VERLEDEN


Juan schaamde zich voor het effect dat Junes afwijzing na drie weken nog steeds op hem had. Hij was chagrijnig, werd boos om het geringste en zelfs Emilio en Mateo schenen er genoeg van te krijgen en vertelden hem steeds opnieuw dat hij niet zo moeilijk moest doen om ‘die bitch’.
      Die benaming had in het begin woede doen oplaaien, nu haalde hij er zijn schouders over op. Misschien hadden ze wel gelijk en was het gewoon een bitch – ze liet zich in elk geval door een bitch gebruiken.
      Ze hadden nauwelijks een woord meer met elkaar gewisseld. Eerst wachtte hij nog op een teken van Jordy, maar toen zelfs die een beetje moedeloos oogde, was hij zelf op haar afgestapt en had een poging tot een gesprek gedaan.
      Er was niets uitgekomen, ze had enkel naar haar voeten gestaard en wat antwoorden gemompeld. Het had hem zo gefrustreerd dat hij vloekend was weggebeend. Daarna had ze überhaupt niet meer naar hem gekeken. Emilio had hem het vorige weekend van feestje naar feestje gesleept en daar volop met meiden geflirt, maar Juan kreeg niet eens een glimlach om zijn lippen en met zijn grimmige gezicht bracht hij niet veel meiden het hoofd op hol.
      Op het moment zat hij in een goed gevulde huiskamer. De tafel stond vol lege biertjes en het gelach van twaalf jongens en Riley schalde door het vertrek. Hij deed echt z’n best – probeerde wat mee te praten, mee te lachen, maar het enige wat zijn gedachten deden was beelden creëren van hoe het was geweest als June er nu bij was geweest. Had hij dan hier met haar op de bank gezeten, een arm om haar heen, haar hoofd leunend tegen zijn schouder en spelend met zijn vingers, terwijl ze af en toe zachtjes grinnikte en haar mooie glimlach liet zien?
      Het was het mooist denkbare verjaardagscadeau geweest.
      Vanochtend had hij er zelfs nog op gehoopt; dat Jordy zijn verjaardag gebruikt zou hebben als een nieuw maf plan om hen samen te brengen. Inmiddels had hij die hoop laten varen.

Tegen tien uur zwaaide de deur open en stapte Mateo naar binnen. Op zijn schouder hield hij een CD-speler die al het rumour overstemde. Met een dikke knipoog en een zelfverzekerde grijns begroette hij Juan en zette de radio op de tafel.
      ‘Nou bro, je wordt maar één keer zestien, dus daar ga je van genieten ook!’ Hij plofte tussen Emilio en hem op de bank neer en sloeg om beiden een arm heen.
      De deur ging open.
      Heel – heel even dacht een dwaas deel van hem toch dat Jordy en Mateo wat bekokstooft hadden, maar toen kwamen er twee andere dames binnen die sexy begonnen te dansen.
      Strippers.
      Mateo gaf hem strippers cadeau.
      Zijn mond werd droog en zijn ogen schoten langs zijn vrienden, maar die joelden enthousiast en floten. Juan voelde de warmte naar zijn wangen trekken toen het roodharige meisje naar hen toe liep en heupwiegend begon te strippen, terwijl ze naar hem knipoogde.
      ‘Relax man,’ fluisterde Mateo in zijn oor. ‘Kijk gewoon, maar je mag haar aanraken als je wil. Ze wil ook wel een lapdance doen.’
      En dus keek Juan. Hij keek hoe ze sensueel op de muziek bewoog, hoe ze langzaam haar hemdje uittrok en daarna haar rokje.
      Mateo boog zich naar hem toe. ‘Is ze niet lekker? Dacht dat rood je wel zou bevallen.’
      Ze was mooi, ze was sexy… dat leed geen enkele twijfel. Zijn broek spande rond zijn kruis toen ze haar handen langs haar heupen liet glijden, langs haar borsten.
      Toen ze zijn hand naar hem uitstak, gaf zijn broer hem een duwtje met zijn schouder. ‘Ga met haar mee. Ze zal lief voor je zijn.’ Er lag een duivelse grijns om zijn lippen. ‘Je bent nou zestien, broertje. Hoog tijd om het jaar met je ontmaagding te beginnen, vind je ook niet?’
      ‘Uhm.’ Juan had geen flauw idee wat hij moest zeggen – of doen. Wel merkte hij dat iedereen zat te fluisteren en te grijnzen en dat ze allemaal naar hem keken, dus hij durfde niet te zeggen dat hij het eigenlijk niet wilde.
      Met een beverig, geveinsd grijnsje pakte hij haar hand aan. Zodra hij stond, gleed haar andere hand onder zijn shirt en streelde zijn buikspieren.
      Haar lippen zogen aan zijn nek terwijl ze onderweg waren naar zijn oor. ‘Breng me naar je slaapkamer, liefje,’ fluisterde ze. ‘Laat me je een verjaardag geven die je nooit meer zal vergeten.’
      Juan slikte. Hij kon alle blikken op zich voelen branden en op het moment wilde hij niets liever dan weg uit deze kamer. Hij ademde diep in en leidde haar om de bank heen naar zijn slaapkamer toe. Zodra de deur dicht was, voelde hij de spanning een klein beetje van zich afglijden.
      ‘Geen zorgen,’ knipoogde het meisje. ‘Je vrienden vermaken zich wel met Renata.’ Ze trok hem ietsje dichter naar zich toe. ‘En ik ben helemaal van jou. Je mag doen met me wat je wilt, zolang je maar wilt.’
      Ze hief de hand waarmee ze hem niet vasthield en streelde met de rug van haar vingers langs zijn wang.
      ‘Uh, nou, eigenlijk weet ik niet of ik dit wel wil,’ mompelde hij, zijn blik op haar gave gezicht gericht in plaats van haar grote borsten in de beha die net zo felrood was als haar lippen en de haren die langs haar schouders golfden.
      ‘Je bent een beetje verlegen, hè?’ Ze grinnikte zachtjes. ‘Heel anders dan je broer. Ik vind het wel leuk. We kunnen eerst ook even wat praten, als je dat prettiger vindt? Ik ben Lorraine.’
      ‘Uh, Juan,’ mompelde hij, al wist ze dat waarschijnlijk al.
      Ze trok hem zachtjes mee naar zijn bed en ging op de rand ervan zitten. Zijn hand hield ze nog steeds vast. ‘Waar ben je bang voor, Juan? Dat het pijn zal doen?’
      Hij boog zijn hoofd, al keek hij vanuit haar ooghoeken naar haar. Ze was heel mooi, met haar strakke buik en welgevormde rondingen. Maar hij had gewoon niet verwacht dat zijn eerste keer met een… hoer zou zijn.
      ‘Uhm, nee, maar uh, er is een meisje dat ik heel leuk vindt.’ Een blos kroop naar zijn wangen. ‘En jij bent heel mooi en je lijkt me aardig en zo, maar eigenlijk hoopte ik dat zij, weet je wel, mijn eerste zou zijn. Zij uh, zij is ook nog maagd.’
      ‘Ach, wat schattig. Je bent dus verliefd?’
      Hij knikte, naar zijn voeten turend. ‘En uh, zij ook op mij. Maar… uh, ze heeft tijd nodig.’
      ‘En hoe heet ze?’
      Er was iets vertrouwds in haar toon, iets wat hem ertoe overhaalde om eerlijk te antwoorden. ‘June.’
      ‘En waarom heeft ze tijd nodig?’
      Juan haalde zijn schouders op. ‘Ze uh, is heel verlegen. En onzeker.’
      Lorraine lachte zachtjes. ‘Zoals jij?’
      Schaamte liet een zweetdruppel langs zijn nek glijden. ‘Uh, veel erger dan ik.’ Hij wreef in zijn nek. ‘Mijn vrienden vinden haar saai en zeggen dat ik haar moet vergeten. Maar ze is zo mooi, en zo lief… en… en ik kan haar gewoon niet vergeten,’ bazelde hij.
      Ze kneep in zijn hand. ‘Ze zou wel gek zijn om zo’n knul als jou te laten lopen, Juan. Je bent zo lief… en echt heel knap.’ Ze tilde haar hand op en legde die tegen zijn wang, zodat hij opzij keek. Hoewel er toch wel meer meiden met hem geflirt hadden, was het alsof zijn zelfvertrouwen een beetje gekelderd was sinds June – los van het feit dat hij deze keer ook niet echt iets van haar wilde. ‘Maar je moet je vrienden straks iets kunnen vertellen toch? Is er helemaal niets wat je met me zou willen doen?’ Er lag een speels-smekende blik in haar ogen. Haar duim gleed langs zijn onderlip terwijl ze zijn blik vasthield. ‘Je mag alles doen, Juan. Ik kan je een blowjob geven, als je wilt? Dan kun je doen alsof ik June ben, je mag zelfs haar naam kreunen. Dan bewaar je jezelf voor je meisje, maar hoef je je nieuwsgierige vrienden ook niet teleur te stellen. Is dat wat?’ Haar hand gleed over zijn been, naar zijn schoot en streek langs de zwelling eronder. ‘Je bent er volgens mij al aardig klaar voor, lieverd.’ Ze stond op en knielde voor hem neer. ‘Ben je niet nieuwsgierig hoe het voelt?’
      Juan kon amper ademhalen. Hij had geen idee wat hij moest doen. Een deel van hem wás nieuwsgierig, wilde ook dat hij eens wat verderging dan zoenen en ergens wist hij ook wel dat er een grote kans was dat June en hij nooit echt een relatie zouden krijgen. ‘O-oké,’ stamelde hij.
      ‘Dat dacht ik wel. Wat vind je fijn? Om te staan? Te zitten? Of liggen?’
      ‘Eh…’ Hij haalde ongemakkelijk zijn schouders op.
      ‘Heeft ze lang haar? Zoals dat van mij?’
      ‘Even lang ongeveer ja, maar steiler.’
      ‘Oké, blijf dan maar zitten, liefje.’ Ze maakte zijn broek los en sjorde die een stukje naar beneden, net als zijn boxer. Toen haar haar hand zich om hem heen sloot, haalde hij scherp adem. ‘Je hebt een mooie, Juan, niets om je voor te schamen. Lang, dik… recht…’ Haar vingers streken erlangs.
      Er kwam een knoop in zijn buik, hij was er nog niet uit of hij dit nou fijn vond of niet. Zijn wangen waren in ieder geval zo warm dat hij bang was dat er stoom vanaf zou komen. Ze stroopte zijn broek en boxers verder naar beneden, duwde zijn knieën zachtjes wat verder uit elkaar en nam ertussen plaats.
      ‘Kom maar ietsje verder op de rand zitten, doe je ogen dicht en denk aan je meisje. Woel maar door mijn haren als ik je verwen, doe maar alsof ik June ben.’
      Juan haalde diep adem en deed wat ze zei, het ongemak zat nog steeds hoog in zijn borst. Toen haar zachte vingers om zijn lid dansten, beeldde hij zich June’s handen in, het laagje eelt van haar snarenspel op de toppen. Kleine kusjes, haast onzeker, werden op zijn gevoelige huid gedrukt, gevolgd door haar tong.
      ‘Voelt dit goed, Juan?’ vroeg ze zacht – op zo’n zachte toon dat het June zelf wel leek.
      ‘J-ja,’ hakkelde hij.
      Zijn middenrif trok zich samen toen haar lippen zich om hem heen sloten en begonnen te zuigen. Door de kiertjes van oogleden keek hij naar beneden, hoe zijn erectie steeds verder in haar mond gleed, hoe scherp het rood van haar lippenstift tegen zijn licht getinte huid afstak.
      Met zijn vingers streek hij door haar dikke haar terwijl hij zijn ogen weer sloot, zich June’s gezicht inbeeldde. Haar mooie volle lippen om hem heen, haar magische tong die hem streelde, de onzekere maar opgewonden blik in haar ogen. Zijn ademhaling werd zwaarder, hij greep haar rode lokken steviger beet. Een kreun ontglipte hem, daarna nog eentje.
      ‘Goed zo lieverd, ik wist wel dat je dit lekker zou vinden. Blijf maar aan je meisje denken. Kreun haar naam maar, niemand zal het ooit weten.’
      Juan leunde iets naar achteren toen de spanning zich opbouwde en ze langer begon te zuigen. Zweet glansde op zijn voorhoofd. Hij hijgde lichtjes, kreunde harder, steeds weer June’s gezicht voor zich halend; haar liefdevolle oogopslag, onzekere glimlach – net zolang totdat zijn lijf begon te schokken, hij zijn orgasme kreeg en daarbij toch haar naam tussen zijn lippen door schoot.
      Schichtig keek hij naar Lorraine. Ze trok haar gezicht terug en ging naast hem zitten. Gauw trok hij zijn boxer en broek weer aan en voelde zich nóg ongemakkelijker dan voorheen.
      ‘Nou, dat was lekker toch?’ knipoogde ze. Ze streelde zijn bovenbeen. ‘Je bent een hele knappe jongen, Juan. Ik weet zeker dat je die June uiteindelijk wel over haar verlegenheid heen helpt. Vind je het misschien fijn om wat te oefenen? Zodat je zenuwen het niet verpesten als het zo ver is? Weet je wat je moet doen om haar opgewonden te krijgen?’
      Juan haalde zijn schouders op, hij had gedacht dat ze dat samen wel zouden uitvinden. Maar misschien had ze wel gelijk, misschien was hij wel zo zenuwachtig dat het helemaal niet lukte. Gezien het verloop van hun ontmoetingen tot nu toe, was dat niet zo vergezocht.
      ‘Ik kan het je leren, als je wilt. Zodat je precies weet wat je moet doen als het zo ver is. Dan geef je haar een eerste keer om nooit te vergeten, Juan. Er is geen betere minnaar dan eentje die weet wat ie doet, in plaats van maar wat te klungelen.’
      Weer werden zijn wangen rood.
      ‘Dat wil je toch? Zorgen dat zij geniet?’
      ‘J-ja.’ Zijn stem trilde.
      Lorraine deed haar string uit. ‘Kom maar, liefie, kom maar hier op je knieën zitten. Ik zal ze hiernaast laten merken hoe goed je het doet, dan hebben ze ook niets om je straks te plagen.’ Ze gaf hem een speelse knipoog.
      Weer kromp zijn buik samen. Hij haalde diep adem en ging voor haar op zijn knieën zitten. Zenuwen golfden door hem heen, vormden zelfs een paniekerig gevoel in zijn hele lijf. Lorraines handen landden op zijn schouders.
      ‘Rustig aan, liefje. Begin maar met kleine kusjes geven langs de binnenkant van mijn bovenbeen, mijn lies en de buitente schaamlippen. We bouwen het gewoon steeds ietsje meer op totdat je alle trucjes kent waarmee je je meisje straks een niet te evenaren eerste orgasme kunt geven.’ Ze streek door zijn haren. ‘En daarna wil June nooit meer iemand anders dan jou.’
      Juan haalde diep adem, knikte en begon de gladde, warme huid van de stripper te kussen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen