
“En het mooiste van alles, ik kan eindelijk zeggen dat je KNAP bent.” Roep ik uit. Ik gooi mijn handen in de lucht. “Je bent knap! Je bent knap! Als je lacht, als je pijn hebt, zelfs als je huilt!”
Harry kan alleen maar lachen. Ik kijk om van gelach achter me. Anne en Gemma staan in de deuropening. “Hij is, knap?” Lacht Gemma. Ik loop rood aan.
“Ja, dr. Dickens vind me knap.” Harry lacht. Ik grinnik en kijk hem aan. “Ik denk dat hij hoort wat hij wil horen.” Grap ik.
“Ik moet je nageven Harry, je had gelijk.” Zegt Gemma. Ik kijk haar vragend aan. “Harry was ervan overtuigd dat je hierheen zou komen en hem zou opzoeken, ook al wist je niet waar hij lag.” Vertelt ze. “Ahh..” ik knik en glimlach eventjes en kijk hem aan. Hij kijkt grijnzend naar mij en Gemma.
“Vind je het erg om ons even met hem te laten?” Vraagt Anne. “Tuurlijk niet! Ik kom een andere keer wel weer terug.” Zeg ik. Ze knikt en geeft me een knuffel, gevolgd door Gemma. “Dag, dr. Dickens.” Lacht Harry.
“Dag dhr. Brooks.” Ik lach en loop de kamer uit waarna ik me een weg naar buiten maak.
Ik stap in mijn auto en rij naar huis toe. Ik had hem gevonden... hij heeft zich voor mij over laten plaatsen. Ik pak mijn telefoon op en open mijn contactenlijst om Naomi te zoeken. Ik klik haar aan en bel haar op.
“Hee!” Hoor ik al vrij snel door de telefoon. “Naomi...” zeg ik. “Oh nee.. wat is er?” Vraagt ze. “Ik heb Harry gevonden!”
Ze slaakt een enthousiaste kreet. “Dat meen je! Wat zei hij?!” Roept ze uit.
“Hij heeft zich express laten overplaatsen voor mij.. zodat ik hem kon komen bezoeken en we ons niet hoefde in te houden...” leg ik uit. “Dat meen je...” brengt Naomi verbaasd uit.
“Jup... Dat is toch schattig?” Zeg ik. Ik hoor haar lachen. “Dat is het zeker! Maar waarom heeft hij niks gezegd?” Vraagt ze.
“Dat weet ik niet.. Ik weet dat zijn zus zei dat hij er zeker van was dat ik hem zou opzoeken en hem zou vinden..” leg ik uit. “Ik ben vergeten hem te vragen waarom hij niks had laten weten. Hij vond het wel heel erg dat ik zo ongerust was.” Zeg ik.
“En terecht..” zegt ze en grinnikt. “Gelukkig is het allemaal goedgekomen.” Zegt ze.
“Ja, inderdaad.. ik moest het je even vertellen.” Grijns ik. “Fijn dat je even belde!! Ik moet weer aan het werk.” hoor ik haar zeggen. “Tuurlijk! Werk ze..” glimlach ik en haal een hand door mijn haren heen.
We hangen op en ik zucht tevreden. Ik open mijn camera en tuit mijn lippen alsof ik een kus geef. Ik open mijn chat naar Harry en verstuur de foto. Hij zal nu druk met zijn moeder en zus in gesprek zijn of aan het slapen zijn.
Ik kijk op als ik na 10 minuten mijn telefoon af hoor gaan, een facetime gesprek met Harry.
Ik neem op en kijk naar het scherm waar hij in beeld komt. Ik kijk vooral naar zijn nek en kin.
“Hey daar.” Zeg ik.
“Hey beautiful.. Ik zag je foto en moest je eventjes zien..” grijnst hij.
“Wat lief. Je hebt een knappe nek en kin ook.” Ik lach. “Ja.. wacht.” Voorzichtig legt hij z’n telefoon op het nachtkastje neer en draait hem wat beter. “Ah, dat is beter.” Lach ik. “Ja.. pre- Ahh shit.” Ik zie halverwege zijn zin de telefoon vallen.
“Oh nee nu ben je weg.” Zegt hij. Ik sla al lachend een hand voor mijn mond. Met veel gestommel gekreun en moeite komt de telefoon weer op zijn plek. Ik kijk naar hem via het scherm en grijns. “Jaaaa” zeg ik blij. Hij grijnst breed naar me. “Daar zijn we weer.” Lacht hij. Ik zie hem opkijken als er iemand binnenkomt. “Dhr Brooks, we willen even uw wond bekijken.” Zegt degene. “Wil je kijken?” Vraagt Harry aan mij. “Euh, duh.” Zeg ik en rol lachend met mijn ogen. “Kijk, dat is een knappe chirurg.” Zegt hij tegen degene die naast hem staat, die kort erna in beeld komt. Ik lach en bloos. “Dat zie ik. Is ze vrijgezel?” Vraagt diegene. Ik hou met moeite mijn lach in. “Ze is aan het daten met een andere knappe chirurg.” Zegt hij en knipoogt naar me. “Helaas.”
Hij verwisselt het verband en dan wordt de telefoon opgepakt. Ik frons even maar krijg dan goed beeld op het litteken. “Ziet er goed uit Harry.” Zeg ik. “Nou.. eerder eng.” Hoor ik hem. “Ja dat snap ik..” ik kijk toe hoe het wordt schoongemaakt en opnieuw verbonden moet worden. “Heb ik het goed gedaan dokter?” Wordt me gevraagd. Ik lach en knik. “Jawel hoor.”
“Als het nu niks wordt met die andere chirurg dan ben ik nog vrijgezel.” Zegt hij tegen me. Ik rol met mijn ogen. “Moet je niet verder met je rondes?” stel ik voor.
“Oeh.. ja.” Iet wat teleurgesteld verlaat hij het scherm en de kamer. “Meedogenloos.” Lacht Harry. Ik grinnik. “Als ik hier niet had gelegen had ik je graag mee uit genomen.” Zegt hij. “Ja ik hoor net dat ik aan het daten ben met een chirurg dus sorry.” zeg ik heel serieus.
“Pestkop...” lacht hij. “Ik ga even proberen te slapen..” zegt hij. Ik knik. “Sweet dreams..”
“Over jou!” Antwoord hij. Ik grinnik. “Bye..”

Nieuw hoofdstukje!!
Veel leeesplezier!! <3

Reacties (1)

  • LaureWithAnE

    Yes! Zelfs in London maak je mijn dag beter (wist zelfs niet dat het kon tbh, mijn humeur/dagen zijn altijd het best in London!). Hoe cute zijn die twee?

    4 maanden geleden
    • HARRYSTYLES__

      Woehoee!! Voor mij een compliment dat je zelfs in londen mijn verhaal leest!
      Heel veel plezier daar! Ik ben nog nooit in Londen geweest.
      Harry is 2 dagen geleden gespot in Londen, wist je dat?

      4 maanden geleden
    • LaureWithAnE

      Wacht? Écht? Nee wist ik niet! Oké ogen open houden vandaag!
      Voor mij is het de 4de keer (‘cause when a man is tired of London he’s tired of life, because there’s in London all that life can offer) en ik verbaas mij iedere keer weer over hoe mooi het hier is!! Echt de moeite!

      4 maanden geleden
    • HARRYSTYLES__

      Ja zag ik op Instagram! Dat hij daar aan het joggen was. Kan natuurlijk ook een oude foto zijn.
      Als je hem ziet, groetjes van mij HAHA. Hoe bizar zou het zijn als je hem dan ineens tegenkomt.
      Wat tof! Ik ga het zeker eens onthouden!!

      4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen