Foto bij H63 - 18 sept

AAARGH! ik ben de examens nu al beu:(

Mijn moeder draait zich om en Edward kijkt mijn moeder ongelovig na. “Punt één: redelijk goed excuus. Punt twee: wat hebben jullie toch met geld?”, zegt Edward en ik glimlach dan. Als je dat eens wist.

Henry McGowan pov.

Vandaag is het eindelijk de dag dat ik met Alaïs naar de kermis ga en haar iets ongelofelijks ga laten beleven. Ik heb hier al 4 dagen op gewacht en heb me dan ook op alles voorbereid. Op school hadden Alaïs en ik nog afscheid genomen met een innige knuffel. En nu sta ik hier, voor haar gigantische huis. Met de grijze auto van mijn moeder was ik naar haar adres gereden. De auto van Alaïs was in de garage en zou binnen twee dagen weer helemaal hersteld zijn. Ik kijk nog eens naar het uur op het dashboard en tik ritmisch met mijn vingers op het stuur. Ik zit hier al een paar minuten voor me uit te kijken, maar niet doelloos. Het wazige beschermingsschild rond de villa baart me zorgen en ik kijk er gefocust naar in de hoop dat het op een bepaald moment zal verdwijnen. Maar dat is blijkbaar niet zo. Ik kijk weer naar het uur en zucht diep. Als ik hier nog langer blijf zitten zal mijn plan in het honderd lopen. Ik stap uit de auto en stap dan over de stenen oprit en blijf in het midden staan. Ik kijk omhoog en zie het beschermschild glinsteren in het maanlicht. Ik slik. Zou ik erdoor geraken? Ik steek voorzichtig mijn hand uit naar het schild en wanneer mijn vingers het doorzichtige omhulsel aanraken, beginnen mijn vingers te tintelen en lijkt het wel of er elektriciteit door mijn vingers heen gaat. Oké, er is nog een klein deeltje goedheid in mij. Ik hou mijn adem in, sluit mijn ogen en stap dan vlug door het schild heen. Mijn hele lichaam tintelt, maar verdwijnt dan alsof het er nooit is geweest. Ik leg de kraag van mijn zwarte jacket weer goed en vervolg mijn weg naar de voordeur.

Ik druk op de deurbel en wacht gespannen af. De deur wordt kort daarna geopend door een oudere vrouw, waarschijnlijk de moeder van Alaïs. “Goedenavond mevrouw, ik kom hier voor Alaïs, uw dochter”, zeg ik beleefd en steek mijn hand uit. Ze glimlacht verwrongen en neemt mijn hand aan. “Ze komt zo meteen. Kom gerust even binnen”, zegt ze en ik ga langs haar naar binnen. Ze doet de deur achter me met een klap dicht. Juist dan komt Alaïs de trap af en ik kijk haar scannend aan: een lichtblauwe, strakke jeans, een rode trui die perfect rond haar contouren gaat en haar haar die opgestoken zit in een dot met hier en daar een paar losse slierten. Ik stap naar de onderkant van de trap en gooi mijn charmes meteen in de strijd, in de hoop dat ze die dan ook meteen aanneemt. “Mevrouw Spiorad, uw prins in de grijze Citroën is gearriveerd voor een onvergetelijke avond”, zeg ik en Alaïs glimlacht verlegen. “Alaïs, wie is dit”, zegt haar moeder plots als Alaïs beneden is en bij me staat. “Oh, wat onbeleefd van me. Ik ben Henry McGowan, het vriendje van Alaïs”, antwoord ik en zie hoe haar moeder een blijk van herkenning krijgt. Er blijft dan een korte stilte hangen waarin het lijkt dat ze zich niet kan bewegen en ze slikt. Ik maak een aanstoot gevend gebaar met mijn wenkbrauwen en meteen kruipt ze weer in haar rol. Ze fronst en vestigt haar blik op Alaïs: “Vriendje?” Voordat Alaïs ook maar iets kan zeggen, zegt haar moeder weer: “Morgen leg je me alles uit. Ga nu maar voor ik van gedachten verander” Alaïs glimlacht en we kijken elkaar aan, waarna ze snel haar jas en schoenen aandoet. “Ik ga nog snel even mijn gsm halen”, zegt Alaïs en verdwijnt in de keuken. De moeder van Alaïs en ik kijken elkaar zwijgend aan. ‘Zijn ze nog stil daarbinnen?’, fluister ik en knik met mijn hoofd naar de deur van de kelder. Ze knikt en slikt weer. Ik draai me nu helemaal om naar de deur van de kelder en voel een koude windvlaag eruit komen. “Weet ze al dat-”, begin ik maar Alaïs’ moeder onderbreekt me meteen: ‘Nee en ik doe me best om het zo lang mogelijk geheim te houden. Maar vroeg of laat zal ze er wel achter komen en ik zal haar dan niet tegenhouden’ “Ines!”, fluister ik boos. ‘Je had belooft je taak te volbrengen en je weet wat Hij doet als iemand zich niet aan de regels houdt!’ “Dat kan wel zijn, maar ik heb een hogere rang dan jouw, is het niet afvallige”, spot ze en ik val stil. Alaïs komt terug met haar gsm in haar handen en ik glimlach naar haar. Ik leg een arm op haar onderrug en leid haar naar buiten. “Dag mam”, zegt Alaïs nog en haar moeder zwaait haar uit. Onze blikken kruisen elkaar nog even, maar het is duidelijk op te merken dat het gesprek nog niet gedaan is. Als we beide over de oprit stappen, hoor ik de deur van de villa toeslaan. Ze zucht en schudt glimlachend haar hoofd. “Moeders, toch? Ze willen altijd weten wat hun dochter gaat doen en met wie”, grapt ze en ik knik ter bevestiging. “Laten we gaan schat, voor ze een geweer boven haalt en ons neer schiet”, grap ik en ze lacht, maar toch weet ik dat ze dat in haar heeft zitten. Als we door het magische schild stappen, voel ik nog amper de tinteling die door mijn gedachten wordt overmeesterd. Deze avond moet alles volgens plan verlopen.

Reacties (3)

  • LarryNiam

    What de kneiter is hier aan de hand

    1 jaar geleden
  • VampireMichelle

    Suc6 met examens en MOEDERS!

    1 jaar geleden
  • Allmilla

    Volhouden met de examens!;)En wat verbergt Ines?:8

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen