Foto bij What it takes 18 - dinner

Sophie.


Na een aantal uur te relaxt in het Vondelpark gezeten te hebben en gepraat te hebben besluiten we om te gaan lopen naar het Leidseplein. Het wordt een stuk rustiger in het Vondelpark en daarom zien we ook bijna geen mensen. Harry pakt mijn hand vast en kijkt me aan. Ietwat blozend kijk ik naar onze handen. ''Maak ik je verlegen, Sophie?'' vraagt hij.
Ik bijt zacht op mijn lip. ''Misschien een beetje.'' zeg ik. ''Mooi.'' is zijn antwoord. Ik schud lachend mijn hoofd. ''En ik jou?'' vraag ik nieuwsgierig terug.
''Misschien een beetje.'' knipoogt hij speels. Ik glimlach en wend mijn blik opzij. ''Leuk dat je me zo een deel van de stad laat zien..'' zegt hij en kijkt me aan. ''Ik doe het graag, ik denk dat je hier normaal gesproken niet zoveel tijd voor hebt.'' zeg ik en haal een hand door mijn haren heen.
Hij knikt. ''Het is ook lastig om echt te weten waar je heen moet.'' zegt hij. ''Snap ik.. Ik ben wel bekend in Amsterdam. Ik heb hier gewoond.'' glimlach ik. ''Echt, nu niet meer?'' vraagt hij. Ik schud mijn hoofd. ''Ik woon nu in Amstelveen, dat is hier wel vlakbij.'' zeg ik. Hij knikt. ''Overnacht je in Amsterdam?'' vraag ik. ''Nee, gewoon in het dorp waar de opnames zijn.'' zegt hij. ''Dat is relaxt. Ik moet elke dag naar huis toe rijden in de file.'' lach ik.
Harry grijnst en haalt zijn schouders op. ''Maar je hoeft je nacht niet in een hotelkamer door te brengen.'' glimlacht hij klein. Ik knik instemmend.
''Verveel je je niet op den duur?'' Harry kijkt me met een glimlach aan. ''Nou, het is soms best wel eenzaam om helemaal alleen te touren of te reizen. Maar als ik me eenzaam voel zoek ik mensen van de band op bijvoorbeeld.'' vertelt hij. Ik knik. ''Ik zou het niet kunnen denk ik.. Alleen.''
''Je gaat het binnenkort ervaren.'' zegt hij. Ik frons. ''Ik?'' Hij knikt. ''Je bent hartstikke getalenteerd, reken maar van wel.'' zegt hij. Ik merk dat ik bloos. ''Dat is lief..'' zeg ik. ''Maar het scheelt dat dit waarschijnlijk in Nederland zal zijn. Dan kan ik altijd nog naar huis.'' zeg ik. Hij knikt. ''Of niet alleen in Nederland.'' knipoogt hij. ''Dat zou echt heel bizar zijn..'' zeg ik.
We lopen de sushi tent binnen en we krijgen een plek afgelegen achter een muurtje. ''Hier kan ik mijn hoed en bril afzetten.'' grijnst hij. ''Eet wat gezelliger..'' lach ik. ''Staat het me niet goed dan?''
''Oh jawel, maar ik kijk liever in je ogen..'' glimlach ik. Hij grijnst en kijkt me schuin aan. ''Ik ook bij jou. Je ogen zijn prachtig..'' zegt hij. Ik loop rood aan. Ook Harry bloost op zijn beurt en legt zijn hand kort op de mijne. ''Dit helpt niet..'' lach ik en kijk op als we gestoord worden door de serveerster die ons vraagt wat we willen drinken.
''Wijntje doen?'' stelt Harry voor. ''Is goed..'' Harry bestelt twee rode wijntjes voor ons. ''Oké, als je op de kaart kijkt mag je kiezen wat je wilt en dan kruis ik het aan op het blaadje.'' ik houd het blaadje omhoog en glimlach. Ik begin voor mezelf vast te kruizen en luister naar wat Harry graag wilt, waarna ik de kaart op het randje leg. Onze wijn wordt gebracht en de kaart meegenomen. ''Moet je dit niet vloggen?'' lacht Harry.
Ik lach en pak mijn telefoon. ''Laat ik het maar doen...'' we proosten met ons wijntje al filmend. ''Ik kan wel een documentaire hiervan maken. De avonturen van Sophie en Harry in Amsterdam.'' grap ik. Harry begint te lachen. ''Wel een leuke herinnering.'' zegt hij. Ik knik. ''Dat is zeker waar. Maar je hebt al foto's van me. Als je ook nog video's wilt ga je toch wel een beetje op Jack lijken.'' grap ik. Hij kijkt me verontwaardigd aan maar kan zijn lach niet inhouden. Met een attitude doet hij Jack na. ''Sophie, we gaan uiteten.'' doet hij hem na.
Ik moet hard lachen en neem een slok van mijn wijn. 'Ik ben hier liever met jou..'' geef ik eerlijk toe. Hij grijnst. ''Daar ben ik blij om.'' knipoogt hij.
Onze sushi wordt voor ons neergezet. Harry pakt op zijn beurt zijn telefoon. ''Ga even goed zitten, je haar zit goed.'' ik rol lachend met mijn ogen. ''Ja ik zeg het vast.. Je bent toch een vrouw.'' zegt hij. Ik moet lachen. ''Harry...'' grinnik ik. Ik pak de sushi stokjes met mijn vingers. Harry begint me te filmen. ''Deze dame kan niet wachten tot ze mag aanvallen..'' lacht hij en filmt mij. Ik moet lachen en schuif de schaal naar me toe. ''Dit is allemaal van mij toch?'' lach ik. Hij schud lachend zijn hoofd en stopt met filmen. ''We zijn goede vloggers.'' grap ik. Harry schud zijn hoofd. ''Daarvoor filmen we tekort.'' zeg ik. ''Ik praat veel liever gewoon tegen je dan dat ik tegen een camera aan het praten ben.'' lach ik.
Hij kijkt me aan. ''Ik ben veel knapper dan je telefoon.'' ik begin te lachen. ''Zou niet goed zijn als dat niet zo was.'' zeg ik en kijk hem aan.
''Dat is waar.'' zegt hij en kijkt me aan. ''Eet smakelijk beauty.'' knipoogt hij. ''JIj ook, handsome.'' flirt ik terug. Harry grijnst en begint van zijn sushi te eten. Ik begin ook te eten.
''Woon je op jezelf?'' vraagt Harry me. Ik schud mijn hoofd. ''Ik woon met mijn moeder en mijn broer. Maar die zit in het leger, dus die is doordeweeks niet thuis..'' zeg ik en kijk hem aan. Hij knikt even. ''Heftig... en je vader?'' vraagt hij. Ik bijt zacht op mijn lip. ''Mijn vader zat bij het leger..'' zeg ik. ''Zat?'' ik knik zacht en neem een slok van mijn wijn. ''Hij is een jaar geleden overleden tijdens een uitzending.'' zeg ik en kijk hem aan. Hij is even stil. ''O... wat heftig.'' zegt hij. Ik slik even en glimlach. ''Ik heb het een plekje kunnen geven..'' zeg ik. ''En jij?'' vraag ik om het onderwerp te veranderen. ''Ik woon wel op mezelf, maar heb een moeder, vader, zusje en een stiefvader.'' vertelt hij. Hij pakt zijn telefoon en laat foto's zien. ''Ze zien eruit als lieve mensen..'' glimlach ik. Hij knikt.
''Ze zijn ook echt heel erg lief.'' zegt hij tevreden. ''Missen ze je niet enorm als je zovaak weg bent?'' vraag ik hem. Harry knikt. ''Ik bel zoveel met ze als ik kan, of facetimen.'' vertelt hij.
Ik knik. Ik pak mijn telefoon en laat Harry foto’s van mijn familie zien. “Vind je het niet moeilijk dat je broer dan ook bij het leger zit?” vraagt hij me. “Nouja, ja en nee.. Ik vind het zo enorm dapper dat hij dat voor ons doet en heb daar echt respect voor. Maar ik vind het wel altijd moeilijk als hij echt op uitzending gaat.” zeg ik. Harry knikt. “Nu wel extra moeilijk. Sinds dat mijn vader overleden is is hij nog niet gegaan hoor.” zeg ik.
Terwijl de avond vordert kletsen en eten we veel. Nadat we samen ons toetje hebben gedeeld leg ik mijn hand zuchtend op mijn buik. “Ik zit helemaal vol.” lach ik. “Anders ik wel..” hij leunt achterover en kijkt me met een goedkeurende grijns aan. “Waarom zit je nou elke keer zo naar me te staren?” Lach ik. Hij haalt zijn schouders op. “Ik weet het niet. Je hebt iets mysterieus.” zegt hij. Ik glimlach eventjes en wiebel met mijn wenkbrauwen. “Ik ben ook heel mysterieus.” grinnik ik. Hij lacht en kijkt op zijn horloge. “Het is al half elf.” Merkt hij op. Ik knik. “Zal ik je naar je hotel rijden?” vraag ik. Harry knikt. “Morgen weer een drukke dag.” We staan op waarna Harry naar de balie loopt om te betalen. Ik grijns als hij terugkomt. “Had niet gehoeven.” zeg ik. “Ik trakteer graag..” zegt hij. Hij steekt zijn arm uit. Ik leg mijn hand om zijn arm en samen gaan we richting de auto.
Ik stop na een halfuur rijden bij zijn hotel. “Zijn we dan..” Zegt hij. Ik kijk hem aan. “Ik vond het echt super gezellig.. Het is jammer dat de dag zo snel voorbij was.” zeg ik. Hij kijkt me aan en grijnst. Ik merk dat ik licht bloos van zijn blik. “Ik vond het ook leuk.. Laten we dit nog eens doen..” zegt hij. Harry legt zijn hand op mijn been en brengt zich dichterbij me. Ik kijk van zijn lippen naar zijn ogen, maar hij drukt toch zijn lippen op mijn wang. “Ik zie je morgen, Soph..” fluistert hij. Ik kijk hem aan. “Je gaat niet weg zonder een knuffel.” Lach ik en spreid mijn armen. Lachend knuffelt hij me. Ik druk een zachte kus op zijn wang. “Welterusten Soph.” De manier hoe hij Soph uitspreekt.. is zo enorm statisfying en opwindend. Ik bijt zacht op mijn lip. “Welterusten, Haz..” knipoog ik en kijk hem na als hij de auto verlaat. Bij de ingang van zijn hotel zwaait hij nog eens naar me. Mijn gedachten alle kanten op gaande rijd ik naar huis.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen