Foto bij Chapter ninety-eight

‘Ik moet zeggen,’ begin ik met een schamper lachje. Mijn kille blik nog steeds naar Garshield’s team gericht. ‘Voor een team dat gebruik maakt van geavanceerde technologie dat je kennelijk veel sterker maakt, hebben jullie erg veel moeite om een bal te raken. Wellicht dat jullie wat meer op jullie vaardigheden hadden moeten focussen. Een stilstaand persoon missen en dan vervolgens ook nog de paal van een goal raken wil ik nou niet heel skillvol noemen,’ zeg ik schouderophalend. Mijn groene ogen keer ik gniffelend van hen vandaan en stap direct de zijlijn over als het fluitsignaal luid.

Met Garshield’s team aan de middenlijn voor de aftrap, sta ik een beetje nonchalant op mijn positie. Heel de opstelling van ons team is gewijzigd en de verdedigers staan nu voorin het veld. De middenvelders en spitsen zijn door elkaar gemixt en verdeeld voor de verdediging en het middenveld. Het enige voordeel wat het wellicht geeft, is dat Shiro van de verdediging naar de aanval is gegaan. Zijn history als spits op Hakuren komt hiervoor heel goed van pas en geeft ons een extra voorzetje. Hetgeen wat ik zo snel begrepen heb waarom de opstelling zo drastisch moest wijzigen, is om het team van Garshield te slim af te zijn. Daar waar zij gefocust zijn op hun positie, is ons team wél in staat om verschillende rollen aan te nemen. Waarom we het zo drastisch moeten maken om de verdedigers op de frontline te zetten, heb ik maar achterwege gelaten en kan daarom niet anders dan meegaan in de flow. Het enige dat voor mij gewijzigd is, is dat ik van de linkerkant van het middenveld, naar de rechterkant van het middenveld geplaatst ben, met een kleine slag richting de verdediging.
Zodra er gefloten wordt, raast het team van Garshield onze speelhelft op. De bal wordt razendsnel overgespeeld en al snel merk ik het ritme op waar Natsumi het over had. Daar waar wij optimaal door kunnen spelen, lijken de spelers van Garshield af en toe te twijfelen over wat ze doen met hun positie. Daar waar de onzichtbare lijn van de verdediging stopt, lijken de spelers van Garshield daadwerkelijk ook niet verder dan daar te gaan. Iets dat wellicht in theorie optimaal klinkt, maar wat in de praktijk niet werkt. Ze kunnen alleen optimaal spelen zonder dat er actieve stoorzenders op het veld zijn, maar doordat Inazuma Japan veel diverse beweeg- en speel manoeuvres heeft, zijn wij nu volledig in het voordeel. Het RH program specialiseert zich enkelt op het optimaliseren van de speler op basis van kracht, snelheid en uithoudingsvermogen. Echter zorgt dit er niet voor dat je ook daadwerkelijk skills genoeg hebt om te kunt voetballen. Individualiteit is belangrijk, maar het als je écht iets wilt bereiken, zul je samen moeten spelen als een team.
De snelheid van Garshield’s team lijkt er echter nog steeds voor te zorgen dat veel van ons hen niet bij kunnen houden. Op het moment dat de middenvelders hun veldgrens bereikt hebben en de bal over willen spelen, sprint ik naar voren. Zodra de bal overgespeeld wordt, raas ik tussen de middenvelder die de bal doorspeelt, en de spits waar de bal voor bedoeld was, door en neem ik de bal mee aan mijn voet. Als ik eenmaal het middenveld gepasseerd ben, hebben de spitsen al opgegeven om mij te stoppen. Echter voordat ik de mogelijkheid krijg om een stap verder te zetten, word ik compleet omsingeld en in het nauw gedreven. Overspelen lukt niet en voordat ik mijn Frost Arrow uit heb kunnen voeren, wordt de bal voor mijn voeten weggetackled. Door de plotse actie verlies ik mijn balans en door een verkeerde stap om mijzelf overeind te houden, drukt mijn volledige gewicht op mijn enkel en zak ik er direct doorheen. Zonder ook maar iets te laten merken, duw ik mijzelf weer overeind en stap ik op een wat rustiger tempo terug naar het middenveld. De bal raast over het veld heen en ergens tussen waar onze spitsen en middenvelders nu gemengd bij de verdediging staan, weten ze de bal te onderscheppen. ‘Milou!’ Een doffe klap is te horen vlak nadat mijn naam geroepen wordt en ik kijk verrast om. De bal vliegt met een grote boog naar voren en zodra ik weet waar het terecht zal komen, ren ik naar voren. De pijn die mijn enkel veroorzaakt zorgt er echter voor dat mijn snelheid niet is wat het hoort te zijn en ik maar net de bal een tik met de punt van mijn voet weet te geven. Het is net voldoende om de bal in bezit te houden en door te spelen voordat het, het veld zou verlaten. Terwijl Inazuma Japan de bal goed in hun bezit weet te houden, valt het mij op dat de spelers van Garshield elkaar langzaam in de weg beginnen te lopen. Alsof ze een poging wagen om onze tactieken tegen ons te gebruiken. Hun geklungel zorgt voor enkele mooie openingen, maar de meeste hissatsu’s lijken niet krachtig genoeg om een tweede punt te scoren, een punt dat we wel moeten maken. We kunnen het ons niet permitteren deze wedstrijd te verliezen.
Ik kan het mij niet permitteren deze wedstrijd te verliezen. Niet tegen deze man.
Mijn blik keer ik naar Garshield die ongeduldig aan de zijlijn staat. Mijn handen gefrustreerd tot vuisten gebald en mijn tanden op elkaar geknarst keer ik mijn focus terug naar de wedstrijd. De bal wordt mij toegespeeld en eenmaal over de middenlijn, speel ik de bal behendig naar achteren om te voorkomen dat ik opnieuw omsingeld wordt. Zoals verwacht neemt Kidou de bal in ontvangst en raast mij voorbij. Zodra ik de middenvelders gepasseerd ben, krijg ik opnieuw de bal toegespeeld en stop ik met lopen. Mijn voet plaats ik net onder de bal en lift het soepeltjes de lucht in. Als de bal de juiste hoogte bereikt heeft, spring ik omhoog om het vervolgens terug naar de grond te schieten. De stuit tegen de grond veroorzaakt een ijzige afdruk op het veld en zodra het een tweede keer tegen de grond stuitert, land ik op mijn voeten en heeft de bal een enorme ijskring veroorzaakt. Een koude wind steekt op vanaf deze ijskring en nadat de bal een derde keer tegen de grond gestuit heeft, schiet ik de bal op hoge vaart naar het goal toe. ‘Arctic Assault!’ Door de derde stuit zijn er verscheidene kleine ijs pilaren ontstaan waar de bal als het ware overheen stuitert om extra snelheid en kracht te verzamelen, voordat het tegen de keepers hissatsu knalt. Echter ligt mijn focus niet op het feit of mijn schot het zal halen, maar op de klap die mijn lichaam krijgt na het afvuren van het schot. Alsof mijn lichaam compleet bevroren is, sta ik op mijn plek. Een enorme klap van kou zorgt ervoor dat ik hevig begin te bibberen en voor ik het weet ben ik door mijn knieën gezakt. Ik blaas een koude wind uit terwijl ik uit alle macht mijn lichaam probeer op te warmen, om het uiteindelijk alleen maar kouder te lijken te krijgen. De aanraking van een warme stof laat mij verbaasd omkijken. Een dankbare glimlach verschijnt op mijn gezicht als de rode stof van Kidou’s cape mijn lichaam omsluit en mij enigszins van warmte voorziet. ‘Je hebt genoeg gedaan. Wij zullen het afmaken.’ Een zachte zucht verlaat mijn lippen als er geen ruimte voor commentaar lijkt te zijn en knik als antwoord. Met behulp van Kidou en Sakuma word ik van de grond gelift en naar de reservebank gebracht. Eenmaal op mijn plek, richt ik mijn focus naar de man die aan de zijlijn staat. Een kleine tevreden glimlach siert mijn gezicht als ik de wanhoop op zijn gezicht zie staan en keer mij naar de wedstrijd. Echter weet ik mijn focus niet lang op de wedstrijd te houden als mijn zicht langzaamaan wazig wordt. Het geluid om mij heen ebt langzaam weg tot ik alleen nog een luide tuut hoor en ik mijn lichaam een zachte klap voel maken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen