'Als je niks doet, gebeurt er niks.' Zei ze terwijl ze voor zich uit wees.
'En is dat zo slecht?' Vroeg ik, nieuwsgierig naar haar uiteindelijke antwoord.
Ze beet even op haar lip. 'Stil staan is geen voortgang maken, dat moet je zo onderhand in het leven wel duidelijk geworden zijn.'
Ik kneep mijn ogen even tot spleetjes, een automatische reactie. 'Maar wat als ik het hier en nu in leven zou willen houden door niks te doen?'
Haar lachje was net het gezang van de vogels om ons heen, en zo snel als het kwam was het ook weer verdwenen. 'De tijd loopt door, onze pogingen om een stukje van de tijd te bevriezen hebben geen nut. De wereld loopt door en zal het zich toch niet herinneren.'
Ik snoof, deze discussie was meer mijn ding. 'Maar wat als het alleen voor mij belangrijk is.'
Ze bleef plots stil staan en schudde haar hoofd. 'Dan sluit je jezelf op in een kooi van het verleden, gebeurtenissen en gevoelens waar je geen invloed op kan hebben. Jezelf de schuld geven van fouten die niet eens voorkomen hadden kunnen worden. Wat je ook doet, blijf in beweging. Blijf lopen.' Haar ogen leken bijna smeken.
Shit. Ik besefte me dat ik teveel gezegd had, dingen gezegd had die ik beter voor me had kunnen houden. Ze was niet dom, dit was heel het doel van haar discussie.
'Sorry, daar heb je een goed punt.' Ze gaf me een glimlach en sloeg haar armen om me heen. Warmte, een zachtaardigheid die ik al die tijd had moeten missen.
'Voelt dit beter?' Vroeg ze me terwijl ze haar vingers zachtjes over mijn rug liet lopen.
Ik zuchtte. 'Dit is veel beter.'
'Kom.' Ze liet haar armen weer zakken en pakte mijn hand weer vast. Ze gebaarde richting een woonwijk.
'Geen boswandeling vandaag?' Vroeg ik terwijl ik om me heen keek.
'Het is onderdeel van de verassing, probeer je een beetje in te houden.' Zei ze plagerig.
Ik lachte zacht. 'Ik moet toegeven dat het me nieuwsgierig maakt.'
'Goed, een seconde.' Ze pakte een sleutel uit haar zak en stak hem in het slot. 'Welkom.' Zei ze terwijl ze de deur opende. 'Maak je geen zorgen, er is nog niemand thuis. Ik heb je alleen maar meegenomen omdat dit praten wat makkelijker zou moeten maken.'
Ik keek de kleine hal rond, er stond een klein rek met schoenen en er hing een spiegel. 'Het is knus.'
'Dat vind ik dus ook, kom, ik heb vast nog wel wat te drinken boven staan. Zoals ik al zei, er is niemand thuis dus in de woonkamer is niks te vinden.'
Ik knikte en volgde haar de trap op.
'Sorry voor de troep, ik heb niet echt de kans gehad om op te ruimen.'
'Geen probleem.' Ik stapte haar kamer binnen. Een groot raam in een schuin dak bood meer dan genoeg licht voor de hele kamer.
'Bevalt het je een beetje?' Ze gaf me een korte glimlach en ging op de rand van haar bed zitten. Ik wilde haar bureaustoel pakken en aanschuiven toen ze me gebaarde om naast haar te gaan zitten.
'Het is gezellig, en een stuk lichter dan mijn eigen kamer. Best een fijne verandering.'
'Ik hoopte al dat je het wat zou vinden.' Ze liet haar vingers op mijn been rusten.
'Ik wist niet dat je van dromenvangers hield?' Vroeg ik terwijl ik naar een dromenvanger aan het hoofdeinde van haar bed keek.
'Ze zijn mooi gemaakt, ik vind dat ze best wel helpen.'
Ik lachte zacht en ontspande me een beetje. 'Dus het meisje wat vindt dat je moet doorlopen in je leven is ook degene die vindt dat een dromenvanger helpt?' Vroeg ik haar plagerig.
Ze probeerde serieus te kijken maar verloor van haar eigen lach. 'Je bent scherper dan je lijkt soms.' Lachte ze.
Dit keer was het mijn beurt, ik reikte met mijn vingers voor haar wang en liet ze voorzichtig over de huid glijden. 'Dat is maar goed ook, als je een plekje wil om je veilig te voelen dan moet je met me kunnen lachen.'
Ze pakte mijn hand en sloot haar ogen. 'Daar heb je gelijk in, zie je? Je bent helemaal niet dom.' Zei ze zachtjes.
Ze is aan het winnen. Ik tikte zachtjes met een van mijn vingers op haar neus. 'Ik heb ook nooit beweerd dat ik wel compleet dom was.'
Haar ogen leken wat meer te stralen onder mijn aanraking. 'Nee, dat klopt. En dat zou ik ook niet toelaten.' Fluisterde ze, bijna onhoorbaar maar net hard genoeg voor me.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen