Foto bij 415. Severus Snape

Ik gaf toe dat ik verbaasd was toen ik anderhalve week in het schooljaar plots een uil kreeg van Draco Malfoy. Niet dat ik geen contact had met mijn petekind maar een uitnodiging voor thee was niet meteen iets wat vaak voor kwam. Het idee om uitgenodigd te worden in Malfoy Mannor stond me niet helemaal aan, maar je kan bepaalde plaatsen niet je hele leven lang ontwijken, right? Zoals Yasmin het zou verwoorden: stoute schoenen aan en gaan. Natuurlijk had ik eraan gedacht om Yasmin uit te nodigen voor mijn kleine tripje, maar de laatste tijd was ze niet echt bepaald aanspreekbaar. Wel, ze was aanspreekbaar maar erg veel onthouden of haar aandacht erbij houden was met dat helse werkschema waar zij en Minerva zich hadden toebedeeld niet helemaal meer mogelijk. In het begin had ik gedacht dat het niet zo heel erg was; Yasmin deed haar best om tijd te spenderen met de kinderen, met mij, en we zagen elkaar tijdens lunchpauzes. Het probleem begon toen ze af en toe niet meer kwam opdagen voor lunch, of ontbijt of enkele keren zelf het diner mistte. En ik had mijn best gedaan om begripvol te zijn toen ze 's avonds op de bank ik slaap viel van vermoeidheid, en dat hield ik naar eigen zeggen best okay vol, maar toen dat veranderde van af en toe naar standaard tot het feit dat ze al slapend over haar bureau heen gespreid lag, werd het meer dan alarmerend voor mij. Ik had geprobeerd om met haar en Minerva te spreken. Op afzonderlijke momenten uiteraard, want met hun schema's hadden ze amper vrij, laat staan dat ik ze op hetzelfde moment zou treffen. Ik kreeg van de huiselfen die voor de tweeling zorgden te horen dat Yasmin natuurlijk nog altijd een moeder was en tijdens de dag korte momenten vond om zich met de kinderen bezig te houden. Dat veranderde er echter niets aan dat hoe langer het schooljaar liep, Minerva en Yasmin meer in rondwandelende wrakken veranderden. Ik wou me niet eens proberen voor te stellen hoe lang de dames dat zouden gaan volhouden. En hoewel ik al langer ongerust en meer dan gefrustreerd was met hoe de zaken er voor stonden, dacht ik heel even dat ik zou ontploffen toen ik hoorde van Poppy dat zowel Yasmin als Minerva op regelmatige basis PepperUp potions kwamen halen bij de ziekenboeg. Laten we het erop houden dat net zoals de meeste middelen die je voor korte termijn op de been houden, een langdurig gebruik niet aan te bevelen was.
Ik was me er natuurlijk wel van bewust dat er nood was aan iemand die de leerlingen transfigurations bij bracht, want een jaar overslaan of alles opschuiven zou voor alle leerlingen dramatisch zijn, en al zeker voor de eerste en laatstejaars studenten. Een rotatiesysteem onder de leerkrachten, het inschakelen van laatstejaarsstudenten als hulpleerkrachten en eisen dat het ministerie de school van een leerkracht voorzag werden allemaal afgeschoten door Minerva voor een veelvuldigheid aan redenen waarom ze niet mogelijk waren.
Heel eerlijk toegegeven was de situatie in Hogwarts de reden waarom ik in eerste instantie de afspraak bleef verzetten, tot ik uiteindelijk toch maar besloot om mijn vrije zaterdag op te geven voor een bezoekje aan Malfoy Mannor. Ik had Yasmin gevraagd of ze mee wou komen, maar zoals wat nu gebruikelijk begon te worden, bleef niets dat geen lesonderwerp was hangen. Zelf op het moment dat ik even via haar kantoor passeerde om haar te laten weten waar ik heen ging, keek ze niet eens verbaasd op toen ik zei dat ik Draco zou verblijden met mijn aanwezigheid. Er was amper een reactie uit haar te krijgen. Zelf de vraag of ze mee kon, of de boodschap de haar groeten door te geven kwamen niet naar boven borrelen. Het feit dat ze niet eens vroeg wie op de kinderen zou letten -de huiselfen, obviously- was de laatste druppel.

"Goeiemiddag?" mompelde Draco verbaasd toen hij de deur open deed. Misschien had ik te hard gebonsd, zeker aangezien Malfoy Mannor werkte met Wards die Draco gewaarschuwd hadden dat ik eraan kwam.
"Middag." sneerde ik iets te onvriendelijk terug. Draco stapte gewoon opzij zodat ik de grote hall kon binnenlopen. Heel even voelde ik me licht gedesoriënteerd. Ik herkende het interieur amper.
"Ah, ja, Ik heb hier en daar wat veranderd aan de Mannor. Kwestie om met een nieuwe lei te beginnen. Moeder heeft ook nog wat moeite om de veranderingen gewoon te worden." legde Draco met een niet te missen vleugje trots uit. Ik forceerde mezelf om toch iets rustiger rond te kijken naar wat er allemaal veranderd was terwijl Draco me naar de zitkamer leidde. Narcissa knikte me toe maar verliet vrij snel de kamer.
"Ah, moeder spendeert de laatste tijd veel tijd in de bibliotheek. Vat het niet persoonlijk op, ze is gewoon iets minder... Sociaal de laatste tijd." verzekerde de jongen me. Narcissa kwam inderdaad best teruggetrokken over in de paar seconden dat ik haar zag.
"Wat vind je?" vroeg Draco, rondkijkend naar het nieuwe interieur. Ik knikte goedkeurend. Dit was helemaal niet wat ik gewoon was van Malfoy Mannor; veel lichter en iets moderner dan gebruikelijk voor een oud landhuis van een oude familie, maar zeker niet slecht. Ergens maakte het makkelijker om terug te zijn in de ruimtes waar de Dark Lord zijn kamp had opgezet.
"Vanwaar de plotse uitnodiging?" vroeg ik Draco op de man af. Mijn petekind leek de directheid wel te appreciëren.
"Waarom heb je nu plots wel tijd?" kaatste hij terug.
"Yasmin werkt zich dood, en het doet mij beseffen dat ik niet hetzelfde van plan ben. Dan is dit een van de betere gezelschappen waar ik terecht kan." gaf ik heel eerlijk toe.
"Het enige gezelschap, bedoel je. Ik heb de opiniestukken en de open brieven in de prophet wel gelezen. Er is best wat commentaar op je hernieuwde aanstelling als leerkracht." bracht Draco op. Ik haalde alleen mijn schouders op.
"Ze zullen altijd commentaar hebben, ik heb de verzekering van Kingsley en McGonagall dat ik veilig ben waar ik ben, en dat de school veilig blijft. Ze gaan ervan uit dat het allemaal wel weer rustig wordt binnenkort. Ze moeten gewoon iets anders vinden om over te schrijven." Waar ik dat geduld vandaan haalde, kon ik je niet zeggen. Waarschijnlijk van zes jaar potions classes geven aan Longbottom en Potter.
Het bleef even stil tussen ons, maar de stilte was niet onaangenaam.
"Moeder en ik zijn ook nog niet erg welkom op de meeste plekken." Gaf Draco stil toe, en keek samenzweerderig achter zich om zeker te zijn dat zijn moeder niet aanwezig was. "Laatst ging ik samen met... een vriendin wat drinken in de Leaky Cauldron. Het was niet fraai. Uiteindelijk zijn we maar vertrokken." Het was duidelijk dat zowel Narcissa als Draco niet goed om konden gaan met het feit dat ze overduidelijk niet meer welkom werden, of uitgejouwd werden.
"Het zal me niet verbazen mocht die vriendin de jongste Miss Greengrass zijn." probeerde ik de jonge man wat op andere gedachten te brengen. De blos op zijn wangen vertelde me dat ik daar in geslaagd was.
"Ik heb gewoon wat moeite om ... alles weer op de rails te krijgen." Begon Draco niet veel later. "Ik kan niet eens wat gaan drinken in de Leaky Cauldron, of the three broomstricks, laat staan dat ik een job vindt. Ik moet toch iets; ik word gek als ik hier binnen blijf zitten." verzuchtte hij.
"Heb jij geen Potions assistent nodig of zo?" grapte Draco. Wat mij meteen aan het denken zette. Misschien was thee met Draco genoeg om mijn problemen op te lossen.

Reacties (1)

  • angeljdk

    You're back! Ik heb je verhaal gemist.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen