‘Sorry,’ zeg ik glimlachend ‘ik geloof echt wel dat je ook een zachtaardige kant hebt. Maar je komt gewoon regelmatig nogal arrogant of bot uit de hoek.’
‘I know, I know... working on it. Trust me.’

Harry verteld voor het eerst een beetje over zichzelf en zijn leven, en voor we het weten is het twee uur. Dominic is inmiddels al een tijdje beneden en er wordt nog druk gelachen en gepraat.
‘Ik vind jullie allemaal heel erg leuk enzo, maar het is twee uur. Misschien moeten we gaan slapen.’ Opper ik. ‘Morgen zal namelijk wel weer een lange dag worden.’
Iedereen knikt instemmend, en staat op om jassen en schoenen aan te gaan trekken.
‘Tot morgen guys, was gezellig!’ Roep ik ze na als ze allemaal de voordeur uit verdwijnen.
‘Zo, roomie, zie je morgen!’ Zegt Dom, terwijl hij naar boven verdwijnt. Zelf loop ik ook meteen naar boven. De gesprekken met Harry spelen zich non stop in mijn hoofd af. Soms had ik het idee dat hij een beetje met me aan het flirten was, maar ik weet niet of dat daadwerkelijk zo was, of dat ik graag zou willen dat het zo was. Ik begin toch langzaam wel echt het idee te krijgen dat ik deze jongen leuker vind dan de bedoeling was. Ondanks dat het een grote chaos is in mn hoofd, val ik gelukkig toch vrij snel in slaap.

De rest van de week is druk, maar wel gezellig. Dominic en ik zijn inmiddels redelijk gewend aan elkaars aanwezigheid in huis, en we zijn al twee avonden veel te laat gaan slapen, omdat we zaten te gamen. Vrijdagavond hebben we afgesproken om met z’n alle bij ons te eten. We hadden al gehoord dat we redelijk op tijd klaar zouden zijn, en zaterdag zijn we voor het eerst in twee weken een dagje vrij.

‘Wie gaan er boodschappen doen, en wie gaan er vast richting het huis om de tafel te dekken? Daisy is al bij ons thuis denk ik.’
‘Ik ga wel vast richting huis.’ Zegt Dominic.
‘Zal ik met jou mee boodschappen doen?’ Vraagt Harry, terwijl hij me aankijkt.
Vlinders. Damnit.
‘Sure, gaat de rest mee met Dominic?’
Alberto, Katherine en Emeraude knikken instemmend.
‘Wat zullen we maken? We zijn wel weer met zeven man, dus snel en makkelijk lijkt me in ieder geval een goed idee.’ Vraagt Harry.
‘Wat dacht je van pasta pesto? Zongedroogde tomaatjes, pijnboompitten? Misschien iets van kip?’ Oppper ik, en hij knikt instemmend.
Op ongeveer elke hoek van de straat zit een supermarkt, dus het duurt niet lang voor we de eerste tegenkomen.
‘Zoek jij de spullen voor het eten bij elkaar? Dan ga ik op zoek naar wat te drinken. Witte wijn, bier?’ Vraag ik.
‘Ja, wel droge witte wijn hè? En wie drinken er eigenlijk bier? Alleen Dominic zeker?’
‘Daisy wil ook nog wel eens een biertje drinken. Ik kijk wel even. Heb jij nog voorkeur?’
‘Wijn is fine with me.’
We splitsen op, en ik ga op zoek naar wijn en bier. Ik pak ook nog wat flessen cola, en een fles fanta. Er is vast thuis nog wel wat sterke drank. Als ik mijn loodzware mandje naar de kassa sleep, bedenk ik me dat het eigenlijk wel makkelijker was geweest als er nog iemand was meegegaan. Het is niet heel ver lopen naar huis, maar met zes flessen witte wijn, twee six-packs bier, cola, fanta en het avond eten, wordt het toch een aardige workout.
Als er plots in mijn kont geknepen wordt, draai ik me om, klaar om iemand een flinke hoek te verkopen. Gelukkig zie ik net op tijd dat het Harry is, die met een grijns van oor tot oor achter me staat.
‘Sorry, Matthew, ik kon het niet laten. Je hebt een goede kont.’ Lacht hij.
Ik draai me snel terug naar mijn boodschappenmandje als ik voel dat ik rood aan loop.
‘Kom op, we gaan betalen.’ Stamel ik.
Nog steeds met m’n rug naar Harry toe leg ik al onze spullen op de band.
‘Je bent niet boos omdat ik in je kont kneep, toch?’ Hoor ik ineens zachtjes achter me.
‘Nee, natuurlijk niet. Je bracht me gewoon een beetje van m’n apropos.’
Ik reken de spullen af, en met acht tassen aan spullen, beginnen we aan onze wandeling terug.
‘Kan je eigenlijk een beetje koken?’ Vraagt Harry.
‘Ja zeker, heel goed zelfs. Voor dat ik begon met acteren, heb ik een jaar of vier in de keuken van een restaurant gestaan. Officieel ben ik afgestudeerd chef-kok.’
‘Oh, echt? Dan verwacht ik wel een sterrenmaaltijd vanavond! Hoe oud ben je dan eigenlijk, als ik zo brutaal mag zijn?’
‘Eenendertig. En je dacht toch niet dat ik in mijn eentje ga staan koken voor zeven mensen? Je mag me mooi helpen.’
‘Eenendertig, jeetje dat had ik je niet gegeven! En ik wil je niet teleurstellen, maar ik kan dus helemaal niet koken.’
‘Je bent nooit te oud om te leren.’
Als we voor de deur staan bel ik aan.
‘Wachtwoord?’ Komt er door de intercom.
‘Pindakaas. En kom ff helpen sjouwen, Stanson.’
‘On my way.’
Ik duw de deur open, en zet de tassen in de gang. Het plastic van de tassen heeft pijnlijke afdrukken achtergelaten in mijn handen. Daisy komt als snel van de trap gerend, met achter haar aan Dominic.
‘Ik heb versterking meegenomen!’ Lacht ze.
‘Mooi, want we hebben acht tassen. Onze armen vallen er bijna af.’ Lacht Harry.
We geven zowel Daisy als Dominic twee tassen, en zetten ze boven in de keuken, nadat we iedereen in de woonkamer gedag gezegd hebben. De tafel is gelukkig al gedekt.
‘Harry en ik gaan koken. Daisy, jij zorgt wel voor onze gasten hè?’
‘Uiteraard, iedereen heeft allang drinken. Oh, en eten trouwens. Heb even je kastjes doorgespit.’
‘Je zou Daisy niet zijn als je dat niet zou doen.’ Zeg ik, terwijl ik lachend met mijn ogen rol.
Daisy verdwijnt weer naar de woonkamer en Harry en ik pakken alle spullen uit. ‘De drank mag allemaal in de koelkast hoor. Ik denk dat dat wel past.’ Zeg ik, terwijl ik drie pannen uit een kastje tover.
‘Oké, alles is ingeruimd. Wat is het volgende, meneer de chef-kok?’
Ik pak een snijplank en een scherp mes, en schuif het zijn kant op.
‘Je mag beginnen met de uien snijden. Pas op voor je vingers, dit mes is net geslepen.’
‘Oh, je geeft me ook gelijk de kutklusjes.’ Lacht hij.
‘Ja, dat is hoe het in een echte keuken ook werkt. De kutklusjes zijn voor de stagiair.’ Zeg ik, schouderophalend.
Ik gooi de kip in de wok, en draai het potje zongedroogde tomaatjes open. In plaats van deze te snijden, knip ik ze kleine stukjes. Dat gaat een stuk sneller en makkelijker. Ik gooi een beetje van de olie uit het potje bij de kip, samen met een beetje zout en peper. Naast me hoor ik zacht gesnif.
‘Leuk hè, koken?’ Lach ik.
‘Die uien zijn echt heel sterk.’
Ik pak een schone theedoek, een terwijl Harry het laatste beetje van de ui staat te snijden, dep ik zijn tranen weg.
‘Bedankt, chef.’ Lacht hij.
‘Gooi die uien maar in de pan bij de kip.’ Ik plet nog wat teentjes knoflook en gooi een zak verse spinazie in de wok, samen met een paar goede eetlepels pesto.
Het water voor de pasta kookt inmiddels, dus ik gooi twee zakken pasta in de pan.
‘Durf je het aan om de pijnboompitten te roosteren?’
‘Ja, sure. Teach me.’
Ik geef Harry t bakje pijnboompitten en zet hem achter een pan.
‘Moet er geen olie of boter in?’
‘Nee, nooit doen. Pijnboompitten rooster je droog. Gooi ze maar in de pan.’
Harry gooit het doosje pijnboompitten leeg in de pan, en ik ga achter hem staan. Met mijn hand pak ik zijn arm, en laat hem de steel van de pan vastpakken. Ik schuif mijn hand iets verder naar die van hem, en laat hem de pan heen en weer bewegen.
‘Pijnboompitten verbranden heel erg snel, dus je moet ze een beetje in beweging houden. Dat moet wel lukken toch?.’ Terwijl ik met mijn ene hand nog steeds hem de pan heen en weer laat schudden, ligt mijn andere hand op zijn heup.
Hij komt een stukje dichter tegen me aan staan, en m’n hart slaat een keertje over.
‘Koken is eigenlijk best leuk.’ Mompelt hij.
‘Mm-mm.’ Mompel ik.
Als de pijnboompitten rondom een mooi kleurtje hebben, laat ik hem de pan van het vuur halen. Ik sta nog steeds achter hem als hij zich omdraait.
‘What’s next, chef Matthew?’ Zijn adem zorgt er voor dat mijn nekharen overeind gaan staan. Ik moet me heel erg inhouden om hem niet te zoenen. Ik scheur mijn blik los van die van hem, en stap bij hem vandaan
‘We moeten de pasta nog afgieten, en dan kan alles bij elkaar. Wil jij dat doen?’
‘Met jouw hulp wil ik dat best doen.’ Zijn mondhoeken krullen omhoog in een speelse, uitdagende glimlach.
Blijkbaar geniet hij net zo van dit spelletje als ik.
Ik zet een vergiet in de gootsteen en geef hem twee pannenlappen om de pan mee op te pakken. Bij de gootsteen sla ik zo mijn armen om hem heen, dat ik precies bij zijn handen kan.
‘Altijd van je afgieten, anders kan je jezelf flink verbranden.’
Als alle pasta uitgelekt is, en in de pan zit bij de rest, mix het nog even goed door elkaar.
‘Zo, ik geloof dat we klaar zijn. Neem jij de pijnboompitten mee naar binnen?’
Harry knikt instemmend, en met de gigantische pan pasta loop ik richting de woonkamer.
‘Eten is klaar iedereen!’
‘Ah nice, ik heb echt zo veel honger!’ Zegt Katherine.
‘Nou, ga lekker zitten dan. Heeft iedereen nog drinken?’
‘Iedereen behalve wij geloof ik.’ Lacht Harry.
‘Wijn?’
‘Wijn’
‘Oh, mag ik ook een wijntje?’ Vraagt Alberto.
‘Nog meer mensen?’ Op Dominic na, steekt iedereen zijn hand op.
‘Doe mij maar een biertje.’
‘Coming up. Scheppen jullie vast op, dan gaan wij nog wat wijnglazen en een fles wijn halen.’
Gevolgd door Harry loop ik weer richting keuken.
‘De wijnglazen staan in het tweede kastje links boven. Zou jij er zes willen pakken?’ Vraag ik terwijl ik de koelkast open en een fles wijn en een biertje van de onderste plank pak.
Voor ik weer overeind kan komen, krijg ik een klap tegen m’n kont.
‘Sorry, ik kon het echt niet laten. Je stond er zo perfect voor.’
Ik draai me naar hem om, en zet een stapje zijn kant op.
‘Daag me nou niet uit...’ fluister ik in zijn oor, terwijl ik langs hem heen stap richting de deur.
Met het drinken en de glazen lopen we weer terug naar de woonkamer waar inmiddels iedereen opgeschept heeft. Ik schenk voor iedereen en wijntje in en geef Dominic zijn biertje.
‘Cheers iedereen! Op nieuwe vriendschappen en nieuwe huisgenoten!’ Lach ik, terwijl ik mijn glas hef.
‘Cheers!’ Krijg ik terug in koor.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen