Op een kruising vlak bij zijn huis zette Juan zijn motor even stil en draaide zich naar June toe. Een zwerm vlinders trok door zijn buik toen hij haar stralende gezicht zag. Het kwam door hem. Ze voelde zich zo gelukkig door hem – hij kon het amper geloven. Vanochtend had hij nog in de veronderstelling geleefd dat hij alles op alles moest zetten om haar uit zijn hoofd te zetten en nu was ze zijn vriendin. Ze was van hem, helemaal van hem.
      Haar vragende blik bracht hem weer terug bij de reden dat hij gestopt was en hij herpakte zich vlug. ‘Wil je dat ik je naar huis breng of wil je nog wat drinken bij mij thuis?’ Een beetje zenuwachtig streelde hij de vingers die ze op zijn buik had verstrengeld. ‘Ik dacht uh, misschien kunnen we het samen aan mijn broer vertellen. Dat jij en ik uh, verkering hebben. En mijn moeder – die is er misschien ook wel.’
      Misschien dat hij nu eindelijk iets goed had gedaan in zijn moeders ogen; hoewel ze een draak kon zijn, kon hij zich niet voorstellen dat ze iets tegen June zou hebben.
      June leek even te aarzelen, al knikte ze uiteindelijk toch. ‘Oké. Dat is goed.’ Ze toonde hem een nerveus glimlachje en hij kneep even in haar hand voordat hij het laatste stukje naar zijn huis aflegde.
      Nadat hij de motor in de voortuin had gezet, pakte hij haar hand en liep naar de deur toe. Twijfel besloop hem toen hij de hal binnenstapte en een sterke wietlucht rook. Een beetje beschaamd flitsten zijn ogen opzij. Toen er gelach vanuit de woonkamer klonk, voelde hij haar verstijven. Een beetje onhandig legde hij een arm om haar middel toen hij haar jasje had opgehangen en hij drukte een kusje op haar lippen in de hoop haar zenuwen een beetje te bedwingen.
      Zo te horen was Emilio er ook nog steeds, waaruit hij opmaakte dat zijn moeder weer eens bij haar vriend bleef slapen. Anders had ze hem allang weggestuurd.
      ‘We kunnen gewoon snel een drankje doen,’ fluisterde hij toen hij zich realiseerde dat er een beste kans was dat zijn broer en vriend behalve high ook aangeschoten waren.
      June keek hem vluchtig aan en knikte. Hij gaf een kneepje in haar zij en ging de woonkamer binnen. Zodra hij daar stond, wilde hij rechtsomkeert maken. Hij duwde June in een reflex terug de gang op toen hij zag wat de twee aan het kijken waren, maar ze waren al opgemerkt.
      ‘Hé, daar zijn onze tortelduifjes!’ riep Emilio – zo hard dat de buren het waarschijnlijk ook konden horen. ‘Kom erbij man!’ Grinnikend spreidde de jongen zijn armen. ‘Kan June gelijk aangeven wat haar lekker lijkt.’
      Zijn hart zonk in zijn schoenen toen hij haar geschokte gezicht zag. Het liefst wilde hij haar nu naar huis brengen, maar hij wist dat de drempel alleen maar groter werd om haar een volgende keer mee te brengen.
      ‘Ze zijn alleen een beetje high.’
      Schuw keek ze hem aan. ‘Doe jij dat normaal gesproken ook? D-drugs? En – en…’
‘Ik blow alleen af en toe, verder niks. Emilio ook niet.’ Van zijn broer wist hij het niet zeker, maar als hij het nam dan was het alleen op feestjes. ‘En meestal kijken we gewoon een actiefilm en geen… porno.’
      Hij twijfelde er niet aan dat ze nog nooit van haar leven porno had gekeken en hij streek nerveus een pluk haar achter haar oor. Wat als ze het walgelijk vond? Elke jongen deed het – maar misschien niet zo openlijk zoals hier; gewoon in de huiskamer.
      ‘Wil je dat ik je naar huis breng?’
      Met een zucht boog ze haar hoofd. ‘Nee,’ zei ze toch. ‘Laat maar. Ik moet hieraan gaan wennen, denk ik. Ze betekenen veel voor je.’
      Dankbaar gaf hij haar een kus, even was hij bang geweest dat ze weer zou terugkrabbelen. Zijn arm gleed weer om haar heen toen ze de deur doorgingen, en dit keer deed hij meteen een paar stappen naar de keuken toe, zodat ze in ieder geval het televisiescherm niet hoefde te zien – hoewel het gekreun al genoeg tot de verbeelding sprak.
      Hij wierp een indringende blik op zijn broer, die daarna met duidelijke tegenzin de videospeler uitzette. Nadat hij twee glazen met sap had gevuld, gaf hij er eentje aan June en leidde haar mee naar de kortste van de twee banken. Ze zetten de glazen op tafel en zodra ze allebei waren gaan zitten, sloeg hij allebei zijn armen stevig om haar heen.
      ‘Kijk ze daar zitten dan,’ zei Mateo hoofdschuddend. ‘Dat kleine broertje van mij. Helemaal in de wolken. Zou je er niet jaloers van worden, E?’
      Emilio snoof minachtend en negeerde Juans geïrriteerde blik. ‘Dus, jullie kijken alsof jullie ons dolgraag iets willen vertellen. Zijn jullie soms al verloofd?’
      Emilio’s spot gaf hem een naar gevoel. Hij had gedacht hier samen met zijn broer een biertje op te kunnen drinken. Voordat hij zelf iets kon zeggen, gaf Mateo de jongen een tik tegen zijn achterhoofd.
      ‘Je bent echt een beetje jaloers hè? Gelijk heb je, jij mag in je handen knijpen, de dag dat jij zo’n prachtmeid aan de haak weet te slaan.’ Hij gaf hen een dikke knipoog en stond op. ‘Hé gefeliciteerd knul.’ Hij boog zich over Juan heen en kuste hem op zijn hoofd, daarna gaf hij ook June een kus op haar voorhoofd. ‘Wat die sukkel daar ook zegt; Juan had het een stuk slechter kunnen treffen meid.’ Zijn duim streek even langs haar wang terwijl hij haar een oprechte glimlach schonk.
      Juan zag dat ze begon te blozen en hij keek zijn broer dankbaar aan omdat hij de sfeer nu zo’n beetje gered had.
      ‘Hoe was het concert?’ vroeg Mateo terwijl hij weer ging zitten en zijn voet op de tafel legde.
      ‘Heel vet. We kenden zo’n beetje alle nummers en we hadden een goeie plek.’ Hij boog zich wat naar voren om zijn glas te pakken en er een slok uit te nemen.
      ‘En nu gaan jullie het eindelijk doen?’ vroeg Emilio verveeld. Met een grijns keek hij June aan. ‘Mijn homie heeft me alle details beloofd.’
      Mateo sloeg een arm om hem heen. ‘Aaah, heeft de kleine Emilio wat adviezen nodig? Die mag je ook aan mij vragen bro.’
      Emilio kreeg een kleur en mompelde: ‘Nee man, die heb ik niet nodig.’
      Mateo grijnsde en keerde zijn aandacht terug naar hen. ‘Wil je vannacht van kamer wisselen? Mijn bed is twee keer zo breed als het jouwe.’ Hij grinnikte. ‘Dan vallen jullie er niet uit als jullie wat standjes proberen.’
      Vanuit zijn ooghoeken keek hij naar June, die met een lijkbleek gezicht naar haar knieën zat te duren. Sinds ze binnen was, had ze amper een woord gezegd.
      ‘Ik breng haar zo naar huis. We wilden jullie – of nou ja, jou – alleen vertellen dat we nu samen zijn.’
      ‘Je had net zo goed alleen kunnen komen. Ze zegt toch niks,’ snoof Emilio.
      Haar armspieren spanden zich en ze keek op. ‘Ik wacht tevergeefs tot jij eens een opmerking maakt waarmee je me niet probeert te kwetsen,’ beet ze opeens van zich af. Aan haar ademhaling hoorde hij dat ze zich opwond en hij verbeet een grijnsje omdat hij haar dat nog niet vaak had horen doen.
      ‘Doe eens chill meid. Ik heb nooit een onaardig woord tegen je gezegd.’
      ‘Pasgeleden zei je nog dat Juan zich zou schamen voor iemand als mij. Dat noem jij aardig? En behalve dat heb je volgens mij nog nooit iets tegen me gezegd wat níét seksueel getint was.’
      Iets in Juans borstkas verkrampte en hij richtte zich op in een stil dreigement. ‘Heb je gezegd dat ik me voor haar zou schamen?’
      ‘Ze had je gedumpt man. Dacht je dat ik haar zou gaan ophemelen? Ik ben blij voor je dat ze na honderd jaar eindelijk weet wat ze wil, maar ik ga niet hypocriet lopen doen dat ik jullie o zo’n geweldig stel vind. Ze trekt al wit weg bij alleen het wóórd seks.’
      ‘Nou en?’ kaatste Juan terug. ‘Wat de fuck gaat dat jou aan? Ik vind het niet erg om te wachten totdat ze daar aan toe is, waarom moet jij er dan wel een probleem van maken? Jullie moeten ons niet zo pushen. Wat we met elkaar doen en wat niet gaat niemand wat aan, oké?’
      Emilio stak zijn handen op. ‘Oké, chill man. Best, ik zeg al niks meer. Maar je wilt haar al zolang neuken dat ik dacht dat je je amper zou kunnen beheersen.’
      Juan klemde zijn kiezen op elkaar. Het was alsof Emilio gewoon wílde dat June weer in paniek raakte. Hij voelde zijn wangen warm worden, al wist hij niet of het van boosheid of ongemak was omdat Emilio dat weer even luidkeels verkondigde.
      ‘Ik wil haar al zo lang als vriendin. Dat is veel meer dan dat.’
      Natuurlijk – hij fantaseerde al ruim een jaar over seks met haar, maar Emilio liet het klinken alsof ze die fantasieën altijd met elkaar bespraken en dat was niet waar. Hij had er ooit één zinnetje over gezegd, toen Emilio beweerde dat ze saai was in bed, verder had hij zijn verlangens altijd voor zichzelf gehouden.
      Emilio rolde met zijn ogen en zei niets meer.
      Juan zag dat Junes glas nog onaangeroerd op de tafel stond, maar hij voelde dat ze naar huis wilde. ‘Kom,’ zei hij zacht en zijn hand gleed even over haar knie. ‘Ik breng je naar huis.’
      Hij tilde zijn hand op om haar wang te strelen, die een beetje rossig was en warm aanvoelde. Wat was ze toch verschrikkelijk mooi. Toen ze hem aankeek, was hij voor een ogenblik ademloos. Haar gezicht kwam dichterbij en tot zijn verbazing streken haar lippen langs de zijne en voelde hij haar tong ook meteen. Het voelde gewaagd, alsof ze Emilio uit de tent wilde lokken en het wond hem direct op. Hij leunde dichter naar haar toe en liet haar in zijn mond binnen. Zijn ene hand verstrengelde zich in haar haar, de ander gleed onder de zoom van haar jurkje, tot halverwege haar bovenbeen. Hoewel ze er nog een legging onder droeg, schoten de zenuwen door hem heen. Ze verstijfde echter niet. Haar vingertoppen gleden langs zijn nek en ze vergrootte de afstand tussen hun lippen zonder zijn tong ongemoeid te laten, waardoor de kus zich naar buiten hun monden verplaatste. Hij werd zich nog bewuster van haar streling, en damn, het was onvoorstelbaar dat ze nog zo weinig ervaring had. Ze was echt een natuurtalent. Iedereen in de kamer had waarschijnlijk wel door dat ze het deed omdat ze Emilio wilde bewijzen dat ze meer in haar mars had dan hij dacht – en het had effect. Op de achtergrond hoorde hij zijn broer fluiten, Emilio zei helemaal niets.
      Een beetje buiten adem rustten haar lippen even later tegen die van hem. Wat hij in haar ogen zag, wist hij niet zo goed; het was een mengeling van onzekerheid en zelfverzekerdheid. Hij bracht zijn lippen naar oor en fluisterde: ‘Dat mag je best vaker doen.’
      ‘Met of zonder publiek?’ fluisterde ze terug, met een zeldzame speelse glans in haar ogen. Zijn hart zwol op. Hij vond haar het liefste meisje dat hij ooit had gezien, maar deze kant van haar deed hem keihard worden. Het was alsof ze eindelijk een beetje begon te verzetten, in plaats van zich weer opnieuw weg te laten jagen.
      Opnieuw gaf hij haar een kus, nu een lome op haar kin. Het liefst liet hij zich op de bank zakken en trok hij haar boven op zich, maar dat ging te ver, zelfs al maakte haar blik iets onstuimigs in hem los.
      ‘Wat je maar wilt. Ik zal toch nooit nee zeggen.’
      Voordat hij haar echt boven op zich kon trekken, kwam hij overeind van de bank. Hij wierp een vlugge blik op de andere twee. Mateo had een brede grijns op zijn gezicht, Emilio’s norse uitdrukking liet echter zien dat die kus opwindender was dan hij zelf gedacht had. Toen hij Juans blik opving, schoot er toch een toegefelijke grijns over zijn lippen.
      ‘Fair enough. Dat was bijna geiler dan die porno die we keken. Ietsje minder kleren en ik ga mezelf voortaan bij dat beeld aftrekken.’
      Grinnikend sloeg Mateo een arm om Emilio heen. ‘Het wordt geloof ik tijd dat we voor jou ook een vriendinnetje gaan zoeken. Dan hoef je het werk niet allemaal alleen te doen.’
      Toen hij iets onverstaanbaars begon te mompelen, draaide Juan zich grijnzend naar June toe en trok haar in zijn armen nadat ze ook was opgestaan.
      ‘Je hebt de vuurdoop doorstaan, denk ik,’ zei hij zacht terwijl hij haar aankeek. Zachtjes drukte hij zijn lippen tegen die van haar – hij kon er gewoon geen genoeg van krijgen. ‘Ik ben bang dat deze date bijna over is.’ Zijn handen gleden op en neer over haar rug en hij hield zijn adem even in toen ze haar lichaam dichter tegen dat van hem drukte. ‘En ik haat het om je te laten gaan. Maar ik ga ervoor zorgen dat de volgende date nog veel vetter wordt.’ Hij knikte even naar achteren. ‘Zonder die twee idioten daar.’
      Junes hele gezicht leek op te lichten. ‘Ik kan niet wachten.’
      Met zijn armen om haar heen dwong hij haar heel langzaam achteruit, haar onderwijl af en toe kussend en er goed oplettend dat ze niet struikelde, totdat ze bij het halletje aankwamen. Ze mompelden nog een gedag naar de twee op de bank, maar eigenlijk hadden ze alleen oog voor elkaar.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen