De sfeer was er thuis niet beter op geworden de afgelopen weken. Zijn moeder en broer hadden niet opnieuw met elkaar gevochten, maar de woorden die ze gesproken had leken nog steeds in de ruimte te hangen en meermaals per week werd Juan eraan herinnerd. Beiden liepen de hele tijd op eierschalen en hij wist dat de bom ieder moment kon barsten.
      Wat ook niet meehielp, was dat er schoolvakantie was, waardoor hij nog veel meer tot zijn huis veroordeeld was dan normaal. Tijdens de uren dat zijn moeder thuis was sloot hij zich vaak op in zijn kamer om te gamen of ging hij naar Emilio. Daarnaast had hij op aandringen van zijn moeder een bijbaantje gevonden als afwasser. Het was afschuwelijk saai werk en hij vond het ook nog eens een ranzig karwei, maar het hield hem in ieder geval bezig.
      ‘Heb je eigenlijk nog wat gehoord van die rooie? Die stripper?’ Emilio’s stem haalde hem uit zijn gedachten. Hij draaide zich van zijn computerscherm af en keek naar zijn vriend, die languit op Juans bed door een tijdschrift lag te bladeren.
      Fronzend keek hij naar de naakte vrouw op de voorkant. ‘Heb je die serieus meegenomen van huis om hem hier te kunnen doorbladeren?’
      ‘Ja man. Mijn ma flipte laatst toen Noah er een gevonden had, wat plaatjes had uitgeknipt en die op de koelkast had geplakt.’ Hij grinnikte bij de herinnering. ‘Net voordat er visite langskwam. Daarna heeft ze m’n hele kamer overhoop gehaald en alles weggeflikkerd.’
      Juan grinnikte en dacht aan Emilio’s zesjarige zusje. ‘Dat kind heeft meteen een trauma.’
      ‘Is niet mijn schuld. Ik zeur al jaren om een slot op mijn kamer en ik heb al honderd keer gezegd dat ze uit m’n kamer vandaan moet blijven.’ Niettemin stond er een grijns op zijn gezicht. Met een schuin hoofd keek hij naar het pornoblaadje, daarna draaide hij het naar Juan toe. ‘Links of rechts?’
      Juan wierp een korte blik op de twee naakte vrouwen. ‘Rechts…’ denk ik. ‘
      Emilio grinnikte. ‘Kijk aan, je smaak wordt al beter.’
      ‘Mijn smaak is niet in zo’n blaadje te vinden.’
      ‘Ik zie June er nog niet in staan nee. Tenzij ze een soort kuisheidsspecial doen.’ Hij schoot in de lach. ‘Ik zie het al voor me, met –’
      ‘We zouden niet meer over haar praten, weet je nog?’ Alleen het horen van haar naam bezorgde hem al een steek in zijn buik.
      Emilio rolde zijn ogen. ‘Je gaf anders ook al geen antwoord op mijn andere vraag – of je het nog een keer met die chick hebt gedaan.’
      ‘Nee.’
      Dat betekende echter niet dat hij haar niet had gezien, tot driemaal toe was hij op een ochtend verrast geweest toen ze uit Mateo’s kamer vandaan was gekomen. In tegenstelling tot al die andere wijven met wie hij sliep, had hij haar niet voor dag en dauw de deur uit geschopt en had hij het niet erg gevonden dat ze nog een kop koffie dronk voordat ze wegging.
      Juan vond het maar niks. Iedere keer dat hij haar zag, dacht hij weer aan hoe hij Junes naam gekreund had terwijl zij hem pijpte, en hoe hij als een of andere brave puppy haar afgelebberd had. De herinnering eraan gaf hem nog steeds een bittere smaak in de mond.
      ‘Misschien wordt dat straks je verrassing wel. Kun je een beetje geoefend blijven,’ grijnsde zijn vriend.
      Juan wist dat Mateo’s verrassing de reden was dat Emilio nog steeds hier was; hij hoopte ongetwijfeld op een stripper of de toegang tot een of ander exclusief feestje. Zijn vriend had hem eerder vandaag gevraagd of hij vanavond naar het poolcafé zou gaan. Mateo had een paar dagen terug echter al gezegd dat hij deze avond moest vrijhouden en toen hij dat tegen Emilio had gezegd, had die zichzelf min of meer voor de verrassing uitgenodigd.
      Juan wist niet echt wat hij moest verwachten – zijn broer had wel vaker bizarre ingevingen en meestal keek ie altijd wel terug op een leuke avond. Hij zag het allemaal wel.

Rond een uur of vijf ging de bel. Een kwartier geleden had Mateo pizza voor hen alle drie besteld en hij voelde zijn maag al rammelen.
      ‘Doe jij open?’ vroeg Mateo, die op zijn telefoon bezig was.
      Juan kwam overeind, liep naar de voordeur toe en zwaaide die open. Toen hij zag wie daar stond, bleef hij als versteend staan. Zijn hart klapte in zijn borst, zijn mond voelde opeens krukdroog. Zijn hand schoot naar de deurpost, hij was bang dat hij anders zou omvallen.
      ‘Hé…’ Haar stem trilde, haar gezicht was gespannen.
      ‘Hé…’ Zijn eigen stem klonk niet veel vaster dan die van haar. Gauw deed hij de deur achter zich dicht, voordat Emilio of Mateo door zou hebben dat het niet de pizzakoerier was die voor de deur stond. ‘Hoe uh, hoe gaat het?’ vroeg hij, nerveus een hand over zijn hoofd halend. Hij kon zijn ogen niet van haar afhouden. Ze zag er prachtig uit, ze droeg een zwart jurkje tot iets boven haar knie met felgekleurde muzieknootjes erop, met een donkere legging en Allstars. De opdruk van haar jurkje en rode vestje dat ze droeg was meer kleur dan hij ooit bij haar had gezien en het liet haar gezicht opleven. Ze was net als een vlinder die uit haar cocon was gekropen. Als rups was ze mooi geweest, met haar onopvallende baggy kleding, maar met deze iets meer onthullende kleding was ze zo prachtig dat ze zelfs Emilio stil zou krijgen.
      ‘Juan…’ Ze keek naar hem op. Een huivering trok door hem heen toen ze zijn naam uitsprak. ‘Ik – het spijt me. Van de afgelopen weken. Ik… ik weet niet of je me nog een kans wil geven maar – ’
      ‘Ik zou je honderd kansen geven.’ Het flapte eruit voordat hij er erg in had en hij voelde dat hij begon te blozen. Dat klonk wel heel wanhopig.
      Toch zag hij opluchting over haar gezicht flitsen. Hij hoorde haar ademhaling versnellen door de zenuwen toen ze een stapje dichterbij zette. Even dacht hij dat ze zijn hand zou pakken, of misschien zijn gezicht zou strelen, maar uiteindelijk verstrengelde ze haar vingers voor haar middel. ‘Mag ik je meenemen voor een date? Van-vanavond?’
      Ze had haar ogen neergeslagen, haar wangen benaderden de kleur van haar haren. Ze zag er zo ontzettend lief uit dat de vlinders door zijn bloedbaan dansten. Alle boosheid die hij had gevoeld, fladderde weg. Hij raapte zijn moed bij elkaar en probeerde een beetje zelfverzekerder over te komen, hopend dat zij het dan ook zou doen.
      ‘Misschien…’ antwoordde hij zo nonchalant als hij kon.
      Ze keek op, haar ogen schichtig.
      ‘Als ik een kus van je krijg.’
      Met een snelle beweging duwde ze een pluk haar achter haar oor. Ze oogde te zenuwachtig om te merken dat hij haar zat te plagen en hij trok een mondhoek op. ‘Het mag ook later op de avond.’ Hij gaf haar een knipoog.
      ‘O-oké.’ Ze staarde naar de grond en er viel een ongemakkelijke stilte. Opgelaten zocht Juan naar woorden, voor hij die kon vinden schoot ze ineens naar voren en omhelsde hem.
      Een beetje verbluft sloeg hij zijn armen om haar heen terwijl ze haar gezicht tegen zijn schouder drukte. ‘Het spijt me. Ik was zo stom,’ fluisterde ze. ‘Laat me het alsjeblieft goedmaken.’
      Hij begroef zijn hand in haar dikke haar en drukte een kus tegen haar voorhoofd. Even sloot hij zijn ogen, ademde hij haar geur in, voelde hij haar lichaam tegen dat van hem. Ongelofelijk. Het was ongelofelijk dat ze hier nu opeens in zijn armen stond. Inmiddels had hij het al lang opgeven – en nu was ze gewoon naar zijn huis gekomen. Naar zijn huis!
      Plotseling drong er iets tot hem door. ‘Heb je – heb je dit met Mateo afgesproken?’ vroeg hij overdonderd.
      Ze liet hem los. Afwezig gleden hun handen in elkaar en Juan merkte dat zijn ademhaling ietsje haperde. Zijn hele armen tintelden.
      ‘Ik wilde ervoor zorgen dat je thuis was, dus ik ben vorige week naar zijn werk gegaan. Jordy had aan Riley gevraagd waar dat was.’
      Verwonderd staarde hij haar aan. ‘Maar – je haat hem.’
      ‘Ik haat hem niet, Juan. Hij gedraagt zich vaak als een eikel, maar ik haat hem niet. En uiteindelijk – heeft hij me geholpen.’
      Hij wist niet waarom, maar om de een of andere reden raakten die woorden hem. In een reflex legde hij een hand tegen haar wang en drukte zijn voorhoofd tegen dat van haar. Nu ze weer zo dichtbij stond, begon zijn hart fanatiek te bonken. Hij pakte zachtjes haar pols vast en legde haar vingers tegen zijn borst.
      ‘Voel je mijn hart?’ fluisterde hij.
      Ze keek naar hem op, met die prachtige ogen van haar.
      ‘Dat ie zo hard bonkt, komt door jou.’
      Haar lippen weken iets van elkaar, haar adem kwam in kleine stootjes naar buiten. Haar duim bewoog lichtjes terwijl haar vingers zich platdrukten tegen zijn shirt. ‘Waarom?’ vroeg ze bijna ademloos. ‘Waarom vind je me toch zo leuk?’
      Hij bewoog zijn duim langs haar lip zonder zijn blik van haar ogen af te nemen. ‘Omdat je zo’n groot hart hebt. Omdat ik stop met nadenken als je glimlacht. Omdat iedereen in mijn omgeving zo’n kort lontje heeft en jij de rust zelf bent. Omdat je het mooiste meisje bent dat ik ooit heb gezien. Omdat mijn knieën week worden bij je geringste aanraking. Om nog heel veel meer redenen – en ik weet zeker dat er ook nog veel bij komen… als ik je beter leer kennen.’
      Tranen verzamelden zich in haar ogen. Zijn maag wrong zich in een nerveuze knoop. Geloofde ze hem niet?
      ‘Nog – nog steeds? Nadat ik je – nadat ik je afwees?’
      ‘Ja lieverd,’ zei hij vastberaden. ‘En nog meer dan tevoren nu je bij me aan de deur hebt aangebeld.’
      Haar hand streek omhoog vanaf zijn borst langs zijn nek en bleef onder zijn achterhoofd liggen. Weer sloeg zijn hart een slag over toen haar gezicht dichterbij kwam. Haar lippen raakten de zijne, bleven er even tegenaan rusten. Zijn vingers gleden door haar haren, wikkelde de lokken eromheen. Opwinding verspreidde zich door hem heen toen ze elkaar toelieten tussen hun lippen, zijn tong danste om die van haar en weer werd hij overspoeld door de gevoelens die ze bij hem losmaakte.
      Hij hield van haar, hij kon het voelen tot in zijn vingertoppen, tot in zijn tenen. Hij wilde haar – en hij wilde haar nooit meer kwijt.
      Na de kus trok ze zich weer terug, een frisse blos op haar wangen. Ze had een paar tellen nodig om zich te herpakken. ‘Uhm, nou ik had wat bedacht voor vanavond. Dus ik hoop dat je het leuk vindt.’ Ze keek op haar horloge. ‘We moeten nu wel gaan. Als je – als je wilt natuurlijk.’
      Haar onzekerheid frustreerde hem een beetje, maar hij probeerde het van zich af te laten glijden. ‘Ik kan niet wachten. Ik ben benieuwd wat je bedacht heb.’ Hij gaf haar een knipoog en pakte haar hand. ‘Waar wil je naartoe. Wil je met de auto? Je hebt nog niet je rijbewijs toch?’
      Ze schudde haar hoofd. ‘Ik dacht, misschien kunnen we met de motor gaan.’ Ze beet op haar lip. ‘Als je twee helmen hebt.’
      ‘Ja, die heb ik.’ De rug van zijn vingers streken langzaam langs haar hand omhoog terwijl hij haar blik vasthield. ‘Iedere keer dat ik op dat ding zit, fantaseer ik dat je achterop zit, met je armen stevig om me heen.’
      ‘Ik ook…’ bekende ze zachtjes. ‘Sinds ik je op je motor zag zitten.’
      Hij voelde zich warm worden vanbinnen. ‘Wanneer heb je dat gezien?’ vroeg hij verwonderd.
      Ze kleurde weer. ‘De laatste schooldag. Van een afstandje.’
      ‘Dat heb ik niet eens gemerkt.’ Hij keek even om en realiseerde zich dat hij zichzelf had buitengesloten. ‘Ik zal even mijn sleutels en helmen halen. Heb ik verder nog iets nodig?’
      ‘Nee, verder niet.’
      ‘Oké. Je mag mee naar binnen als je wilt, maar Mateo en Emilio zitten daar wel.’
      ‘Eh, ik wacht hier wel even.’
      Stiekem was hij een beetje opgelucht, hij was bang dat ze anders misschien weer diep in haar schulp zou kruipen. Na haar een snelle kus gegeven te hebben, draaide hij zich naar de deur en belde aan. Het duurde even voordat Mateo opendeed, die nieuwsgierig zijn ogen op June liet rusten en haar zelfs een knipoog gaf.
      ‘Jullie gaan?’
      Juan knikte. ‘Ik pak mijn sleutels en helmen even.’ Hij stapte langs zijn broer de hal in, pakte zijn spullen en liep nog even de woonkamer in.
      Met een ontevreden gezicht zat Emilio op de bank, zijn voeten op tafel. ‘Ik mag er niet eens langs van die lul. Wat is er aan de hand?’
      ‘June.’ Hij probeerde zijn grijns in bedwang te houden, maar dat was onbegonnen werk.
      Emilio trok zijn wenkbrauwen op. ‘Wat komt die doen?’
      ‘Haar excuses aanbieden. Me meenemen voor een date.’
      ‘Ah. Naar de manage?’
      Juan rolde zijn ogen. ‘Je kan ook blij voor me zijn.’
      ‘Als ze je niet weer dumpt voordat je haar hebt kunnen neuken, ben ik blij voor je.’
      ‘Juist. Dat is écht het belangrijkste voor me…’
      ‘Dacht van wel na die… eerste keer. Die was toch zo mindblowing? Dacht dat je daarna wel elk lekker wijf zou willen nemen.’
      ‘Ik heb het niet met Lorraine gedaan, oké?’ bromde hij. ‘Ik wil haar.’ Met zijn ogen seinde hij naar de voordeur. ‘En ik zal haar krijgen.’
      ‘Wat? Heb je haar serieus niet gedaan? Gast, je bent echt gek.’
      ‘Ik ben niet gek. Ik ben verliefd. Op June. En het kan me geen reet schelen wat jij daarvan vindt of wat jij gedaan zou hebben. Zolang je maar niet zo’n bitch als Beth wordt.’
      Emilio’s kaken verstrakten, toen haalde hij zijn schouders op. ‘Oké man. Veel plezier dan dan hè. Zou leuk zijn als je me deze keer wel wat vertelt. Misschien dat ik het dan eindelijk een keer snáp.’
      ‘Je hoeft het niet te snappen.’
      ‘Ik wíl het snappen. Ik wil haar een leuk meisje vinden, oké? Voor jou. Maar het enige wat ze altijd maar doet is staren en me doodzwijgen en in de tussentijd doet ze fucking kut tegen je.’
      Juan zuchtte. Hij had geen idee wat hij daarop moest antwoorden. ‘Ik bel je morgen, oké? Dan vertel ik je alles wat je wilt.’
      Emilio trok een mondhoek op. ‘Goed zo. Nou, ga nou maar naar buiten. Voordat je broer haar om zijn vinger heeft gewonden.’
      Juan grinnikte zacht. Er waren een hoop onzekerheden – maar dat ze plotseling wat in zijn broer zou zien, was daar niet een van.

Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Ik wil haar een leuk meisje vinden, oké?

    Ik voel me helemaal cool omdat ik vanwege de vorige hoofdstukken al weet dat dat gaat gebeuren (deels helaas). Ik ben nu een alleswetend opperwezen.

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Yesyesyes!!!!! Emilio doet z'n best op zn eigen manier!,
    Matteo is ook een goede grote broer

    Rn june en Juan are just cuteeeee

    Verder 🤩🤩

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen