Juice had geen idee hoe hij de afgelopen dagen was doorgekomen. Zijn ogen prikten doordat hij niet meer geslapen had sinds Dana’s voicemailbericht. Zijn lijf voelde zwaar – loodzwaar. Toch kwam die verlossende duisternis niet en wond de angst zich steeds strakker om hem heen.
      Haar ontsnappingsactie was mislukt, dat kon niet anders. Eerst had hij nog de hoop gehad dat de telefoon leeg was geweest, maar inmiddels zou ze vasteland bereikt moeten hebben en daar waren overal telefoons voorhanden.
      Nee, ze hadden niet alle bewakers kunnen uitschakelen. En de gedachten aan wat Maddox met haar zou doen in zijn woede verlamde hem, liet de godganse dag verschrikkelijke beelden door zijn hoofd flitsen zodat hij helemaal nergens meer toe in staat was.
      Vanuit de donkere hoek van de bar waar hij van zijn whisky dronk, voelde hij dat er iemand naar hem keek. Toen hij zijn hoofd opzij draaide, zag hij Lotte zitten, net als hij weggedoken in de schaduwen. Zodra hun blikken kruisen, sloeg ze haar blik neer.
      Juice onderdrukte een zucht. Hij moest haar nog steeds zijn excuses aanbieden – na die ene avond had hij haar niet meer gesproken. Zonder goed te weten waarom. Was het schaamte? Door hoe hij zich tegen haar gedragen had, of doordat Dana ervan wist? Hoe dan ook was hij haar een excuus schuldig; ze was hem alleen maar tot een steun geweest de afgelopen maand.       Hij gleed van de barkruk af en merkte aan de onstabiele passen die hij zette dat de alcohol en de vermoeidheid geen goede combinatie waren. Of misschien ook wel. Misschien ging hij dan eindelijk onder zeil.
      ‘Hé,’ zei hij een beetje ongemakkelijk toen hij naast haar stond.
      Ze keek kort op, daarna wendde ze haar blik weer af. Blijkbaar had hij haar erg gekwetst. Ze wist echter wat Dana voor hem betekende – dan begreep ze toch ook wel waarom hij zo uit zijn slof was geschoten?
      ‘Kunnen we – even praten?’ Hij keek om zich heen, hij vond het ongemakkelijk om met haar te praten terwijl hij het gevoel had dat iemand iedere beweging van hem aan Maddox rapporteerde.
      ‘Dat doen we toch?’ antwoordde ze kortaf.
      Toen hij niets zei, stond ze zuchtend op, mompelde iets wat hij niet kon verstaan en liep naar buiten toe, waar het rustig was. Daar ging ze op een picknicktafel zitten. Hij nam naast haar plaats. Even flitste zijn ogen naar haar hand en voelde hij de behoefte om die vast te pakken, maar hij deed het niet.
      ‘Het spijt me.’
      ‘Waarvan precies?’ klonk het verbitterd. ‘Je hebt ruim je tijd genomen om erover na te denken.’
      ‘Dat ik je een hoer noemde,’ mompelde hij beschaamd. ‘Dat ben je niet.’
      ‘Dat was ik wel voor je. Je ging gewoon door toen ik aangaf dat het pijn deed. Ik was gewoon een lichaam voor je, iets om je frustratie op af te reageren.’
      Juice boog zijn hoofd. ‘Zo begon het niet. Ik weet niet wat er gebeurde. Ik vond het fijn om je lichaam te strelen maar opeens verloor ik de controle. Het spijt me, Lotte.’ Hij keek haar schichtig aan. De gekwetstheid op haar gezicht liet hem niet koud. De emoties zaten de hem nog zo hoog dat ze ook nu een brok in zijn keel vormden. ‘Ik mis je,’ gaf hij zachtjes toe.
      Zelfs al riep het dubbele gevoelens op; hij wenste dat ze haar armen om hem heen sloeg, dat hij zijn gezicht in haar blonde haren kon begraven.
‘Je mist haar.’
      ‘Ja.’ Dat leed geen twijfel. Het was Dana die de afgelopen dagen in zijn gedachten was geweest en niet Lotte. ‘Een mens kan meerdere personen missen.’
      Lotte keek naar haar knieën. Ze zag er gekwetst en bedroefd uit en hij wist dat het zijn schuld was.
      ‘Ik heb het voicemailbericht gewist.’
      Het was slechts een fluistering, maar het voelde alsof de grond openbarstte en hij greep zich aan de rand van de picknicktafel vast. ‘W-wat? Waarom zou je dat doen?’
      Ze keek hem niet aan. ‘Omdat ik verliefd op je ben geworden. Ik weet niet wat me bezielde, ik had het gedaan voor ik het doorhad. Misschien was ik bang dat je gevoelens voor haar weer zouden opvlammen, misschien wilde ik je gewoon het verdriet besparen als het zou mislopen. Zoals gebeurd is. Als Kozik niet was binnengevallen… dan was je nu niet zo van slag geweest.’
      Juice kneep zijn vingers tot vuisten en ontspande ze weer. Verschillende emoties raasden door hem heen. Een immense opluchting omdat Dana hem niet haatte, woede omdat Lotte het gore lef had gehad zijn telefoon te gebruiken, verwondering omdat ze dit aan hem durfde op te biechten… Het was het laatste wat hem verdwaasd voor zich uit liet staren.
      ‘Wat zei ze?’ vroeg hij met een schorre stem.
      ‘Ze brak zodra ze ‘hé’ zei.’ Lotte slaakte een zucht. ‘Ze zei dat ze je heel erg miste, dat er geen uur voorbijging zonder dat ze aan je dacht en dat ze heel veel van je houdt.’ Ze veegde langs haar ogen. Juice merkte dat die van hem ook vochtig waren geworden. ‘Je hebt een dochtertje. En ze zei dat jij haar overal doorheen sleepte en dat ze niet kon wachten tot je haar weer kon vasthouden.’
      Zodra hij hoorde dat hij een dochtertje had, begon hij te snikken. Lottes hand gleed troostend over zijn rug, al wist hij niet of hij haar op het moment haatte of juist niet.
      ‘Het spijt me. Ik schaam me zo. Het vreet al dagen aan me, zelfs al was ik boos omdat je me aan de kant gezet had. Ik was een jaloerse trut – erger nog.’
      Ze had het voor zich kunnen houden. Ze had hem in het ongewisse kunnen laten in de hoop dat zijn gevoelens voor haar zouden groeien. In plaats daarvan had ze dit risico genomen, had ze hem verteld wat ze had gedaan. Met zijn huidige driftbuien vergde dat moed, en ondanks zijn boosheid waardeerde hij haar eerlijkheid.
      ‘Ik heb geprobeerd een steun voor je te zijn, maar feit is dat ik ook met mezelf in de knoop zit. Ik snap het als je me niet meer wilt zien,’ mompelde ze.
      Hij slikte en veegde een paar tranen van zijn wangen. ‘Ik meende wat ik zei. Ik heb je gemist.’
      Ze keek naar hem op. Heel even haperde zijn ademhaling toen hun blikken elkaar kruisten. Zelfs nu, na wat ze had gedaan, na wat híj had gedaan, voelde hij zich aangetrokken tot haar lippen. Zo fucked up was hij. Geen enkele emotie leek nog uit zijn lijf geweerd te worden en het verlangen naar troost was op dit moment rauw aan de oppervlakte.
      ‘Juice!’ klonk het opeens vanuit de deuropening.
      Een klein beetje opgelucht scheurde hij zijn blik van haar los en draaide zich om. Het was Chucky, hij hield een pakketje ter hoogte van een schoenendoos in zijn handen. ‘Ik vond dit in het kantoor. Denk dat ik vergeten ben dat ik het daar had neergezet.’
      Juice trok vragend een wenkbrauw op. Wat moest hij daarmee?
      ‘Jouw naam staat erop,’ verklaarde de man. ‘Juan Carlos Ortiz. Dat ben jij, toch?’
      Zijn maag trok samen. Niemand noemde hem zo. Zijn vingers verkrampten, hij kon niet overeind komen. Wat zat erin? Een lichaamsdeel van Dana?
      ‘Rustig…’ Lotte pakte zijn hand vast. ‘Het kan van alles zijn.’
      Juice voelde haar aanraking niet eens, hij voelde helemaal niets dan een gruwelijke angst.

Reacties (7)

  • Benzin

    Ik hoop zo dat het iets anders is dan wat ik denk, maar ik vrees het ergste...
    Het voordele van 20 hoofdstukken inhalen, is dat ik nu wel meteen verder kan lezen in elk geval.

    1 maand geleden
  • NicoleStyles

    Panic button activated:O:O
    Hou ons alsjeblieft niet lang meer in spanning!
    En ja ik ben het AmeranthaGaia eens, zoiets hoor je gewoon niet te doen, punt!

    3 maanden geleden
  • Heronwhale

    NEEEE NIET GOED MAYDAYMAYDAYMAYDAY

    3 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Oo nee nee dit wordt echt vreselijk.. arme arme Juice

    3 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    ‘Dat was ik wel voor je. Je ging gewoon door toen ik aangaf dat het pijn deed. Ik was gewoon een lichaam voor je, iets om je frustratie op af te reageren.‘

    Ik heb zelf ook nog moeite om hem dat te vergeven. Hij was op dat moment best wel een intens grote klootzak. Zoiets hoor je niet te doen, hoe gebroken of getraumatiseerd je ook bent.

    Oh, het ziet er naar uit dat Juice zijn dochtertje gaat ontmoeten.

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen