Foto bij H65 - 19 sept

Mijn oprechte excuses voor de late activatie, maar bacteriën hadden besloten om zich in mij te nestelen waardoor ik veel moest rusten. Maar nu ben ik beter en activeer ik nu het beloofde hoofdstukje, nogmaals mijn excuses!

Plots voel ik de zachte lippen van Henry op mijn lippen gedrukt worden en hij neemt me in een tedere omhelzing. “Je bent mijn koningin”, fluistert hij in mijn oor en ik glimlach, vooraleer hij zijn lippen weer op de mijne drukt.

Alaïs Spiorad pov.

Het is vrijdag ochtend en ik daal de trap af van mijn huis. Ik had een overheerlijke nacht achter de rug en ik was als een blok in slaap gevallen. Ik glimlach als ik beneden sta: ik kan de kus met Henry maar niet uit mijn hoofd zetten. Ik wandel verder en kijk naar mezelf in de spiegel die in de hal staat. Mijn glimlach verdwijnt meteen als ik naar het pentagram om mijn hals kijk. Ik ben hem gisteren vergeten uit te doen. Ik ga met mijn vingers langs de vijf punten van de ster, maar als ik het cadeau van Henry lichtjes verschuif, zie ik op mijn huid een rode afdruk van het pentagram, alsof het erin was gebrand. Ik slik en wanneer ik aan mijn verbrandde huid voel, trek ik onmiddellijk mijn hand terug. Het voelt nog warm aan. Ik pak het touw van de ketting en doe hem meteen uit. “Alaïs! Kom je eten?”, roept mijn moeder vanuit de keuken. Met het pentagram in mijn handen wandel ik naar de keuken, terwijl ik mijn trui wat hoger optrek om het teken te verbergen.

“Dag mam, heb je goed geslapen?”, begin ik en ga aan tafel zitten. ‘Jazeker, maar ik moet even met je praten Alaïs Spiorad’, zegt ze en ik kijk haar angstig aan. Als ze mijn volledige naam zegt is dit nooit een goed teken. ‘Heb jij je op Henry ingeprent?’, vraagt ze en ik frons: “Nee” Ze legt haar krant met een klap neer. ‘Nee? Dus je gaat met iemand om die niet jouw ingeprent vriendje is. Leg me dat eens even uit’, zegt ze bevelend en ik slik. Ik schenk mezelf koffie in. “Ik ben niet zeker of ik me wel heb ingeprent”, verzin ik en vervolg dan, “Het was de eerste keer dat ik erover hoorde van Jacob en toen ik iets voelde dacht ik er meteen aan” ‘Dus je hebt je vergist’, zegt ze en kruist haar armen. Ik knik en drink van mijn koffie. ‘Ik begrijp het’, zegt ze tot mijn verbazing en ik verslik mezelf. Heeft mijn leugen nu echt gewerkt? ‘Toen ik je vader voor het eerst zag, dacht ik ook dat het niet waar was. Hoe kon ik me nu inprenten op een vampier? Mijn familie zou het een schande vinden als ik het hen vertelde, maar ik kon er niets aan doen dat ik verliefd was op je vader. En nu ben ik ook blij dat ik die liefde niet heb weggestoken’, zegt ze en kijkt me diep aan. ‘Dankzij mijn liefde ben jij er gekomen en dat is het grootste geschenk ooit’, zegt ze met een vertederende glimlach en ze legt haar hand op de mijne en knijpt er zachtjes in. ‘Je moet je hart volgen Alaïs en dan zal dat inprenten vanzelf wel komen’, zegt ze en ik glimlach. ‘Dit brengt me tot het volgende’, zegt ze plots en trekt haar hand van me weg en veegt het af aan haar schoot alsof en vuil was. Haar glimlach verdwijnt als sneeuw voor de zon en ze wordt weer serieus. ‘Jacob heeft je verteld over het inprenten, wat heeft hij nog meer verteld’, zegt ze en ruimt haar bord af. “Euhm… over dat er nog andere weerwolven bestaan”, zeg ik traag en behoedzaam. ‘En nog iets?’ “Nee, dat was alles wat hij me gezegd had”, zeg ik en ze knikt. Ze legt haar bord in de vaatwasser en begint de tafel af te ruimen. ‘Je moet veel meer weten van onze wereld. Ik zal straks naar hem bellen om te zeggen dat jullie nog eens moeten afspreken’, zegt ze en ik zucht. Ze lijkt wel verstrooid, ik heb zelfs nog niet gegeten en ze ruimt de tafel al af. Ze pakt nu ook mijn bord en zet die in de vaatwasser. Geen ontbijt voor mij dus. Ik sta op en help haar de tafel verder af te ruimen.

‘Wat is dat?’, zegt ze plots en wijst naar de tafel. Ik draai me om en zie het pentagram op mijn plaats liggen. Shit. “Het… was een cadeau van Henry, maar ik denk dat ik er een allergische reactie aan heb ofzo”, zeg ik en ze pakt het pentagram van de tafel. Ze duwt hem naar mij en ik kijk haar fronsend aan. ‘Doe hem aan. Het is een geschenk, dus moet je hem ook dragen’, beveelt ze me en ik slik. “Maar mam, ik heb een allergische reactie-” ‘Doe hem aan, Alaïs’, zegt ze en ik pak het van haar aan. Met een zucht doe ik hem terug om mijn nek en voel de hitte van het medaillon weer op mijn borstbeen branden. Ik kijk mijn moeder aan: “Nu tevreden”, zeg ik sarcastisch en ze snuift. ‘Je houdt hem aan en doet hem niet meer uit’ “Wat!? Maar-” ‘Als ik ook maar zie dat je hem niet aan hebt, zwaait er wat’, sist ze en baant de keuken uit. Ik blijf geschokt staan. Wat is er zojuist gebeurd. Ik hoor een deur toeklappen en ik snel naar de spiegel in de hal. Ik doe mijn trui wat naar beneden en kijk naar het brandende pentagram. Dit kan gewoon niet goed zijn. Plots voel ik twee handen mijn schouders vastpakken en me omdraaien. De witte gedaante kijkt naar het pentagram: “Ben je nu helemaal gek!?” Hij wilt het pentagram van mijn nek halen maar ik hou hem tegen. “Ik heb geen keuze!”, zeg ik, maar hij is sterker en trekt de ketting van mijn nek. Hij loopt ermee naar de keuken en ik laat hem. Ik kijk weer in de spiegel en zie de verschroeide huid. Ik slik en voel eraan. Een schok gaat door mijn lichaam en ik voel hoe alle lucht uit mijn longen wordt geduwd door een onzichtbare kracht. Zwarte vlekken beginnen zich voor mijn ogen te vormen en ik zie nog net in de spiegel hoe een zwarte gedaante vanachter me verschijnt, maar ik verlies al het bewustzijn en val met een klap op de grond.

Reacties (2)

  • VampireMichelle

    Er moet iets mis zijn met die moeder

    Denkt dat die moeder bezeten is door wat dan ook...

    1 jaar geleden
  • Allmilla

    Wow, die moeder doet opeens raar... Wat is er aan de hand?:8

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen