Foto bij 4

A year from now we'll all be gone
All our friends will move away
And they're going to better places
But our friends will be gone away
Nothing is as it has been
And I miss your face like Hell
And I guess it's just as well
But I miss your face like Hell

Ravenna Morena.




De volgende ochtend werd ik krampachtig wakker, al gauw merkte ik op dat ik verwikkeld zat in de greep van Harry.
Ik schrok lichtelijk en haalde zijn arm voorzichtig van mijn middel.
Hij merkte dit niet op - gelukkig - en onhandig kroop ik onder de lakens vandaan, vervolgens stond ik op en liet mij even bezinken wat er de afgelopen avond was gebeurd.
Ik zou wel in slaap gevallen zijn, tijdens de film.. Ik grinnikte toen ik de slaapkleding opmerkte om mijn lichaam.
Mijn beha sneed pijnlijk in mijn rug en ik glimlachte bij het bedenken dat Harry deze netjes had aan gelaten.
Mijn blaas stond op klappen en ongemakkelijk verliet ik Harry's kamer, zoekend naar een toilet.
Ik trok verschillende deuren open, maar tevergeefs geen badkamer met een wc.
Geërgerd bleef ik doorzoeken, deze jongen had een mini paleis met om elke hoek twintig logeerkamers maar een toilet? Nee ho maar, dat was zoeken en zoeken.
Niet veel later hoorde ik Harry's hese stem klinken door de galmen hallen. ''Ravenna love?'' riep hij hees en schor. De koosnaampjes die hij nu al voor mij had waren enigszins zorgwekkend maar tegelijkertijd ook enorm lief.
Ik haastte me snel terug naar de kamer en zag Harry verbaasd rondjes draaien in de kamer. ''Oh Rave..-'' ''Harry where is the bathroom i really need to use it!'' onderbrak ik hem vlug, mijn handen tussen mijn benen houdend en huppend van het ene been op het andere been.
Harry wuifde naar de donkergroene deur aan het eind van de hal en ik zette het op rennen.
Ik sloot de deur achter me en nam opgelucht plaats op de wc-pot.
Nadat ik mijn handen had gewassen liep ik terug naar de slaapkamer waar Harry zich weer genesteld had in het grote bed, verstopt onder de veels te dikke lakens.
''Did you wash your hands?'' vroeg hij terwijl hij zijn arm weer om mijn middel sloeg, verbaasd trok ik mijn wenkbrauwen omhoog. Tuurlijk had ik mijn handen gewassen waar zag die me voor aan! ''No'' zei ik grijnzend en ik duwde mijn vochtige handen lachend tegen zijn warme gezicht.
Hij spartelde wild tegen en zijn prachtige schorre schaterlach vulde de grote kamer. Ruw pakte hij mijn polsen beet. Grijnzend en speels keek ik hem aan in zijn groene ogen die een duidelijke twinkeling bevatte. ''Come, time for breakfast'' antwoordde hij breed glimlachend terwijl hij me uit zijn comfortabele bed rukte.
Samen liepen we door de hal naar zijn -veels te grote- keuken. Ik was nogsteeds lichtelijk verbaasd over het feit dat iemand een keuken van deze grootte nou echt nodig vond.
Ik nam plaats aan de barkruk en wreef uitgeput in mijn ogen, ik realiseerde me dat zelfs mijn make-up eraf was gehaald. ''Uh..'' mompelde ik stom terwijl ik Harry aankeek, Harry leek dit echter op te merken en grijnsde breed. ''Well, you did fell asleep, and i know that sleeping with makeup on isn't very comfortable or hygienic.'' zei hij luchtig terwijl hij het koffieapparaat aanzette. Ik humde dankbaar, geen slappe thee voor mij! ''And i know sleeping with a bra is very uncomfortable to but..'' hij wierp zijn gezicht over zijn schouder en stak zijn tong speels uit. ''Thanks Harry'' bedankte ik hem oprecht. Als ik met make-up op sliep was het gegarandeerd dat ik drie dagen erna een acne-uitbreking zou krijgen dus ik was hem echt oprecht dankbaar.
Hij draaide zich weer om en liet zich tegen de keukentafel zakken. ''And i also did noticed that you have freckles.'' ik greep vol paniek naar mijn neus en legde mijn handen beschaamd tegen mijn wangen. Verbaasd liep hij mijn kant op en trok mijn handen weg voor mijn gezicht. ''I think it's gorgeous, please dont hide them anymore'' fluisterde hij zachtjes. Zijn mond bungelde een paar centimeters voor mijn lippen en ik liet mijn blik glijden over zijn ietwat droge roze lippen. Trillerig zuchtte ik en sloeg mijn ogen neer, hij hield zijn mond nogsteeds op enkele centimeters van mijn lippen vandaan.
Kriebels ontstonden in mijn buik en tegelijkertijd maakte het me ook enorm zenuwachtig. ''I really want to kiss you'' bracht ik verlegen uit, kort erna zuchtte ik geërgerd, wat bezielde mij toch? Ik kende hem niet eens een week! Ik keek Harry aan in zijn groene ogen en zag hoe zijn kuiltjes zichtbaar werden. ''Do you?'' antwoordde hij met een speelse ondertoon. Zijn blik geen seconde loslatend. ''Yes, but i have morning-breath'' mompelde ik onhandig.
Beschaamd sloeg ik mijn hand voor mijn mond, ik gooide er zulke domme dingen uit! Ik moest echt eens nadenken voordat ik er wat uit floepte.
Harry stapte achteruit en begon als een gek te lachen. ''Oh Ravenna, you're amazing!'' bracht hij uit terwijl zijn kuiltjes steeds dieper leken te worden door zijn prominent aanwezige lach.
Ik fronste echter en keek hem verwonderd aan. Hij pakte mijn middel beet en trok me dichter naar hem toe, duidelijk proberend de eerste stap te zetten. Ik duwde hem expres weg en stapte naar achter. ''Hm i dont think so Mr. Styles'' zei ik uitdagend terwijl ik m'n armen koppig over elkaar heen sloeg.
Hij kopieerde mijn beweging en praatte me op een kinderachtige toon na: ''I dont think so Styles.'' zei hij met een hoog stemmetje, duidelijk mijn stem proberen na te doen. Hij greep mijn middel weer beet en trok me naar hem toe. ''So stubborn.'' gromde hij vermaakt terwijl hij zijn armen strakker om mijn middel sloeg. Wat die ook met me deed.. Ik wilde er niet aan toegeven. Nog niet.
Ik zuchtte en glipte behendig onder zijn armen door, rennend naar de woonkamer.
Ik wierp een blik op Harry die verbijsterd en hulpeloos achtergebleven stond in de keuken, kijkend hoe ik mijn weg baande naar de woonkamer, eenmaal toen het kwartje gevallen was bracht hij de achtervolging speels in.
Met een grote glimlach op mijn bleke en met sproeten bedekte gezicht rende ik door het paleisje van Harry heen, mijzelf half verloren aangezien ik geen idee had hoe en waar alles hier zat. En waar ik nou precies aan het heen rennen was, wat ik wel wist was dat dit huis zo groot was, dat het eigenlijk niks uitmaakte.
Toen ik de trap op hobbelde - met Harry ver achter me - viel mijn oog op een grote eiken houten kast in het midden van de kamer, ik trok de deur gauw open en verstopte mij tussen de lakens die er rommelig in waren gegooid. Ik legde de lakens zo goed mogelijk over mijzelf heen zodat als hij in de kast zou kijken, hij me hopelijk niet zag liggen.
Mijn giechel onderdrukt probeerde ik mijn adem in controle te houden toen ik Harry's voetstappen hoorde naderen. Met mijn handen voor mijn mond en mijn ogen dichtgeknepen concentreerde ik me volledig op het geluid van Harry's zware adem...
Het geluid werd harder en ik hoorde hoe zijn voetstappen naderde naar de eiken kast waar ik in lag gepropt tussen de verfrommelde witte lakens.
De deuren kraakte en ik probeerde mijn adem in te houden, ik hoorde Harry's adem en ik kneep mijn ogen stijf dicht. Please, loop door, loop door, loop door. Ik hoorde hem zuchten en het geluid van de deurtjes werd weer hoorbaar, wat dus betekende dat hij de deuren weer had gesloten. Was die echt zo blind?
Breed grijnzend lag ik nogsteeds verfrommelt tussen de lakens, voldaan van het feit dat hij me niet had gevonden.
Oh god, zag mij hier dan een 22-jarige vrouw verstoppertje aan het spelen met een 28-jarige man.
''Ravenna?'' zijn stem klonk verward en lichtelijk bezorgd.
Ik hield mijn lippen stijf op elkaar. Ik schrok van de ringtone van mijn mobieltje en ik hoorde Harry's voetstappen vervagen naar de kamer waar mijn telefoon lag.
Ik bleef eigenwijs in de kast liggen, hopend dat Harry niet op zou nemen.
''Ravenna! it's your sister'' gilde hij vanuit de slaapkamer.
Ik bleef echter koppig liggen onder de lakens. Ik was misschien een volwassen vrouw, maar ik zou mijn verstop plaats echt niet zomaar vrij geven.
Harry's voetstappen naderde weer en ik hoorde dat hij een gesprekje met mijn zus aan het aanknopen was.
''Oh she is?'' vroeg hij verwonderd. Fuck, fuck, fuck, whattefuck was mijn zus aan het zeggen?
''No, uh i think she is playing hide and seek with me but, damn this girl is good.'' mompelde hij gefrustreerd. Ik glimlachte zelfingenomen. Ja, ik was goed ja...
Hij zette de telefoon op luidspreker en al gauw merkte ik op dat ze aan het videobellen waren.
''Try that closet'' antwoordde mijn zus luchtig.
Wat kende zij mij goed en God wat haatte ik haar op dit moment ervoor.
''No i tried, she isn't in there'' Ik haalde opgelucht adem, beseffend dat Harry niet verder kijkt dan dat zijn neus lang is.
Hij liep richting de kast en opende de deurtjes. Ik hield mijn adem in en verroerde geen spiertje.
''Hm.. She is under the covers.'' antwoordde mijn zus koeltjes.
Niet veel later trok Harry de lakens van me af waardoor ik dus tevoorschijn kwam. Ongemakkelijk lag ik in de kast in een soort gekke yoga houding. Harry zijn groene ogen gleden vermaakt over mijn lichaam heen en hij nam de gekke positie grijnzend in zich op.
''Told you, i know my little Sissy.'' antwoordde ze nonchalant.
''Ugh Danielle!'' bracht ik kwaad uit terwijl ik de telefoon uit Harry's handen griste.
''Ik was zo goed bezig ja!'' ging ik verder terwijl ik diep fronsend naar haar keek door het kleine schermpje, wat een verbaasde blik van Harry deed opleveren. Die snapte natuurlijk niks van dat Nederlandse gekibbel.
''Vince wilt je zien.'' onderbrak mijn zus me ongeïnteresseerd terwijl ze de telefoon in de handjes van mijn neefje duwde.
Het prachtige gezichtje van mijn neefje kwam tevoorschijn en breed lachend zwaaide hij, zijn kuiltjes aanwezig in beide wangen en een twinkeling in zijn warme bruine ogen. ''Tante!'' riep hij vrolijk.
''He Vince! goed je te zien knul'' antwoordde ik vrolijk terug, Harry keek verwonderd naar me terwijl ik in het Nederlands een gesprekje aanknoopte met mijn kleine neefje.
Toen Harry zichzelf kenbaar maakte in het beeld verdween de glimlach van mijn neefje in een diepe frons.
''Vince?'' vroeg ik verbaasd, duidend op zijn plotse stemmingswisseling. ''Stomme Harry!'' bracht hij woest uit terwijl ik zag hoe hij de telefoon boos smeet op de bank. Niet veel later hoorde ik veel gestommel op de achtergrond, waarop ik kon uitmaken dat hij boos naar boven was gerend.
''He Vince doe is normaal!" hoorde ik mijn zus verontwaardigd roepen terwijl ze de telefoon weer oppakte. ''Danielle, hoe kan die dat nog weten?'' vroeg ik verwonderd.
Een herinnering van mij en Vince van enkele jaren geleden schoot meteen door mijn hoofd heen, ik staarde doelloos naar het schermpje.
De avond dat ik moest oppassen op kleine Vince, drie jaar oud was die nog maar toentertijd.
Die avond had ik hem duidelijk gemaakt dat ik later zou trouwen met Harry Styles.. Het begon als een grapje, maar kleine Vince nam dit grapje te serieus waardoor hij later op die avond verstrikt raakte in een woede-aanval. De hele avond lang huilde hij de boel bij elkaar, schreeuwend dat Harry stom was. Ik grinnikte en zag het kleine mannetje weer voor mijn neus die woest naar de tv gilde als Harry in beeld kwam. ''Stomme Harry.''
''Daniel, weet je nog die avond, jij ging sporten en ik moest oppassen die avond dat hij zo'n bui had gekregen omdat ik voor de grap had gezegd dat ik met Harry zou trouwen'' mijn zus haar mond viel open. ''Neejoh!'' antwoordde ze verbijsterd.
''What's going on, i don't understand'' mompelde Harry ongemakkelijk. Ik draaide mijn hoofd naar hem toe en glimlachte lieflijk naar hem.
''Uh, i'll tell you while eating breakfast okay?'' Ik slikte eventjes bij het besef dat ik echt goed moest ontbijten, de relatie die ik had met eten was in de afgelopen jaren extreem wisselvallig geweest, het eten in de buurt van mensen maakte me echter meer paranoïde dan dat ik ervan genoot om in gezelschap te eten.
Ik groette mijn zus gedag en hing met een zucht de telefoon op, Harry pakte mijn hand beet en trok me mee naar zijn keuken.
Ik nam plaats aan de tafel en liet mijn hoofd rusten in mijn handen.
Hij schonk de hete thee en koffie in een mok en zette deze neer, hij spreidde wat eten over de tafel uit: brood, beleg, zoetigheid.
Ik slikte lastig, hij fronste en zag mijn aarzelende blik. ''What's wrong?'' ik zuchtte.''I have a sulfite allergy'' mompelde ik ietwat beschaamd, ik haatte het om mijn allergie te benoemen, het voelde als iets wat mensen maar vervelend vonden. Ik snapte het op zich wel dat mensen er raar van opkeken. Sulfiet allergie was immers niet zo bekend als een lactose intolerantie. Harry greep naar zijn telefoon en diep fronsend bleef hij geconcentreerd kijken naar het beeldschermpje.
Hij griste het brood van tafel en liep naar de koelkast, hij pakte een pakje aardbeien yoghurt en zette deze neer voor mijn neus. ''Here love, i don't know if this is sulfite free but, i think it's better than bread or something.'' zei hij zachtjes met een onzekere toon in zijn hese stem. Ik glimlachte zwakjes naar hem. ''Thankyou Harry.'' hij wreef kort over mijn arm en nam toen zelf ook plaats aan de tafel, hij begon gulzig te eten. Hallo, deze man was uitgehongerd blijkbaar.
''So, why did your nephew act so dramatically out of a sudden?'' begon hij terwijl zijn mond nog vol zat met broodrestanten.
Ik lachte. ''Gross, close your mouth while eating!'' grapte ik hem toe.
Ik nam kleine hapjes van mijn yoghurt, ik had geen trek. Als ik dacht aan alle extra suikers en zoetstoffen die waren toegevoegd in dit kleine pakje yoghurt, liepen de rillingen al over mijn rug en de gedachten van de weegschaal die omhoog zou gaan.
''Aren't you hungry?'' vroeg Harry terwijl hij door aan het krijgen was hoe ik met lange tanden mijn yoghurt naar binnen aan het werken was. ''No, my allergy you know'' wuifde ik hem weg. Ik had serieus een sulfiet allergie en ik wilde er niet mee spotten, maar soms was het een goed excuusje om eten te laten staan en geen bezorgde vragen te krijgen.
Hij knikte begrijpend, ik schoof mijn bakje aan de kant en dronk gulzig van mijn hete koffie. Ik zuchtte eventjes en begon toen aan mijn verhaal. ''Well, when i was younger.. and naive..'' begon ik grijnzend. ''I was the biggest Harry girl you would ever meet'' Harry trok verwonderd zijn wenkbrauwen omhoog en keek speels naar mijn ietwat betrapte gezicht. ''Aha you were?'' bracht hij verwonderd uit. ''Yes.. i were yes..'' zei ik zachtjes met de nadruk op were, terwijl ik mijn blik afwendde.
''My nephew Vince, was three at the time, and my sister asked me if i could babysit him one night..'' ondertussen dronk ik nog wat van mijn hete koffie.
''Ofcourse i said yes, i mean i am crazy about my little nephew you know..'' mijn ogen waren aan het twinkelen en Harry keek met een grote glimlach hoe ik mijn verhaal aan het vertellen was.
''I love how you speak about him, it's really sweet'' mompelde Harry tussendoor, ik bracht verlegen een stukje haar achter mijn oor en keek hem verlegen aan.
''I was watching videoclips of One Direction that evening.. And whenever you were on the tv, i would say to my nephew:'look i'm going to marry that boy'' ik sloeg mijn ogen neer en keek met rozige wangen naar de porseleinen vloer onder mijn voeten.
''Oh aha, that is quite interesting though'' bracht Harry kuchend uit, terwijl hij grijnzend zijn hand op mijn hand neerlegde. Zijn duim strijkend langs de rug van mijn hand.
''He acted so mad and it drived him insane when i told him that, he screamed and yelled the whole night 'No i'm going to marry you auntie' 'stupid Harry' '' Harry trok zijn wenkbrauw vermaakt omhoog. ''Hm, so that was why he was acting so mad when he saw me.'' ik sloeg mijn hoofd naar achter en lachte ademloos. ''Yes, i think he feels betrayed.'' bracht ik lachend uit. ''Well, it is weird though don't you think?'' vroeg ik hem lichtelijk vragend. ''What dear?'' antwoordde hij vaag en oprecht geïnteresseerd.
''Well, when i was nineteen, my only wish was to meet you someday, it was one of my biggest dreams you know. Everyday i was wishing upon a star that i would meet you, could hug you and tell you what you meant to me.'' Ik zuchtte trillerig en dacht terug aan mijn jeugd, de jeugd waarin ik mij vaak eenzaam gevoeld had. ''Whenever i felt bad, whenever i needed someone, i would watch your videos. I would listen to your songs and i didn't felt that lonely anymore... Maybe it sounds stupid i don't know, but you were one of my biggest dreams.''
Harry's ogen werden langzamerhand wateriger en hij wreef geruststellend over mijn hand. ''You reminded me so much of myself sometimes.'' ik lachte en zuchtte gefrustreerd. ''Oh god, you know how many times i did think of you.'' ik schudde met mijn hoofd. ''I'm sorry, i sound like a weird fan girl.'' Harry nam mijn gezicht voorzichtig tussen zijn handen en wreef lieflijk over mijn met sproeten bedekte wangen. ''Sshh..'' bracht hij kalm uit. ''I don't think you're a crazy fangirl whom is obsessed with me, or crazy because you searched company in me when you were younger'' zijn ogen flitste onrustig tussen de mijne. ''Dreams are weird Ravenna'' hij bracht zijn lippen dichter naar de mijne en liet ze vlak voor mijn gezwollen lippen even hangen. ''They take you by surprise'' zuchtte hij.
Voor ik het wist drukte hij zijn lippen vol op de mijne, hij duwde mijn lichaam dichter tegen zijn lichaam en plaatste zijn hand in mijn nek. Onzeker liet ik mijn handen rusten in zijn krullen.
Hij maakte zijn lippen los van de mijne en staarde diep in mijn ogen.

''You are the dream i have searched for, for so many years Ravenna.''



-



Hallo!
Ik zag dat ik vijf abonnees had en ik wilde jullie eventjes bedanken!(yeah)
Verder had ik niet veel bijzonders te meldden haha, fijn weekend!
Groetjes..(hoera)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen