Foto bij 2

You’ll never know how to make it on your own
And you’ll never show weakness for letting go
I guess you’re still hurt if they say so
But do you really want to be alone?
If you’re pretending from the start like this
With a tight grip, then my kiss can mend your broken heart
I might miss everything you said to me


Ravenna Morena




Verward opende ik mijn ogen bij het horen van mijn trillende telefoon, ik wreef vloekend in mijn ogen en greep het trillende object zuchtend beet, met mijn ogen nog half gesloten nam ik op. ''Hallo?'' bracht ik vermoeid uit terwijl ik verward uit het ietwat bevlekte raam keek, het was schemerig buiten en de straat was leeg en verlaten. Met een diepe frons tussen mijn donkerbruine wenkbrauwen bleef ik verward voor mij uitstaren.
''Tante!'' hoorde ik het piepstemmetje van mijn neefje haast gillen. Mijn hart maakte een klein sprongetje. ''Vincie!'' een grote glimlach sierde mijn gezicht. ''Jongen hoelaat is het joh'' bracht ik grinnikend en verward tegelijkertijd uit, ik wist echt niet welke dag, of welk tijddeel van de dag ik mij op dit moment bevond. ''Pff tante het is al echt laat hoor'' bracht hij bijdehand uit. Ik keek op de klok boven de eettafel en liet mijn ogen glijden over de grote wijzers. 8 uur, dan zou het in Nederland rond 9 uur moeten wezen, als ik het niet helemaal fout had. Ik wreef geërgerd in mijn ogen.
Er was gewoon alweer een nieuwe dag aangebroken.
Wat dus betekende dat ik gisteravond knock out ben gegaan op de bank, ik frunnikte aan mijn haar en sloeg gefrustreerd mijn hand voor mijn mond, mijn gaap onderdrukkend en ik had nog wel grootste plannen om de stad eventjes te gaan verkennen. Zuchtend stond ik op van de veels te comfortabele bank.
Maar goed vandaag was het een nieuwe dag, dus vandaag zou het er zeker wel van komen, sprak ik mijzelf de moed opnieuw in. Wetend dat ik dat gisteren ook deed en er uiteindelijk niks terecht van was gekomen.
''Wat doe je zo vroeg op jongen?'' vroeg ik terwijl ik mijzelf ontdeed van de verslapen, oncomfortabele en inmiddels gekreukte kleding.
Half slapend liep ik naar de badkamer waar ik het bad deed vollopen.
''Oh nou ik miste je gewoon tante en ik kon er niet van slapen en toen zei mama dat ik jou mocht bellen als ik wakker was en toen ben ik héél snel gaan slapen en weer wakker geworden'' hij ratelde aan een stuk door, grijnzend luisterde ik hoe mijn neefje in geuren en kleuren vertelde dat die me nu al miste. ''Ik mis jou ook Vinnie'' antwoordde ik hem, hij slaakte een diepe zucht. ''Tante'' ik liet een hummend geluidje horen.
''Duurt een jaar echt lang'' ik liet mijn hoofd hangen en klakte eventjes met mijn tong. ''Uh..'' bracht ik wat onzeker uit. ''Niet echt, als je veel plezier maakt gaat een jaar heel snel'' antwoordde ik hem op zijn vraag. Een gefrustreerd zuchtje verliet zijn lippen.
''Hoe kan ik nou plezier maken als jij niet hier bent tante?'' vroeg hij sipjes.
Proberend mijn tranen weg te slikken luisterde ik naar het stemmetje van mijn neefje wat steeds zachter leek te worden. ''Het spijt me echt lieverd'' bracht ik pijnlijk uit. Het was lastig om aan een zeven jarig jongetje uit te leggen dat dit al een droom was sinds mijn jeugd. ''Oh tante mama wilt je spreken'' zei hij plotseling. Ik knikte goedkeurend alhoewel ik wist dat ze me niet konden zien. ''Is goed jongen, ik bel je snel weer ja'' zei ik, mijn neefje humde kort. ''Is goed tante, ik hou van jou'' mijn hart begon iets sneller te kloppen en een warm gevoel spreidde zich in mijn onderbuik.
''Ik ook van jou mijn allergrootste liefde'' mijn neefje liet een oprechte lach horen vervolgd door vrolijk gegil. ''Mama ik ben tante's grote liefde hé'' gierde hij vrolijk. Niet veel later hoorde ik de zachte stem van mijn zus door het mobieltje komen. ''He, sorry voor het zo vroege bellen hij wil..'' ''Nee, het is al goed'' onderbrak ik haar snel.
''Nog veel gedaan gisteren?'' vroeg ze terwijl ze diep gaapte.
''Nee, in slaap gevallen op de bank'' mompelde ik terwijl ik de kraan weer dichtdraaide.
''Hoe is Vince eronder?'' vroeg ik, het telefoongesprek van mij en m'n neefje zat me nog aardig hoog en het schuldgevoel bleef opborrelen zodra ik mijn neefje sprak die me smeekte terug te komen. ''Ja hij heeft het veel over je, Rayvin gaat er een stuk beter mee om, maarja die is nog wat jonger hé die krijgt het denk ik niet echt mee'' beantwoordde ze mijn vraag.
Mijn gedachte dwaalde af naar mijn andere neefje, die was inderdaad misschien nog wat te jong om te snappen waarom ik één jaar lang weg ging. Waarom ik een jaar lang niet meer langs zou komen.
''Het spijt me'' bracht ik zuchtend uit. Mijn zus humde afkeurend. ''Niet verontschuldigen, je moet je droom gewoon waarmaken en gelukkig bestaat er internet'' zei mijn zus bemoedigend. Ik knikte en speelde ondertussen met het hete water in mijn badkuip.
''Ik ga in bad, uitpakken en de stad in'' sloot ik het gesprek af. Ik loog immers niet, ik wilde vandaag echt even de stad in en als ik niet gauw in het bad zou duiken, zou ik dalijk moeten baden in koud water.
''Is goed, ik spreek je nog'' antwoordde mijn zus ietwat afwezig niet veel later gevolgd door enkele piepen, wat betekende dat ze me had weggedrukt.
Zuchtend gooide ik mijn telefoon in de wasbak, wat een harde tik deed opleveren. Het boeide me echt niet en vermoeid liet ik mijzelf zakken in het hete water. Genietend van het warme water om mijn lichaam heen sloot ik mijn ogen. Het geluid van het water liet me ontspannen.
-
Na een halfuur kokend in het hete water stond ik op uit het bad, mijn lichaam rood en verschrompeld. Ik grinnikte, mijn moeder zou direct gaan klagen als ze hier was. ''Ravenna, je moet niet zo heet baden!'' haar stem galmde door mijn hoofd en ik grijnsde zelfingenomen.
Ik wikkelde mijzelf in de roze handdoek die ik had klaargelegd op de wasmand, ik slenterde naar mijn kamer en trok mijn kast open, in de tussentijd had ik mijn hele garderobe al overgebracht naar Londen, in de handbagage die verspreid lag in mijn kleine gang zaten enkel nog een paar broeken en shirts en als ik me niet vergiste nog wat sokken zelfs.
Ik trok mijn strakke bordeaux rode jurk uit de kast en pakte het ongeopende pakje panty's wat zich naast mijn ondergoed bevond.
Ik wurmde mijzelf in de uitgekozen kleding en depte mijn natte haren droog.
Ik smeerde wat make-up op mijn gezicht en besloot mijn haar aan de lucht te laten drogen. Ik verliet de slaapkamer aangekleed en schoon, ik opende mijn koelkast een harde kreun verliet mijn mond. Ik moest nog boodschappen doen..
Ik trok snel mijn zwarte bootschoenen aan en verliet mijn huis om naar de supermarkt te wandelen.
Gelukkig was het vroeg, dus zo enorm druk was het nog niet, ik hoopte voor de ochtendspits alweer terug te zijn, veilig in mijn appartementje. Ik stapte flink door en glipte de winkel in, waar ik gister mijn noodles had gekocht.
De felle lichten van de supermarkt deden me ontwaken, ik greep naar de plastic mandjes die zich rechtsaf in het pad bevonden en liep half slaperig door de gangen heen, ik pakte het hoognodige, melk, brood, eieren, wat avondeten en wat te drinken, ook greep ik een pak koffie, zonder koffie kon ik echt de dag niet doorkomen, laatstaan leven.. Voor nu moest dit wel even genoeg zijn, mompelde ik in mijzelf.
Ik liep naar de zelfscan kassa's waar ik vervolgens weer betaalde en mijn boodschappen in een plastic tasje propte. Ik was verwonderd van het feit dat de plastic tasjes hier gratis waren, in Nederland kostte deze anders gewoon 10 a 15 cent.
Voldaan liep ik de supermarkt uit - mede dankzij het gratis plastic tasje - en wandelde ik rustig terug naar mijn huisje.
Mijn gedachten dwaalde af naar mijn vertrouwde thuis, waar mijn moeder de kasten altijd propvol had staan met boodschappen die uiteindelijk verdwenen in de prullenbak en het eigenlijk altijd rustig was op straat, welk tijdstip je ook naar buiten ging, verder dacht ik aan mijn studententijd in Nederland en hoe dat zou gaan verschillen met de studententijd die ik hier zou gaan beleven..
Gefrustreerd keek ik om mij heen toen ik merkte dat het drukker aan het worden was, ik hobbelde naar het gebouw waar mijn appartement zich in bevond en haalde opgelucht adem toen ik alleen in de lift stond.
Met mijn trillende handen klemde ik het plastic tasje in mijn rechterhand stevig vast, ik stapte de lift nogsteeds lichtelijk trillend uit. Ik opende de deur en liet mijzelf shakend tegen de muur naar beneden glijden, ik wreef gestrest op mijn slapen. Die. Fucking. Drukte.
Zo bleef ik even zitten, ik hurkte mijzelf omhoog en pakte het plastic boodschappen tasje naast me beet om het vervolgens naar de keuken te brengen, ik pakte het uit en zette alles neer op de toebehoorde plek.
Ik maakte snel een ontbijtje klaar en klikte de tv aan, ik bleef zappen maar niks dat mijn interesse opwekte. Allemaal Britse programma's wat ik niet kende.
Nadat ik mijn ontbijtje had gegeten trok ik mijn schoenen weer aan, ik liep naar de gang en pakte mijn sleutels en propte de belangrijkste dingen in mijn handtasje. Pinpas, portemonnee, oordopjes.
Tevreden sloot ik de deur achter mij dicht en draaide het slot om, ik stapte de grote ingang uit en nam de omgeving in mij op, nogsteeds niet kunnen geloven dat dit mijn thuis zou zijn het aankomende jaar.
Tevreden stapte ik door de straten van Londen, de drukte proberen te negeren. Mijzelf kalm proberen te houden, ik kon zo slecht tegen drukte. Waarom had ik daar niet aan gedacht toen ik vol enthousiasme mijzelf inschreef op Ravensbourne?
Drukte, drukte, drukte..
Dat was zeker iets waar ik nog even moest aan wennen, in Nederland was het immers niet zo druk.
Onhandig werd ik heen en weer geduwd door de mensen die geïrriteerd hen weg langs mij heen baande.
Negerend liep ik door, uiteindelijk ving de Londen Eye mijn blik, ik liep onder het grote reuzenrad door en keek verwonderd naar de eeuwenlange rij die zich genesteld had vlak onder het grote ijzeren ding.
Lachend wreef ik de haren uit mijn gezicht en eventjes tuitte ik mijn lippen. ''Jezus'' mompelde ik. Waarom was het zo druk hier? Het was een doordeweekse dag, hadden mensen geen baan?
Ik liep naar het eerste en beste bankje waar mijn oog op viel en ik liet mijzelf er uitgeput neerploffen.
Genietend keek ik naar het water wat heen en weer klotste en geamuseerd keek ik naar de verschillende mensen die zich bevonden op het plein.
Enorm veel toeristen, maar ook straatartiesten.
Ik haalde mijn mobieltje uit mijn tas en klikte facetime aan, ik klikte enthousiast mijn zus haar naam in en met een grote lach op mijn gezicht wachtte ik geduldig af tot ze op zou nemen. Niet veel later verscheen haar gezicht in beeld en breed grijnzend keek ik naar mijn zus die onhandig aan het klungelen was met de post. ''Dus'' mompelde ik met mijn lippen getuit. Gefrustreerd gooide ze de poststukken op tafel en wierp ze een semi woedende blik. ''Jaja ik ben jaloers ja'' snoof ze arrogant terwijl ze haar wenkbrauw omhoog trok.
Grijnzend draaide ik het beeld om naar de Londen Eye en de verschillende straatartiesten eromheen.
''Waarom ga je er niet in?'' zei ze verbaasd terwijl ze wiebelend met haar vinger in beeld bleef bewegen. ''Uh die rij?'' bracht ik verward uit.
''Ik ga geen 45 minuten wachten om een beetje Londen te kunnen zien vanuit de lucht'' snoof ik zelfingenomen terwijl ik haar met opgetrokken wenkbrauw bleef aankijken. ''En daarbij, ik woon hier nog een jaar, ik heb alle tijd.'' plakte ik er nog snel achter.
''Nee stel je voor hm.'' antwoordde ze droog terwijl ze neerplofte op haar bank. Betrapt zuchtte ik.
''Ik ben een loner, ik wil niet alleen'' zeurde ik als een klein kind terwijl ik mijn benen ongeduldig liet bungelen over het bankje.
''Neem mij mee'' zei mijn zus breed grijnzend terwijl ze haar rechtermondhoek verder omhoog trok.
Ik dacht eventjes na, dan was ik inderdaad niet alleen en dan kon mijn zus ook zeggen dat ze in de Londen Eye is geweest. Of althans een soort van dan.
''Goed dan'' mompelde ik terwijl ik mijzelf omhoog trok van het oude versleten bankje.
''Wie weet vind je meteen de liefde van je leven.'' zei mijn zus spontaan, terwijl haar ogen twinkelde en ze op een grappige manier met haar wenkbrauwen bewoog.
Ik snoof mijn neus en gaf er verder geen aandacht aan, mijn zus en haar hopeloze romantische clichés altijd.
Ik sloot mij aan in de rij en was nog vrij verbaasd over hoe snel het eigenlijk ging.
Na veel babbelen met mijn zus was ik al gauw aan de buurt, braaf kocht ik mijn kaartje en wachtte ik geduldig tot ik een karretje toegewezen kreeg. ''You're alone?'' vroeg de medewerker nors.
''No i'm here too!'' kirde mijn zus vrolijk. Verbaasd keek de medewerker mij aan, met een rozige blos op mijn wangen draaide ik het schermpje om, mijn zus zwaaide vrolijk naar de medewerker en hij kon een klein glimlachje niet onderdrukken. ''Normally it is a group per cart, but since you're all alone, well sort of i think.'' grinnikend wees hij naar mijn mobieltje waar ik nogsteeds met mijn zus aan het bellen was.
'' You can board in cart 13, there are some people in there who like their privacy and stuff.'' mompelde de medewerker terwijl hij het ijzeren koordje voor mijn neus losklikte en me wees naar karretje 13. ''Danielle, ik moet in kar 13 het begint al goed hoor'' mompelde ik sarcastisch terwijl ik onzeker de kar instapte.
Veel mensen waren er niet, er waren twee oudere chinezen vrouwen druk aan het discussiëren, er stond een man op een creepy-achtige manier uit het raam te staren, een jonger meisje met een camera om haar nek die ongeduldig keek naar de deur.
Verder viel mijn oog op een langer figuur, een jongeman wat ik eruit haalde, op zijn neus balanceerde een zonnebril en onder zijn rode muts zag ik wat donkere krullen ontsnappen.
''Oh geweldig, ik zit hier in een kar met allemaal figuren uit een horrorfilm'' zei ik zeurend tegen mijn zus, wat mijn zus een grote schaterlach deed opleveren. ''Wat voor horror?'' vroeg ze amusant. Ik liet mijn blik dwalen door de ruimte. ''The Purge, echt serieus fuck jou dat ik hierin ben gegaan'' zei ik grijnzend terwijl ik mijn tong uitstak naar het kleine schermpje.
De jongeman met de zonnebril draaide zijn hoofd om en liet zijn blik even rusten op mijn lichaam, duidelijk liet hij zijn hoofd van boven naar beneden glijden. Een dikke frons ontstond tussen mijn wenkbrauwen en afkeurend knikte ik. ''Och Danielle, die fucking attractie is nog niet eens begonnen met draaien en ik ben nu al gestrest'' mompelde ik geërgerd, duidend op de jongen die zijn blik richting mijn kant bleef werpen.
Ik nam plaats op de bankjes voor het raam en wachtte geduldig af tot de attractie begon te draaien, mijn adem sloeg over en een trillende zucht verliet mijn mond. ''Jezus dit ding gaat nog snel ook'' zei ik zuchtend tegen mijn zus.
Ik keek verbouwereerd naar het uitzicht en mijn mond bleef van bewondering een stukje openstaan.
''Sissy, je vangt vliegen'' grinnikte mijn zus, snel ontwaakte ik uit mijn trans en sloot ik mijn mond. ''Het is zo mooi Danielle kijk'' bracht ik verwonderd uit terwijl ik mijn mobiel draaide zodat mijn zus mee kon genieten van het adembenemende uitzicht.
Met mijn telefoon omgedraaid bleef ik uit het raam staren, te gefascineerd om te praten met mijn zus.
Ik ontwaakte uit mijn trans toen ik beweging naast mij voelde, zuchtend draaide ik mijn hoofd en zag dat de jongeman met de zonnebril naast me was komen zitten.
Bij het zien van mijn blik ontblootte hij zijn tanden en twee kuiltjes ontstonden in zijn wangen.
''Venna, ben je er nog'' hoorde ik mijn zus grappend vragen.
''Ja, rustig.. Maar eh.. Die creep is naast me komen zitten'' zei ik mompelend terwijl ik mijn blik afwendde en mijn ogen weer richtte op het prachtige uitzicht. ''Ssh, dalijk hoort die je'' ik sloeg mijn hand voor mijn mond en begon als een gek te lachen. ''Jahoor, ik spreek Nederlands ik zit hier in Engeland hé'' gierde ik uit.
''Oja duh'' mompelde mijn zus, terwijl ze beschaamd meelachte. ''Jamaar dalijk is hij ook een toerist, of een Nederlandse uitwisselingsstudente'' probeerde ze zichzelf te redden. ''Hm'' bracht ik hoofdschuddend uit, ze wilde gewoon niet toegeven dat ze echt een lompe uitspraak deed.
De jongeman met de zonnebril keek echter geamuseerd, blijkbaar door het gesprek wat ik had met mijn zus. Onderzoekend keek ik hem aan, benieuwd of hij ook zo geamuseerd zou kijken als hij zou weten dat we hem aan het uitlachen waren.
''Can i ask you something?'' onderbrak hij de stilte.
Verbaasd keek ik hem aan. ''Wat moet die'' siste mijn zus. ''Ja weet ik dat nou'' mompelde ik gespannen terug.
Ongemakkelijk krabbelde ik achter mijn oor. ''Ja.. i mean yes?'' bracht ik stommelend uit. Mijn zus grinnikte zachtjes.
''Where are you from? i quite like your language, it sounds like German'' begon hij. ''Well it's not'' snauwde ik hem toe, net toen ik mijn hoofd wilde omdraaien pakte hij mijn kin beet. ''Please tell me'' mompelde hij terwijl hij zijn lippen naar binnen zoog.
Ruw trok ik mijzelf uit zijn greep. ''Netherlands'' beet ik hem toe, mijzelf verplaatsend naar het andere bankje een paar meter verderop. Hij volgde mijn beweging en ging geamuseerd naast me zitten.
Geïrriteerd stond ik weer op en nam plaats op het andere bankje, hij volgde echter weer mijn beweging en plofte naast me neer. ''Raven what the fuck ben je aan het doen met hem? tikkertje?'' zei mijn zus zowel geïrriteerd als geamuseerd.
''Weet ik veel'' bracht ik mompelend uit, niet de moeite nemen om mijzelf weer te verplaatsen.
Toen we beneden aankwamen en het karretje stopte voelde ik mijzelf een stuk opgeluchter, de deuren waren niet eens volledig geopend maar ik nam een sprintje en wurmde mijzelf door de half geopende deuren.
De jongeman volgde me geamuseerd, ik negeerde het en stapte flink door. Wat. Een. Freaking. Creep.
''Vraag wat die moet'' spoorde mijn zus aan. Zuchtend draaide ik mijzelf een kwartslag en keek omhoog naar de lange jongeman die voor me stond. ''Well can i help you'' bracht ik cynisch uit.
''No, actually no.. but, you quite amuse me'' zei hij grijnzend terwijl hij zijn handen nonchalant in zijn zakken stak.
Mijn zus luisterde aandachtig mee en mompelde zuchtend.
''Well, can you please turn the fuck around'' bracht ik woedend uit, ik had geen zin om derest van mijn dag achtervolgd te worden.
''Well, well, well..'' bracht hij grijnzend uit, terwijl hij geamuseerd zijn handen in zijn zij plaatste.
''Pfff Danielle, ik wordt gek help'' bracht ik piepend uit, ik draaide mijzelf stug om en liep door. Ik slaakte een diepe zucht toen ik hem strompelend achter me aan zag hoppen. ''Pffff do i have honing on my reet ofzo!'' gilde ik gefrustreerd, mijn zus gilde geamuseerd en haar schaterlach klonk door het microfoontje heen. ''Ja ga lekker Nederlands tegen hem lullen joh dat snapt die'' bracht ze giechelend uit.
beduusd keek de jongen mij aan. ''I meant, i just, pff nevermind, just leave me alone'' bracht ik uit.
''I can't you amuse me'' bracht hij grijnzend uit.
Mijn zus zuchtte geërgerd, ik stond verward voor de jongeman. Hij trok zijn rode muts af en een bos donkere krullen kwam tevoorschijn. ''Hm hij heeft krullen'' zei ik goedkeurend tegen mijn zus, mijn zus slaakte een diepe zucht en mompelde. ''Maak dat je daar weg komt: 'mevrouw hij heeft krullen', wie weet wat voor slechte intenties hij met je heeft'' siste ze woedend terwijl ik bezorgdheid in haar stem opmerkte.
Ik draaide mijzelf om en maakte aanstalten om weg te lopen, de hand van de jongeman krulde om mijn pols en met gemak draaide hij mij om. ''Where your going?'' antwoordde hij ontspannen. ''Well, home, my sister thinks you're raper.'' zei ik simpel terwijl ik mijn schouders ophaalde. ''Well, that wouldn't be palatable for my career would it?'' zei hij vragend, zijn rechtermondhoek trok hij lichtelijk omhoog.
Een frons ontstond tussen mijn donkere wenkbrauwen en mijn hersenen begonnen een beetje zeer te doen van zijn rare opmerking. ''What?'' bracht ik verbaasd uit.
De jongen lachte vrolijk en ontdeed zichzelf van de donkere zonnebril, mijn adem stokte. Geschrokken keek ik in zijn smaragdgroene ogen en ik zette onzeker een stapje naar achter. Vriendelijk stak hij zijn hand uit. ''Hi Harry Styles nice to meet you'' bracht hij grijnzend uit.
''Wat Harry Styles?'' hoorde ik mijn zus vol verbazing zeggen in mijn oortje. ''Sssht'' bracht ik licht in paniek uit.
Harry stond nog met zijn hand uitgestrekt. Ik liet mijn blik glijden over zijn hand en kon mijzelf wel voor mijn kop slaan, al die jaren in mijn puberteit had ik een ziekelijke obsessie met hem en ik herkende hem niet eens door een zonnebril heen.
Ik snoof arrogant en liet mijn blik glijden over zijn gezicht. Hij was ouder geworden, maar dat was ik ook. ''That don't impress me much'' bracht ik schamper uit, vlug draaide ik mijzelf om. ''Aha quoting Shania Twain aren't we?'' zei hij vrolijk.
Ik maakte mijzelf snel uit de voeten en wurmde mijzelf door de drukke mensenmassa heen, vol paniek keek ik achter me hopend dat hij me uit het oog was verloren.
Bij de eerste en beste telefooncel die ik tegenkwam liet ik mijzelf er trillend tegenaan vallen. ''Danielle dat was Harry Fucking Styles.'' bracht ik ongelovig uit. ''Ja ik hoorde het, het is niet te geloven. Dit is iets wat jou weer overkomt'' antwoordde ze met verbazing zowel als verwondering in haar stem.
Ik keek bang om mij heen, ik hoopte echt dat ik hem kwijt was geraakt. ''Waarom rende je van hem weg, je grootste jeugdliefde stond voor je neus en wat doe jij? Wegrennen trut!'' zei mijn zus gefrustreerd. Ik haalde mijn hand door mijn haar en fixeerde mijn pony die inmiddels door het rennen alle kanten op was gaan staan.
''Ach ga weg man, alsof hij denkt dat dat echt wat zou kunnen worden'' spuwde ik ontevreden uit. Onzekerheid nam plaats in mijn onderbuik.
''Dat weet je niet, je gaf hem de kans niet om uit te praten'' kaatste ze zuchtend terug.
''Whatever, ik ga naar huis.'' bracht ik zuchtend uit. ''En ik ga ophangen want je bent irritant'' zei ik er snel achteraan.
''Daar ben ik je zus voor'' zei mijn zus bijdehand. ''Doei'' zei ik kortaf terwijl ik het rode hoorntje ingedrukt hield.
Mijn zus belde een paar keer terug, maar ik nam niet op. Nogsteeds te geshockeerd van de ontmoeting met Harry net.
Ik liep onrustig langs de waterkant en negeerde de drukke weg vlak naast me, echter toen ik wilde oversteken werd mijn hand beetgepakt.
''Here you are, i was scared i'd never see you again''
Fuck het was Harry.
Mijn buik draaide in een enorme knoop en slikkend keek ik op in zijn groene ogen.
''Don't run away, it's not nice. Didn't your mother taught you manners?'' bracht hij speels uit, hij likte kort over zijn roze volle lippen. ''Well actually no, my mom didn't taught me anything.'' bracht ik serieuzer uit dan had gemoeten.
Hij lachte speels. ''But i know talking to strangers is never a good thing'' zei ik wijs terwijl ik mijn hand lostrok uit zijn ruwe hand.
''I'm not a stranger, i'm Harry Styles, every girls wildest dream'' bracht hij zelfverzekerd uit. ''Well, you were actually..'' kaatste ik terug. ''10 years ago narcissistic idiot'' zei ik brutaal terwijl ik mijn armen over elkaar heen sloeg en leunde op mijn heup.
''Ah it really doesn't impresses you much huh'' zei hij geamuseerd, hij nam een stap naar voor, we stonden slechts enkele centimeters van elkaar vandaan. ''Good'' bracht hij tevreden uit.
''Lets start over then'' zei hij terwijl hij zijn mondhoeken omhoog krulde.
Hij stak zijn hand uit en zijn kuiltjes waren goed zichtbaar.
''For you, i'm just Harry.. And i really do hope that just Harry will impresses you much''
Ik kon een glimlach niet onderdrukken en pakte zijn hand beet.

''Hi Harry, i'm Ravenna and we will see if you got the touch'' maakte ik het grapje verder af.
Onze vingers waren verstrengeld en met een grote glimlach bleef zijn blik rusten op mijn gezicht.
''Well, nice to meet you Ravenna, glad to know you're a Shania Twain fan also'' zei hij grijnzend.

Was hij een Shania Twain fan?



-


De ontmoeting heeft plaatsgevonden;)
Het kan zijn dat het misschien een beetje een snelle ontmoeting is geweest, maar anders word het verhaal zo langdradig - denk ik -:$
Verder heb ik niks te melden..
byebyeeee!!!

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen