Foto bij 7

It's funny how one thing happens
That changes your whole point of view
Everything that seems to matter
Is cast aside for a better dream
You're growing faster with every minute
Second photograph.
I wish I could spend more time with you
My little nephew
Every day's a new discovery
I'm a child again looking through your eyes
Every step you're teaching me
Out of full cried "get up and smile"
You're growing faster with every minute
Second photograph.
I wish I could spend more time with you
My little nephew
But you're far away and I'm over here
Memories are lost in the span of your soul
When I go will you miss me?
When I go will you remember me?
You're growing faster with every minute
Second photograph
I wish I could spend more time with you...
See you learn to tie you shoes
Say that skies are blue
And that your best friend is me.
My little nephew

Ravenna Morena.





Ik wreef uitgeput in mijn ogen en opende ze met moeite. De overgebleven restjes mascara lieten mijn wimpers aan elkaar plakken. Waardoor ik een paar keer goed moest wrijven om ze uiteindelijk te kunnen openen.
Zuchtend draaide ik mijzelf om en greep ik tastend in het donker naar m'n mobieltje, die ik de avond ervoor op Harry zijn nachtkastje had neergelegd.
Ik klikte het schermpje aan en werd meteen verblind door het felle licht, snel draaide ik mijzelf om zodat ik Harry niet zou wakker maken met het licht. Ik liet mijn ogen rustig over het scherm glijden wennend aan het veels te felle licht en zag dat het half drie s'nachts was inmiddels.
Ik kreunde zachtjes en ik probeerde Harry niet wakker te maken.
Ik wurmde mijzelf voorzichtig uit zijn greep en ging rechtop zitten, zuchtend wrijvend in mijn blonde haar. Harry stommelde wat in zijn slaap en draaide zichzelf weer rustig om, te diep slapend om op te merken dat ik wakker was geworden.
Zuchtend wreef ik over mijn armen, de koude lucht die zich bevond in Harry's kamer gaf me kippenvel, nu ik niet meer warm onder de dekens lag. Doelloos staarde ik naar de donkere muur in de gitzwarte kamer, ik pakte mijn mobieltje en verliet de kamer muisstil, ik had echt geen zin om door te slapen. Ik sloot de deur zo stil mogelijk en hobbelde op mijn tenen naar de keuken, waar ik vermoeid plaatsnam aan de eettafel, ik snoof de frisse lucht die door het bovenraampje binnenkwam dankbaar in en genoot van de stilte, ik liet mijn blik door het raam naar buiten glijden en ik genoot, ik vond de natuur s'nachts op zijn mooist. Stil en kalm. Ik glimlachte zwakjes, stilte en rust was iets wat ik enorm waardeerde, waar ik enorm van hield, alleen zijn liet me goed voelen, ik was graag alleen en ik ben altijd wel een beetje een 'loner' geweest. Niet dat ik geen vrienden had, of niet kon maken, ik was gewoon graag op mijzelf. Ik slikte. De gedachte dat dat zou gaan veranderen was kwellend, gefrustreerd beet ik op mijn roze onderlip en ik kantelde mijn hoofd naar achter, de tweestrijdige gevoelens die ik had tegenover Harry borrelde weer op en ik zuchtte luid. Ik wist echt niet wat ik aanmoest met deze situatie.
Ik stond op en liep langzaam naar de voordeur, aftastend op het geluid, hopend dat Harry ondertussen niet wakker was geworden, bij de voordeur draaide ik het slot om en schoof ik snel mijn voeten in de pantoffels van Harry die zich bevonden naast de voordeur. Ik opende voorzichtig de deur en glipte er stilletjes door heen.
Ik trok de deur achter me dicht en realiseerde me niet veel later dat ik geen sleutels of iets dergelijk had, zelfs geen jas.. De koude wind liet me rillen, echter genoot ik er wel van. Even stond ik stomverbaasd voor de gesloten deur, mijzelf hatend voor de domme actie die ik had uitgevoerd.
Maar, ik draaide mijzelf om en begon te wandelen op Harry's grote erf. Het was rustig en ik genoot van de geluidjes die uit de natuur kwamen, de krekels die aan het tjilpen waren. De uil die prachtig zong, het water wat kalm heen en weer bewoog. De prachtige maneschijn die een betoverend effect had op het landschap wat Harry bezitten. Ik liet mijzelf zakken in het ietwat natte gras en ik genoot van de aanraking op mijn huid, het gras kriebelde en voelde koud aan, ik liet mijzelf naar achter vallen en legde mijn handen onder mijn hoofd als steun, de kleine sprietjes gras vonden een weg tussen mijn vingers en ik glimlachte zwakjes bij het voelen van de aanraking. Ik staarde naar de verschillende sterren die prachtig fonkelde in de donkere nacht, ik keek naar de maan en al haar imperfecties. Beseffend hoe bloedmooi ze eigenlijk was.
Ik kon niet geloven dat mensen niet konden genieten van stilte, niet konden genieten van het moois wat de natuur kon meebrengen. De nacht was altijd mijn favoriete deel geweest van de dag, wanneer de straten leeg waren, wanneer de geluiden van de natuur niet meer overheerst werden door de chaotische stadsdrukte. Ik genoot van de nacht. De nacht is voor mij zoveel levendiger dan dat de dag is. Ik zuchtte genietend en voor het eerst deze weken voelde ik me echt ontspannen.
Een glimlachje sierde mijn gezicht en ik kukelde langzamerhand in slaap, in de natuur. Met alleen het gezelschap van mijzelf en de maan.

-

Onrustig schoot ik wakker en verward keek ik om me heen, o ja ik was in slaap gevallen in Harry's prachtige tuin, ik glimlachte zwakjes. Ik keek verward op mijn mobieltje en zag dat het inmiddels al weer tien voor vier in de nacht was. Had ik toch een uurtje geslapen, mompelde ik tevreden in mijzelf. Ik liet mijn hand glijden over het nog wat natte gras, toen ik een blik wierp op Harry's huis zag ik dat het keukenlicht aanstond, verbaasd duwde ik mijzelf omhoog en ik kneep mijn ogen dichter bij elkaar, die had ik toch uitgedaan? Niet veel later verscheen Harry zijn gedaante door het grote keukenraam, hij liep ijsberend heen en weer met zijn handen in zijn haar, fuck hij was mij kwijt natuurlijk! Ik rende als een gek naar de voordeur en drukte ongeduldig op de bel, niet veel later deed Harry verbaasd open. ''Ravenna!'' bracht hij bezorgd uit. ''I'm sorr-'' Hij trok me in een knuffel en siste in mijn oor. ''Why are you outside?! Are you nuts!'' Ik duwde hem van me af en keek hem bedenkelijk aan. ''No i just wanted to go for a walk, thats all'' antwoordde ik simpel. Hij keek me spottend aan. ''A walk.. a walk? its midnight?'' hij snoof zijn neus en schudde afkeurend met zijn hoofd. Ik keek hem echter arrogant aan en kon een kleine glimlach niet onderdrukken, ik kende hem pas net maar hij gedroeg zich nu al zo bezorgd, ik kon het niet laten en kroop in zijn armen. ''I'm sorry'' verontschuldigde ik me terwijl ik mijn armen strak om zijn middel sloeg. Hij zuchtte en sloeg ook zijn armen om mijn middel heen. ''Don't scare me like that again loony freckle. It was terrifying, i thought it was all a dream. That you were just a dream..'' verbaasd keek ik hem aan. ''A dream?'' herhaalde ik hem. ''Yes, that you never existed and that i made you up or something like that.'' ik stak mijn tong vermaakt uit. ''Oh that would be sad hm.'' antwoordde ik zelfingenomen terwijl ik mijn koude hand op zijn warme rug neerlegde. ''Yes it would be sad Ravenna, you're the best dream i've ever had you know.'' ''Oh stop it.'' lachte ik. ''You have known me for like what.. two weeks now!'' ik schaterde en trok mijzelf uit onze fijne knuffel, hij deed zo dramatisch, we kende elkaar nog maar net. Harry leek echter niet zo geamuseerd en stapte beledigd naar achter. ''I'm serious Ravenna, you do something with me i dont know.'' bracht hij onzeker uit terwijl hij zijn haar naar achter gooide. Ik slikte betrapt, ik had hetzelfde gevoel, al kende we elkaar maar net. Ik wist wat hij voelde, dit gevoel had ik ook. Alleen was ik te angstig om mijzelf zo snel te openen. Ik vond al dat ik me aardig snel had geopend voor deze jongeman, het was eng. Ik wilde niet dat hij me zou laten barsten, wat als ik mijzelf zou openen voor hem en hij me aan de kant zou schuiven voor een nieuwe overwinning? Mijn vertrouwen was zovaak gebroken, dat de gevoelens die ik had tegenover hem, eerder verwarrend waren. De situatie die zich rondom ons speelde werkte immers ook niet mee, hij had er voor gezorgd dat de media lucht van mij had gekregen. Mijn handen trilde en ik ademde zwaar.
''Harry i. i-.'' stommelend probeerde ik uit mijn woorden te komen, Harry stapte rustig in mijn richting en trok me opnieuw in een knuffel. Verward en onzeker sloeg ik mijn armen om zijn middel.
Hij drukte een kusje tegen mijn kruin en humde zachtjes terwijl hij ons heen en weer bewoog. ''Harry it's four o'clock in the morning what are you doing!'' bracht ik giechelend uit. Hij trok me enthousiast mee naar de keuken en zette de radio zachtjes aan. Verbaasd keek ik hem aan toen hij een pak brownies uit de kast trok. ''What about a midnight snack, my lovely loony freckle?'' vroeg hij grijnzend. Met grote ogen keek ik naar de halfnaakte jongeman voor me die vrolijk een pak brownies omhoog hield.
Hij betrapte mijn blik gericht op zijn lichaam en trok speels zijn mondhoek omhoog. ''Well you can have me as midnight snack then'' antwoordde hij grijnzend terwijl hij de pak brownies terug in de kast zette. Ik schrok en riep direct. ''No, the brownies will do!'' Hij liet een teleurgesteld geluidje horen en pakte de brownies weer terug uit de kast. ''You sure you don't want me as midnight snack, i've heard i tasted like sugar.'' hij gooide grijnzend een knipoog mijn kant op. ''No i prefer chocolate over sugar.'' antwoordde ik droog. Harry kneep lachend in mijn zij, ik schrok en stapte een stapje achteruit. Hij. Voelde. Net. Mijn. Vet. Ik slikte mijn obsessieve gedachten weer weg.
Ik slikte en herstelde mijzelf weer gauw. ''So.'' antwoordde ik neerbuigend, terwijl ik de pak brownies openscheurde en deed wat er op de instructies stond.
Harry keek aandachtig hoe ik aan het klungelen was met de verschillende zakjes poeder en hoe ik klungelend op gevoel er maar wat water bij goot. ''Is that the right amount of water?'' merkte Harry op. ''Hm no, i dont know.'' hij schudde zijn hoofd breed grijnzend en trok me tegen hem aan. ''Oh my loony freckle, always breaking the rules hm.'' ik legde mijn handen neer op zijn blote borstkas en keek verwonderd naar zijn tattoos. ''I like your tattoos'' zei ik zachtjes.
Hij pakte mijn arm beet. ''I love yours to! especially the rose on your hand.'' hij greep mijn hand beet en kuste zachtjes op het zwart witte roosje.
Even stonden we zo, oog in oog. Een trillerige zucht verliet mijn mond. Hij maakte me zo nerveus. Hij hield zijn blik gericht op mijn roze, gezwollen en inmiddels droge lippen. Langzamerhand bracht hij zijn lippen dichter naar de mijne. Ongeduldig wachtte ik af tot hij zijn lippen op de mijne zou drukken. Hij stopte een paar centimeters voor mijn mond en grijnzend bracht hij uit. ''I think the oven is warm enough.'' Ik gromde geërgerd en duwde tegen zijn borstkas wat hem deed lachen. ''Harry fuck you!'' antwoordde ik lachend. Een rozige blos verscheen op mijn wangen. ''Ravenna..'' begon hij plotseling, de spanning was om te snijden. ''Hm.'' ik duwde het bakje met het chocoladegoedje in de hete oven en sloot deze weer netjes. ''I really want you to be my girl, like official.'' zei hij zachtjes terwijl ik een zekere vorm van onzekerheid in zijn stem hoorde. Mijn ogen werden groot. ''Harry are you serious?'' bracht ik ongelovig uit. ''Yes, i really am.'' antwoordde hij formeel, hij streek met zijn duim langs mijn lippen en gaf een klein kusje tegen mijn wang. ''Please, i want you to be mine. You're so gorgeous fuck, the past two weeks i only thought about you, you make me crazy, you're so funny. You're amazing please be mine Ravenna, please.'' smeekte hij. Ik slikte moeilijk, ik schrok echter van zijn vraag. ''Harry, why?'' vroeg ik oprecht, waarom zou hij mij willen. Hij had keuze uit duizenden meisjes, duizenden over de hele wereld, modellen, actrices hij hoeft maar in zijn vingers te knippen en het droommeisje staat voor zijn neus. ''Why? Are you for real? Have you seen how gorgeous you are, how amazing and talented you are, how ambitious and driven you are, oh god it's so sexy how you can be so passionate about something.'' hij lachte humorloos en sloeg gefrustreerd zijn handen in zijn haar. ''Babe please.'' ''Harry i don't know, i'm not perfect..'' bracht ik onzeker uit. Hij stapte dichter in mijn richting en duwde me tussen het aanrecht en hem in. ''You are the definition of perfect.'' hij duwde zachtjes zijn vingers in mijn wang. ''With your lovely dimples, your gorgeous freckles.'' hij glimlachte lief en wreef over mijn wang.
''I would be so proud, so proud if you were mine.'' ging hij verder. Ik sloot mijn ogen en duizenden gedachten raasde door mijn hoofd. Meende hij dit, vond die me niet te dik? Wat als ik hierdoor gehaat ga worden door fans - wat dus sowieso ging gebeuren. Ik zuchtte diep en opende mijn ogen. Harry's blik stond nogsteeds gebrand op mijn gezicht. ''Harry, we barely known eachother.'' bracht ik zeurend uit. Harry greep mijn middel beet en kneep lichtelijk in mijn heupen. ''Ravenna, baby..''
Ik duwde hem voorzichtig van me af. ''Harry i don't know.'' fluisterde ik onhoorbaar. Harry beet op zijn lip en ging zitten op de barkruk die zich aan het eind van het kookeiland bevond. Zijn handen wrijvend door zijn haar. ''Ravenna, time is very slow for those who wait. Very fast for those who are scared, very long for those who lament, very short for those who celebrate. But, for those who love time is eternal.'' Verbaasd luisterde ik naar zijn woorden en ik liet mijzelf gefrustreerd tegen het aanrecht aanvallen. ''Pffff, je weet niet wat je zegt Harry.'' mompelde ik in het Nederlands, Harry stond op van zijn barkruk en liep in mijn richting, zijn ruwe vingers sloten zich om mijn kin en voorzichtig duwde hij deze omhoog. ''What did you say baby, unfortunaly i don't speak Dutch.'' ik sloeg mijn ogen neer en beet op mijn lip. ''What if you will get sick of me Harry.'' Hij drukte zachte kusjes op mijn voorhoofd. ''Ravenna, i've never met someone who has shifted the earth for me in such a short time, you do things with me and I have no idea what, these feelings are new to me.'' Duizenden gedachten raasde door mijn hoofd en ik had een tweestrijd met mijzelf, iets wat ik vaker had, niet alleen om Harry. Alles in mijn leven had ik momenteel een tweestrijd mee, mijn lichaam, mijn gevoel. Mijn relatie met eten.
''Okay.'' mompelde ik, met kleine tegenzin. Wat had ik te verliezen, mijn vrijheid was al kwijt, was er iets wat ik kon verliezen? Harry was lief, hij was prachtig. Misschien had ik het nodig. Misschien had ik een beetje liefde nodig, na al die jaren er alleen voor hebben moeten staan.
''Okay?'' praatte hij me onzeker na.
''Yes Harry, i would love to be your girlfriend.'' antwoordde ik, met de vrolijkheid geforceerd. Ik weet niet of ik het juiste deed, of dit de goede keus was, of het slim is om jezelf zo snel te geven aan iemand. Maar misschien moest ik voor één keer eens doen, wat ik normaal nooit zou doen. Hij had gelijk, het voelde alsof we langer met elkaar omgingen. Misschien was dit dom van me geweest, misschien zou hij mijn hart breken, ik had geen idee wat de toekomst zou brengen, nu al helemaal niet meer, aangezien alles zo anders verlopen is dan ik had gehoopt.
Harry's glimlach leek niet breder te kunnen en hij liet een kreet horen. ''Fantastic!'' gierde hij.
Hij drukte zijn lippen vol op de mijne en niet veel later waren we verstrengeld in een intense zoen.
Hij liet zijn handen wild over mijn hoofd bewegen en trok mijn lichaam steeds strakker tegen het zijne. Een vlaag van twijfel en angst schoot door mijn lichaam heen.
''Harry.'' mompelde ik in onze kus. Hij leek het echter te negeren en liet zijn lippen geen seconde los. ''Harry the brownies.'' mompelde ik weer, proberend hem van me af te duwen.
Weer negeerde hij me en ging door met de intense zoen. Ik duwde hem van me af waardoor hij ademloos voor me stond. ''Harry the brownies.'' herhaalde ik lichtelijk geïrriteerd.
Hij leek mijn actie niet goed te keuren en trok me tegen hem aan, ''fuck those brownies.'' mompelde hij terwijl hij me weer terugtrok in een zoen.
Opnieuw duwde ik mijzelf weer van hem af, ''Harry i'm hungry!'' zeurde ik. Ik voelde hoe zijn lippen grijnsde tegen de mijne. ''I'm hungry to for you.'' antwoordde hij met een speelse toon in zijn stem. Uiteindelijk liet hij me los en ik holde naar de oven, waar de inmiddels klaargebakken brownies in stonden.
Ik trok het kartonnen bakje uit de hete oven en gooide deze onhandig neer op het aanrecht. Harry trok de koelkast open en gooide een bus slagroom naar me toe, hij pakte twee lepels uit het laatje naast de koelkast en overhandigden er eentje aan mij.
Hij rukte de dop van de slagroom af en spoot het hele bakje met brownie vol. Ik grinnikte en begon kleine hapjes te eten uit het overvolle met slagroom bespoten bakje brownie.
Harry tastte ook toe, het was inmiddels kwart voor vijf, en grinnikend sloeg ik mijn ogen neer. ''Best breakfast ever.'' mompelde ik terwijl ik nog een grote hap nam van het stuk chocolade genot. Proberend niet te denken aan de calorieën die zich in het blokje chocola bevonden. Ik mocht dit wel eten, de laatste dagen had ik amper gegeten dus dit zou geen kwaad kunnen toch.. Dacht ik in mijzelf.
Harry knikte instemmend. ''Best breakfast date ever.'' mompelde hij. Ik trok mijn rechtermondhoek omhoog waardoor mijn kuiltje zichtbaar werd. Wat een flirt was hij ook. Al gauw verdween mijn kuiltje weer bij het bedenken dat hij me misschien zou gaan gebruiken, zuchtend at ik verder, waarom was ik zo? Waarom kon ik niet genieten van het leven, genieten van eten? Waarom was ik over alles zo fucking paranoïde!
Nadat de brownie op was sloeg ik vermoeid mijn hand voor mijn mond.
''Come babygirl, let's get some sleep.'' mompelde Harry.
Verbaasd keek ik hem aan wijzend naar de klok, Harry rolde zijn ogen en wees naar het raam. ''It's still dark outside. Come.'' hij trok me mee naar zijn slaapkamer en ik nestelde me onder zijn dikke lakens, te moe om de restjes chocola van mijn tanden te poetsen, Harry volgde mijn voorbeeld en trok me tegen hem aan. Hij drukte zijn lippen tegen mijn slaap. ''Goodnight loony freckle.'' mompelde hij terwijl hij zijn ogen sloot.
''Night Harry.'' antwoordde ik kortaf, terwijl ik op mijn beurt genietend mijn ogen sloot.

-

De volgende ochtend werd ik vrij uitgerust wakker - tot mijn verbazing - maar er was geen Harry te bekennen naast me. Verbaasd stond ik op. Mijn oog viel op een wit papiertje wat eenzaam lag op het nachtkastje naast zijn grote bed. Langzaam liet ik mijn ogen glijden over zijn sierlijke handschrift:

''Morning babygirl,
I'm in the studio rehearsing some songs for my upcoming album (Sssh), i'll be back at three. Make yourself at home.
I love you loony freckle.

Harry. ''


Ik legde het papiertje terug en liep naar de keuken toe, hij zei nu al i love you, bedacht ik me hoofdschuddend, als die dat van mij zou willen horen, zou hij toch nog even geduld moeten hebben. Ik hou van je was iets wat ik niet vaak tegen iemand zei, behalve tegen Vince. Daar zeg ik het dagelijks tegen.. Ik zette het koffieapparaat aan en wachtte gretig tot ik de energieboost naar binnen kon dumpen. Ik besloot daarna snel even te douchen, ontbijten had ik totaal geen behoefte aan aangezien Harry en ik de nacht ervoor nog een hele brownie naar binnen hadden lopen werken, ik glimlachte zwakjes. Toch was het wel gezellig, het deed me denken aan de tijd dat ik samen met mijn zus s'avonds brownies bakte, alleen gebruikte wij Fernandes in plaats van water om het goedje aan te maken. Ik stapte onder de hete stralen en genoot van het branderige gevoel op mijn lichaam.
Ik liet mijn gedachten afdwalen naar morgen, morgen had ik mijn éérste schooldag. Ik had er zin in en tegelijkertijd keek ik er ook enorm tegenop. De afgelopen twee weken was ik veel in het nieuws geweest en het idee dat mensen misschien zouden weten wie ik ben maakte me bang.
Ik spoelde de zeeprestanten van mijn gevormde lichaam en stapte de warme douche uit, ik wikkelde mijzelf in een handdoek en liep Harry's kamer in waar ik mij vervolgens omkleedde. Ik trok mijn kleding aan en besloot geen make-up op te doen, daar had ik echt totaal geen zin in.
Ondertussen wandelde ik terug naar de keuken en zette ik het koffieapparaat opnieuw aan, ik leefde op koffie. Zonder kwam ik echt de dag niet door.
Ik liet mijzelf zakken op de bank en dronk van mijn hete bakje koffie.
Geduldig wachtend tot Harry weer eens zou terugkeren.

-

''Ravenna baby, wake up.'' Ik opende mijn ogen vermoeid bij het horen van de hese stem van Harry, ik zuchtte diep en keek hem vragend aan. Hij leek te snappen waarom en antwoordde al voordat ik mijn vraag kon stellen. ''it's five o'clock loony freckle, you were asleep when i came home so i decided to let you sleep. You looked really cute so..'' ik ging recht zitten en wreef slaperig in mijn ogen. ''Get yourself dressed, we're going out for dinner.'' Gechoqueerd keek ik Harry aan. Waarom maakte hij al die keuzes uit zichzelf, waarom overlegde hij niks? ''No way!'' bracht ik bevreesd uit. ''All the paparazzi Harry!'' Harry zuchtte laconiek en keek me met een afkeurende blik aan. ''Get over it Ravenna for real!'' mompelde hij met een strenge toon. Ik zuchtte en wilde erop ingaan, wetend dat het niks veranderde aan de situatie. Ik kon wel kibbelen tegen Harry maar dat nam niet weg dat de paparazzi al lucht hadden gekregen van ons... van mij. Schoorvoetend stond ik op. ''Fine.'' snauwde ik hem toe, terwijl ik de trap opliep naar boven.
Ik opende mijn tas nogmaals en trok er mijn simpele zwarte jurk uit, ik pakte met tegenzin het make-up tasje beet en deed het hoognodige op. Ik liet snel mijn vingers door mijn haar glijden en liep toen weer rustig terug naar de huiskamer waar Harry zich al bevond, klaar met de sleutels van zijn auto in zijn hand. Hij beet op zijn lip toen onze blikken kruiste en glimlachte breed. ''You're stunning.'' complimenteerde hij me. Ik gaf er niet veel aandacht aan en wees naar de deur, Harry liep begrijpend mijn kant op en begeleidde ons naar buiten, waar we samen naar zijn auto toeliepen. Ik nam plaats.
Derest van de autorit was erg stil geweest, Harry probeerde een gesprekje aan te knopen maar deze wuifde ik telkens af. Ik raakte lichtelijk gewend aan de vele paparazzi busjes die ondertussen langs ons heen reden en volop foto's maakte.
''We're here.'' mompelde Harry zachtjes terwijl hij de auto voor het sjieke restaurant parkeerde. Ik snakte naar adem, hier kon ik niet eens een flesje water betalen laatstaan wat eten! ''Harry no!'' bracht ik machteloos uit. Hij negeerde mijn tegenstribbelende gedrag en trok me mee door de menigte het restaurant in. ''Reserverd for two. Styles.'' mompelde hij tegen de bediende die ons daarna naar onze tafel wees, de tafel lag afgelegen in een hoekje zonder ramen. Opgelucht haalde ik adem, dan werden er geen foto's gemaakt bij het eten en konden we normaal met elkaar praten, voor Harry had het echter niet veel uitgemaakt, die was inmiddels al gewend aan de chaos waarin hij leefde, wat hij een 'droom' noemde. Ik niet, zijn droom, is mijn grootste nachtmerrie.
Harry schoof de menukaart in mijn handen en begon zelf ook aandachtig te lezen op zijn menukaart.
Hij leek een beetje opgefokt en niet veel later begon hij dan ook enorm diep te zuchten. ''Ravenna what's wrong?'' gooide hij er opeens uit. Ik liet mijn ogen glijden over zijn gezicht en zag dat hij lichtelijk geïrriteerd was door mijn afstandelijke gedrag. ''Nothing.'' maakte ik hem wijs terwijl ik mijn ogen weer liet glijden over de menukaart.
Hij duwde mijn menukaart zonder pardon naar beneden en hief mijn kin omhoog. ''Ravenna.'' zei hij op strenge toon.
''Harry there is nothing, i'm just a bit nervous for tomorrow that's all.'' zei ik verknipt.
Hij tuitte zijn lippen en humde. ''I'll understand, i'm sorry. You're so fickle sometimes.'' ik keek hem schuldig aan en zuchtte. ''Yea, i get that a lot.'' mompelde ik hem toe. Hij grinnikte zachtjes en wierp me een knipoog toe.
Hij vond me nu al wispelturig, Oh Harry, waar ben je aan begonnen. Dacht ik stilletjes in mijzelf.
Niet veel later hadden we ons eten besteld en waren we aan het genieten van het veels te dure eten. Derest van de avond liep vrij rustig en er kwam eigenlijk gauw een eind aan.
Harry bracht me netjes thuis, ik was blij om weer thuis te zijn ondanks de paparazzi nogsteeds voor de deur lag, maar dat was iets wat ik liever voor lief nam nu.
Ik drukte een kus op Harry's mond, niet boeiend dat we gezien zouden worden door de paparazzi. Ik had geen zin om me eigen druk te maken over iets wat ik niet meer kon veranderen, hoe graag ik dat ook zou willen. ''You can stay with me Ravenna.'' onderbrak Harry onze kus. ''Harry no, my school starts tomorrow.'' zei ik zuchtend terug. Teleurgesteld tuitte hij zijn lippen en hij maakte een sip gezichtje. ''Stop it, i'll see you soon.'' hij humde instemmend. ''You better.'' antwoordde hij op een speelse toon.
Ik drukte nog een laatste kus op zijn lippen en wurmde me toen de auto uit, Harry bleef kijken tot ik het gebouw binnen was gestapt en reed toen de drukke straat uit.
De andere bewoners van het gebouw keken me met grote ogen aan als ik langsliep, ik probeerde hen blikken zo goed mogelijk te negeren en liep stug door.
Ik opende mijn deur en keek verbijsterd naar het briefje wat op de grond lag, ik draaide het envelopje om en zag dat het een kaartje van mijn neefje was. Glimlachend scheurde ik het open en ik trok er een soort tekening uit met een klein briefje wat er aan vastgeniet was. Ik liet nieuwsgierig mijn ogen over het papiertje glijden.

''Lieve Tante Venna,
Kom je snel naar huis ik heb deze ticket gemaakt voor jou, zodat je snel terugkomt!
Kusjes Vince''


Ik keek naar het bijgevoegde papiertje en zag dat hij er een vliegticket van had proberen te maken, ik lachte en de tranen sprongen in mijn ogen. Wat hield ik van dat maffe kind.
Ik legde het kaartje neer op mijn schoorsteen naast de foto van mij en Charlot en gooide de opengescheurde envelop in de prullenbak.
Ik ontdeed mezelf van de oncomfortabele panty en schoenen en sprong snel in de douche, ik spoelde mijzelf snel af en sprong in mijn pyjama.
Met mijn mok koffie nam ik plaats op de bank en ik besloot even snel instagram door te nemen. Ik was verbaasd bij het zien van de vele dm's.
Sommige waren lief bedoeld, er zaten ook enkele haatberichten tussen van Harry stans. Ik tuitte mijn lippen, de Harry stans waar ik vroeger ook aan toebehoorde.
Zuchtend las ik de vervelende berichtjes, de berichtjes die zeiden dat ik te dik en lelijk zou zijn om Harry's vriendin te kunnen wezen. Het deed zeer om het te lezen, héél erg zeer.
Net toen ik mijn telefoon wilde neerleggen begon hij te trillen en tot mijn verbazing zag ik dat ik een berichtje had van Harry.

Loony freckle, good luck tomorrow!
Sweet dreams darling.
I love you x


Ik tikte snel een berichtje terug:

Thankyou slijmbal,
Goodnight!
x


Zoals ik al zei, ik hou van je zeggen deed ik echt niet zo snel.. Hield ik al van hem? Ik had geen idee, als ik honderd procent zeker weet dat ik van hem houd. Dan zou ik het hem zeggen. Maar nu? Nee.
Nog niet.
Ik drukte mijn telefoon uit en liep naar mijn kamer, ik poetste snel mijn tanden en plofte neer in mijn bed.
Eindelijk slapen, eindelijk thuis.
Ik sloot mijn ogen en probeerde mijzelf rustig te houden, morgen zou mijn éérste dag zijn op het Ravensbourne.

En oh god wat had ik er zin in.




-



#Harvey!! #Harvenna!!
Woehoeee, ze hebben iets.. Ondanks Ravenna er niet helemaal zeker van is.:O
Harry daarentegen dan weer wel.
Lastig, lastig.:S
En zoals altijd, speelt Ravenna haar wispelturige gedrag gewoon een grote rol, waardoor zij waarschijnlijk niet helemaal achter de keuze staat.
Hmm...
Btw, zijn mijn hoofdstukjes niet te lang \ langdradig? Anders hoor ik dat graag hoor, dan pas ik dat aan!(A)
Thanks voor het lezen!

Ciaooo!(K)

Reacties (1)

  • Millyss

    HARVEY HARVEY HARVEY(hoera)(hoera)


    Snel verder(yeah)

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen