Foto bij Hoofdstuk 2

Wanneer we aankomen bij het strand staat de kleine parkeerplek al helemaal vol. Nieuwsgierig kijk ik om me heen. Zou het dan zo´n groot feest zijn? Wanneer Ryan me doorheeft moet hij lachen. "Wat?" vraag ik aan hem. Hij schud lachend zijn hoofd. "Niks hoor, het is alleen grappig om je zo te zien kijken." ik haal mijn schouders op. "Ik ben nog nooit naar een echt feest geweest met zoveel mensen." geef ik eerlijk toe. Hij vind me vast dom, 18 jaar en nog nooit naar een groot feest geweest. Ik bedoel, ik was wel naar wat feestjes geweest met vrienden als er iemand jarig was, maar dat was altijd met ouders erbij en onder controle. En nooit met drank. Of dronken mensen. Ineens bekruipt me een bang gevoel. Wat moest ik hier eigenlijk van verwachten? En wat moest ik doen? Is het raar als je nog nooit hebt gedronken op je 18e? Het mocht ja pas op je 21e, daar heb ik me ook altijd aan gehouden. Ryans stem haalt me uit mijn gedachtes. "Dat maakt ook niet uit, maar je moet je gewoon een beetje inhouden." waarschuwt hij mij. Ik kijk hem vragend aan. "Kijk May, je bent 18 jaar, je bent geen klein kind meer en je bent altijd verstandig geweest. Alleen op een feest als dit is het nou eenmaal druk, er wordt veel gedronken en weet ik veel wat mensen er nog meer doen. Ik wil je gewoon er voor waarschuwen dat als je vandaag gaat drinken, houd jezelf een beetje in, je hebt geen ervaring. Blijf bij mensen die je kent en.." Hij keek me nu serieus aan. "En, ga niet met eh, jongens mee ofzo he?" hij kijkt een beetje verlegen weg. Zijn bezorgdheid is lief, maar ook onnodig. Ik ben nooit geweest van de feestjes, drank of jongens. Dus het zal vast wel goed komen. Ik geef hem voor de grap een duwtje tegen zijn schouder waardoor ik zijn aandacht weer krijg. "Het komt echt goed, je kent me toch?" en hij geeft me een glimlach en knikt. "Gewoon lol hebben, beloofd? Niet steeds op mij letten." waarschuw ik hem en hij lacht. "Is goed mevrouw, beloofd!" zegt hij plechtig en we moeten allebei lachen.

Ineens hoor ik geklop tegen het raam naast me. Als ik kijk zie ik Kayla staan die me gebaard dat ik uit de auto moet komen. Ryan en ik stappen allebei de auto uit en hij geeft me een seintje dat hij richting het feest gaat, ik knik en vestig daarna mijn aandacht op Kayla die erg enthousiast blijkt te zijn.
"May, dit wordt geweldig! Weet je hoe druk het hier is en het allerbeste van alles.." en ze kijkt me met een grote grijns aan. "Er zijn heel veel leuke jongens." en ze beweegt grappig met haar wenkbrauwen. Ik schud lachend mijn hoofd en pak dan haar hand. "Kom, we gaan naar het strand ik wil niks missen!" zeg ik vrolijk en we lopen er samen heen. Toen we het houten trappetje afliepen richting het strand zagen we allemaal mensen lopen, rode bekertjes op de grond en dreunde de muziek al in mijn oren. Er stond een witte tent waar onder tafels stonden met van allerlei soorten drinken en bakken met chips. We lopen automatisch naar de tent en begroeten ondertussen alle bekende gezichten die we tegen komen. Ik voel een tikje op mijn schouders als ik net bij de tent ben en draai me om. "Justin!" zeg ik vrolijk en ik geef hem een knuffel. Ik had hem bijna de hele vakantie niet gezien. Hij was een hele goede vriend van me en ik kende hem al jaren, ik was blij dat hij er was. "Hoe gaat het met je? Heb je veel te lang niet gezien." vraagt hij aan me. Ik knik. "Ja het gaat wel goed, heb veel gewerkt in de vakantie. En met jou? Je was naar Italië toch?" vraag ik terwijl we nog een stukje verder de tent inlopen. "Ja klopt, het was wel leuk maar eh, denk dat ik volgend jaar met vrienden op vakantie ga, word na 1 week met mijn broertje in de tent al helemaal gek." zegt hij lachend en ik lach met hem mee. We komen aan bij de tafel met drinken en ik kijk wat er allemaal staat. Ik zie Kayla al wat alcoholisch voor haarzelf inschenken en vraag me af wat ik moet doen. Letterlijk het enige wat ik ooit qua alcohol heb gehad, is champagne met het nieuwe jaar. "Wat neem jij?" vraagt Kayla me. Ik haal mijn schouders op. "Ik weet het eigenlijk niet zo goed." zeg ik een beetje beschaamd. Gelukkig is Kayla nooit een persoon die een lullige opmerking maakt en pakt een beker voor me. "Ik weet wel iets wat je vast lekker vind" en ze pakt een fles met rode drank erin. Als ze ziet dat ik er vragend naar kijk beantwoord ze mijn gedachtes. "Het is rode wodka, ik mix het voor je met sinas, daar houd je van toch?" ik knik dankbaar. Ik wist wel dat ze al wat verder met al deze dingen was, nouja, met alles eigenlijk. Alleen ik was bang dat ze er dom over zou doen, dat ik er niks van wist. Gelukkig doet ze dat niet en helpt ze me juist alleen. Zij wist ook wel dat ik het brave type was maar ze vond het niet erg, ze is echt mijn beste vriendin.

Ik loop met Kayla en Justin een beetje de menigte in en we staan rondom het kampvuur. Het was een leuke sfeer die er was en ik vermaakte me nu al. Na een tijdje naar het kampvuur gekeken te hebben draaide ik me om om iets tegen Kayla te zeggen, maar ze was nergens te bekennen. Justin ook niet. Ik wurm mezelf door de menigte rondom het kampvuur en zodra ik eruit ben botst iemand tegen me aan en valt mijn drinken over mijn shirt heen. "Jezus kijk even uit." zeg ik boos zonder op te kijken. "Kijk zelf uit en praat even normaal tegen me" zegt de onbekende stem gemeen terug. Wanneer ik op kijk is het een jongen die ik niet ken. Ik schud chagrijnig mijn hoofd. "Ach, nu durf je niks meer te zeggen zeker?" grapt de jongen en zijn vrienden beginnen om hem heen te lachen. Hier heb ik dus echt geen zin. "Je had ook gewoon even sorry kunnen zeggen." en ik kijk hem boos aan. Hij komt een stap dichter naar me toe en kijkt me raar aan. "Ik wil het ook wel even voor je schoonmaken" en hij kijkt met een grijns naar beneden naar de vlek op mijn shirt. Ik maak een afkeurend geluid en probeer de jongen van me weg te duwen. Hij moet echt even normaal doen nu. Hij blijft staan waar hij staat en begint dom te lachen. Is hij dronken ofzo? Ineens word de jongen door iemand weggeduwd en hij valt op de grond. "Volgens mij wilt ze niet dat je zo dicht bij haar staat man, luister daar gewoon naar." zegt een bekende stem die ik al een tijd niet heb gehoord. Als de jongen zich omdraait herken ik hem meteen, en hij mij ook. "Evan?" vraag ik verbaasd. Hij kijkt mij ook onwerkelijk aan. Maar al snel trekt hij me in een knuffel. "May! Gaat het wel goed?" vraagt hij bezorgd. Ik trek me terug uit zijn knuffel en knik. "Ja het gaat prima, hij is gewoon dronken." antwoord ik hem. "Ja maar dat betekend niet dat hij je niks aan kon doen." zegt hij terwijl hij kijkt naar de jongen die nog steeds op de grond ligt te proberen op te staan. Evan trekt me aan mijn pols mee naar een rustigere plek en kijkt me met een aparte blik aan. "Uhm, wat is er?" vraag ik hem een beetje ongemakkelijk. Hij schud even zijn hoofd alsof hij zichzelf uit zijn gedachtes haalt en geeft me dan een glimlach. "Sorry ehh, ik was gewoon aan het nadenken ik bedoel ehm.." stamelt hij en hij wrijft even over zijn kin. Ik kijk hem vragend aan."Ik heb je twee jaar niet gezien May, je bent heel erg veranderd, je bent eh, echt een vrouw geworden. Je was 16 toen ik je voor het laatst heb gezien." zegt hij zacht. Ik zie aan hem dat hij zich een beetje schaamt. Ik voel mijn wangen kleuren. Ik kan me voorstellen dat ik er anders uitzie, ik was ook heel erg veranderd de afgelopen 2 jaar. Ik was inderdaad echt meer een, vrouw, geworden. En aangezien ik met alles al super laat was, is het de afgelopen 3 jaar allemaal heel snel gegaan. "Oh ehm, jij bent ook best veranderd" zeg ik ongemakkelijk. Ik heb geen idee wat ik anders moest zeggen. Niet dat ik loog, hij was veranderd. Zijn hele uitstraling was meer volwassen en hij was breder geworden en, gespierder? Ik betrapte mezelf er op dat ik naar hem aan het staren was en kijk snel naar de grond. Wat gebeurde er? Waarom was deze rare spanning er tussen ons?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen