Foto bij What it takes 19 - rehearsal

Sophie.


Ik ben onderweg naar de studio. De hele nacht had ik aan Harry gedacht. Ik had weinig geslapen erdoor. Onze dag gister was enorm leuk en het was echt voorbij gevlogen. Ik heb het idee dat er echt een connectie is tussen ons, maar misschien houdt hij nu eenmaal gewoon erg van flirten. Ik parkeer mijn auto en loop richting de deuren van de studio. Jack staat me op te wachten. “Sophie!!” zegt hij en slaat zijn armen om me heen. Ik bijt zacht op mijn lip. “Hey Jack.” mompel ik. “Wat heb je gisteren gedaan?” vraagt hij. “Beetje door Amsterdam gelopen en uiteten geweest.” zeg ik. Hij kijkt me aan. Meer hoeft hij wat mij betreft niet te weten. “Oké.” zegt hij. “En jij?” Zijn armen zijn strak om mijn middel gesloten. “Nou ik heb..” we worden onderbroken door een kus op mijn wang. “Morgen Soph..” mijn hart stokt even in mijn keel en ik krijg kippenvel van de kus op mijn wang. Ik herken zijn stem direct, maar voornamelijk vanwege de manier hoe hij mijn naam uitspreekt.
“Morgen Harry.” Glimlach ik. Nonchalant plaatst hij zichzelf op het muurtje tegenover ons. Ik kijk Harry aan en bijt zacht op mijn lip. “Jack.” Harry knikt naar hem. “Harry.” de verafschuwing in Jack zijn stem is hoorbaar. Ik kan er alleen maar om grijnzen. Harry grijnst zelfvoldaan. Jack trekt me dicht tegen zich aan en drukt wat kusjes op mijn wang. “Jack. Ik krijg geen lucht.” zeg ik en duw hem weg. Hij laat me los. “Ik zie je straks.” Een poging om mij op mijn lippen te kussen ontwijk ik, waarna ik gevolgd door Harry naar binnen loop. Harry loopt wat harder om me in te halen en kijkt me aan. “Lekker geslapen?” vraag ik. “Ehm, voor de tijd dat ik heb kunnen slapen.” zegt hij. “Wat dan?” vraag ik. “Ik heb veel aan je gedacht vannacht..” zegt hij. Ik merk dat ik bloos.
“Je moet van iemands vriendin afblijven man!” hoor ik achter ons. Ik stop met lopen.
Harry draait zich om en loopt op de jongen af. “Ik heb van Soph niet gehoord dat ze jouw vriendin is, en we hebben uren met elkaar gepraat gister.” zegt Harry. Ik sla mijn armen over elkaar. “Jack, laat het gewoon gaan.” zeg ik.
“Nee Sophie! We horen bij elkaar!” zegt hij. “Jack. Het is een publiciteitsstunt..” zucht ik.
“Ik dacht...” stamelt hij. “Dat dacht je verkeerd.” Antwoord Harry en loopt naar mij. Met zijn hand in mijn rug begeleid hij me naar de dansruimte.
Ik loop naar binnen en neem plaats op een van de stoelen. “Oke, Sophie, Harry.. Dit wordt een performance!” zegt de choreograaf enthousiast. Ik vind het nog steeds wel heel erg spannend allemaal. “Jullie gaan dansen, uit je dak en gaan het hele publiek meenemen.” zegt hij. “Wij doen even voor wat de bedoeling is.” zegt hij. “Harry jij begint, zodra je zingt dan gaat er een spotlight op jou. Sophie zodra jij bijvalt komt het spotlight ook op jou.” vertelt hij. Dat is wel heel gaaf. Ik kijk naar de choreografen die het nummer voordoen zoals ongeveer van ons verwacht wordt. Het meisje, die mij nadoet gaat helemaal uit haar dak. Harry kijkt me aan. “Ik weet niet of dat ik wel zo kan..” zeg ik. “Je moet gewoon denken dat je in je slaapkamer in je ondergoed alleen staat te dansen..” zegt hij. Hij kijkt even grijnzend weg. “Waar denk je aan?” Lach ik. “Aan jou dansend in je ondergoed.” lacht hij. Ik loop rood aan. “Harry hou op..” ik geef hem een duw “Geen vervelende gedachte.” lacht Harry. Ik grinnik.
Nu is het onze beurt om het te proberen. Het verloopt van mijn kant nogal stroef. Ik ben dit niet gewend en ik voel me ongemakkelijk bij het feit dat ik mezelf in de spiegel zie. Harry gaat helemaal in zijn nummer op. “Misschien helpt het als we wat meer toenadering naar elkaar zoeken.” stelt Harry voor. “Het zou gaaf zijn als jij tijdens het gitaar spelen misschien wat toenadering tot Sophie zoekt.” zegt hij. “Beetje om haar heen, proberen haar aandacht te trekken.” bedenkt hij. Harry knikt instemmend. “En jij dan de coole hard to get badass chick uithangt.” zegt de choreograaf tegen mij. Ik grijns. “Twee keer dezelfde rol.” Lach ik. Hij knikt. “Maar het tweede nummer is de setting wat romantischer.” zegt hij. Ik bijt zacht grijnzend op mijn lip. “Oefen het nog eens.”
Na drie keer word ik gefrustreerd op mezelf. “Sophie.. Wat houd je tegen?” Vraagt de choreograaf. “Ik weet het niet.. ik voel me gewoon ongemakkelijk..” zeg ik. “Dat hoeft niet..” zegt de fotograaf. “Buiten je comfort zone stappen is altijd moeilijk.” zegt Harry. “Maar als je er eenmaal uit bent is het zo’n heerlijk gevoel.” legt hij uit. “Dat zal best.. maar ik weet niet hoe ik het los moet laten.” zeg ik. Harry komt bij me staan en masseert mijn schouders een beetje los. “Begin maar met ontspannen.” Zijn stevige druk voelt fijn. Zijn aanraking alleen al is fijn. De choreograaf pakt twee boks handschoenen. “Trek eens aan.” zegt hij. Ik doe wat hij zet en kijk naar de pads die hij om doet. “Sla maar zo hard als je kan.” Ik sla eens tegen de pads aan. “Kom op, harder!” Roept hij. Ik probeer het. “Het lukt niet..” zucht ik. “Je geeft op! Dat ga je niet doen, SLAAN.” roept hij. Ik doe wat hij zegt. Hij pusht me. “Kom op Sophie, schreeuw het eruit.” Zacht schreeuw ik bij de eerste stoot. “Kom op!! Maak je kwaad!!” Ik sluit mijn ogen en begin wat sneller te stoten. “Zo ja! Nu kwader. Wat maakt je kwaad Sophie?” Ik probeer wat te zeggen. “IK HOOR JE NIET.” schreeuwt hij. Ik schreeuw luid en stoot tegen de pads aan. “Harder! Wie maakt je kwaad!” Roept hij. “Wie heeft je verdriet gedaan?!” Ik begin hard te slaan en voel dat ik breek bij zijn laatste vraag. “Mijn vader.” Schreeuw ik luid. “Wie?” “MIJN VADER.” roep ik en begin wild te slaan. “Schreeuw wat hij heeft gedaan.” Ik voel tranen over mijn wangen lopen zodra ik harder begin te stoten. “SCHREEUW HET.” Roept de choreograaf. “HIJ HEEFT ONS IN DE STEEK GELATEN.” gil ik. “HIJ HEEFT ONS ALLEEN GELATEN.” Ik stoot hard en merk dat ik hard begin te huilen. Ik stop en trek de handschoenen uit. Al snikkend gooi ik ze weg en loop naar buiten toe. “Soph!” Hoor ik Harry achter me, terwijl hij me achterna rent. “Ik zei toch dat hij je zou laten huilen.” Het is Jack. Kwaad been ik op hem af. “HOU JE BEK! JE WEET NIET WAAROM IK HUIL.” gil ik kwaad. Jack is doodstil. Harry pakt me bij mijn schouders en trekt me mee. “Soph. Hij is het niet waard.” Spreekt hij me toe. Wild probeer ik me los te rukken, maar Harry is sterk. Hij trekt me mee naar buiten toe en gaat op het muurtje zitten. Snikkend zak ik door mijn knieën. Harry verplaatst zich op de stenen grond en trekt mij naar zich toe, zodat ik tussen zijn benen in zit. Luid begin ik te snikken. Harry is stil en wrijft alleen maar over mijn rug. “Ssh ssh ssh.” sust hij me. “Gooi het er maar uit Soph.”
Na tien minuten kijk ik hem met betraande ogen aan. Hij veegt mijn tranen van mijn wangen. “Dat voelt toch veel beter? Alle spanning eruit?” Ik knik zacht en leg mijn hoofd tegen zijn borst. Ik voel me leeg, leeg en opgelucht. “Wil je het nog eens proberen?” vraagt Harry, doelend naar de choreo.
Zacht knik ik. “Ja...” fluister ik en kijk hem aan. “We got this. We gaan het samen doen.” Hij drukt een kus in mijn haren. Ik knik en herpak mezelf. Ik veeg mijn tranen weg en loop met hem terug naar de repetitie ruimte. “Gaat het?” vraagt de choreograaf mij. Ik knik langzaam. “Dankje.”
“Nog een keer... vanaf het begin.” Ik voel me opgelucht en deze keer gaat het hierom ook een stuk beter. Ik grijns eventjes als we klaar zijn. Harry knuffelt me. “Stukken beter!” Zegt hij. Ik knik. “We gaan hier morgen mee verder oefenen..” Zegt de choreograaf. “Ondertussen is het misschien goed als jullie elkaar wat beter leren kennen en vertrouwen opbouwen. Ga wat leuks doen samen bijvoorbeeld.” stet hij voor. Ik grinnik naar Harry en knik. Dat vind ik niet erg. “Ben je vrij vanmiddag?” vraagt Harry me. Ik knik. “Jazeker.” glimlach ik. “It’s a date.” knipoogt hij.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen