Juan zag Beth naar buiten komen, haar gezicht net zo chagrijnig als altijd. Nerveus keek hij naar de ingang, maar June kwam niet. Was het misgelopen? Iris had hij al eerder zien weggaan.
      Zodra Beth uit zicht verdwenen was, verliet hij de auto. Zijn mond voelde droog, zonder dat hij wist waarom hij zo nerveus was. Zachtjes deed hij de deur achter zich dicht toen hij de koffietent binnenging. Hij zag haar meteen. Ze zat aan een van de verste tafeltjes, haar ellebogen steunend op de tafel en haar gezicht verborgen achter haar handen. Haar schouders schokten en er liep een serveerster naar haar toe met een glas water in haar hand. Juan versnelde zijn pas terwijl zijn hart samenkromp. Haar te zien huilen… dat was wel het laatste wat hij van vandaag verwacht had.
      Voordat de serveerster bij haar was, had Juan haar bereikt. Hij knielde naast haar neer en legde een hand op haar knie.
      ‘Hé lieverd… wat is er gebeurd?’ Hij had kalm willen klinken, maar zijn stem trilde en liet zijn zenuwen duidelijk doorschemeren. Misschien vond ze het wel helemaal niet fijn als hij haar zo noemde.
      Ze keek opzij, haar ogen vol tranen. Juan stond weer op en stak een arm naar haar uit. Een paar seconden staarde ze hem vertwijfeld aan, daarna stond ze op en greep hem stevig vast. Ze begroef haar gezicht tegen zijn borst en hij boog zijn hoofd iets om haar haren te kussen. Zijn armen sloeg hij stevig om haar heen.
      Het voelde zo fijn om haar zo vast te houden dat hij zich een beetje schuldig voelde. Even leek niets meer belangrijk te zijn, nu haar geur hem omringde en ze zich in een innige omhelzing bevonden. De sniffende manier waarop June ademhaalde, bracht hem echter al snel weer terug naar de netelige situatie. Hij merkte dat verscheidene mensen naar hen zaten te kijken. Toen de serveerster een glas water op de tafel neerzette, boog hij zich naar haar toe en vroeg om de rekening.
      Toen die gebracht werd, trok hij zijn portemonnee uit zijn zak vandaan en met zijn handen op haar rug haalde hij er voldoende geld uit en legde dat op de tafel.
      Hij legde een hand tegen haar achterhoofd en dwong haar gezicht iets omhoog. Zachtjes zei hij haar naam zodat ze opkeek. Met zijn duim wreef hij een paar tranen weg.
      ‘Neem een paar slokken water en dan gaan we, goed? Dan zoeken we een rustig plekje en kan je me vertellen wat er is gebeurd.’
      Haar onderlip trilde toen ze knikte. De blik in haar ogen was verwilderd en hij vroeg zich af wat Beth in vredesnaam tegen haar gezegd had.
      Onderweg naar buiten gleed zijn hand in die van haar. Hij gaf haar een kneepje, al gaf ze er geen terug. Bezorgd keek hij vanuit zijn ooghoeken naar haar. Haar wangen waren bleek en ze tuurde onafgebroken naar de grond.
      Ze zeiden niets tegen elkaar terwijl ze van de drukke straat weggingen. Juan kende een speeltuintje hier niet ver vandaan, waar hij op een schommel ging zitten en haar overdwars op zijn schoot trok. Met één hand hield hij haar middel vast, met de ander wreef hij over haar rug.
      Een tijdje wachtte hij totdat ze zelf zou gaan praten en toen dat niet gebeurde probeerde hij zelf maar te polsen wat er aan de hand was. ‘Wat heeft Iris verteld?’
      Hoewel hij zijn broer vertrouwde, was een deel van hem nog steeds bang dat hij te goedgelovig was geweest. De vraag leek June in ieder geval te helpen om haar gedachten te ordenen. Ze ging wat dichter tegen hem aan zitten en wreef met haar duim over zijn knokkels.
      ‘Ze vertelde dat Katie verliefd op Mateo was en dat zij en haar andere vriendinnen altijd hadden gewaarschuwd dat hij alleen seks met haar wilde hebben. Dat zij meer wilde en hij niet en dat ze uiteindelijk zwanger raakte waarna hij haar dumpte. En dat dat haar zo wanhopig maakte dat ze leugens over Mateo ging verspreiden.’
      Juan haalde opgelucht adem. De versie verschilde iets met die van zijn broer, maar de grote lijnen kwamen overeen.
      ‘Geloof je haar?’ vroeg hij zacht.
      ‘Ik wel…’ mompelde ze, langs haar ogen vegend.
      ‘Beth niet,’ begreep hij.
      ‘Nee.’ Ze zuchtte diep. ‘Het eerste wat ze Iris vroeg toen ze haar verhaal had gedaan, was of ze met Mateo had geslapen. Toen ze begon te blozen, werd Beth kwaad. Eerst op Iris, daarna op mij.’ June beet op haar lip. ‘Zodra Iris weg was, begon ze te huilen. Haar pijn zit nog zo diep… Ik schrok ervan haar zo zien te breken, ze komt altijd zo… hard over.’
      ‘Ik snap het wel,’ mompelde Juan. Er waren ook maar een paar mensen die hij voldoende vertrouwde om open te zijn over hoe hij zich voelde. ‘Iedereen ziet haar toch als het zusje van Katie.’
      Aangezien Mateo zijn broer was, wist hij maar al te goed hoe het was als men over je familie roddelde. Hij had het het makkelijkst gevonden om te doen alsof dat hem niets deed, net als Beth, maar hij was een paar dagen terug ook gebroken waar June bij was.
      ‘Ze wil geen vriendinnen met me blijven als ik iets met jou begin,’ mompelde ze. ‘Ze wil dat ik bewijs dat ik onze vriendschap belangrijker vindt dan mijn… verliefdheid.’
      Een steek trok door zijn borst. Het maakte hem woest dat Beth haar voor zo’n keuze stelde. ‘Wat een onzin. Dat ze zo’n bewijs nodig heeft, laat al zien dat die vriendschap niet is wat het zou horen te zijn.’
      June slaakte een zucht die het kippenvel over zijn armen liet glijden. ‘Ze was zo gebroken, Juan. Ik kan… ik kan haar nu niet in de steek laten. Ik – sorry.’
      Een paar tellen gingen voorbij voordat Juan besefte dat ze er een punt achter zette. Achter haar en hem. Nu al, voordat het ook maar echt begonnen was.
      Zijn greep om haar middel verstevigde automatisch. ‘Meen je dat serieus?’ Hij kon het niet helpen dat zijn stem geïrriteerd klonk.
      ‘Ze is mijn vriendin, Juan. Al twee jaar…’
      ‘Een echte vriendin vertelt je niet welke jongens je wel en niet leuk mag vinden.’
      June sloeg haar ogen neer. Hij had geen spijt van zijn woorden – ze waren waar.
      ‘Katie heeft leugens over mijn broer verspreid, waardoor de hele school dacht dat hij een verkrachter was. Zelfs nu, na drie jaar, wordt die leugen in stand gehouden – door Beth!’ Zijn stem sloeg over. ‘En het is nu niet alleen mijn broer die eronder lijdt – maar wij ook! We hebben elkaar verteld hoe leuk we elkaar vinden en elke minuut dat ik bij je ben, worden die gevoelens alleen maar sterker. Dat wil ik echt niet opgeven voor zo’n stomme griet! Ze heeft het recht niet om je te vertellen wat je moet doen, June.’
      Haar ogen waren nog steeds op de grond gericht. ‘Maar ze heeft verder bijna niemand…’
      ‘Vind je het gek! Als ze iedereen zo behandelt!’
      June wreef weer langs haar ogen. ‘Ik snap je, Juan, echt. Maar jij zag niet hoe gebroken ze is, hoe hard ze een vriendin nodig heeft.’
      ‘Nou blijkbaar niet zo hard dat ze mij kan negeren. Ik heb dat kutwijf nooit wat gedaan man, dit slaat echt nergens op.’ Hij voelde June verstijven toen zijn volume toenam, maar hij verontschuldigde zich er niet voor. Ze mocht weten hoe hij zich erover voelde. Hij was het kotsbeu dat iedereen het constant voor hen dreigde te verpesten; eerst Mateo en nou Beth weer.
      ‘Ze heeft gewoon een hekel aan je vanwege je broer,’ mompelde ze. ‘Ze geeft hem nog steeds de schuld van haar zus’ dood.’
      ‘Maar jij weet dat het leugens zijn. Wat kan jou het schelen hoe ze over me denkt? Denk je dat Emilio jou de hemel in prijst? Nou niet echt, hij snapt me niet maar I don’t give a fuck. Ik vind je leuk, jij mij en de rest van de wereld gaat het geen reet aan.’
      June stond op. Zodra de aanraking van zijn benen verdween, wist hij dat het klaar was tussen hen. Ze sloeg haar armen om haar bovenlichaam heen en draaide zich van hem weg.
      Alles in Juan schreeuwde om op te staan en haar weer in een omhelzing te trekken, maar de frustratie hield hem aan de schommel gekluisterd en hij stak een sigaret op.
      Zijn peuk was al voor de helft opgebrand toen June weer begon te praten. ‘Misschien… misschien moeten we haar gewoon wat tijd geven. Het na de zomervakantie opnieuw proberen.’
      ‘En dan wat?’ hoonde hij. ‘Denk je nou echt dat er dan wat zal veranderen? Die kuthoer haat me, nu, over een jaar, waarschijnlijk haar hele leven. Moet ik al die tijd maar gewoon op je wachten?’
      Ze boog haar hoofd. ‘Nee,’ mompelde ze. ‘Ik wil je niet aan een lijntje houden. Je – je wordt vast wel weer op iemand anders verliefd.’
      Juan kwam overeind, liet zijn sigarettenstompje vallen ging tegenover haar staan. ‘Ik wil niet iemand anders, June. Al meer dan een jaar ben jij de enige waar ik aan denk. Ik – ik…’ Hij haalde scherp adem. Bijna had hij haar verteld dat hij van haar hield, maar op tijd herinnerde hij zijn broers waarschuwing. Daar zou ze waarschijnlijk alleen maar van schrikken – en het klonk fucking wanhopig.
      Al was hij dat ook.
      Hij wilde haar niet kwijt – en zeker niet vanwege Beth.
      ‘Maar wat moet ik dan doen?’ vroeg ze kleintjes. ‘Ik moet kiezen tussen jou of Beth. En Beth… Beth heeft me het hardst nodig.’
      Gefrustreerd haalde hij een hand over zijn hoofd. ‘Is dat dan het enige wat belangrijk is? Wie je het hardst nodig heeft? Wat wil je zélf June? Waar wordt jij het gelukkigst van? Ik wil je gelukkig maken. Wil Beth dat ook? Kan het haar ook maar iets schelen of jij je gelukkig voelt? Waarom zou jij iets wat je graag wilt, opgeven om iemand gelukkig te maken die jou niet eens hetzelfde toewenst?’
      ‘Vrienden moeten elkaar door dik en dun steunen,’ mompelde ze. ‘Als Emilio je vroeg om tussen mij en hem te kiezen dan zou je toch ook voor hem kiezen?’
      ‘Emilio zou dat nooit van me vragen. Jordy ook niet – en Shawna ook niet. Dat zijn échte vrienden, June. Die steunen je inderdaad, en stellen geen idiote ultimatums.’
      ‘Beth en ik zijn niet zo close,’ mompelde June. ‘Dat is juist het probleem. Dit is juist hetgeen wat tussen ons in staat om…’
      ‘Man, je wilt het ook gewoon niet zien hè?’ snauwde hij. ‘Ik heb haar nooit wat misdaan, als het niet tussen jullie klikt dan ben ik niets dan een excuus. Beth is gewoon een gestoord klotewijf, dát is de reden dat het niet matcht met iemand die zo lief is als jij!’
      June wreef in haar ogen en begon weer te huilen. Juan wist inmiddels ook niet meer wat hij kon zeggen of doen. Hij was klaar met dit gesprek en flink pissig omdat June niet wat meer ruggengraat toonde. Het laatste wat hij wilde, was nu awkward naast elkaar in de auto zitten terwijl hij haar naar huis bracht, maar hij wilde haar hier ook niet laten staan.
      Hij trok zijn telefoon uit zijn broekzak vandaan en scrolde door de contactpersonenlijst. Even bleef zijn blik op Emilio’s naam hangen, maar hij drukte toch weer op het pijltje naar beneden. Die zou absoluut geen begrip voor June opbrengen en haar waarschijnlijk alleen kwetsen. Een beetje verbaasd ontdekte hij dat Jordy ook in zijn telefoon stond en opeens herinnerde hij zich dat ze vorig jaar in dezelfde projectgroep hadden gezeten. Hij drukte het telefoontje in en hield het toestel tegen zijn oor. Het duurde niet lang voordat er werd opgenomen.
      ‘Met Jordy!’
      ‘Hé uh, met Juan.’
      June keek op toen ze doorhad dat hij aan het bellen was. Haar schouders hingen naar beneden, haar ogen waren waterig en groot. Moest hij haar echt niet zelf naar huis brengen? Misschien kon hij nog op haar inpraten… Maar hij wist niet of hij zijn eigen gevoelens kon onderdrukken; woede en onmacht kolkten door zijn lijf.
      ‘Hé!’ Jordy’s stem haalde hem weer terug naar het telefoongesprek. ‘Je zou June ophalen na dat gesprek met Beth, toch? Is er iets misgegaan?’
      ‘Ja, die kuthoer heeft het helemaal verkloot.’
      ‘Ik mag hopen dat je daarmee niet June bedoelt?’
      Een zweem van schaamte trok over zijn gezicht. ‘Nee, natuurlijk niet.’ Met een zucht wreef hij door zijn haar. ‘Ik weet niet meer wat ik tegen haar moet zeggen, Jordy. Beth wil dat June me links laat liggen en ze doet als een braaf hondje wat haar wordt opgedragen, dus ik zit hier nu met haar in een speeltuin en het is fucking awkward. Kun je haar ophalen? Ik denk dat dat beter voor iedereen is want ik ben niet in de mood om iemand op te vrolijken.’
      ‘Shit… Ja, ik kom eraan. Waar zijn jullie? Kun je – nog heel even bij haar blijven?’
      Juan noemde de straatnaam en stemde daarmee in, daarna stak hij een nieuwe sigaret op en nam een flinke hijs. ‘Jordy komt je ophalen.’
      ‘Oké,’ fluisterde ze. ‘Dank je.’
      Juan kneep zijn lippen op elkaar. Het voelde allemaal zo verkeerd – het had zo anders kunnen zijn tussen hen. Voelde zij dan niet wat hij gevoeld had, afgelopen vrijdagavond? Miste ze hem dan niet zo hevig als hij deed wanneer het nog uren zou duren voor ze elkaar weer zouden zien? Waarom wilde ze daar dan niet voor vechten?
      ‘Ik – het spijt me Juan,’ zei zachtjes terwijl ze op de andere schommel ging zitten.
      ‘Right,’ snoof hij. ‘Het was gewoon fucking dom van me om te denken dat je iets met iemand als ik zou willen.’
      Ze sprak het niet tegen, ze bleef gewoon stil en het deed hem meer pijn dan hij had gedacht. Met een grom veegde hij een paar tranen uit zijn ogen weg. No way dat hij hier ging zitten janken.
      ‘Ik snap het niet,’ begon hij toch toen de stilte tegen hem aan beukte. Hij kon zijn frustratie gewoon niet langer voor zich houden. ‘Je zei dat je heel erg verliefd op me was. Waarom – waarom geef je dit dan op? De nacht van het Jubileumbal was een van de beste uit mijn leven – was dat voor jou dan niet zo?’
      Zijn ogen schoten opzij. Haar handen zaten stevig om de kettingen van de schommel geklemd en haar haren vielen voor haar gezicht doordat ze naar beneden keek. ‘Het is – het is gewoon een kutsituatie.’
      En daarmee was de kous af.
      ‘Juist,’ mompelde hij. Dat met zijn broer, dat met Rodey – dat waren kutsituaties. Dit was gewoon – oneerlijk. Onnodig. Niemand werd hier gelukkiger van – zij niet, hij niet en Beth waarschijnlijk evenmin.

Reacties (3)

  • VampireMouse

    Ik heb altijd al gedaan degene die mij vraagt te kiezen kies ik niet. Want als je het beste met mij voor hebt zou je me die keuze niet laten maken.

    Zou June ook is moeten doen.

    4 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik heb echt medelijden met hem, maar elke keer dat hij Beth kuthoer noemde of zo, dacht ik echt: NEE! NIET DOEN! JUNE GAAT VAST FLIPPEN ALS JE HAAR UITSCHELDT DIR WERK NIET! ERROR! ERROR!

    4 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Wat is Juni toch naïef ze zou beter moeten weten, maar ja wie ben ikxD
    Ben wel benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen