Foto bij What it takes 14 - Surprise

Sophie.


Vandaag hadden we een rust dag gekregen. Nouja, voor mij is het niet echt een rust dag want ik heb mijzelf gewoon laten inplannen op mijn werk. We hoeven in ieder geval niet te repeteren. Ik had me netjes gekleed voor mijn werk, dat deed ik overigens altijd. Ik werk bij een klantenservice van een grote webshop voor kleding.
Ik help klanten met het oplossen van hun problemen en of andere dingen. Vandaag zou er een nieuwe collega komen die ik moet inwerken. Hij loopt de hele dag met mij mee. Ik weet nog niks over hem, het enige wat ik weet is dat zijn naam Harvey Stynes is. Ik ben benieuwd of hij een beetje in het team zal passen. Ik kijk op als ik mijn naam hoor.
''Sophie, Harvey wacht op je in de personeelsruimte.'' ik knik en vergrendel mijn computer. Ik strijk mijn trui recht en loop richting de personeelsruimte met mijn kop koffie in mijn handen. Mijn haren had ik in een losse staart naar achter gebonden.
Ik open de deur van de personeelsruimte en loop naar binnen toe. ''Harvey?'' vraag ik en kijk rond. ''Ja?'' Er wordt geantwoord in het engels. Ik frons eventjes. Engels?
Ik kijk op naar de plek waar de stem vandaan komt. Mijn ogen worden groot en ik sta aan de grond genageld. Ik laat van de shock mijn kop koffie uit mijn handen op de grond vallen. ''Oh god..'' hoor ik hem zeggen waarna hij opstaat. Voor mijn neus wordt gauw de koffie weggeveegd. Ik kan niks meer zeggen, ik voel me alsof ik stijf aan de grond genageld sta terwijl de jongen met zijn prachtige doordringende ogen, mij aankijkend op mij afloopt. Mijn hart stokt in mijn keel en ik voel dat ik het warm krijg. Hij haalt een hand door zijn donkere haren heen en steekt hem dan naar me uit. ''Jij heet geen Harvey..'' is het eerste wat ik zeg, waarop hij begint te lachen. Voorzichtig krijg ik mezelf zo ver om zijn hand vast te pakken. Een korte rilling gaat door mij heen, of misschien wel een schok.. Ik weet het niet. Ik zie aan zijn blik die veranderd dat hij hetzelfde ervaart. ''Hi, ik ben Harry Styles.'' zegt hij. ''Wow....'' is het enige wat ik kan uitbrengen. Ik voel mijn handen trillen. Hij heeft hem nog steeds vast. Hij legt zijn vrije hand op mijn pols. ''Kalm maar aan.. Zo eng ben ik niet.'' grijnst hij. Ik schud mijn hoofd. ''Ik weet het.. Ik ben gewoon in shock.'' lach ik en kijk hem aan. Harry lacht. Zijn lach is prachtig. ''Ik ben Sophie.'' breng ik na kort staren uit. ''Prachtige naam. Sophie.'' Zijn stem is zacht maar tegelijkertijd ruw en hees op het moment dat hij mijn naam uitspreekt. Ik weet even niet meer wat ik moet doen of zeggen. ''Je bent echt in shock he.'' grijnst hij. Ik knik eventjes. ''Mag ik je een knuffel geven?'' vraagt hij voorzichtig. Wat schattig dat hij me dat vraagt. Ik knik. ''Tuurlijk.'' glimlach ik verlegen en strek mijn armen uit naar hem toe gericht. Hij slaat twee stevige licht gespierde armen om mij heen en trekt me in een knuffel.
De zoete geur van zijn luchtje dringt tot me binnen. ''Cool water..'' zeg ik. Shit, dat moest ik alleen denken... Jezus Sophie, doe even normaal. Hij laat me grijnzend los. ''Dat heb je goed geroken.'' zegt hij. Ik grijns even en knik. ''Laten we even gaan zitten..'' zegt hij en pakt mijn hand vast. Hij neemt me mee naar de stoelen en schuift er netjes eentje naar achter. Ik kijk hem nogal verbaasd aan. ''Ik heb nog nooit iemand gehad die mijn stoel naar achter schoof, ik voel me net een prinses.'' lach ik. ''Ik heb goede manieren.'' grijnst hij en gebaart dat ik mag gaan zitten. Ik neem plaats en schuif mijn stoel aan. Terwijl er twee mokken koffie worden neergezet neemt ook Harry plaats.
Ik haal even diep adem. ''Beetje bijgekomen?'' ik kijk hem aan. Zijn ogen betoveren me en maken me verlegen, maar ze maken me ook geïnteresseerd. Zijn ogen zijn mysterieus. ''Ja... Het is eventjes een shock als je denkt dat je ene Harvey Stynes moet inwerken en dan toch Harry Styles voor je neus hebt staan.'' lach ik. ''Ik vond het al een vreemde naam.'' zeg ik eerlijk. Hij schud lachend zijn hoofd. Ik neem een slok van de koffie en brand mijn tong, maar probeer het niet te laten merken. ''Verbrand?'' Mislukt.. Ik knik. ''Ben bang van wel.'' glimlach ik.
Hij glimlacht en bekijkt me eens goed. ''Ik heb je optredens gezien bij X Factor.'' zegt hij en bijt zacht op zijn lip.
''Wat vond je ervan?'' vraag ik. ''Ongelofelijk..'' ik stop even kort met ademen van spanning. ''Goed.'' maakt hij zijn zin af.
Ik knik en merk dat ik direct rood aanloop en verlegen wordt van zijn compliment. ''Dankjewel...''
''Weet je waarom ik hier ben?'' vraagt hij. ''Nou, ik denk niet om ingewerkt te worden hier..'' lach ik.
Hij schud lachend zijn hoofd. ''Nee.. Ik ga samen met jou zingen in de komende live show.'' zegt hij. Mijn mond valt even open. ''Jezus...'' ik sla mijn handen voor mijn mond. ''Wat gaaf!!'' breng ik erna uit. ''Ik vind het een hele eer om met je het podium op te mogen.'' zegt hij. Ik kijk hem verbaasd aan. ''Doe normaal! Het is voor mij een hele eer, niet voor jou.'' zeg ik. Een glimlach siert zijn lippen.
''Niet zo bescheiden. Je bent ontzettend getalenteerd.'' zegt hij. Verlegen sla ik mijn ogen neer. ''En aantrekkelijk..'' fluistert hij zacht, wel hard genoeg zodat ik het hoor.
Ik bekijk hem en merk dat ik nog roder aanloop als eerder. Hij steekt speels zijn tong naar me uit. Ik grinnik eventjes.
''Ga je mee naar de studio?'' zegt hij. Ik knik en drink mijn inmiddels meer afgekoelde kop koffie op.
Ik sta op en pak mijn jas van de kapstok. ''Klaar voor, Harvey?'' grap ik. Hij lacht. ''Zeker, Sophie.'' Opnieuw spreekt hij mijn naam weer op dezelfde aantrekkelijke manier uit als eerder. Ik bijt op mijn lip. We stappen samen de lift in en staan eventjes wat ongemakkelijk voor ons uit te kijken. Zeg iets Soph, zeg iets.
''Ben je vandaag aangekomen in Nederland?'' vraag ik maar. Hij kijkt me aan, glimlachend omdat ik een gesprek begin. ''Je bent geland.'' zegt hij. Ik grinnik. ''Ik ben vanmorgen vroeg aangekomen. Ik heb mijn spullen afgezet en ben daarna hierheen gekomen.'' zegt hij. Ik knik. ''Vanmiddag heb ik de hele dag om Nederland te verkennen.'' zegt hij.
Ik knik eventjes. ''Er zijn veel dingen te zien.'' zeg ik. ''Misschien, kun jij me rondleiden?'' stelt hij voor en kijkt me schuin aan.
Een kleine glimlach siert mijn lippen. ''Wel.. Als ik vanmiddag geen plannen had gehad had ik dat graag gedaan.'' zeg ik.
''Misschien morgen?'' hij haalt nonchalant zijn schouders op en kijkt me doordringend aan. Ik knik zacht en bijt op mijn onderlip. De liftdeuren openen en Harry maakt de weg voor me vrij. ''Wat een manieren...'' grinnik ik. Hij grijnst. ''Of je hebt gewoon nog nooit een echte heer meegemaakt.'' zegt hij en legt zijn hand op mijn onderrug. De plek waar zijn vingers mij aanraakten laat hij even los met een schokje, om vervolgens weer zijn hand op mijn rug te leggen. We stappen samen een grote auto in die voor het hotel op ons wacht.

Reacties (2)

  • Writex83

    Yay, Harry is er.

    Al vind ik het vreemd dat Sophie werkt terwijl ze mee doet aan X Factor want er zijn nog zoveel dingen die er ook bij houden als; interviews, fotosessie, fans zien, repetities, vocal pauze, choreografie, etc. Mocht ze ervoor een baan hebben, stop je daarmee want je hebt er geen tijd meer voor. Moest het toch kwijt. (;

    1 jaar geleden
  • CrazyUnicornLuf

    woehoeoeoeoe!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen