Foto bij 6

I know you!
I walked with you once upon a dream
I know you!
The gleam in your eyes is so familiar a gleam
Yet I know it's true the visions are seldom all they seem
But if I know you
I know what you'll do
You'll love me at once
The way you did once upon a dream
But if I know you
I know what you'll do
You'll love me at once
The way you did once upon a dream

Ravenna Morena




''Unbelievable.'' zuchtte ik uit, terwijl ik de tranen van mijn wangen ruw aan het weg vegen was. Ik wierp Harry een laatste blik en draaide het slot van de deur om en trok hem kwaad open. ''What are you doing?'' zijn hand greep zich stevig om mijn pols heen en pijnlijk trok ik mijn hand weer terug.
''Going home Harry, i'm done with this bullshit i've known you for like two weeks and i'm already known in the whole fucking UK, my school starts in two days Harry i'm done!'' tranen liepen vloeiend over mijn rode wangen en huilend rende ik zijn terrein af.
Harry stond verbaasd in zijn deuropening en verroerde geen spier. Te gechoqueerd om iets te doen.
Ik keek niet meer om, ik wilde weg. Weg van hem, weg van deze chaos wat zich had laten afspelen in niet eens één week! Ik liep stug door tot ik weer op de openbare weg terecht kwam en er wat souvenirwinkeltjes en kleine supermarktjes tevoorschijn kwamen.
Ik griste mijn mobiel uit mijn zak en klikte op mijn zus haar naam. De woede gierde door mijn lichaam heen, dat mijn zus zoiets zou flikken. Ik kon het gewoon niet geloven..
Al gauw werd er opgenomen. ''Raven, voordat je losbarst ik heb er niks mee te maken echt niet!'' bracht mijn zus in paniek uit. Verbaasd trok ik mijn wenkbrauw omhoog.
Ik snikte luid en veegde de tranen van mijn wangen. ''Rav, ik heb werk doorgestuurd omdat ik zo trots ben op wat je doet, op wat je bereikt. Als ik had geweten dat die het zou delen met de hele fucking wereld had ik het nooit doorgestuurd echt niet.'' haar stem klonk hopeloos, ik humde gebroken. ''Danielle ik wil geen bekendheid, ik wil dit niet.'' bracht ik huilend uit. ''Kijk bekendheid door het omgaan met Harry is iets wat je niet kan ontlopen. Maar ik wil niet bekend worden met mijn werk, ze zuigen je leeg Daniel, ze wringen je uit tot er niks meer van je over is, ik wil die druk niet ik wil het niet.'' piepend liet ik mijzelf tegen de muur aanvallen die zich langs de weg bevond. ''Lieverd toch'' probeerde mijn zus me gerust te stellen. ''Misschien waait het over hé, je zingt niet dus misschien valt het mee?'' probeerde ze me gerust te stellen.
Ik wreef in mijn haar, geïrriteerd propte ik de stukjes haar achter mijn oren die door de wind in mijn gezicht werden geblazen, misschien had ze gelijk. Zo beroemd kon je toch niet worden met schrijven of tekenen of iets dergelijk? Een rilling liep over mijn rug en ik huiverde luid. ''Waar ben je Raven? ben je buiten?'' ik mompelde onhoorbaar. ''Ja'' Mijn zus haar stem klonk luid en duidelijk. ''What the fuck ben je helemaal gek! Ga naar huis!'' bracht ze woedend uit. ''Ravenna je bent in Londen, het is geen spelletje om daar s'avonds laat rond te lopen! Waar ben je precies?'' vroeg ze door, ik keek verwonderd om mij heen. Ik had eerlijk gezegd geen idee. ''Eh in de buurt van Harry's huis, dat weet ik.'' antwoordde ik ongeïnteresseerd, ik had wel andere dingen om me nu over druk te maken, wat kon mij het schelen dat ik niet wist waar ik was? Mijn zus gaf geen kik. Toen ze plotseling haar adem liet snakken. ''Vertelde je mij niet in je obsessieve Harry jaren dat Ravensbourne daar zo'n vijftig minuten vandaan ligt. Van zijn adres?'' een belletje ging rinkelen. ''Oh ja tuurlijk!'' bracht ik vroed uit.
Ik hobbelde naar het busstationnetje verder in de straat en keek op het bord waar zich de tijden op bevonden. Aandachtig bestudeerde ik de lijnen en tijden. Ik moest één keer overstappen en dan was ik weer op de Whitlesey Street. ''Daniel, ik heb het gevonden je kan ophangen hoor.'' Mijn zus lachte humorloos. ''Ja dag, ik blijf met je bellen tot je thuis bent!'' antwoordde ze betweterig. Deze kant van haar kwam vaak omhoog als het om mij ging. De moederlijke en zorgzame kant. De kant die mijn moeder eigenlijk moet hebben tegenover mij, maar inplaats dat mijn moeder zich zo zorgen maakte om mij, was het in mijn geval mijn zus die mijn moeder speelde en zich altijd bemoeide. Ik glimlachte dankbaar, waar was ik toch terecht gekomen zonder mijn zus.
Toen de bus aankwam ging ik tevreden zitten. Ik glimlachte breed. ''He Daan, ik zit in een rode bus hé'' grinnikte ik terwijl ik aan het glunderen was als een klein kindje.
Mijn zus lachte hoorbaar. ''Idioot.''
Eventjes was het stil tot ze verder begon te praten. ''Wat doe je nu met Harry, wil je hem blijven zien?'' ik zuchtte en keek moeilijk voor me uit. ''Hij.. Ik weet niet, ik voelde wel die klik met hem, maar hij heeft me echt genaaid.'' Mijn zus haar stem klonk vermaakt. ''Oh?'' zuchtend rolde ik mijn ogen. ''Dáááán, niet zo!'' bracht ik giechelend uit. ''Ik weet wel dat die het lief bedoelde ofzo, maar ik wil die bekendheid niet. De fans en paparazzi staan nu al om mijn gebouw heen verspreid omdat ik met Harry omga snapje'' ging ik verder. ''En daarbij, ik ken hem nu net twee weken ongeveer en we gedragen ons nu al als een koppel, hij heeft koosnaampjes voor me waarvan ik denk.. ehhh... Ik weet het niet Danielle, gaat het niet te snel ofzo?'' Mijn zus humde begrijpend en slaakte een diepe zucht. ''Raven, wat die heeft gedaan is echt een enorm laffe streek, hij had het eerst moeten bespreken, hij kan niet zomaar jou werk delen.'' Ik knikte, ze begreep me en dat vond ik zo fijn aan praten met mijn zus. ''Maar..'' ik zuchtte. Die maar had ik er niet achter verwacht. ''Maar?'' drong ik aan.
''Je lijkt zo gelukkig in zijn buurt en sinds het overleden van Charlot heb ik je niet zo meer zien lachen en ik wil gewoon dat dat niet verdwijnt.'' bracht ze moeilijk uit. Ik fronste mijn wenkbrauwen. ''Hoe weet jij nou dat ik in zijn buurt heb gelachen en alles?'' vroeg ik verbaasd, ik stond langzamerhand op en liep naar de deuren, want mijn halte kwam in langzamerhand in zicht.
''RTL Boulevard'' antwoordde ze laconiek. Ik stapte de bus uit en herkende de buurt weer, eigenlijk zou ik moeten overstappen maar ik besloot richting huis te lopen, genietend van de frisse lucht. ''Wat?'' zei ik verschrikt.
''Je bent in Nederland ookal aardig bekend aan het worden dame.'' ging ze verder.
Ik slikte en keek ernstig voor me uit, dit was al zo enorm snel opgeblazen en nu ook nog eens overgewaaid naar Nederland.. Ik slikte, als ik nu al bekend aan het worden was in Nederland.. Dan zou ik eind deze week ook in andere landen bekend gaan worden... ''Ik zat op de bank met Rick en opeens hadden ze het over Harry's nieuwe lover.'' ik luisterde aandachtig naar mijn zus die aan een stuk door ratelde. ''Niet veel later verschenen er foto's van jou en Harry in beeld, jij die breed lachend in zijn armen stond en foto's van jullie aan de waterkant diep in elkaars ogen kijkend.'' mijn zus zuchtte tevreden. ''Echt héél lief om te zien'' voegde ze eraan toe. Ze klonk als een trotse moeder. ''Danielle.'' piepte ik.
''Ik meen het Ravenna, als hij je gelukkig maakt laat dit dan niet tussen jullie komen, je leek echt oprecht héél gelukkig. Praat met hem, ik weet niet. Ik wil gewoon dat die glimlach niet meer van je gezicht verdwijnt.'' Tranen rolde over mijn wangen en ik glimlachte zwakjes. De afgelopen jaren had ik zo in de knoop gelegen met mijzelf en eigenlijk zat ik dat nogsteeds.
''Bel hem straks, spreek morgen met hem af.'' spoorde ze me aan. Ik zuchtte luid en kuchte. ''Kijk nog wel effen ja'' mompelde ik eigenwijs. ''Je Dordtse accent is nogsteeds niet verdwenen..'' zei mijn zus plagend. Ik zuchtte glimlachend.
Ik zag hoe mijn gebouw in zicht kwam en een opgelucht gevoel vond plaats in mijn buik. ''Nou sister, ik ben er, héél en veilig, ik ga ophangen ja.'' zei ik vluchtig. Mijn zus humde. ''Is goed meid, ik spreek je nog.'' Ik maakte een kusgeluidje. ''Is goed doe de groeten aan m'n grote liefde.'' mijn zus zuchtte. ''Ja doe ik, maar je vergeet er altijd ééntje hé.'' ik lachte en sloeg mijn hand voor mijn hoofd. ''Ja en aan Rayvin sukkel.'' antwoordde ik. Mijn zus lachte en humde op een sarcastische toon.
Ik hing tevreden op en maakte aanstalten naar de hoofdingang, bij de hoofdingang bevonden zich vier meiden. Bij het zien van mijn aankomst begonnen ze vreselijk hard te gillen, wat mij zorgen wekte. Oh God.. Ik duwde snel mijn vingers in mijn oren, als er iemand gevoelige oren had, was ik het wel. ''Ravenna!'' kirde ze in koor.
Ik glimlachte zwakjes en liep langs ze, dit werd echter niet geaccepteerd en ruw werd ik naar achter getrokken. ''Please, can we get a picture.'' verbijsterd keek ik de meisjes stuk voor stuk aan. ''Me? i'm not famous?'' bracht ik stommelend uit. ''Are you crazy, you're an artist!'' zei het donkerharige meisje vol verbazing. Het andere meisje duwde haar mobieltje haast achter in mijn hoofd. ''Look! your followers.'' Met grote ogen pakte ik het mobieltje vast. Mijn volgers op instagram waren enorm gestegen, ik slikte pijnlijk. De nachtmerrie was dus echt begonnen..
''Please, can we have a picture.'' bracht het blonde meisje smekend uit. Twijfelend keek ik naar het groepje meiden wat voor mijn neus aan het popelen waren. ''Sure, i think'' bracht ik onzeker uit.
De meisjes gingen om me heen staan terwijl de donkerharige jongedame een selfie-stick uit haar tas toverde. Een paar selfies later liet ik de meisjes weer los. ''Well, bye girls.'' begroette ik ze vriendelijk, maar tot mijn verbazing bleven ze staan. ''What are you doing? it's late go home.'' bromde ik geïrriteerd. ''No we stay here the night.'' mijn mond viel open. ''Why?'' ik werd aangekeken alsof er water brandde en alsof ik iets héél achterlijks had gezegd. ''Well you live here silly!'' verbijsterd draaide ik mijzelf om, ze zouden hier overnachten omdat ik hier woon? Zonder om te kijken liep ik naar de lift.
Ik drukte ongeduldig het liftknopje in en aangekomen bij mijn appartement begon ik te huilen. Ik wierp een blik naar buiten en zag dat er van de vier meiden die er net stonden er een paar bijgekomen waren, sommige liepen met tentjes.
Hoe konden mensen zo snel fan zijn? drie weken geleden wist niemand wie ik was en nu? ik stond bekend als Harry's vriendin, als een kunstenaar? wat was er allemaal gaande. Ik liep met hoofdpijn naar mijn medicijnkastje die zich bevond in de gang. Ik pakte er twee paracetemollen uit en nam deze direct in.
Met trillende handen tikte ik Harry's nummer in.
Niet veel later klonk zijn stem door de telefoon.
''Harry'' begon ik.
''Ravenna, are you safe?'' vroeg hij direct.
Ik zuchtte en liet mijzelf neerploffen op mijn bed. ''Yes sort of'' snauwde ik.
''Ravenna why did you run away.. You know how dangerous Londen can be at night?'' ik snoof mijn neus op.
''Well couldn't be that bad, there are girls camping infront of my home.'' antwoordde ik laconiek.
Hij zuchtte. ''Is that why you are mad.'' ik schoot overeind. ''No i'm mad because you shared MY work without my permission Harry. That's why i'm mad!'' Hij zuchtte. ''Ravenna, baby i know it looks scary right now.'' ik lachte humorloos en liet mijn hoofd op de bank terugvallen. ''Please see the benefits of it. You don't have to worry about money for example, people will adore you. You will be a rolmodel! So many possibilities will open baby, just take them, open yourself for it.'' ik klakte met mijn tong. En woest riep ik uit. ''Fucking asshole.'' Harry zuchtte hoorbaar en kreunde moeilijk.
''Thing is Harry, i never wanted to be famous, i don't care about money. The only thing i've ever dreamt of was graduating at Ravensbourne, find a lovely husband and start a family.''
Ik zuchtte teleurgesteld, wetend dat dit er waarschijnlijk niet meer in zat, of althans niet meer hoe ik het me had voorgesteld.
Even was het stil tussen ons. Ik voelde me rot en ik had hem nodig, ondanks hij de oorzaak was van dit probleem. Toch twijfelde ik, als ik echt uit de spotlights had willen blijven had ik de ontmoeting met Harry direct moeten afkappen.
Maar, hij had nooit mijn werk mogen delen. Ik werd gek van mijn wispelturige gedrag over hem, over mijn hele leven.
Ik vond hem zo leuk, maar ik haatte hem zo erg voor deze actie...
''Harry can i stay the night with you?'' vroeg ik zonder na te denken, ik sloeg mijn handen voor mijn hoofd en zuchtte geërgerd, ik had hem net nog voor van alles uitgemaakt en nu vroeg ik of ik kon logeren bij hem, zenuwachtig wachtte ik op zijn antwoord, terwijl ik ongemakkelijk speelde met het touwtje van mijn jurk.
''Yes babe, ofcourse.'' antwoordde hij snel. ''I'll pick you up in 10.'' voordat ik wat terug kon zeggen hoorde ik gepiep.
Ik pakte snel wat spulletjes bij elkaar en sloot de deur achter me, toen ik het gebouw uitliep werd ik besprongen door verschillende meisjes die roekeloos in het rond aan het gillen waren. ''Autograph!'' ''Please autograph'' ''Ravenna i love you!'' ik probeerde de menigte te negeren en vluchtte naar Harry's auto die geparkeerd stond om de hoek. Opgelucht nam ik adem toen ik eenmaal zat in de veels te grote auto.
''Are you alright?'' ik maakte een handgebaar en keek recht voor me uit. Ik had geen zin om erover te praten, wetend dat dit kwam door hem. Toen we zijn terrein opreden klikte ik mijn riem los. Ik liep naar de deur toe en Harry hield deze galant open.
Ik liep de hal in en hing mijn jas aan de kapstok, Harry pakte mijn tas aan en zette deze neer bij het begin van de trap.
''Coffee?'' vroeg hij, ik humde instemmend en liep hem achteraan. Mijn maag rammelde enorm. ''Hungry too?'' Snel schudde ik mijn hoofd. ''No''
Hij liet zijn blik langzaam over mijn lichaam glijden. ''Are you eating well?'' verbaasd keek ik de jongeman aan. ''Ýes why are you asking that?'' vroeg ik achterdochtig. ''I dont know, it would be a shame if that lovely curvy body gets too thin.'' ik beet op mijn lip, moest ik dit zien als compliment.
Hij merkte mijn onzekere blik op en pakte gauw mijn middel beet. ''Ravenna, i mean your gorgeous. Your body is gorgeous, your face. Everything is so beautiful about you babygirl.'' zei hij terwijl hij snel een kusje op mijn kruin drukte.
Ik liet mijn hoofd rusten op zijn borstkas. Niet proberen te denken aan wat hij net had gezegd, ik vond het altijd een belediging als mensen me omschreven als 'curvy' ik sidderde bij de gedachten die afdwaalden naar de middelbare school, waar ik dagelijks werd belachelijk gemaakt voor mijn vollere postuur.
Ik sloeg mijn armen om zijn nek en humde tegen zijn nek, ik drukte een klein nat kusje tegen zijn nek waardoor hij even verstijfde.
Echter toen ik door wilde gaan hoorde ik dat het koffieapparaat klaar was met heet worden. ''Coffee!'' ik liet Harry los en liep vrolijk naar het apparaat en klikte op het knopje. Harry sloeg verontwaardigd zijn handen in zijn zij. Met mijn hete mok draaide ik mij naar hem om. ''Why did you stop.'' ik hield mijn kop koffie omhoog. ''That's why'' antwoordde ik droog. Harry liep naar me toe en sloeg zijn arm weer om mijn middel. ''Harry, i'm still mad... i think.'' Ik duwde hem weg en hij keek verward in mijn blauwe kijkers. Ik schudde mijn hoofd, ik zou ook niks snappen van mijn wispelturige gedrag, maar ik was nogsteeds boos. Ondanks hij me ook zo fijn en goed liet voelen ''Harry, i just.. Because of you i''m in this madness.'' hij tuitte zijn lippen en keek bedenkelijk voor zich uit. ''I know but, you kisse-'' ''I did kissed you indeed, but that does not mean i'm not mad anymore, if that even makes sense.'' voegde ik er verward aan toe, ik raakte zo in de war van mijn eigen gevoelens, ik wilde enkel Harry, geen bekendheid, maar door Harry, zat ik nu ook in dit gekke wereldje, al was het nog maar het begin. Harry sloeg zijn armen om mijn middel en trok me dichter naar hem toe. ''Watch out my coffee.'' zuchtte ik terwijl ik mijn mok onhandig probeerde recht te houden.
Hij liet zijn kin rusten op mijn kruin en humde. ''Please, don't be mad. I don't want you to be mad at me.'' zei hij zielig smekend terwijl hij over mijn rug heen wreef.
''I don't know Harry.'' bracht ik teleurgesteld uit.
Hij liet zijn grip iets verzwakken en drukte een kus op mijn voorhoofd.
''Ravenna please, open your heart to me, and to the world.'' Bracht hij zuchtend uit. Ik sloot mijn ogen en humde meestemmend. Ik wilde mijn hart openen voor hem, niet voor de wereld..
Ik sloeg mijn armen om zijn slanke middel en trok hem dicht tegen me aan. ''As long as you're by my side.'' zuchtte ik zachtjes. Ik was bang, doodsbang. Beseffend dat de aankomende weken, jaren en derest van m'n leven nooit meer hetzelfde zouden worden als eerst. Ik slikte pijnlijk en ik hapte naar adem. Mijn leven zou drastisch gaan veranderen en het was niet eens mijn eigen keus geweest.
Harry gaf een rukje aan mijn haar, waardoor ik hem verontwaardigd aankeek. ''Babe, lets get some sleep hm.'' mompelde hij terwijl hij de mok koffie uit mijn hand pakte. Ik keek verontwaardigd in zijn groene ogen, waarom pakte hij in godsnaam het enige van me af waar ik op kon leven, ''Sorry baby, cafeïne right before bed will do you no good.. Or maybe it will..'' bracht hij met een grijns uit. Ik gaf hem een duw tegen zijn schouder. ''Idiot'' mompelde ik, nogsteeds worstelend met m'n gevoelens, was ik boos.. Ja... Wilde ik bij hem zijn op dit moment... Ja. Zuchtend knikte ik.
Ik volgde Harry naar zijn kamer en pakte de tandenborstel uit mijn tas, in zijn badkamer poetste ik nog even snel mijn tanden, daarna kroop ik in Harry's warme bed.
Harry kwam niet veel later terug de kamer ingelopen met enkel een boxer aan.
Snel wendde ik mijn ogen af en draaide ik mijzelf om. ''Come here stubborn pretty girl'' mompelde hij terwijl hij zijn armen opensloeg. ''What if i don't want to.'' kaatste ik eigenwijs naar hem, nogsteeds lichtelijk boos over het feit dat hij m'n werk gedeeld had. Hij trok zijn wenkbrauw vermaakt omhoog, hij vond de situatie duidelijk niet zo ernstig als ik dat vond, in een ruk lag ik tegen zijn warme lichaam. ''Hm so stubborn.. love it'' mompelde hij voordat hij de afstandbediening tegen het lichtknopje aan de andere kant van de kamer gooide. ''Harry!'' geschrokken keek ik naar Harry die zelfvoldaan grijnsde. ''I get it everytime'' grijnsde hij trots. Hij nestelde zijn hoofd tegen mijn nek en drukte een nat kusje in mijn nekholte. ik sidderde, hij herhaalde zijn actie tot ik hem wegduwde. ''Don't'' mompelde ik met tegenzin. Grijnzend drukte hij zijn lippen op de mijne. ''Goodnight Loony freckle.'' ik maakte een raar geluidje wat Harry deed lachen. ''What the fuck is that?'' bracht ik fronsend uit. ''In all my years of education i've never heard of Loony freckle?'' Harry glimlachte tegen mijn nek. ''It means that your stubborn, loony is stubborn. And i like your freckles, so you're my loony freckle.'' antwoordde hij terwijl hij nog een nat kusje in mijn nek zette.
Ik humde afkeurend en legde mijn hoofd op zijn dikke krullen.
''Goodnight perv.'' mompelde ik afwezig. Harry gaf nog een vluchtig kusje en ik merkte op hoe zijn grip leek te verslappen.
Slapen lukte me echter niet, de angst die in mijn lichaam raasde was enorm.
Mijn normale leven zou nooit meer normaal zijn.
Ik zuchtte trillend.

Bang voor wat de toekomst zou brengen.



-




Oh oh, Ravenna is zo wisselvallig als het weer.:X
Millyss: Zullen we hem samen bitchslappen?
(lol)

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen