Vanaf een afstandje staarde June naar hem. Hij zat gedraaid op een motor, zijn helm tussen zijn elleboog en zij geklemd. Zijn gezicht straalde terwijl hij met zijn andere hand wild gebaarde tijdens het praten tegen de kleine menigte die zich om hem heen verzameld gehad.
      Morgen begon de zomervakantie. Ze had nog één glimp van hem willen opvangen, maar ze wist zeker dat ze dit beeld nooit meer zou vergeten. Hij zag er stoer uit zoals hij daar op die motor zat, zo… sexy… Ze voelde haar keel droog worden toen ze zich inbeeldde hoe een ritje achter op die motor zou zijn; haar armen stevig om hem heen geslagen terwijl ze over een verlaten weg langs de zee raasden.
      Ze schrok op uit die dagdroom toen er een hand op haar schouder landde. Een sigattenwalm prikkelde haar neusgaten toen ze dichter naar degene naast zich werd getrokken.
      ‘We zijn toch niet jaloers hè, Junie?’ klonk Emilio’s schertsende stem naast haar. ‘Heb je toch liever dat ie jou berijdt, in plaats van die Harley?’
      Met vlammende wangen probeerde ze van hem weg te draaien, maar hij drukte haar stevig tegen zich aan. ‘Hé, ik ben nog niet uitgekletst.’
      Toen ze opzij keek, blies hij grijnzend een wolk rook in haar gezicht.
      ‘Laat me los,’ bromde ze hoestend.
      ‘Het was een cadeautje van z’n broer. Heb je gehoord wat die nog meer aan ‘m gaf?’ ging Emilio onverstoorbaar verder. ‘Een fucking lekker wijf. Eigenlijk twee – een stripper voor ons tijdens z’n feestje, en eentje voor ‘m alleen. Fuck, haar tieten jongen, die waren echt zo.’ Met zijn vrije hand duidde hij de rondingen aan. ‘M’n mattie heeft ze keihard gezogen, daar kon ie heel wat meer mee dan met die tietjes van jou. En ze had een heupen joh, en een kont… ze was echt fucking geil en hij heeft haar keihard genomen, we konden haar allemaal horen kreunen.’
      Tranen sprongen in haar ogen. Ze probeerde zich opnieuw los te rukken, maar zijn greep om haar heen werd alleen maar steviger en hij bracht zijn lippen naar haar oor. ‘Dus het is maar goed dat je ‘m geditched heb, jij had ‘m fucking verveeld en nu heeft ie tenminste een wijf geneukt waar ie zich niet voor hoeft te schamen.’ Ze rilde toen zijn hete adem tegen haar oorschelp walmde. ‘Zoals ie voor jou had gedaan.’
      June kneep haar lippen op elkaar, probeerde de tranen te verbijten. Ieder woord sloeg in als een bom.
      Grinnikend liet Emilio haar los en gaf haar een knipoog. ‘Maar blijf vooral naar ‘m staren, hoor. Na de vakantie weet ie je naam niet eens meer, daar zorg ik wel voor.’ Hij bonkte zijn schouder tegen die van haar toen hij haar passeerde en wandelde toen met een opgeheven hoofd naar zijn vrienden toe.
      Met een ruk draaide June haar hoofd opzij. Tranen gleden langs haar wangen en ze snelwandelde de school binnen, naar het tekenlokaal waar Jordy na lestijd nog wat had willen afmaken.
      Ze slikte moeizaam toen ze het bijna lege lokaal instapte. Behalve Jordy waren er nog een paar leerlingen bezig, maar toen ze sniffend ademhaalde, draaide Jordy zich om, alsof ze haar verdriet feilloos kon aanvoelen.
      Onmiddellijk kwam haar vriendin overeind en beende op haar af. Dwars over haar voorhoofd zat een streep groene verf.
      ‘Hé… wat is er gebeurd?’
      Beverig haalde ze adem. ‘N-niets,’ mompelde ze. ‘Ik – ik wist gewoon niet waar ik heen moest.’
      ‘Wacht, ik pak mijn spullen.’ Jordy liep terug, schoof wat dingen in haar tas en greep daarna Junes hand vast. Ze nam haar mee de trap op en ging op de bovenste trede zitten. Het laatste uur was al voorbij, dus de gang was uitgestorven.
      ‘Wat is er gebeurd? Heb je een telefoontje van de wijkverpleegster gehad? Gaat het weer slecht met je moeder?’
      June boog haar hoofd. ‘Nee,’ mompelde ze. ‘Het is gewoon… Emilio deed weer eens vervelend.’
      Naast zich zuchtte Jordy zacht. ‘Het was al een paar weken geleden dat hij dat deed toch?’
      ‘Hij sist soms alleen wat stomme dingen,’ mompelde ze. ‘Maar meestal is Juan in de buurt, dus dan houdt hij zich in.
      ‘Maar die was er nu niet?’
      Een traan kriebelde langs haar wang. ‘Hij heeft een motor gekregen voor zijn verjaardag.’
      ‘Riley vertelde dat ja, en dat hij motorrijlessen heeft genomen. Heeft hij zijn rijbewijs gehaald?’
      ‘Ik denk het,’ mompelde hij. ‘Iedereen stond die motor te bewonderen. En – ik keek ook van een afstandje. En toen stond Emilio opeens naast me en vroeg – vroeg of ik jaloers was dat hij die motor ging berijden in plaats van mij.’ Haar wangen kleurden weer. ‘Ik probeerde hem weg te duwen, maar hij hield me stevig vast en vertelde toen over een… over een meisje met wie hij… het gedaan heeft. En wat er zo geweldig aan haar was en wat er aan mij mankeerde…’ Ze veegde sniffend langs haar ogen.
      ‘Het is gewoon een eikel. Da’s niets nieuws toch? Misschien zoog ie het wel uit z’n duim – het is Emilio, joh.’
      June staarde naar de treden onder haar. ‘Ik denk niet dat hij loog.’
      Jordy zuchtte en legde een hand op haar knie. ‘Ik weet dat je het misschien niet wilt horen, maar het is wel een beetje je eigen schuld, June. Hij was stapel op je – nog steeds. Hij wilde jou als zijn vriendin, maar jij was degene die hem afwees.’
      ‘Dat weet ik heus wel,’ mompelde ze. ‘Maar dat betekent niet dat het niet pijn doet als hij met anderen…’
      ‘Doe er dan wat aan, June. Stap op hem af, vraag hem mee uit. Hij heeft zat pogingen gedaan, deze keer moet het echt van jou komen. Meer dan een maand heb je hem links laten liggen, je hebt hem hartstikke gekwetst. En voor wat? Is Beth veel aardiger tegen je geworden? Je hebt de verkeerde keuze gemaakt, June, je bent nu niet gelukkig. Ga gewoon voor hem. Je bent straks twee maanden vrij, ga met hem daten, Beth is er niet om je op de vingers te kijken, die gaat de hele vakantie naar familie in Canada.’
      ‘Hij wil me vast niet meer,’ mompelde June. ‘Hij gaat al met een ander.’
      ‘Dan win je hem weer voor je!’
      June keek verschrikt opzij, Jordy had niet vaak een verhitte toon tegen haar aangeslagen.
      ‘Ik meen het, June. Je bent hartstikke verliefd op hem en ik geloof er geen zak van dat hij plotsklaps gevoelens voor iemand anders dan jou heeft gekregen, dat is hooguit afleiding. Doe eens wat. Laat hem eens merken dat je hém ook de moeite waard vindt, in plaats van dat het initiatief altijd van zijn kant moet komen. Jíj hebt het deze keer verknald, June, jíj moet het goedmaken.’
      Stilletje staarde June voor zich uit. Ze wist dat haar vriendin gelijk had maar… ‘Ik durf het gewoon niet.’
      ‘Jammer dan. Je vertelde me hoe eenzaam hij was, dat hij alleen Mateo en Emilio had, dat hij jou nodig had. Wees dan de vriendin die hij nodig heeft, June. Verman je nou eens, raap je moed bij elkaar en vraag die knul mee uit! Je hebt nota bene honderd procent garantie dat ie ja zegt! Ik snap echt niet waar je bang voor bent, echt niet.’
      June beet op haar lip. ‘Hij vindt me vast niet meer leuk na hoe ik tegen hem heb gedaan.’
      ‘Jawel, June. Ik zie hoe hij naar je kijkt, hoe hij snakt naar een beetje van je aandacht. Zijn gevoelens voor jou zijn nog net zo sterk als op de avond van het bal. Die van jou ook. Doe er alsjeblieft wat mee want ik word er knettergek van! Je geluk ligt zo voor het oprapen en je blíjft er maar overheen stappen! Pak. Het. Op. June. Ga wat leuks met hem doen, geef hem een kans.’
      Nerveus frunnikte ze aan de hanger om haar hals. ‘Maar wat moeten we dan gaan doen?’
      ‘Dat is aan jou, June. Het moet vanuit jou komen, het moet iets zijn wat bij jullie past.’ Jordy pakte haar hand vast en keek haar indringend aan. ‘Ik weet dat je verlegen bent, dat je het eng vindt, maar dit gaat om jouw relatie. Dit is iets wat je zelf moet doen. Als het nodig is, zal ik je helpen maar je bent creatief genoeg, June. Je kunt heus zelf een leuke verrassing bedenken. Als je iets weet, bespreek je het maar met mij als je dat prettig vindt. Maar ik wil dat het van jou komt.’

June had twee weken nodig om te besluiten wat ze wilde doen. Net toen ze moedeloos was begonnen te worden, kruiste haar blik een poster die haar hart sneller deed kloppen. Dat was het. Ze wist zeker dat hij dat leuk vond.
      Daarna had ze zitten broeden op de manier om hem mee te vragen. Hem bellen durfde ze niet, een smsje sturen was zo afgezaagd en ze zagen elkaar niet meer nu de school dicht was.
      Uiteindelijk had ze gekozen voor een manier die duizendmaal enger was dan hem bellen, maar ze zette toch haar plan voort en stapte de pizzeria binnen. Haar ogen vlogen langs het bediening- en keukenpersoneel, maar ze zag hem niet.
      Haar hart bonkte in haar hart.
      Ze kon nog terug.
      Nou ja, niet écht, ze had de kaartjes al gekocht. Maar ze kon hem smsen. Het was alleen veel minder leuk dan hem op de avond zelf verrassen… en Jordy had gelijk gehad – ze had echt iets goed te maken. Ze mocht het zich er niet te gemakkelijk van af maken.
      Ze rechtte haar schouders en liep naar de toonbank toe.
      ‘Zeg het maar.’ Een forse vrouw keek haar verveeld aan.
      ‘Uhm, ik kom eigenlijk voor Mateo. Is hij er?’
      Haar stem trilde toen ze zijn naam noemde. Waar ze het lef vandaan had gehaald om hier te komen, wist ze nog steeds niet. ‘Hij is aan het bezorgen. Duurt nog wel even.’ Ze gebaarde ongeduldig naar een krom bankje in de hoek. ‘Wacht daar maar, als het belangrijk is.’
      June nam plaats op het bankje en vouwde haar handen in elkaar. Het wachten bleek nog het meest zenuwslopend van alles. Ze probeerde de dingen die ze hem wilde zeggen in haar hoofd te repeteren, maar uiteindelijk zat ze alleen nerveus op haar nagels te kluiven.
      Ruim een halfuur later stapte hij de pizzaria binnen. Met zijn rode polo en petje op zag hij er minder intimiderend uit dan normaal, maar zodra hij haar zag, kroop er een donkere gloed in zijn ogen die haar deed huiveren.
      ‘Zo, jij hebt een stel stalen ballen meid, dat je je hier durft te vertonen nadat je m’n broertje zo hard genaaid heb. En niet op de manier dat we ’t graag zien. Staat het eten van een vergiftigde pizza soms op je bucktlist, hmm?’
      Nerveus plukte June aan haar haren. Mateo had zijn stem niet gedempt en ze voelde dat er mensen naar haar omkeken.
      ‘Kunnen we – kunnen we heel even praten? Buiten?’
      ‘Ik weet niet of je het doorhebt, maar ik ben aan het werk.’
      ‘Heel even,’ drong ze aan. ‘Alsjeblieft.’
      Hij rolde met zijn ogen, daarna liep hij toch naar buiten toe. Met zijn schouder leunend tegen de etalageruit, stak hij een sigaret op. ‘Wat moet je?’
      Ze haalde diep adem. Ze wist dat het een gewaagde move was om Mateo erbij te betrekken, maar ze was er ook van overtuigd dat hij nóg vervelender dan Emilio zou worden als hij er níét achterstond. En hoewel ze het doodeng had gevonden om hier te komen, hoopte ze dat hij toch een heel klein beetje respect voor haar kreeg.
      ‘Ik…’ Ze haalde diep adem toen ze op het punt stond om te gaan stotteren. ‘Ik wil het goedmaken. Met Juan. Het was… het was stom wat ik deed en ik heb er spijt van.’
      Mateo snoof. ‘Waarom denk je in godsnaam dat ie je nog moet?’
      June kromp in elkaar. Haar buik stak. ‘Ik weet niet of hij dat wil,’ murmelde ze. ‘Ik… ik wil hem gewoon verrassen en hem mee uit nemen en – en hem laten zien dat het me spijt. En dan – en dan moet hij zelf maar besluiten of hij – of hij me nog steeds wil.’
      Mateo staarde haar peinzend aan, langzaam de rook uitademend. ‘Als je hem weer kwetst, douw ik echt een vergiftigde pizza door je strot. Heb je dat begrepen?’
      Ze knikte stilletjes, naar haar voeten starend.
      Een paar enerverende seconden gleden voorbij. Het stompje van Mateo’s sigaret stuiterde langs haar voeten, waardoor ze weer opkeek.
      ‘Dus wat doe je hier?’
      Zo subtiel mogelijk veegde June haar klamme handen aan haar broekspijpen af. ‘Ehm, nou, ik hoopte dat jij er misschien voor kan zorgen dat hij thuis is op de avond dat ik… hem mee uit wil nemen. Dat ik hem, nou, kan verrassen.’ Een blos trok langs haar wangen.
      Mateo trok zijn wenkbrauwen op. ‘Wat ben je van plan dan? Hem meenemen naar een chic restaurant?’ Hij trok een mondhoek op. ‘Dat raad ik alleen aan als je ‘m daarna meeneemt naar een luxe hotel en je met wat hete lingerie aan, hem de nacht van z’n leven bezorgt.’ Hij hield haar blik even vast. ‘Dan is het het toch nog waard geweest dat ie op jou wilde wachten in plaats van Lorraine te naaien.’
      ‘W-wat?’ stamelde ze.
      Mateo gaf haar een snelle knipoog. ‘Had ’n stripper voor ‘m geregeld, voor z’n eerste keer weet je wel, super chille meid. Maar hij wou niet, liep te mekkeren dat hij wilde dat jij z’n eerste zou zijn. Zij vond het schattig – ik vond het gestoord. No fucking way dat jij beter gaat zijn dan haar, maar ja.’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Zijn keuze. Als ie blijer wordt van een wip met jou, vind ik dat ook helemaal prima. Als je het maar doet.’
      Haar wangen begonnen te gloeien. Had hij dat meisje echt afgewezen omwille van haar? Ze slikte moeizaam, zag dat Mateo’s baas hen een paar ongeduldige blikken toewierp.
      ‘Geen uh, hotel- en restaurantplannen voor mij,’ mompelde ze, zich nu afvragend of haar eigen idee niet veel te min was. ‘Een van onze favoriete bands speelt volgende week en ik heb kaartjes gescoord. Dus – dus ik wilde hem daarmee naartoe nemen.’
      Mateo trok zijn wenkbrauwen op. ‘Dat is het? Je denkt dat dat genoeg is? Man, jij mag wel een hele striptease voor ‘m opvoeren voordat jij ’t hebt goed gemaakt met ‘m.’
      June kon het niet helpen dat ze met haar ogen rolde, het feit dat hij dacht dat seks de enige manier was om te laten zien dat je ergens spijt van had, begon haar te ergeren. ‘Dat is wat tussen Juan en mij. Help je me of niet? Anders vraag ik het Emilio wel.’
      Dat was natuurlijk bluf – dat was de allerlaatste persoon op aarde die ze om hulp zou gaan vragen. Maar ze zag een nadenkende frons op Mateo’s voorhoofd verschijnen en uiteindelijk knikte hij.
      ‘Best. Ik hou hem wel thuis. Wanneer?’
      ‘Volgende week woensdagavond.’
      ‘Kee.’ Hij liet nog even zijn blik langs haar heen gaan. ‘Trek wel effe wat leukers aan dan dit. Ik wil niet dat m’n broertje voor lul loopt met zo’n ingepakte mummie naast zich. Toen je die jurk aanhad op het bal zag ik dat je een stel mooie tieten hebt en een leuk figuurtje… dus laat Juan ermee pronken man.’
      June staarde hem overdonderd aan, in een reflex kruiste ze haar armen voor haar bovenlijf.
      Mateo grinnikte zacht en draaide zich om. ‘Zie je volgende week, June.’

Reacties (2)

  • NicoleStyles

    En Nu doorpakken June!
    Oh wat hou ik van dit verhaal(H)

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Go juneeeeeee!!!!
    Snel verder ^^

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen