Foto bij 11

You will find me
And you will find me
In places that we've never been
For reasons we don't understand
Walking in the wind
Yesterday I went out to celebrate the birthday of a friend
But as we raised our glasses up to make a toast
I realized you were missing,
we had some good times, didn't we?
we wore our hearts out on our sleeve
goodbyes are bittersweet
But it's not the end
I'll see your face again

Ravenna Morena.



''Doe voorzichtig. En kom op tijd morgen hé, we moeten één van de eerste wezen anders kunnen we Ravensbourne op onze buik schrijven! We kunnen echt niet te laat komen.'' Charlot draaide overdreven met haar ogen en wierp me een speelse glimlach. ''Ja mammie, ik rij voorzichtig ja, ik ben morgen op tijd, maak je niet zo druk. Wij gaan naar Ravensbourne Venna, we zijn uitgenodigd voor een gesprek hé slimmerd, al zouden we op het laatste moment komen, dat veranderd niks.'' verzekerde ze me.
Ik glimlachte en trok mijn beste vriendin in een dikke knuffel. Het was een doordeweekse avond en ons 'kort' afspreken was weer eens uitgelopen tot diep in de nacht.
''Charlot, rij voorzichtig ja. Ik vind het maar niks zo laat. Blijf je slapen?'' Charlot zuchtte. ''Nee stresskip, ik heb geen spullen bij, niks. En daarbij moeten we ons klaar gaan maken voor ons reisje naar Londen morgenochtend, als we samen zijn word dat een ramp, dus ik slaap thuis vanavond. Morgen zie ik je weer en morgen zijn we In fucking Londen en we blijven er gewoon een paar dagen slapen! Het word geweldig!'' Kierde ze vrolijk.
Ik grinnikte en knikte, ze had gelijk. Morgen zouden we samen naar Londen reizen en daar vervolgens een een paar dagen blijven, we zouden pas over één jaar officieel hier vertrekken uit Nederland maar een inschrijving moest al één jaar van te voren plaats vinden en aangezien Ravensbourne een enorme school was. Wilde we gegarandeerd zijn van een plekje. Gelukkig had school ons vrijstelling gegeven en waren we vrij. Beide zaten we vol zenuwen, we hadden immers ons toelatingsgesprek overmorgen. Het kwam eindelijk zo dichtbij. Het zat er dik in dat we aangenomen zouden worden, dankzij de goede contacten tussen onze school en Ravensbourne en onze goede cijfers. Maar toch stikte we beide van de zenuwen.
Charlot liep naar de gang waar ze haar jas van de kapstok aftrok en behendig om haar schouders heen sloeg. Ze trok me opnieuw in een knuffel en drukte een kus op mijn wang. ''Tot morgen lekkerding!'' zei ze vrolijk. Ik drukte nu op mijn beurt een kus terug op haar wang. ''Tot morgen sexyness.'' antwoordde ik terug op een grappig verleidelijke manier.
Ze kneep plagend in mijn zij en trok de deur open, ik bleef in de deur opening staan en zwaaide haar uit. Toen ze de straat uitgereden was sloot ik de deur achter me dicht en liep ik stilletjes terug naar mijn kamer. Ik liet mijzelf genietend op bed vallen, ik had er zoveel zin in. Het feit dat ik volgend jaar met mijn beste vriendin zou gaan studeren in Londen, aka mijn meest favoriete plek ooit. Maakte me zo enorm gelukkig.
Ik wierp een blik op mijn roze koffer die ik in de hoek van de kamer had neergezet, een glimlach ontstond op mijn gezicht, ik stond op en ik wandelde snel naar de huiskamer waar ik mijn make-up doekjes greep en snel mijn make-up eraf haalde.
ik liep terug naar mijn slaapkamer en trok de dikke lakens over mijn koude lichaam. Ik rilde kort.
Het was laat, héél laat. Mijn gedachten dwaalde af naar Charlot die onderrand ook wel thuis aangekomen moest zijn nu.
Ik sloot mijn ogen vredig, denkend aan het geweldige weekend wat er aan zat te komen.

-

Met mijn ogen half gesloten zocht ik tastend naar mijn mobieltje.
''Ja hallo?'' mompelde ik schor, ik wreef vermoeid in mijn ogen en opende mijn ogen met moeite.
''Ravenna, oh Ravenna kom hierheen!'' Mijn ogen schoten open bij het horen van de bezorgde stem.
Het was Charlot's moeder.
''Rita, wat is er?'' ''Ik kan het niet zeggen meisje, kom hierheen alsjeblieft.'' snikte ze.
Gehaast sprong ik uit bed, zoekend naar een simpele jogging broek. ''Ik kom eraan ben er binnen tien minuten.'' antwoordde ik kort. Ik drukte het gesprek weg.
Ik schoot in de vieze joggingbroek die op de grond lag, ik trok mijn jas aan en stapte in de sloffen van Charlot die hier nog stonden, zonder tanden te poetsen of dergelijke rende ik naar mijn auto. Ik startte de auto met een rot vaart en scheurde de straat uit, mijn handen trilde enorm en mijn ademhaling was onregelmatig.
Ik reed zo snel als ik kon naar het huis van Charlot haar ouders, ik parkeerde mijn auto slordig en gooide de deur dicht, ik opende het tuinhekje en klopte ongeduldig op de voordeur. De voordeur werd opengedaan door Rita, ze zag er vreselijk uit, haar ogen rood en opgezwollen, haar wangen rood en tegelijkertijd had ze geen enkel kleurtje in haar gezicht meer, waarschijnlijk van het vele huilen. Ik snapte er niks van, wat is er aan de hand. Ze trok me naar binnen en zuchtte diep. ''Ravenna.'' haar stem klonk gebroken en mijn hart maakte overuren. Wat was hier aan de hand? Wat the fuck was er gaande..
''Ravenna.'' De stem van Nathan drong door in mijn oren en geschrokken draaide ik mijzelf om. ''Kom verder'' hij wenkte naar de keuken waar ik onzeker naar toe liep. Hij beet op zijn lip, de pijn in zijn gezicht was enorm duidelijk, wat me nog meer beangstigde, Nathan was een vrij neutrale man, ik had hem nooit zo.. Emotioneel gezien?
''Ravenna, er is iets.. wat.. wat we je moeten vertellen.''
Ik blikte onrustig tussen Rita en Nathan, de ouders van Charlot. Met een duidelijke trilling in mijn stem. ''Waar is Charlot.'' ik beet pijnlijk op mijn lip, biddend dat het niks met haar te maken zou hebben, Rita barstte opnieuw in tranen uit terwijl Nathan zijn moed probeerde te verzamelen en met een trillerige zucht zijn keel schraapte.
''Charlot is niet thuisgekomen vannacht.'' mompelde hij zachtjes.
Mijn hart stopte en ik snakte naar adem. ''Wat?'' piepte ik terwijl ik lichtelijk begon te hyperventileren.
''Charlot is.. Omgekomen vannacht Ravenna..'' zijn stem brak en hij sloeg zijn ogen neer. De wereld werd zwart voor mijn ogen en sterretjes begonnen te dansen in mijn blikveld. ''Nee.'' Ik schudde wild mijn hoofd en viel op mijn knieën neer. Dit kon niet zo zijn, dit mocht niet zo zijn. ''Nee..nee..'' Ik raakte verstrikt in een heftige hyperventilatie, ik zette mijn nagels hard in mijn arm, knijpend en krassend, ik wreef onrustig over mijn slapen en zette mijn nagels ruw in mijn hoofd. ''Nee!'' gilde ik. Rita knielde bij me neer en hield mijn polsen stevig beet. ''Meisje, rustig alsjeblieft. Meisje!'' ''Nee! Nee! Nee! Néé! Néé Charlot!!! Nééé'' ik gilde zo hard als ik kon en sloeg mijn hoofd op de eiken houten vloer. De harde klap voelde ik niet, het enige wat ik voelde was mijn hart die uit één was geklapt, gebroken. ''Nee alsjeblieft nee!'' Rita trok me tegen haar aan en ik duwde mijn hoofd tegen haar borst, ook Nathan knielde bij ons neer en wreef geruststellend in mijn haar. ''Sorry meisje..'' Zijn stem brak opnieuw en ook hij liet nu zijn tranen vloeien.
''Ze is.. Geschept door een dronken bestuurder.. Ze is..'' Mijn hoofd schoot omhoog, ''Dronken?'' bracht ik piepend uit.
Woede borrelde in mijn lichaam. ''Dronken?'' spuwde ik walgend uit.
Nathan schudde pijnlijk zijn hoofd. ''Dronken ja.'' Ik schudde ongelovig mijn hoofd. ''Niet te fucking geloven.. Niet te fucking geloven echt niet!'' Ik beet gefrustreerd op mijn lip en rukte mijzelf los uit de greep van Nathan en Rita.
Ik ijsbeerde onrustig rond in de keuken en bleef ongelovig schudden met mijn hoofd.
Alcohol had zoveel kapot gemaakt in mijn leven, zoveel.
En nu had het ook nog mijn beste vriendin eens afgenomen.


''Nee!'' ik schoot onrustig omhoog en voelde de armen van Harry gauw om mijn middel heen slaan. ''Babe? What's the matter?'' Tranen vloeide over mijn wangen en mijn ademhaling versnelde direct. ''Charlot'' piepte ik. Ik begroef mijn handen in mijn gezicht en begon onbeheerst te huilen. Harry sloot zijn armen om me heen en wilde me naar hem toetrekken. Ik trok mijzelf ruw los. ''No leave me the fuck alone. Leave me!'' antwoordde ik woedend terwijl ik het bed uitstapte en het t-shirt van Harry van de grond pikte en onhandig aandeed. Huilend liep ik de kamer uit, denkend aan Charlot. Als ze bij me was gebleven die avond, was ik hier, of althans thuis in mijn.. of ons... appartement.. Samen met haar. ''Ravenna?'' de voetstappen van Harry vorderde achter mij aan en geïrriteerd draaide ik mijzelf om. ''Go Harry ugh.'' bracht ik gefrustreerd uit terwijl ik een harde duw tegen zijn bovenlichaam gaf, hij struikelde iets onhandig naar achter en keek me stomverbaasd aan. ''What is going on? I don't understand? Who is Charlot?'' bracht hij verward uit. Ik wierp een blik op de klok en zuchtte. Het was nog zo vroeg in de nacht.
''I had an nightmare.'' antwoordde ik simpeltjes terwijl ik plaats nam op de kruk voor het raam. Harry kwam achter me staan en wreef een plukje haar uit mijn gezicht. ''What nightmare? And who is Charlot?'' Ik zuchtte hard en keek hem woedend aan. ''None of your fucking buisness, leave me the fuck alone!!'' siste ik woedend terwijl ik zijn hand weg sloeg.
''Rave...'' ''Tante?'' ik schrok op en wierp een blik op het kleine jongetje wat in de deur opening stond, zijn handjes in zijn zij geklemd. ''Lieverd'' bracht ik zachtjes uit. Ik liep naar Vince toe en tilde hem op, Harry keek verbaasd toe hoe mijn stemmingswisseling direct omsloeg. Ik gaf er echter geen aandacht aan. ''Wat is er ventje?'' Vince wreef vermoeid in zijn ogen en gaapte kort. ''Ik hoorde jou en ik dacht dat je verdrietig was.'' ik beet betrapt op mijn lip en schudde mijn hoofd, ''Nee lieverd, ik had dorst en ging even wat drinken halen.'' Harry stond echter nogsteeds enorm verward toe te kijken. ''Kom we gaan terug naar bed.'' Ik gaf geen aandacht aan Harry en draaide mijzelf om, samen met Vince liep ik de trap op.
Ik droeg de kleine man terug naar zijn bed en schoof onder de dekens naast hem. Harry volgde ons en bleef in de deuropening staan. ''Ravenna?'' ik wierp een korte blik op Harry en mompelde toen. ''Harry, i will stay here the night, i'd already fucking told you to leave me alone.'' Harry schudde onbegrijpend zijn hoofd en klikte het licht uit. ''Fine, moody loony freckle. I don't know what is going on but goodnight then.'' mompelde hij met pijnlijke toon in zijn stem.
Ik negeerde hem en sloeg mijn armen om Vince heen, een stukje rust vond plaats in mijn lichaam en ik drukte een zacht kusje op zijn voorhoofd. Vince was voor mij zoals ze dat noemen. ''My little piece of heaven in this fucked up world.'' ik wreef rustig over zijn wang heen, wat had ik zonder dit kleine mannetje gemoeten. ''Ik hou van je Vinnie.'' mompelde ik in zijn haar terwijl ik opnieuw een kusje drukte in zijn volle blonde haar.
Vince liet een giechel horen en sloeg zijn armen om mijn nek. ''En ik hou van jou het super, duper, duper, duper, allermeeste tante en dat is voor altijd!'' ik duwde het kleine jongetje dichter tegen me aan en snikte. Vince was echt het enige in de hele wereld wat me oprecht zo gelukkig maakte.
''Tante?'' Vince friemelde zich los uit mijn greep en keek me bezorgd aan. ''Wat is er tante?'' Ik schudde mijn hoofd lichtjes. ''Niks ventje, ik vind het gewoon lief dat je zoveel van mij houd.'' antwoordde ik vol emotie.
Een brede glimlach ontstond op zijn mooie gezichtje en hij sloeg opnieuw zijn armpjes om mijn nek. ''Ja want jij bent de allerleukste tante van de hele wereld daarom vind ik jou zo lief!'' Ik drukte een kus op zijn voorhoofd. ''En jij bent het geweldigste neefje van de wereld en daarom hou ik zoveel van jou.'' Vince schudde breed zijn hoofd en giechelde. ''Ja een leuker neefje dan Rayvin hé tante..'' Ik zoog mijn lippen naar binnen en keek hem met een grijns aan, die sneaky bastard. ''Een tante heeft geen lievelings-neefjes Vinnie.. '' zei ik tegen de kleine man. Hij trok arrogant zijn wenkbrauwen omhoog en nestelde zijn hoofd op mijn borst. ''Ja.. dat zeg je wel, maar toch weet ik wel dat ik jou lieveling neefje ben hoor.'' ik grinnikte en drukte kusjes op zijn haren. ''Hmm.'' mompelde ik zachtjes.
Vince zijn ademhaling werd rustiger en ik voelde hoe zijn grip verzachtte, het zou niet lang duren of hij zou weer in een diepe slaap zijn. Ik zuchtte onhoorbaar en dacht aan Harry, ik gedroeg me echt als een bitch tegen hem, maar het feit dat hij vroeg wie Charlot is maakt me gewoon... Zo?
Hij bedoeld er niks mee, ik weet dat hij het lief bedoeld, dat hij bezorgd is..
Ik mompelde onhoorbaar en nestelde mijn hoofd op die van Vince die ondertussen diep in slaap lag.
De gevoelens die ik heb tegenover Harry en voel voor Harry zijn zo enorm verwarrend. Ik hou van hoe hij is, als persoon. Maar deze heisa er omheen maakt alles zoveel ingewikkelder dan het is.
Ik wreef kort over Vince zijn gezichtje en bestudeerde hem, ik glimlachte.
Vince is eigenlijk het enige in mijn leven waar ik zeker van was, het enige in mijn leven waar ik zo ongelooflijk veel van houd. Voor hem zal ik altijd blijven vechten en altijd onvoorwaardelijk van houden.

De volgende ochtend werd ik wakker gemaakt door Vince die vrolijk kusjes op mijn wangen aan het plaatsen was. ''Goedemorgen allermooiste tante van de wereld!'' Ik trok hem tegen me aan en drukte een kus op zijn voorhoofd. ''Goedemorgen knappe vent.'' antwoordde ik vrolijk terug, ochtenden met Vince begonnen altijd goed. Vince trok me direct uit bed en ik liep vermoeiend achter de energie bom aan. ''Harry is pannenkoeken aan het bakken!'' riep hij vrolijk, wat dus betekende dat Vince al langer was en met Harry naar beneden was gegaan. ''Wacht Vince, hoe kan jij praten met Harry?'' vroeg ik verbaasd. ''Uh, Harry zijn huis kan praten.'' verbaasd stopte ik Vince en knielde voor hem neer. ''Wat?'' Vince zuchtte duidelijk en rolde kort met zijn ogen. ''Als Harry tegen mij praat, dan vertaald Harry's huis voor mij wat Harry zegt'' ik wierp nogmaals een verwarde blik op Vince die ondertussen vrolijk naar de keuken huppelde. De geur van verse pannenkoeken drong mijn neusgaten binnen en ik keek Harry aan, die druk bezig was met de tafel dekken. Spijt borrelde in mijn onderbuik, ik had zo lullig gedaan gisternacht. ''Goodmorning baby.'' antwoordde hij. De frustratie was duidelijk nog te horen in zijn stem van ons voorvalletje gisternacht. Ik antwoordde niet en nam plaats aan tafel. Harry plaatste een bord voor mijn neus met een rijk belegde pannenkoek, aardbeien, nutella. ''Vince told me his aunt loves pancakes with nutella.'' ik schudde mijn hoofd en duwde het bord weg. ''I'm not hungry sorry.'' mompelde ik. Harry keek me teleurgesteld aan en schoof het bord weg.
Hij ging zuchtend naast me zitten en greep mijn bovenbeen beet. ''Babe, what is the matter.'' begon hij, ik hoorde de dwingende toon in zijn hese stem. Ik beet schuldig op mijn onderlip. ''Nothing Harry, nothing.. Just nervous.'' wuifde ik weg. Ik gooide het maar op mijn éérste schooldag, misschien zou dat helpen?
''And besides that.. How do you both communicate?'' veranderde ik het onderwerp snel. Harry kreeg een grijns op zijn gezicht en schraapte zijn keel. ''Alexa, please translate the next sentence in Dutch: Vince, tell your aunt she is pretty.'' Ik hoorde kort gebliep en niet veel later de stem van blijkbaar -Alexa- door het huis galmen. ''Vince, vertel je tante dat ze mooi is.'' Vince keek verwonderd in het rond en riep toen. ''Zie je tante ! De huis geest mevrouw is weer aan het praten!"' Ik grinnikte en wierp mijn blik terug op Harry. ''And how does Vince interact with you?'' vroeg ik verder. Harry knikte naar Vince die snel zijn hap pannenkoek doorslikte. ''Alexa zeg tegen Harry in het Engels dat de pannenkoeken lekker zijn.'' Niet veel later hoorde ik gebliep en Alexa weer praten. ''Harry, the pancakes are amazing.'' Harry wierp een glimlachje naar Vince.
Ik beet gefrustreerd op de binnenkant van mijn wang en zuchtte, nogsteeds denkend aan mijn nachtmerrie. Ik blikte snel tussen Harry en Vince en stond op. ''Im going to make myself ready... Ik ga mijzelf klaar maken ja.'' Beide jongens knikte kort en ik liep snel naar boven, ik trok mijn kleding snel aan en liep kort daarna weer naar beneden. Vince glimlachte direct en complimenteerde me zoals gewoonlijk. ''Wauw tante je ziet er echt mooi uit!'' Ik blies een handkusje naar de kleine charmeur en griste mijn telefoon en sleutels van tafel, die ik daarna in mijn tasje propte. Ik liep naar Vince en drukte een kus op zijn haar. ''Lief zijn voor Harry hé'' zei ik met een strenge toon. Hij knikte uitbundig ja en wendde zijn blik af naar Harry die ongemakkelijk voor me stond. ''Uh.'' bracht hij onzeker uit, zijn armen slapjes langs zijn lichaam bungelend. Ik drukte een kus op zijn wang en zuchtte. ''I'm sorry, we talk about it later okay?'' hij humde en drukte een vluchtige kus op mijn mond. ''Okay.. Goodluck babe.'' Ik glimlachte zwakjes naar de twee mannen en liep naar de voordeur, ik deed de deur achter me dicht en zwaaide nog eenmaal naar Harry en Vince die voor het raam stonden. ''Doei tante!'' hoorde ik Vince dof gillen.
Ik haastte me naar de bushalte en keek aandachtig op de lijst, de bussen in Engeland waren nogsteeds niet mijn sterkste punt, en aangezien mijn auto thuis stond.. Had ik geen andere keuze.
Ik wachtte ongeduldig op de bus, toen hij arriveerde nam ik dankbaar plaats. Het was vrij rustig deze ochtend, dus geen gek gegil, of vervelende paparazzi's. De bus was zo goed als leeg, enkel een paar oudere dames.
Ik keek tevreden uit het raam.
Daar ging ik dan, op weg naar Ravensbourne.

-

Aangekomen in het klaslokaal werd ik direct begroet door Oliver. ''Girl over here!'' riep hij uitbundig wijzend naar de lege stoel naast hem, grinnikend liep ik naar hem toe en plaatste mijn tas onder de tafel. ''Girl..'' hij liet zijn ogen glijden over mijn lichaam en tuitte zijn lippen. ''Where the hell is your uniform.'' Ik lachte en kantelde mijn hoofd grijnzend.. ''Home'' Hij schudde zijn hoofd ongelovig. ''They're going to be furious Ravenna i'm serious.'' zijn stem klonk angstig. Ik hield mijn schouders nonchalant op. ''I stayed with Harry the past couple days, i didn't have time to get my stuff.'' Hij knikte begrijpend en slaakte opnieuw een diepe zucht. ''Okay.''
Ik wierp een korte blik op Oliver maar werd al gauw afgeleid door de professor die door het lokaal heen gilde als een of andere gek. Boven de drukte proberen uit te komen, na een paar minuten viel het dan ook eindelijk stil en kon de les beginnen.
Hij verwelkomde ons allemaal opnieuw en startte het scherm op, ongeduldig tikte ik met mijn voet op de grond, denkend aan Vince die nu bij Harry was, als alles maar goed ging.. Als Vince maar geen woede aanval kreeg.
Toen de powerpoint eindelijk opgestart was begon dan mijn éérste echte les op het Ravensbourne. Het voelde gek zonder Charlot, maar ik probeerde er niet te veel aan te denken.
Ik wendde mijn blik kort af en zuchtte. ''What is wrong?'' fluisterde Oliver zachtjes in mijn oor.
Ik wierp een korte blik op hem.
''Nothing.'' mompelde ik onhoorbaar, ik had geen zin om de les te verstoren.
Oliver trok zich weer terug en richtte zijn aandacht weer volledig op de les.
Ik liet mijn gedachten afdwalen, opnieuw afdwalen naar Charlot.
Wat hoopte ik dat ze trots zou zijn op haar beste vriendin..

Ik wandelde het grote gebouw uit en genoot van het zonnetje wat volop aan het schijnen was, de dag was vrij snel gegaan en ik had me prima vermaakt. Gek genoeg deden ze niet enorm moeilijk over de schooluniform die ik dus niet aan had, maar ik moest morgen wel op en top in uniform komen anders zou het wel een probleem worden.
Het was vermoeiend maar een zeer geslaagde éérste schooldag, eigenlijk veel beter dan ik ooit had durven dromen. Het enige wat deze dag miste, was Charlot.
Ik zwaaide Oliver vrolijk uit die naar zijn auto liep. ''Bye Oliver! See you tommorrow'' riep ik over de parkeerplaats heen. ''See you Ravenna!'' schreeuwde hij terug, ik grinnikte kort en liep glimlachend naar de bushalte.
Ik sloot mijn ogen kort en bleef even stilstaan, de warmte van de zon opnemend. Ik greep mijn mobieltje beet en drukte op Harry. ''Hi baby.'' ik wreef de wilde plukjes haar voor mijn gezicht vandaan en antwoordde. ''Hey Harry, school's done.'' Harry zuchtte opgelucht. ''I'm glad, Vince is getting on my nerves.'' ik fronste verbaasd . ''Why?'' Harry zuchtte geërgerd en mompelde. ''He misses you.. i think..'' Ik rolde kort met mijn ogen. ''Can i speak to him.'' Hij humde kort en gaf de telefoon door aan Vince. ''Vince.'' begon ik streng. ''Tante!!'' ik kon het niet helpen en begon te lachen, dit ventje kon mijn slechte humeur als sneeuw voor de zon laten verdwijnen. ''Eindelijk kom je nu naar huis?'' ik grinnikte. ''Ja lieverd, maar ik hoorde dat jij niet lief bent?'' Vince zuchtte hoorbaar en schraapte zijn keel. ''Jawel, maar ik wil gewoon dat jij er bent.'' Ondertussen had ik plaats genomen in de bus. De blikken van 'fans' negerend, het voelde gek om overal herkent te worden. Het voelde gek dat mensen zo reageerde bij het zien van mij.. Ik kon er nogsteeds niet aan wennen. ''Vince, ik ben er binnen een uurtje ja. Wees nog even lief voor Harry dan gaan we straks even de stad in en een ijsje halen ofzo oké?'' stelde ik hem voor. Hij antwoordde enthousiast en gaf de telefoon terug aan Harry. ''I'll be there within an hour. Make him ready.'' Harry humde kort en hing daarna op.

-

''Tantééé'' Vince kwam op me afrennen en sprong in mijn armen, onhandig kukelde ik met hem naar achteren en lachend keek ik hem aan in zijn warme bruine ogen. ''Héé spetter!'' begroette ik hem vrolijk.
Zijn armen sloeg hij stevig om mijn nek heen en met mijn tas geklemd in mijn linkerhand en Vince op mijn heup tillend liep ik richting Harry die in de deuropening stond.
''Hi baby.'' begroette ik hem op normale toon. Hij wreef kort door mijn haar en mompelde. ''Hi darling.''
Zijn stem klonk monotoon. ''Pak je spullen Vince, dan gaan we ijs halen.'' ik knikte naar Vince die naar boven rende.
Harry greep mijn pols beet en schudde zijn hoofd niet begrijpend. ''I'm getting some ice cream with him.'' Harry trok zijn wenkbrauwen omhoog en sloeg zijn armen over elkaar heen. ''Can i come?'' ik fronste mijn wenkbrauwen en lachte spottend. ''No.'' bracht ik serieus uit.
''Why?'' vroeg hij verbaasd. Ik zuchtte en trok mijn pols los. ''Do you want to get my nephew killed by your hordes of fans?'' ik schudde mijn hoofd, ''And besides that, i want to spend some time with him.. Alone.'' Harry wilde zijn mond openen om iets te zeggen maar sloot hem daarna gauw. ''Whatever.'' mompelde hij zuchtend.
Vince kwam de trap afgehold en greep mijn hand beet.
''Kom tante!'' Ik wierp een blik op Harry die aan de keukentafel stond, mompelend in zichzelf. ''How late will you guys be back?'' vroeg hij nors. Ik klakte met mijn tong en schudde mijn hoofd. ''Not.'' Harry sloeg gefrustreerd met zijn hand op de tafel wat Vince liet opschrikken. ''Jesus Harry.'' mompelde ik woedend terwijl ik neerknielde naast Vince. ''What do you mean not? You have fucking school tomorrow.. Who will watch Vince hm?'' bracht hij spottend uit.
Ik zuchtte geërgerd, wetend dat hij gelijk had. ''Fine.'' antwoordde ik koppig. ''We will be back at six.'' vervolgde ik koppig. Harry wees zijn vinger priemend in mijn gezicht. ''Good, and when you're back, and Vince is asleep, we need to talk because i don't fucking know what is the matter with you today.'' ik wendde mijn blik af en Harry greep mijn kin ruw beet met zijn hand, zodat ik hem wel moest aankijken. ''I'm serious Ravenna, we are gonna talk, i love you.. but your fucking mood swings annoy the shit out of me.'' Hij liet zuchtend mijn kin los en bleef kijken in mijn blauwe ogen. ''Alright baby?'' vroeg hij onzeker. ''Yes sir.'' antwoordde ik bitchy terwijl ik Vince mee trok naar buiten, Harry hobbelde achter ons aan. Hij wreef kort over zijn haar. Ik wierp een korte blik op hem en zuchtte. Ik snapte Harry, ik zou ook gek worden van mijzelf. Maar hij gedraagt zich zo.. zo.. Alsof we getrouwd zijn.. Wilde ik dit wel?
De zestien jarige Ravenna had 'ja' gegild vanuit haar tenen. Harry.. De jongen waar ze jaren over droomde. Het was gewoon zo anders nu ik hem echt had leren kennen..
Hou ik van hem of hield ik van hem, ik weet het gewoon niet. Ik weet het gewoon echt niet. Ga ik het ooit wel weten? Was een relatie beginnen met Harry het juiste, meent hij wat hij zegt tegen mij? Houd hij van me? Hoe kan je houden van iemand die je amper kent, was het niet te snel gegaan? Waren Harry en ik niet te snel in een relatie gestapt? Moest ik eerst zelf nog helen voordat ik begin aan een relatie? Ben ik gelukkig? Ben ik ooit gelukkig geweest? Maakt hij me gelukkig? Kan je dat al zeggen na amper één maand? Zal ik hem vergeven voor het feit dat ik nu leef in deze chaos? Zouden wij twee oud kunnen worden samen? Zou hij me ooit verlaten? Wat als ik mijn hart open voor hem en hij mijn hart zal breken? Wat als Harry en ik..
Zoveel vragen en op geen enkele had ik een antwoord waar ik honderd procent achter stond.

Ik liep met Vince de straat uit en direct werden er miljoenen foto's getrokken. Vince keek lichtelijk in paniek om zich heen, zuchtend hurkte ik naast hem neer. ''Lieverd, negeer de mensen met camera's ja, ik leg het je later wel uit oké?'' Vince knikte kort en greep mijn hand stevig beet.

Niet véél later waren we aangekomen in hartje Londen. Al vaker werd ik aangehouden onderweg, foto's, handtekeningen en natuurlijk de paparazzi die niet was te ontlopen, het waren geen duizenden fans zoals bij Harry, maar meerdere keren aangehouden worden als je iets probeert te doen of op stap bent met je neefje is lichtelijk vervelend. Ik voelde me schuldig tegenover Vince, ik had dit zo anders in gedachten.
Aangekomen bij de ijssalon drukte hij zijn gezichtje tegen de glasplaat, het meisje achter de ijsbar schokte en wees met trillende handen naar mij. ''Omygodddd!'' begon ze te gillen. Ik stopte direct mijn vingers in m'n oren. Waarom moest dat gegil, het deed zeer! Uit reactie greep ik direct Vince beet toen ze op me af rende. ''RAVENNA!'' kierde ze terwijl ze lomp tegen me aan botste en Vince ruw wegduwde. ''Hé.. hé.. Hé!'' ik duwde haar van me af en greep Vince opnieuw beet. ''Can i have a picture omygod!'' ging ze door. Ik mompelde zuchtend en trok Vince tegen me aan, geruststellend wreef ik over zijn rug, hij snapte er niks van. ''Can i have an ice cream for my nephew first.'' antwoordde ik nors en kwaad, waar haalde ze het lef vandaan mijn neefje aan de kant te duwen. Meteen knikte ze uitbundig en wierp haar blik op Vince. ''Wat wil je hebben Vince.'' Vince knipperde met zijn ogen en keek fronsend naar de verschillende smaken. ''Hoeveel mag ik er?'' vroeg hij netjes. Ik glimlachte en wreef over zijn wang. ''Alles wat je wilt Vince.'' Ik keek glimlachend toe hoe hij aanwees welke smaken hij wilde hebben. Uiteindelijk had hij een bak met vijf verschillende smaken en een hele dot slagroom er bovenop. Danielle zou me vermoorden wetend dat ik Vince zo vol aan het dauwen was met die troep. Maar ik hield ervan. Ik wilde mijn bankpasje pakken om te betalen, maar het meisje schudde wild haar hoofd. ''No a pic is good.'' ik schudde verbaasd mijn hoofd. ''But.'' ''No.. A picture, please..'' drong ze aan. Ik knikte onbegrijpend en stopte mijn bankpasje verbaasd weer weg. Vince at vrolijk zijn ijsje terwijl hij toe aan het kijken was hoe ik een paar foto's maakte met het meisje en haar arm signerende.

''Harry.'' Vince klopte ongeduldig op de deur wachtend tot Harry open zou doen.
''Harry!'' riep hij vrolijk bij het zien van de krullenbol die in de deur opening stond. Hij sprong in zijn armen en glimlachte breeduit naar hem. ''Hey little man.'' begroette Harry hem vrolijk terug.
Vince gaf hem een korte knuffel en Harry zette hem weer voorzichtig neer op de grond, hij rende direct naar de woonkamer.
Ik wilde aanstalten maken langs hem heen te lopen, Vince volgend naar de huiskamer maar Harry hield me ruw tegen.

''No baby, we need to talk.''






Reacties (2)

  • Deesvinray

    (H)(H)love it!!

    1 maand geleden
    • ccsx

      (H)

      1 maand geleden
  • kussmyrnex

    Je schrijfstijl is zo goed. Het is echt fijn om zo te lezen. Ga zo door!!

    1 maand geleden
    • ccsx

      Dankjewel!(K)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen