Foto bij 8

A dream is a wish your heart makes
When you're fast asleep
In dreams you will lose your heartaches
Whatever you wish for, you keep
Have faith in your dreams and someday
Your rainbow will come smiling through
No matter how your heart is grieving
If you keep on believing
The dream that you wish will come true

Ravenna Morena




De volgende ochtend werd ik vrij uitgerust wakker, ik had dan ook geen enkel probleem gehad met in slaap vallen, wat me enigszins verbaasde aangezien ik dat meestal wel had.. Ik opende mijn ogen en greep direct naar het telefoontje wat zich bevond op het nachtkastje naast mijn bed, met mijn ogen half dichtgeknepen door het iet wat felle licht keek ik naar de tijd, hm.. Half zes s'ochtends.. Iets vroeger dan ik had gewild, iets vroeger dan ik had gepland, maar goed. Slapen nadat ik wakker was geworden kon ik niet, nooit gekund ook, dus ik besloot om alvast op te staan en wat te ontbijten.
In mijn ondergoed en hemd liep ik naar de keuken waar ik het koffieapparaat aanzetten en er een mok onder zetten. Terwijl het apparaat aan het opwarmen was, pakte ik twee rijstwafels waar ik vervolgens wat hummus opsmeerde.
Ik legde deze neer op een klein bordje en klikte het inmiddels opgewarmde koffieapparaat aan en wachtte geduldig tot mijn kopje gevuld was.
Met mijn ontbijt in handen ging ik zitten aan de eettafel, ik schrok lichtelijk van de koude aanraking tussen mij en de stoel.
Ik scrolde wat door instagram heen, het was gek om door instagram te scrollen.. Overal zag ik mezelf verschijnen, ik met Harry of ik met fans. Overal waar ik keek op instagram waren er wel beelden verschenen van mij en Harry of gewoon beelden van mij alleen. De reacties sloeg ik over, bang voor de haatreacties die zich er tussen zouden bevinden. Bang dat deze mij zouden triggeren. Dat was het laatste wat ik nodig had op dit moment.
Ik opende Whatsapp en zocht scrollend naar Harry.
Ik liet mijn vingers over het schermpje glijden en tikte vermoeiend, nogsteeds te slaperig.
''You up?'' ik zuchtte, hij zou vast nog wel in slaap zijn...
Verbaasd keek ik op toen Harry vrij snel terug reageerde. ''Yeah, i'm in the studio. Why are you up so early loony freckle? Nervous..?.'' ik grinnikte, ik had zeker zenuwen. ''Yes! very..'' stuurde ik lachend terug.
Niet veel later werd ik gebeld en met mijn nog hese slaapstem nam ik op.
''Goodmorning pretty girl.'' begon hij flirterig waardoor ik direct mijn ogen rolde. ''Goodmorning handsome.'' grapte ik terug, Harry maakte en goedkeurend geluidje. ''Finally she flirts back!'' riep hij naar -ik had geen idee wie-, niet veel later hoorde ik verschillende mensen juichen op de achtergrond en ik kon een glimlach niet onderdrukken, hij was zo'n idioot. Aan de andere kant maakte het me achterdochtig.. Met wie praatte hij over mij? Wie waren die juichende mensen.. Echter was Harry vrij kortaf.
''Baby, i need to go, succes today and i see you tonight.'' sloot hij zijn zin af, verbaasd trok ik mijn wenkbrauw omhoog. ''Tonight.'' bracht ik stommelend uit terwijl de verbaasdheid duidelijk te horen was in mijn stem.
Harry humde. Ik gaf geen antwoord meer op zijn vraag en begon ook het gesprek af te sluiten. ''Alright, bye.'' antwoordde ik droog, Harry was blijkbaar niet van het overleggen en maakte graag keuzes uit zichzelf. Ik kon er wel over gaan discussiëren maar daar had ik in de vroege ochtend geen puf voor. Ik klikte op het rode hoorntje en legde mijn telefoon neer op de tafel en begon eindelijk te eten aan mijn rijstwafels, na enkele happen plofte ik half uit elkaar voor mijn gevoel, dus ik besloot het maar weg te gooien.
Ik beet schuldig op mijn lip, Danielle zou de rijstwafels naar binnen gestompt hebben als ze weet dat ik weer minder ben gaan eten, beschaamd liep ik naar de prullenbak en gooide de twee rijstwafels weg, daarna liep ik naar de badkamer en bekeek mijzelf van top tot teen in de spiegel, haat en nijd kwam naar boven borrelen en ik sloeg gefrustreerd op de huid die mijn benen en buik omringde.
Ik keek teleurgesteld naar mijn borsten en schudde mijn hoofd, misschien hadden Harry's fans gelijk.. Misschien was ik te dik..
Zuchtend liep ik naar mijn kledingkast en ik keek twijfelend naar de kledingstukken die ik netjes had opgehangen.. Ik wilde een jurkje aan, maar door het beeld wat ik net in de spiegel zag, besloot ik maar voor een baggy broek te gaan met een blouse, ik gooide mijn haar nonchalante naar achteren en smeerde wat make-up op mijn gezicht bleke gezicht. Mijn sproeten bedekkend.
Zuchtend streek ik mijn broek glad en wierp nog één laatste blik in de spiegel, ik liep rustig mijn appartementje uit en sloot de deur achter me, het was inmiddels wel tijd om te vertrekken aangezien ik ook nog een stukje moest rijden naar Ravensbourne, met mijn schooltas geklemd in mijn hand liep ik naar de lift, beneden aangekomen werd ik alweer opgewacht door paparazzi en fans, geërgerd duwde ik de mensen aan de kant, serieus het was zo vroeg! Hadden ze niks beters te doen, met mijn hoofd strak gericht op de weg liep ik gauw naar mijn autootje die ik had geparkeerd vlakbij mijn appartement. De gehele weg werd ik achtervolgd door gillende fans en paparazzi en ik had geen idee voor wie ze nou kwamen , mij of Harry. ''Ravenna picture!'' werd er gegild door verschillende meiden. Ik gaf er niet veel om en liep stug door, tot mijn oog viel op een klein jongetje, die verlegen toekeek hoe ik mijzelf haastend naar mijn auto baande. Ik schatte hem rond een jaar of zes. Ik hurkte voor hem neer en glimlachte lief. ''Hi lovely whats your name?'' vroeg ik het kleine jongetje wat met grote ogen naar me bleef kijken. Hij deed me denken aan Vince en ik betrapte mijzelf erop dat ik hem met de dag steeds meer ging missen..
''Austin. I drew something for you.'' zei hij verlegen terwijl hij de hand van zijn moeder steviger beet pakte. Ik pakte het papiertje glimlachend aan en keek naar zijn tekening, tot mijn verbazing zag ik dat hij een tekening van mij had proberen na te tekenen. Ik trok mijn wenkbrauwen verbaasd omhoog. ''I love it, thank you Austin.'' antwoordde ik terwijl ik hem een aai over zijn bol gaf, zijn moeder glimlachte toe en pakte uiteindelijk haar mobiel uit haar tas. ''Can we have a picture?'' ik glimlachte kort. ''Sure'' ik hurkte naast het kleine jongetje neer en pakte hem beet. Zijn glimlach was groot en ik glimlachte aanstekelijk mee, god wat miste ik Vince.. ''Thank you so much.'' glimlachte moeders terwijl ze het kleine jongetje weer beetpakte. Ik zwaaide het kleine ventje gedag en hobbelde naar mijn auto. Ik nam plaats en probeerde voorzichtig de straat uit te rijden aangezien de hordes achter me aan aan het aanrennen waren, ik woonde hier pas net, ik wilde geen ongelukken veroorzaken.. Ik haalde opgelucht adem toen ik de grote weg opreed en niet meer achtervolgd werd.
Ik moest wennen aan deze manier van rijden aangezien hier alles links was.. Met volle concentratie probeerde ik zo voorzichtig mogelijk te arriveren op school, toch was het moeilijk. Als je héél je leven alles rechts gedaan hebt en je moet dat opeens omkeren naar links, ja dat is wel een dingetje.
Na 20 minuten zag ik Ravensbourne in zicht komen en een plezierig gevoel nam plaats in mijn buik. Mijn gedachtes dwaalde direct af naar Charlot.
''Daar zijn we dan Charlot.'' mompelde ik trots, terwijl ik het schoolterrein opreed.
Ik parkeerde mijn auto en holde naar de hoofdingang waar ik eventjes slikte. Zo. Onwijs. Groot.
Mijn zus had echt gelijk.. De scholen in Nederland zijn niks vergeleken de scholen in Londen.
Toen ik de grote schuifdeuren doorliep werd ik meteen aangehouden door een net geklede vrouw. ''Hi youre new?'' vroeg ze overdreven vriendelijk, ik knikte uitbundig. ''Okay name?'' vroeg ze door.
''Ravenna Charleigh Morena'' ze glimlachte. ''The exchange student from the Netherlands, welcome Ravenna! i will bring you to your class.'' zei ze vriendelijk, ik volgde haar braaf. Echter hing er een enorm rare sfeer, na een paar minuten draaide ze zich dan ook. ''Aren't you Harry Styles his new girlfriend?'' ik keek haar verbaasd aan en zuchtte geërgerd, begon het hier nu ookal. ''No.'' antwoordde ik koeltjes, wat haar een verwarde blik deed opleveren. ''But i though i saw you on the ne..'' '''Stooooop'' bracht ik verveeld uit en ik merkte hoe mijn Nederlandse accent omhoog sloop. Ze draaide beschaamd haar hoofd om en wees naar het lokaal waar ik moest wezen. ''There.'' mompelde ze terwijl ze snel weg hobbelde. Ik haalde mijn schouders ongemakkelijk op en liep richting de deur, ik was zenuwachtig, god ik was zo zenuwachtig.
Langzaam trok ik de deur open en tot mijn verbazing zat de klas al vol en werd ik met grote ogen aangestaard. Was ik te laat? De professor keek vragend op zijn lijstje en knikte toen. ''Hi Ravenna, take a seat. Guys this is Ravenna Morena, she is from the Netherlands.'' ik keek ongemakkelijk de klas rond en haastte mij snel naar een leeg plekje en gooide mijn tas onhandig naast me neer. ''I'm Mr. Johnson, but you can call me Patrick i really dont care how you will call me.'' mompelde de professor genaamd Patrick ongeïnteresseerd. ''Will asshole do?'' antwoordde een grappenmaker bijdehand. Ik rolde zichtbaar met mijn ogen en zuchtte hard. Op het HBO zijn mensen blijkbaar nogsteeds zo kinderachtig als op de middelbare school.
''Mr. Funny-pants leave the classroom.'' antwoordde Patrick droog, ik glimlachte bij het aanzien hoe de jongen zich beschaamd door het klaslokaal wurmde naar de deur.
Patrick schudde afkeurend zijn hoofd en klapte vervolgens in zijn handen.
''Today is not an usual schoolday, today I will only discuss the necessary with you'' Verbaasd liet ik mijn ogen over Patrick heen glijden, terwijl Patrick uitbundig aan het vertellen was hoe de roosters in elkaar staken, werd er op mijn schouder getikt. Verbaasd draaide ik mijzelf om, ik werd breed lachend aangekeken door een jongeman van mijn leeftijd ongeveer.
Vriendelijk stak hij zijn hand uit. ''Oliver Rivera.'' ik glimlachte terug en greep zijn hand beet. ''Ravenna Morena. Nice to meet you!'' Vragend wees hij naar de lege plek naast me en ik knikte goedkeurend, hij pakte gauw zijn tas op en plofte naast me neer.
Patrick leek er geen aandacht aan te besteden, wat ook niet zo héél gek was aangezien we hier met misschien honderdvijftig leerlingen zaten. Ik zuchtte vermoeid, Patrick bleef door ratelen en de vele informatie was vermoeiend om bij te houden, verder moesten we ons allemaal één voor één voorstellen, wat ook eeuwen leek te duren aangezien we met zo vele hier zaten.
Ik schudde mijn hoofd, het was een kennismakingsdag \ informatiedag, dus ik kon er ook niet al teveel van verwachten. Toen de éérste bel ging na anderhalfuur stond Patrick op. ''Guys, this was it for today. The day after tommorow your real lessons will start, i except everyone to shop uniforms tommorrow and enjoy your last day! And keep an eye on your schedule!!'' Verbaasd stond ik op en ik keek Oliver vragend aan. Oliver lachte en schudde zijn hoofd. ''Uniforms.. didn't anybody tell you?'' ik schudde mijn hoofd. ''No we dont have them in the Netherlands.'' ik vroeg snel door, ''Where can i buy them?'' Oliver grinnikte en antwoordde. ''St. Macie's at the shoppingmall.'' ik knikte en schreef het snel op in mijn notities op m'n mobieltje. Ik liep het lokaal snel uit en draaide direct het nummer van mijn zus. ''Met Danielle.'' begon ze vrolijk, ik onderbrak haar direct en mompelde. ''Danielle, ze dragen fucking uniformen hier.'' mijn zus slaakte een diepe zucht ''Lieve schat, dat wist je toch al? leef je onder een steen.'' ik tuitte mijn lippen en baande mijn weg weer naar buiten, ''Hoe was je eerste dag.'' vroeg ze geïnteresseerd. Ik humde. ''Niet zo bijzonder, was meer een kennismakingsdagje met wat belangrijke info, morgen heb ik nog een dagje vrij om uniformen te shoppen. Kort dagje was het, op zich niet erg.'' ratelde ik aan een stuk door, terwijl ik mijzelf door de vele studenten wurmde, ik werd zowel bewonderd aangekeken als vies.. Ik negeerde het en hupte naar mijn auto, die geparkeerd stond op het schoolterrein.
Ons gesprek werd onderbroken door gepiep, verbaasd keek ik naar m'n schermpje. ''Oh Daan, mam zit eronder, ik bel straks terug.'' Ik klikte Danielle weg en niet veel later had ik mijn moeder aan de telefoon. ''Zo dame.'' haar toon klonk streng. ''Hoi mam.'' antwoordde ik droog terug, terwijl er vragende blikken mijn kant op geworpen werden, door mijn Nederlandse gepraat waarschijnlijk. ''Zou je niet eens bellen in die twee weken?'' ik zuchtte hoorbaar. ''Bel jij mij dan mam?'' antwoordde ik bijdehand terug terwijl ik naar mijn auto liep. In de auto verbond mijn telefoon direct met blue-tooth waardoor ik mijn telefoon kon opbergen in het vakje.
''Ik had het druk mam, maak er geen drama van.'' wuifde ik haar weg terwijl ik uit de drukte probeerde te komen. ''Ja.. Druk met Harry zeker.'' antwoordde ze laconiek terwijl ik de afkeuring in haar stem kon horen. Ik schrok lichtelijk. ''Uh.'' ''Ja Ravenna, je bent overal op het nieuws. De afgelopen twee weken ben je één en al in het nieuws geweest, wanneer zou je mijn schoonzoon eens aan me voor komen stellen? Je bent nog niet eens een maand in Londen en je-..'' Ik rolde met mijn ogen en raakte geïrriteerder met de seconde. ''Niet.'' antwoordde ik kortaf. ''Niet? Je beseft wel dat je een bekende Nederlander aan het worden bent hé, of beter nog wereldberoemd! Je werk was in het nieuws, oh meisje je maakt me zo trots, je gaat bakken met geld verdien-.'' ''Ja want dat is serieus het enige wat jou altijd geboeid heeft mam, geld, geld en nog eens geld. Wat boeit jou het dat ik niet eens wilde dat mijn werk gedeeld zou worden, als ik maar geld binnen haal toch?'' onderbrak ik haar ruw. Ik klikte op het rode hoorntje en klemde mijn handen woedend om het stuur.
Mijn moeder, de geldwolf. Altijd al geweest, al het geld wat ik vroeger al binnenhaalde moest ze hebben, ik ben er nogsteeds vrij verbaasd van dat ik heb kunnen sparen voor mijn studie én rijbewijs.
Zelfs daar zoog ze me nog bij leeg, ik moest mijn eigen studie betalen en daar had ik absoluut geen problemen mee, maar steun was ookal teveel gevraagd aan haar. ''Jij wilt studeren, dus het zijn je eigen problemen'' een uitspraak die ze vaak gebruikt had de afgelopen jaren.

-

Zuchtend reed ik mijn straat in waar ik mijn auto parkeerde, de paparazzi vloog direct al om mijn nek heen en begonnen wild foto's te maken. Er stonden enkele fans en zuchtend keek ik om. Ik kon er niet meer aan ontkomen, dus ik besloot maar op de foto te gaan en handtekeningen uit de delen, al snapte ik echt het nut er niet van in.
Ik was maar gewoon Ravenna..
Na dik een uur handtekeningen uitgedeeld te hebben en met iedereen op de foto te zijn geweest, kreeg ik een berichtje via Facebook Messenger. Wat mijn wenkbrauw deed optrekken. Wie gebruikte tegenwoordig nog Facebook Messenger.
Nieuwsgierig klikte ik op de melding en Oliver Rivera verscheen in beeld. Mijn wenkbrauwen vormde zich in een verbaasde frons.
Ik las aandachtig zijn berichtje en kon een glimlach niet onderdrukken. ''Hi Ravenna, want to schooluniform shop together? Since youre from the Netherlands you really need a guide.'' Ik liep rustig weg uit de menigte en tikte vluchtig terug. ''i'd love to Oliver.'' stuurde ik met een glimlach terug. ''I''ll pick you up in twenty!'' sloot hij z'n berichtje af terwijl ik mijn weg uit de lift alweer baande. Thuis zette ik snel het koffieapparaat aan en ik dronk het bakje gauw naar binnen. Mijn maag begon alweer te rommelen, maar ik bleef het gevoel sterk negeren..
Ik beet twijfelend op mijn bovenlip en baande mijn weg naar de badkamer, ik pakte mijn grootste vijand onder het badkastje vandaan en schopte mijn schoenen uit. Onzeker stapte ik op het ding, de wijzers gaven 71 kilo aan, wat op zich een prima gewicht was voor mijn lengte. Ik was 1.72, maar het voelde niet goed, ik voelde me niet goed.
Zuchtend schopte ik het ding weer terug onder de kast besloten dat hij daar nu zou wegrotten.
Ik keek op de klok en zag dat het immers al een kwartier later was, ik liep vluchtig naar beneden, waar ik weer werd overvallen door fans. Ik vond het zo raar, fans.. Mijn fans?
Ik schrok op van het schelle getoeter, waarschijnlijk Oliver. Dankbaar rende ik naar zijn auto en nam ik plaats, de paparazzi vloog ons meteen om de oren en er werden miljoenen foto's gemaakt.
''Ravenna?'' Oliver zijn stem had nog nooit zo verbaasd geklonken en hij blikte nerveus rond zich heen. Ik zuchtte. ''Please ignore them.'' herhaalde ik Harry zijn woorden. ''Are you famous?'' begon hij verder te vragen. Ik grinnikte en schudde mijn hoofd. ''No, god no, i dont know.'' ik zuchtte en liet mijn hoofd hangen, Oliver leek er niet veel aandacht aan te geven en reed naar een overdekt winkelcentrum, in hartje Londen, waar we onze schooluniformen zouden shoppen. Ik was blij dat ik dat direct vandaag al zou kunnen doen, zodat ik morgen nog een heerlijk dagje voor mij alleen zou hebben.
Hij parkeerde de auto en ik betaalde de helft van zijn parkeerkosten, dat bood ik zelf aan. Echter deed hij er vrij moeilijk over en zei dat het niet nodig was. Ik had hem er toch van overtuigd de parkeerkosten te delen.
Samen liepen we het winkelcentrum in, Oliver was erg geïnteresseerd in mijn leven in Nederland, en vroeg aandachtig verschillende Nederlandse woordjes.
Als allereerst besloten we ons even op te laden, onder het genot van een ... Bakje koffie!
''No, you say.. Mag ik een cappuccino?'' ik lachte triomfantelijk en nipte aan mijn warme koffie. ''I dont understand why Dutch people use like English words between Dutch words, i know what cappuccino is but what a confusing language!'' Gefrustreerd prikte hij in zijn roomboter appeltaartje en ik gierde het uit en zette mijn kopje klungelig neer. ''Say it. Mag ik een cappuccino?'' Oliver grijnsde breed en probeerde mijn woorden te herhalen. ''Mag iek ein cappucino?'' zijn Britse accent was duidelijk hoorbaar. Ik giechelde ''Wel atleast you did pronounce cappuccino right.'' ik glimlachte breed en nam opnieuw het warme kopje in mijn handen.
Oliver keek zuchtend naar de paparazzi die zich buiten voor de ramen hadden gewurmd, hij zuchtte luid en duidelijk.
''I'm so sorry Ravenna.'' mompelde hij, ik had het verhaal verteld wat zich had afgespeeld de afgelopen drie weken.
Hij leek er echter heel normaal onder en het feit dat ik nu bekend stond als Harry's vriendinnetje en het deed hem ook niet veel, misschien zou dit echt nog eens kunnen opbloeien tot een mooie vriendschap bedacht ik me. Een oprechte vriendschap, ik was als de dood dat ik gebruikt zou gaan worden, nu al helemaal nu ik een beetje bekend aan het worden was.. Oliver wreef geruststellend over mijn hand, alsof hij mijn gedachten kon lezen.
''Come girl, were gonna shop some uniforms!'' Oliver trok me wild mee en ik liet bijna het kopje uit m'n handen vallen, onhandig gooide ik nog wat briefgeld op het tafeltje, terwijl Oliver me meetrok naar het éérste en beste schoolgerelateerde winkeltje. Bedenkelijk liet hij zijn blik glijden over de uniformen.
''Hmmm trousers or skirt? Skirt definitly skirt, your legs are great!'' bracht Oliver vrolijk uit terwijl hij verschillende soorten modellen rokken van de rekken aftrok. Hij duwde de uniformen in mijn handen en duwde me enthousiast het pashokje in. In het pashokje begon ik mijzelf onzeker om te kleden, ik was me zeer bewust van alle extra imperfecties die ik had, mijn volle benen, mijn grove armen, mijn lovehandles. Ik zuchtte en stapte in het rokje die ik vervolgens omhoog trok, ik wurmde me in het blousje en liep onzeker het pashokje weer uit. Oliver bekeek me van top tot teen en grijnsde breed. ''Girl, you look fantastic. If i weren't gay oh damn i would have fucked you in that damn fitting room!'' verwonderd trok ik mijn wenkbrauwen op, ik was lichtelijk geschrokken door zijn vulgaire opmerking en door zijn ik ben gay uitspraak. ''You're gay?'' bracht ik verward uit. Terwijl ik pulkte aan de onderkant van mijn rokje.
''Yes any problems with it?'' vroeg hij achterdochtig. Ik schudde wild lachend mijn hoofd. ''No silly! ofcourse not, it just surprised me!'' ik dacht grijnzend terug aan mijn éérste liefde, mijn eerste vaste verkering. Wat met een meisje was. ''Whats the matter youre smirking like a mad woman!'' ik keek Oliver aan in zijn warme bruine ogen. ''My first crush was one a girl.'' Oliver trok zijn mondhoek omhoog en keek me grijnzend aan. ''Aha.. Ravenna Morena, you continue to surprise me.'' Hij liet zijn bruine ogen kort over mijn gezicht heen glijden. ''First, i find out that youre a little bit famous..'' Hij grinnikte en wierp een knipoog toe. ''Then, you tell me your boyfriend is Mr. Harry fucking Styles.'' zijn lach werd steeds prominenter en hij verbrak ons oogcontact voor geen seconde. ''And then you tell me you have kissed a girl..'' Nu begon ik op mijn beurt te grijnzen. ''And i've liked it!'' maakte ik zijn woordgrapje verder af ik schudde lachend mijn hoofd en liep het pashokje weer in waar ik mijzelf ontdeed van het uniform en mijn eigen kleding weer aantrok.
Samen liepen we naar de kassa, Oliver vertelde breed grijnzend over zijn vriend die hij had leren kennen in Liverpool bij een voetbalwedstrijd, hoe ze al twee jaar samen waren en grootste plannen hadden om samen te gaan wonen. Ik luisterde genietend, ik werd vrolijk van het feit hoe uitgelaten hij was over zijn vriend. Liefde was zoiets geks, zoiets bijzonders. Ik genoot ervan als ik de liefde van andere mensen zag. Bij de kassa werden mijn uniformen gescand en in een tasje gedaan, ik betaalde netjes en wachtte geduldig tot Oliver klaar was met betalen.
Samen liepen we naar buiten, waar we uiteraard weer werden opgemerkt door de paparazzi.
Ik zuchtte en sloot mijn arm in die van Oliver, we besloten nog wat te gaan drinken.
Ik zuchtte uitgeput in mijn stoel en bestelde opnieuw een cappuccino.
Zo leerde we elkaar nog wat beter kennen, ik vertelde over mijn leven en hij over die van hem.
Na ons bakje koffie stonden we op en liepen we terug naar Oliver's auto, waarna hij me netjes thuisbracht.
Ik knikte dankbaar. ''See you at school Oliver!'' zei ik vrolijk, Oliver lachte vriendelijk terug. ''Byebye see you!'' ik sloot de deur achter me dicht en liep naar boven.
Toen ik net mijn tas neer had gegooid kreeg ik een berichtje van Harry. Verbaasd opende ik het berichtje, was hij niet in de studio de hele dag?

What the fuck is this?



Ik liet mijn ogen glijden over de foto die hij had doorgestuurd, het was een foto van mij en Oliver, een paar enkele uren geleden gemaakt. Op de foto was te zien hoe we samen in de slappe lach waren verstrengeld.
Ik zuchtte en liet mijn vingers glijden over het toetsenbordje.


Just a friend from school Harry, don't make such a big deal of it.




-



Sorry voor het niet uploaden gisteren, ik was bij m'n zus!
Wat een jaloerse bitch die Harry..
Bedankt voor het lezen.
Doeidoei!!

Reacties (1)

  • Deesvinray

    Een kudo, een kudo, een kudootje van mij!!!

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen