. . .


Juice wist dat het volslagen idioot was dat een wee gevoel van jaloezie hem plaagde toen Kozik Alex omhelsde, maar het was alsof de man haar net wat langer vasthield dan ieder ander. Haar stem klonk ietsje meisjesachtiger door het enthousiasme terwijl ze grapjes maakte over skaten en benen breken. Haar sponsor sloeg een arm om haar heen terwijl hij naar binnenliep, naar de bar toe.
      Als iemand zich verraden zou voelen, was Kozik het wel, realiseerde Juice zich. Het mocht dan wel een vriendelijke vent zijn, socialer dan de meesten, maar hij kon ook goed kwaad worden en het idee dat hij een jaar lang een meisje tot Son had opgeleid, zou iets in zijn hoofd laten knappen – net als bij hem was gebeurd. De enige reden dat Juice haar zo snel vergeven had, was dat ze zich een betere vriend had getoond dan wie dan ook. Of Kozik ook zo snel over zijn hart zou strijken – zeker na twaalf maanden in plaats van drie, was maar de vraag.
      Juice ging de vergaderkamer binnen, na de inlichtingen die ze net over Romeo hadden gekregen, waren ze bij terugkomst naar de Chapel geroepen. Hij ging alvast zitten, terwijl hij wachtte totdat de rest binnenkwam – Kozik als laatste met een biertje in zijn hand.
      Zodra iedereen zat, herinnerde Jax hen eraan dat deze vete met Lobo Sonora persoonlijk was nu ze zijn old lady geprobeerd hadden te grijpen. Er was echter niemand die erin trapte; ze beloofden hem allemaal te steunen, Juice niet minder dan de rest, en mee te gaan op zijn kruistocht naar de kartelleden waarvan ze nu de locatie hadden gekregen.
      Het was niet het enige probleem dat vandaag afgehandeld moest worden; Clay stuurde Bobby, Opie en Tig naar Georgie Caruso om hem te dwingen zijn deal met Aziatische investeerders af te blazen, die Jacob Hale wilden steunen bij de burgemeestersverkiezing.
      ‘De rest gaat dat stelletje klootzakken overhoop schieten,’ besloot Clay. Even rustte zijn blik op Juice, die zichzelf bedwong om niet ongemakkelijk heen en weer te schuiven op zijn stoel. ‘Neem die knul van je mee. Heb graag een extra man erbij en hij is stabieler dan die anderen.’
      ‘Uh, Shane bedoel je?’ mompelde Juice, in zijn nek krabbend. ‘Het is niet alsof ik z’n sponsor ben ofzo.’
      ‘Hoorde anders dat je het goed van me over hebt genomen.’ Kozik gaf hem een veelbetekenende knipoog en onbewust vroeg hij zich af wat Alex tegen hem gezegd had tijdens het laatste telefoongesprek.
      ‘Volgens mij houdt ie wel van wat actie. Misschien beloont ie je wel met een goeie pijpbeurt,’ voegde Chibs er met een grijns aan toe.
      Juice voelde zijn wangen vlammen. Hij had gedacht wel aan deze opmerkingen te wennen, maar hij voelde zich er alleen maar ongemakkelijker door en voelde zelfs de neiging opkomen om hen te zeggen dat het helemaal geen jongen waar ze over praatten. ‘Hij is maar een prospect man. Wil je die hier echt bij betrekken?’
      Het laatste wat hij wilde, was dat Alex meeging bij zo’n missie, zelfs al wist hij dat ze zijn bezwaar niet bepaald op prijs zou stellen.
      ‘Die knul heeft meer ballen dan jij man,’ antwoordde Happy. ‘Zou niet verkeerd zijn om ‘m erbij te hebben.’
      Juice wist dat hij er verder niets tegenin te brengen had en knikte. ‘Oké. Zal hem halen.’
      ‘Vijf minuten met die ballen, Juicy,’ lachte Chibs. ‘Dan moeten jullie klaar zijn.’
      Met een hoofd dat nog nooit zo rood was geweest, haastte Juice zich uit de kamer vandaan en herpakte zichzelf onderweg naar de garage toe. Hij knikte even naar V-Lin, die sinds een paar dagen aan het prospecteren was om Miles’ plek op te vullen en liep verder naar achteren. Alex stond over een open motorkap gebogen, haar oordopjes in haar oren terwijl ze af en toe een refrein mee mompelde. Juice keek even vluchtig om zich heen, verzekerde zich ervan dat er niemand in de buurt was en legde zijn handen om haar heupen, terwijl hij met zijn middel tegen haar achterwerk stootte. Met een ruk schoot ze overeind en stootte haar hoofd naar de motorkap. Zijn armen gleden om haar heen voordat ze hem weer een hoek zou geven en hij rukte het oortje bij haar oor weg en liet zijn lippen langs haar nek glijden.
      ‘Ik ben het maar,’ mompelde hij met een grijns tegen haar huid.
      ‘Jij krijgt hier net zo’n harde dreun als ieder ander,’ gromde ze terwijl ze zich omdraaide. Argwanend keek ze om zich heen.
      ‘Niemand ziet ons,’ fluisterde hij. ‘Ik kreeg vijf minuten.’
      ‘Voor wat?’
      Hij bewoog veelbetekenend zijn wenkbrauwen op en neer, maar een dodelijke blik van Alex vertelde hem dat hij alleen een klap voor zijn harses zou krijgen als hij suggereerde wat zijn broeders hadden gedaan.
      ‘Laat maar. We weten waar Lobos Sonora zich bevindt en Clay wil dat jij meegaat. Een extra mannetje omdat Opie, Bobby en Tig ergens anders heen moeten.’
      ‘We gaan ze allemaal overhoop schieten?’
      Hij haalde zijn schouders op. ‘Denk het. Heb je daar wat op tegen? Ik probeerde ze te overreden om je niet – ’ De rest van zijn zin slikte hij in toen haar blik opeens wel heel donker werd.
      ‘Je probeerde ervoor te zorgen dat ik níét meeging?’ siste ze. ‘Weet je hoe vereerd ik me voel dat ze mij meevragen en de anderen niet? En jij wilde dat voor me verneuken?’
      ‘Ik…’ Hij liet zijn schouders hangen. ‘Je bent een prospect. Je zou helemaal niet zulke risico’s moeten lopen. Het is alsof je wel alle shit krijgt, maar niet de pluspunten van een volledige patch…’
      ‘Hoor je mij klagen?’
      ‘Nee maar – ’
      Met een zucht liet hij het onderwerp varen, wetend dat hij het toch alleen erger zou maken. Hij klemde zijn kiezen op elkaar en liep achter haar aan. Ze had gelijk natuurlijk – maar hij vond het evengoed kut. Een week geleden hadden ze haar nog willen opofferen, toen het kartel een slachtoffer nodig had en zij als nieuweling de meest logische keuze was. Lieten ze haar straks net zo gemakkelijk achter, als ze moesten kiezen tussen een prospect en een volwaardig lid? Alex zag alleen maar kansen, maar hij… hij zag ook de risico’s, de gevaren. Hij had gehoord hoe weinig haar leven pasgeleden nog in hun ogen waard was geweest. Misschien dat ze zelf ook niet zo veel om haar leven gaf, maar hij deed dat wel…

. . .


‘Zo, dat was een vluggertje,’ grinnikten de mannen toen ze het clubhuis binnenkwam.
      ‘Ik ben geoefend,’ antwoordde ze met een flauwe grijns. Het was duidelijk dat ze Juice bewust naar haar hadden toegestuurd, waarschijnlijk om hem te jennen. ‘We gaan op klootzakkenjacht, hoorde ik?’ Ze haalde haar Baretta van haar heup en controleerde haar munitie.
      ‘Niet met dat.’ Kozik maakte een wegwuivend gebaar. ‘We nemen zwaarder geschut mee.’
      Ze haalde haar schouders op. ‘Okido.’
      De adrenaline stroomde door haar aderen. Ze had er geen enkel probleem mee om een kartel op te blazen; die gasten richtten zich op kwetsbare familieleden om zich op hun vijanden te wreken. Tara was bijna slachtoffer geworden – en Jax’ kinderen misschien ook wel. De wereld was beter af zonder zulke klootzakken.
      Het was geen lange rit, maar het nam genoeg tijd in beslag om haar hoofd leeg te maken en haar ergernis om Juice aan de kant te schuiven. Hun motors lieten ze aan de kant van de weg achter, bij twee zwarte busjes die bij Galindo hoorden. Nadat ze allemaal een machinegeweer uit de laadbak hadden gepakt, slopen ze een eindje door het bos totdat ze een aantal campers tegenkwamen. Direct werden er schoten gelost. Ze zocht dekking achter een boom en schoot terug. Het was een tijd geleden dat ze een groot wapen als dit had vastgehouden, maar het voelde al snel weer vertrouwd.
      Twee mannen vielen door haar hand neer. Vanuit haar ooghoeken zag ze dat Juice haar in de gaten hield en ze slikte een gefrustreerde zucht weg. Zijn gevoelens voor haar zouden nog een keer zijn dood worden. Ze drukte de gedachte weg en richtte haar aandacht weer op de campers. Ze telde nog een stuk of zes mensen. Romeo had zich naar voren gedrongen en ondervroeg een paar van de mannen in het Spaans. De Sons kwamen dichterbij toen niemand hen meer onder schot hield. De tweede man die ondervraagd werd, vertelde dat de rest van het kartel zich dieper in het bos bevond.
      Romeo en zijn mannen hielden duidelijk niet van losse eindjes en knalden de neergebogen mannen allemaal overhoop. Alex vertrok geen spier, ze zag wel dat Juice bij elke kogelinslag ietsje in elkaar kromp en dat hij zijn ogen niet van de dode gezichten kon afhouden.
      Dit was helemaal niets voor hem; in het veld bezig zijn. Hij hoorde zijn nerdy trucjes achter de computer uit te voeren en geen getuige van een massamoord te zijn. Straks was ze weer een paar dagen bezig om zijn geweten te sussen en het ergerde haar dat geen van zijn broeders dat doorhad. Ze hadden hem beter met Opie mee kunnen sturen.
      De groep splitste op. Chibs en Jax legden samen met Galindo’s mannen een hinderlaag, de rest zou door het bos naar het kampement trekken.
      ‘Jij komt met mij mee,’ klonk Koziks stem naast haar.
      Alex knikte braaf. Haar ogen schoten even naar Juice, maar ze zag dat Clay hem al onder zijn hoede nam. Met het zware geweer in de aanslag verspreidden ze zich door de struiken. Alex ademde regelmatig in en uit, bewaarde haar rust, hield haar blik waakzaam, luisterend naar haar omgeving. Takjes knapten onder haar kisten en die van Kozik, ondanks dat ze hun voetstappen probeerden te dempen. Als er iemand achter hen had gelopen, was het hem vast opgevallen dat ze zich net zo behoedzaam bewogen, wat hun militaire achtergrond weggaf, al was dat voor haar sponsor veel langer geleden dan voor haar.
      Plotseling galmde er een klik door het woud. Kou vloog over haar huid; het was een geluid dat ze maar al te goed kende. Een landmijn. Een ogenblik later klonk er een waarschuwende kreet van Clay, ergens rechts van haar, waarna er een keiharde klap volgde. Alex struikelde bijna van schrik.
      Toen begon het geratel van geweren.
      Alex versnelde haar pas, haar ogen op de grond gericht, getraind om te zoeken naar afwijkingen, naar iets wat de dodelijke bommen verraadde. Ze moest dekking zoeken, ze durfde niet naar de vurende tegenstanders te zoeken. Net toen ze Kozik wilde zeggen dat hij dat moest doen, zag ze iets glanzen in een verdwaalde straal zonlicht.
      ‘Kijk uit!’ schreeuwde ze. Ze dook naar voren, greep zijn arm vast en trok hem opzij.
      Te laat.
      Er klonk een oorverdovende knal, daarna werd ze opzij gesmeten. Iets nats en warms spatte op haar armen, tegelijkertijd boorde iets scherps zich in haar onderbeen. Ze schreeuwde. Haar oren suisden, ze hijgde als een dolle hond. Steken schoten door haar hoofd en haar zicht was troebel.
      Je was te laat, zong een akelig stemmetje door haar hoofd. Je was weer eens te laat.


Reacties (5)

  • NicoleStyles

    No no not Kozik my love:O:P

    2 jaar geleden
  • SPECS

    Oh fuck😱

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik wilde net zeggen dat ik vermoed dat Kozik eigenlijk al lang al doorheeft dat ze een vrouw is, maar... ik vermoed nu dat het daar misschien niet van zal komen.:S

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Zo spannend!

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Nooooooooooo!!!!!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen